"ไปลงนรกซะ!"
หมายเลขหนึ่งแสยะยิ้มเหี้ยมพลางกระทืบคันเร่งมิดไมล์ ควบรถหุ้มเกราะพุ่งทะยานเข้าใส่ตำแหน่งที่หานเซียวซ่อนตัวอยู่
ท่ามกลางความมืดมิด ไม่มีใครทันสังเกตเห็นเชือกเส้นหนาที่ขึงตึงอยู่ระหว่างต้นไม้ใหญ่สองต้น และตรงกลางยังมีะเิมือพวงใหญ่มัดรอท่าเอาไว้แล้ว
รถหุ้มเกราะพุ่งชนสลิงดักทางเข้าเต็มแรง! แรงกระชากมหาศาลดึงต้นไม้ทั้งสองต้นจนแทบถอนรากถอนโคน ตัวรถเบรกหัวทิ่มกะทันหัน ทำเอาคนข้างในกระเด็นกระดอนไปคนละทิศคนละทาง
ยังไม่ทันที่พวกมันจะเรียกสติกลับคืนมา ะเิพวงนั้นก็ทำงาน เสียงะเิดังสนั่นหวั่นไหว เปลวเพลิงพุ่งทะยานสว่างวาบ แรงอัดกระแทกซัดเอากระจกกันะุหนาเตอะของรถหุ้มเกราะร้าวรานเป็ใยแมงมุมวงกว้าง
ในเมื่อตั้งใจมาซุ่มดักรอ มีหรือที่หานเซียวจะไม่เตรียมการ เขาเอาเชือกเส้นหนากับะเิลูกปรายรุ่น G 3 ที่เหลืออยู่อีกไม่กี่ลูก มาผูกติดกันเป็กับดักสกัดรถแบบง่ายๆ แต่ได้ผลชะงัด
วินาทีที่ะเิทำงาน หานเซียวก็ปลดกล้องมองกลางคืนทิ้ง แสงเพลิงสว่างจ้ามากพอให้มองเห็นเป้าหมายชัดเจนด้วยตาเปล่า เขาไม่รอช้า ประทับปืนเล็งกระจกหน้ารถหุ้มเกราะแล้วเหนี่ยวไกทันที!
แรงถีบจากพานท้ายปืนกระแทกไหล่อย่างจัง ขนาดคนที่มีพละกำลังมหาศาลแบบเขายังอดสะท้านไม่ได้ เป็เครื่องการันตีชั้นดีว่าปืนไรเฟิลเซเบอร์กระบอกนี้มีอานุภาพทำลายล้างเถื่อนดิบแค่ไหน
เปรี้ยง!
ะุเจาะเกราะพุ่งกระแทกกระจกซ้ำแล้วซ้ำเล่า รอยร้าวลุกลามแตกออกอย่างรวดเร็ว เป้าหมายของเขาชัดเจน... ล็อกเป้าหมายไปที่คนขับ!
หมายเลขหนึ่งกัดฟันกรอด สัญชาตญาณเอาตัวรอดสั่งให้เขากระชากคอเสื้อลูกทีมเบาะข้างๆขึ้นมาบังหน้า! วินาทีต่อมา กระจกก็ทนไม่ไหวแตกเพล้ง ะุมฤตยูทะลวงเข้ามาเป่ากะโหลกตัวตายตัวแทนจนเปิดเปิง เศษสมองขาวโพลนปนเืสาดกระเซ็นอาบหน้าหมายเลขหนึ่ง กลิ่นคาวเืคละคลุ้งชวนสะอิดสะเอียน
"ทิ้งรถ!"
ลูกทีมที่เหลือรีบลนลานกระโจนหนีตาย นาทีวิกฤตแบบนี้ หมายเลขหนึ่งไม่สนระยะหวังผลบ้าบออะไรอีกแล้ว เขายกปืนกลมือขึ้นกราดยิงสาดะุไปทางหานเซียวอย่างบ้าคลั่งทั้งที่ยังอยู่ห่างไกล ลูกทีมคนอื่นก็สาดะุตามไปไม่ยั้ง
หานเซียวหยุดยิง แล้วม้วนตัวหลบหลังที่กำบังอย่างใจเย็นพร้อมถือโอกาสนี้เปลี่ยนแม็กกาซีนใหม่ไปด้วย
ห่าะุแหวกอากาศดังฟึ่บฟั่บเฉี่ยวหัวไปมา เขารู้อยู่เต็มอกว่าพวกมันกำลังสติแตก หลังสาดะุชุดนี้หมดเกลี้ยง พวกมันก็ต้องเสียเวลาเปลี่ยนแม็กกาซีนพร้อมกัน และวินาทีนั้นแหละ... จะเป็นาทีทองล่าหัวที่หวานหมูที่สุด
รอไม่นาน ทีมหนูทดลองก็ได้ลิ้มรสผลของการกระทำอันวู่วาม ทันทีที่เสียงปืนของพวกมันเงียบลงเพราะะุหมด เสียงปืนซุ่มยิงที่ดังกังวานราวกับเสียงระฆังยมทูตก็แผดลั่นขึ้นอีกครั้ง!
ทีละนัด... ทีละนัด แม่นยำ เฉียบขาด และปลิดชีพ!
เปรี้ยง... เปรี้ยง...
จังหวะการลั่นไกหนักแน่นและคงที่ แฝงไว้ด้วยความงดงามสุดสยอง ชวนให้นึกถึงการทำงานของเครื่องจักรกลสังหารที่เดินเครื่องได้อย่างไม่มีที่ติ
ศัตรูโดนสอยร่วง กะโหลกทะลุไปทีละคน หานเซียวจงใจเลี่ยงยิงเป้าหมายอย่างหมายเลขหนึ่ง เขาตั้งใจเก็บมันไว้เชือดเป็คนสุดท้าย
เมื่อเห็นเพื่อนร่วมทีมร่วงไปกองกับพื้นทีละศพ หมายเลขหนึ่งโกรธจนตัวสั่นเทิ้ม เขากระชากแม็กกาซีนใหม่ใส่ปืนแล้วกราดยิงอย่างบ้าคลั่งพร้อมแหกปากตะคอกอย่างเสียสติ
"แกเป็ใครวะ! แน่จริงก็โผล่หัวออกมาสิโว้ย!"
ตอนแรกเขามั่นใจในศักยภาพของทีมหนูทดลองมากแต่ผลงานลงสนามจริงกลับพังพินาศย่อยยับไม่มีชิ้นดี ความหยิ่งผยองถูกบดขยี้จนป่นปี้
แกร๊ก ๆ ๆ... ะุในแม็กกาซีนของหมายเลขหนึ่งหมดเกลี้ยงอีกรอบ เขาแผดเสียงคำรามลั่น
"ออกมาสิวะ!"
หานเซียวตีหน้าตายพลางเดินถือปืนก้าวออกมาจากเงามืด
หมายเลขหนึ่งเบิกตาโพลงค้างด้วยความไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง
"เป็ไปได้ยังไง... แกเนี่ยนะ?!"
ในหัวเขาคอยแต่ดูถูกมาตลอดว่า การที่หานเซียวหนีรอดออกจากฐานมาได้ หมอนั่นก็ต้องวิ่งหนีหางจุกตูดเหมือนหมาจนตรอก ฝันไปเถอะว่าจะมีความกล้าหันหลังกลับมาแว้งกัดคนที่ตามล่ามัน
ต่อให้ก่อนหน้านี้หมายเลขหนึ่งจะเคยกังขาเื่วีรกรรมแหกคุกนองเืของหานเซียวแค่ไหน แต่ตอนนี้เขาเข้าใจแจ่มแจ้งแล้วว่าตัวเองคิดผิด... แถมผิดมหันต์ หมายเลขศูนย์แข็งแกร่งและเหนือชั้นกว่าเขาไปไกลลิบ ความจริงข้อนี้สุมไฟริษยาในอกของหมายเลขหนึ่งให้ลุกฮือขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้
"ฉันต่างหากผลงานที่สมบูรณ์แบบที่สุด! แกมันก็แค่ของมีตำหนิ! ไอ้ขยะเอ๊ย!"
ความแค้นเก่าใหม่ประดังเข้ามาจนหมายเลขหนึ่งฟิวส์ขาด เขาชักปืนพกขึ้นมาเตรียมยิงสวน แต่หานเซียวไวกว่า เขาแค่ขยับปลายกระบอกปืนขึ้นเล็กน้อย ะุซุ่มยิงลำกล้องใหญ่ก็พุ่งเปรี้ยง! ตัดแขนขวาของหมายเลขหนึ่งขาดกระจุยคาตาจนเหลือแค่เศษเนื้อและหนังรุ่งริ่งห้อยต่องแต่ง เืสีแดงฉานสาดกระจายไปทั่วบริเวณ
หมายเลขหนึ่งมองท่อนแขนที่ขาดวิ่นของตัวเองอย่างเหม่อลอย อาการช็อกทำให้เขาแข็งทื่อทำอะไรไม่ถูก หานเซียวไม่ปรานี ลั่นไกซ้ำอีกนัด เป่าขาซ้ายของหมายเลขหนึ่งขาดกระเด็น ร่างของหัวหน้าทีมหนูทดลองล้มทรุดลงไปกองกับพื้น หานเซียวค่อยๆปลดแม็กกาซีนเปลี่ยนใหม่อย่างใจเย็น ก่อนจะเล็งยิงตัดแขนขาที่เหลือของมันทิ้งทีละข้างจนเหี้ยนเตียน
ตอนนี้หมายเลขหนึ่งกลายสภาพเป็แค่ก้อนเนื้อที่นอนอัมพาตจมกองเืขยับไปไหนไม่ได้ ทำได้แค่จ้องหานเซียวเขม็งด้วยสายตาเคียดแค้นอาฆาตสุดขีด
"หมายเลขศูนย์!!!"
เขากรีดร้องด้วยน้ำเสียงแหบพร่าและเย็นะเืเหมือนสัตว์ร้ายาเ็สาหัสที่กำลังรอความตาย
"หนวกหู"
หานเซียวสาวเท้าเข้าไปใกล้ก่อนจะงัดปลายเท้าเตะเสยเข้าที่คางอย่างจัง กรามของหมายเลขหนึ่งหักกร๊อบในทีเดียว
"รู้ไหมทำไมฉันถึงจงใจเก็บแกไว้เป็คนสุดท้าย? เพราะฉันไม่อยากให้คนอย่างแก... ได้ตายสบายเกินไปไงล่ะ"
หมายเลขหนึ่งพูดอะไรไม่ออกอีกและทำได้แค่ส่งเสียงอ้อแอ้ในลำคอ เขาดิ้นทุรนทุรายอยู่บนพื้นเหมือนหนอนแมลง เืทะลักออกจากาแตอแขนขาที่ขาดกระจุยไม่หยุด
จังหวะนั้นเอง อุปกรณ์สื่อสารแบบพกพาที่ตกอยู่ข้างศพลูกทีมก็สว่างวาบขึ้นมา ภาพโฮโลแกรมของหัวหน้าใหญ่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
"พอได้แล้ว... หมายเลขศูนย์"
หานเซียวขมวดคิ้วแต่ไม่พูดอะไร
"ฉันคือหัวหน้าใหญ่ขององค์กรเจอร์มินัล" น้ำเสียงของชายในโฮโลแกรมแฝงไปด้วยความทรงอำนาจและกลิ่นอายของผู้ที่ยืนอยู่เหนือผู้คนมานาน
"หนีต่อไปก็มีแต่ตาย แกไม่มีวันต่อกรกับองค์กรได้หรอก ไม่ว่าจะหนีไปสุดขอบโลก องค์กรก็ลากคอแกกลับมาลงโทษได้อยู่ดี ชีวิตหลังจากนี้ทุกวินาทีของแกจะต้องจมดิ่งอยู่กับความหวาดผวาไม่มีที่สิ้นสุด... แต่ฉันยื่นทางรอดให้แกได้นะ"
หานเซียวหน้านิ่งไม่มีอารมณ์ความรู้สึก
"ทางรอดอะไร?"
"ซมซานกลับมารับใช้องค์กรซะ ยอมรับผิดแต่โดยดีแล้วรับบทลงโทษจากเรา แลกกับการที่ฉันจะให้โอกาสแกได้เก็บความทรงจำเอาไว้ ให้ตำแหน่งที่สูงขึ้นและแกจะไม่ต้องเป็หนูทดลองอีกต่อไป"
หัวหน้าใหญ่ยื่นข้อเสนอ เขาประทับใจในฝีมือความร้ายกาจของหมายเลขศูนย์มาก และยิ่งอยากรู้ถึงสาเหตุของการกลายพันธุ์นี้ ถ้าสามารถก๊อปปี้ความสามารถนี้ไปใช้กับคนอื่นได้ องค์กรเจอร์มินัลก็จะมีขุมกำลังทหารที่แข็งแกร่งขึ้นอีกมหาศาล
เมื่อหมายเลขหนึ่งที่นอนจมกองเืได้ยินแบบนั้น แววตาของเขาก็เบิกโพลง ะเิความโกรธแค้นริษยาขั้นสุด ทำไมไอ้หมายเลขศูนย์ถึงได้รับข้อเสนอที่ดีกว่าเขา! มันฆ่าคนขององค์กรไปตั้งเท่าไหร่ ทำไมหัวหน้าใหญ่ถึงยังคิดจะดึงตัวมันกลับไปอีก!
หานเซียวเหลือบมองแล้วอ่านสีหน้าของหมายเลขหนึ่งออกทะลุปรุโปร่งเขาเลยจงใจถามยั่วโมโหหัวหน้าใหญ่
"ฉันฆ่าคนของแกไปตั้งเยอะแยะ ยังคิดจะดึงตัวฉันกลับไปอีกงั้นเหรอ?"
"ก็แค่สวะร่อนเร่ ตายไปก็ไม่เห็นน่าเสียดายอะไร"
หัวหน้าใหญ่ตอบกลับหน้าตาเฉย น้ำเสียงไร้เยื่อใยราวกับไม่เห็นเศษซากศพของลูกน้องที่นอนเกลื่อนกลาดอยู่บนพื้น
ร่างกายพิการของหมายเลขหนึ่งสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ความศรัทธาและหัวใจแตกสลายไม่มีชิ้นดี
"แล้วแกเอาความมั่นใจมาจากไหนว่าฉันจะยอมกลับไปก้มหัวให้พวกแก?"
หานเซียวถามกลับ
บอสใหญ่ตอบกลับอย่างราบเรียบราวกับว่ามันคือสัจธรรมของโลก
"องค์กรคือผู้กุมชะตาฟ้า เรากำลังสานต่อภารกิจอันยิ่งใหญ่ การสวามิภักดิ์รับใช้พวกเราถือเป็ความถูกต้องและเป็สัจธรรม แกมีอะไรต้องลังเลอีกกัน? อ่อ... ฉันเข้าใจละ แกคงแค้นที่เมื่อก่อนโดนปฏิบัติแบบไม่ยุติธรรมสินะ เลิกทำตัวใจแคบเป็เด็กๆ ได้แล้ว คนจะทำการใหญ่ต้องไม่สนเื่หยุมหยิม โดนย่ำยีศักดิ์ศรีแค่นิดๆ หน่อยๆ ถ้าเอาไปเทียบกับเป้าหมายสูงสุดขององค์กรแล้ว มันไร้สาระสิ้นดี"
หานเซียวแค่นเสียงเ็า
"ฉันไม่สนอุดมการณ์บ้าบอคอแตกของพวกแกสักนิด พวกแกพรากชีวิตเพื่อนฉัน... ระหว่างเราก็คือศัตรูคู่อาฆาต คุยกับพวกวิปริตไปก็เสียเวลาเปล่า"
น้ำเสียงของหัวหน้าใหญ่เปลี่ยนเป็เย็นยะเยียบเสียดกระดูก
"ถ้าแกกล้าปฏิเสธ... ต่อให้โลกนี้จะกว้างใหญ่แค่ไหน แกก็จะไม่มีแผ่นดินให้ซุกหัวนอน!"
"ฉันนี่แหละ... จะเป็คนขยี้พวกแกให้จมดิน"
หานเซียวประกาศกร้าวและเขาพูดจริงทำจริง
องค์กรเจอร์มินัลเป็พวกบ้าอำนาจที่ไม่เคยก้มหัวรับฟังใครและไม่มีวันรู้สึกรู้สาถึงบาปบุญคุณโทษ วิธีเดียวที่จะสยบความรุนแรงและป่าเถื่อนของพวกมันได้ คือต้องใช้ความรุนแรงที่เหนือกว่าบดขยี้มันซะ
หัวหน้าใหญ่หัวเราะหึๆในลำคอเหมือนเพิ่งได้ยินเื่ตลกที่ขบขันที่สุดในชีวิต
"ขยี้องค์กรงั้นหรอ? น้ำหน้าอย่างแกเนี่ยนะ? แกคิดว่าตัวเองเป็ใคร?! เมื่ออยู่ต่อหน้าอำนาจขององค์กร แกมันก็เป็แค่มดปลวกโง่ๆ ที่ฉันจะเหยียบให้ตายเมื่อไหร่ก็ได้! ฆ่าสวะได้ไม่กี่ตัวก็เหลิงซะแล้ว คิดเหรอว่าตัวคนเดียวจะงัดกับองค์กรได้? ไอ้คนอ่อนต่อโลก...ช่างไม่เจียมกะลาหัวเลยจริงๆ!"
"งั้นก็คอยดูละกัน... อ่อ แล้วฉันจะบอกอะไรให้นะ"
หานเซียวแสยะยิ้มเยือกเย็น
"แกต่างหาก...ที่ไม่รู้ว่าโลกใบนี้มันกว้างใหญ่แค่ไหน"
พูดจบหานเซียวก็ส่ายหน้า เขาจ่อปากกระบอกปืนไปที่หน้าอกของหมายเลขหนึ่งที่นอนรวยรินอยู่ที่เท้าแล้วรัวลั่นไกสามนัดซ้อน ฝังะุเจาะขั้วหัวใจอย่างแม่นยำ
แววตาของหมายเลขหนึ่งดับวูบลงทันที... ลมหายใจเฮือกสุดท้ายขาดห้วง ทีมหนูทดลองขององค์กร... ตายเรียบยกแผง!
หัวหน้าใหญ่สวมหน้ากากปกปิดใบหน้ามิดชิดเลยมองไม่ออกว่ากำลังแสดงสีหน้าแบบไหนอยู่ แต่ถึงจะคุยกันผ่านภาพโฮโลแกรม หานเซียวก็ยังััได้ถึงรังสีอำมหิตทะลักจุดเดือดที่แผ่ซ่านออกมา
"แกจะต้องเสียใจ"
หัวหน้าใหญ่ทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม ก่อนจะตัดสายทิ้งไป
[คุณสังหารหมายเลขหนึ่ง·หนูทดลองวัลคีรี่ ได้รับค่าประสบการณ์ 900 หน่วย] [ภารกิจ 【แก้แค้น】 สำเร็จแล้ว ได้รับค่าประสบการณ์ 15,000 หน่วย]
แกร๊ก... เคร้ง!
ปืนไรเฟิลเซเบอร์ในมือของหานเซียวแตกออกและแยกส่วนอัตโนมัติ กลไกภายในของปืนเก่ากระบอกนี้เสื่อมสภาพและถูกฝืนใช้งานจนเกินขีดจำกัดมานานแล้ว ศึกนองเืครั้งนี้ถือเป็การปิดฉากอายุการใช้งานของมันอย่างสมบูรณ์
ส่วนปืนไรเฟิลซุ่มยิง SWP ที่ไปยึดมาจากหน่วยนกเค้าแมวนั้นจำเป็ต้องมีทักษะ [ซุ่มยิง] ถึงจะใช้งานได้เต็มประสิทธิภาพ หานเซียวเลยจัดการชำแหละแยกชิ้นส่วนมัน เพื่อเอาอะไหล่มาดัดแปลงอัปเกรดใส่ปืนไรเฟิลเซเบอร์แทน
การฆ่าล้างบางทีมหนูทดลองในครั้งนี้ ทำให้เขากอบโกยค่าประสบการณ์มาได้อีกหลายพัน พอนำไปบวกกับรางวัลความสำเร็จของภารกิจ เบ็ดเสร็จแล้วเขาก็ฟาดค่าประสบการณ์ไปเหนาะๆถึงสองหมื่นกว่าหน่วย!
ในเมื่อเลือกที่จะตั้งตนเป็ศัตรูคู่อาฆาตกับองค์กรเจอร์มินัลแล้ว หานเซียวรู้ดีว่าเขาจะมัวแต่หนีหัวซุกหัวซุนอย่างเดียวไม่ได้ เขาต้องหาทางสวนกลับและสร้างความเสียหายให้พวกมันอย่างหนักหน่วงด้วย จริงอยู่ที่ขุมกำลังส่วนตัวของเขาในตอนนี้ ถ้าเอาไปเทียบกับองค์กรระดับโลกมันก็ไม่ต่างอะไรกับเอาไม้ซีกไปงัดไม้ซุง... แต่เขาก็มีปัญญากัดเซาะและทำลายฐานอำนาจของพวกมันได้!
เพราะข้อมูลข่าวสารในอนาคตที่อัดแน่นอยู่ในหัวของเขานี่แหละ... คือไพ่ตายของจริง!
แต่การจะงัดข้อมูลพวกนี้มาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด เขาจำเป็ต้องยืมมือคนอื่น และเป้าหมายที่เขาจะไปยืมอำนาจมาใช้ ก็ต้องเป็ขั้วอำนาจที่แข็งแกร่งพอจะงัดข้อกับองค์กรเจอร์มินัลได้อย่างสมน้ำสมเนื้อ
ถ้าแบบนั้น... ตัวเลือกเดียวที่เหลืออยู่ก็คือ 1 ใน 6 ประเทศมหาอำนาจของโลก! ชิงหลง คริมสันเมเปิ้ล ธีเซียส เรเลน เฮสล่า และออร์ดิน่า
ประเทศชิงหลงคือมหาอำนาจที่ตั้งอยู่ใกล้เขามากที่สุดในตอนนี้ เมื่อเอาไปเทียบกับความเหี้ยมโหดเืเย็นของเรเลน ระบบราชการเต่าล้านปีสุดเชื่องช้าของคริมสันเมเปิ้ล ความเห็นแก่ตัวหน้าเงินของเฮสล่า ความบ้าอำนาจหิวผลงานของธีเซียส และความเ้าเล่ห์เพทุบายของออร์ดิน่าแล้ว... บรรยากาศทางการเมืองภายในของชิงหลงถือว่าประนีประนอมและคุยง่ายที่สุด
ที่สำคัญนั้นทางชิงหลงยังมีความแค้นฝังรากลึกกับองค์กรเจอร์มินัลแบบผีไม่เผาเงาไม่เหยียบอีกด้วย ไม่ว่าจะมองในมุมไหน ชิงหลงก็คือกระดานะโและตัวเลือกที่ดีที่สุดของเขาในตอนนี้!
310
