สองวันผ่านไปนับั้แ่คืนที่ซูซูได้เรียนรู้บทเรียนแห่งการจากราชครูเฉิน ร่างกายของเธอยังคงระบมและอ่อนล้าในบางส่วนที่ถูกรุกรานอย่างหนักหน่วง แต่ภายในกลับเต็มไปด้วยความอิ่มเอมที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน มันเป็ความรู้สึกที่ผสมผสานระหว่างความเ็ปอันหอมหวานและความสุขสมที่ล้นปรี่ ราวกับดอกไม้ที่เพิ่งผลิบานรับน้ำค้างยามเช้า
ซูซูตื่นขึ้นมาในแต่ละวันด้วยความรู้สึกที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ร่างกายของเธอเหมือนได้รับการปลุกให้ตื่นขึ้นจากการหลับใหลที่ยาวนาน ทุกเซลล์ทุกเส้นใยเนื้อเยื่อเหมือนได้รับการชุบชีวิตใหม่ด้วยััของเขา ความทรงจำจากคืนนั้นยังคงชัดเจนราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่ ทุกการัั ทุกเสียงครางที่น่าอาย และความรู้สึกของการถูกอย่างสมบูรณ์ยังคงหลงเหลืออยู่ในทุกอณูของร่างกาย
เมื่อเธอลืมตาขึ้นมาในแต่ละเช้า สิ่งแรกที่เธอนึกถึงคือใบหน้าของเฉินหลงที่เต็มไปด้วยความปรารถนา เสียงแหบพร่าของเขาที่กระซิบคำหวานข้างใบหู และความรู้สึกของการถูกเติมเต็มอย่างสมบูรณ์แบบ ความคิดเหล่านี้ทำให้เธอรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งใบหน้า แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่ามันทำให้เธอรู้สึกมีชีวิตชีวาขึ้นมาอย่างประหลาด
ผิวพรรณที่เคยซีดเซียวเพราะความหม่นหมองจากการใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวในเรือนเล็กๆ บัดนี้กลับเปล่งปลั่งอมชมพูระเรื่อราวกับดอกเหมยแรกแย้มที่ถูกแสงแดดยามเช้าต้องตา มันไม่ใช่เพียงแค่ความสดใสภายนอก แต่เป็ประกายจากภายในที่สะท้อนออกมา ดวงตาที่เคยหม่นหมองและเต็มไปด้วยความกังวล บัดนี้กลับฉ่ำหวานแฝงประกายเร่าร้อนอย่างไม่อาจปกปิดได้ ราวกับมีเปลวไฟแห่งปรารถนาลุกโชนอยู่ภายใน
รอยยิ้มของเธอก็ดูอ่อนหวานและเย้ายวนยิ่งขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า ริมฝีปากที่เคยซีดจางบัดนี้กลับอมชมพูและดูชุ่มชื้นอยู่เสมอ ราวกับเพิ่งผ่านการจุมพิตอันเร่าร้อนมาหมาดๆ ท่าทางการเดินที่เคยสงบเสงี่ยมและระมัดระวัง บัดนี้กลับดูเยื้องย่างอ่อนช้อยและมีจริตจะก้านอย่างเป็ธรรมชาติ ราวกับสตรีที่เพิ่งได้รับการปรนนิบัติอย่างถึงพริกถึงขิงมาหมาดๆ
ทุกย่างก้าวของเธอเต็มไปด้วยความมั่นใจและความเย้ายวนที่เธอเองก็ไม่รู้ตัว การเดินของเธอมีจังหวะที่นุ่มนวลและเซ็กซี่ขึ้น เอวบางส่ายไหวอย่างเป็ธรรมชาติ ทรวงอกที่เคยซุกซ่อนอยู่ใต้เสื้อผ้าหลวมๆ บัดนี้กลับดูเต็มเปี่ยมและมีชีวิตชีวาขึ้น ราวกับได้รับการปลุกให้ตื่นขึ้นจากการหลับใหลที่ยาวนาน
แม้กระทั่งเสียงพูดของเธอก็เปลี่ยนไป จากเสียงที่เคยแ่เบาและขลาดกลัว กลับกลายเป็เสียงที่อ่อนหวานและมีเสน่ห์ มีความมั่นใจแฝงอยู่ในทุกคำพูด ราวกับเธอได้ค้นพบตัวตนที่แท้จริงของตัวเองแล้ว ตัวตนของผู้หญิงที่รู้จักความสุขสมและความปรารถนา
ในยามที่เธอนั่งจัดดอกไม้หรือทำงานบ้านธรรมดาๆ ใบหน้าของเธอก็มักจะมีรอยยิ้มเล็กๆ ที่ดูลึกลับและเย้ายวน ราวกับกำลังนึกถึงความลับหวานๆ ที่เธอเก็บซ่อนไว้ในใจ บางครั้งเธอก็จะหยุดมือที่กำลังทำงาน แล้วแตะริมฝีปากของตัวเองอย่างไม่รู้ตัว ราวกับยังคงรู้สึกถึงััของการจุมพิตที่เร่าร้อน
เมื่อเธอเดินผ่านสวนหรือระเบียงของเรือน ดวงตาของเธอมักจะมองไปยังทิศทางของห้องนอนใหญ่ที่เฉินหลงพักอาศัย แววตาเต็มไปด้วยความโหยหาและความปรารถนาที่เธอพยายามปกปิด แต่ก็ไม่อาจซ่อนเร้นได้มิดชิด ความคิดถึงเขาทำให้เธอรู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วร่างกาย และต้องหาข้ออ้างต่างๆ มาปิดบังความรู้สึกที่ปั่นป่วนในใจ
การแต่งกายของเธอก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด หลังจากที่เฉินหลงได้สั่งให้ช่างตัดเสื้อมาตัดเย็บชุดใหม่ให้เธอ ชุดเ่าั้แม้จะดูสง่างามและเหมาะสม แต่กลับมีรายละเอียดที่เย้ายวนอย่างลึกซึ้ง เสื้อผ้าที่ทำจากผ้าไหมเนื้อบางและนุ่มนวล รัดรูปพอดีจนเผยให้เห็นเส้นสายของร่างกายที่งดงาม
เสื้อคลุมผ้าไหมสีชมพูอ่อนที่เธอสวมอยู่มีช่องเปิดที่อกที่ลึกกว่าปกติเล็กน้อย เผยให้เห็นผิวขาวนวลและเงาของร่องอกที่ลึกซึ้ง แขนเสื้อหลวมและบางจนเมื่อลมพัดหรือเธอเคลื่อนไหว จะเผยให้เห็นแขนขาวเนียนและไหล่เรียวที่เย้ายวน กระดุมหน้าอกเย็บไว้ในตำแหน่งที่เมื่อเธอโน้มตัวหรือเอื้อมมือ จะทำให้ช่องเปิดกว้างขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นทรวงอกที่เต็มเปี่ยมใต้ผ้าบางๆ
กระโปรงผ้าไหมสีเดียวกันมีรอยผ่าข้างที่สูงถึงกึ่งต้นขา เมื่อเธอเดินจะเผยให้เห็นขาเรียวขาวนวลที่เย้ายวน เข็มขัดผ้าไหมรัดเอวแน่นพอดี เน้นให้เห็นเอวบางและสะโพกที่โค้งเว้าอย่างเซ็กซี่ ผ้าของกระโปรงบางและไหลลื่นจนเมื่อเธอเดินหรือนั่ง จะเผยให้เห็นรูปร่างของขาและสะโพกใต้ผ้าอย่างชัดเจน
ส่วนชุดชั้นในที่เฉินหลงเลือกให้เธอนั้นก็เย้ายวนไม่แพ้กัน ทำจากผ้าไหมเนื้อบางสีขาวครีม มีลูกไม้ประดับที่ขอบอกและขอบกางเกง เสื้อชั้นในรัดรูปแน่นจนเผยให้เห็นรูปทรงของทรวงอกอย่างชัดเจน มีสายรัดที่ปรับได้ทำให้สามารถเปิดเผยหรือปิดบังได้ตาม้า กางเกงชั้นในเป็แบบกางเกงขาสั้นที่รัดสะโพกแน่น มีลูกไม้โปร่งใสที่ขอบขาทำให้ดูเย้ายวนและสามารถถอดออกได้ง่ายๆ ด้วยการแก้โบว์ที่ข้าง
ชุดเหล่านี้ออกแบบมาให้ดูสวยงามและเหมาะสมในสายตาคนทั่วไป แต่สำหรับเฉินหลงแล้ว มันเป็ชุดที่สามารถเข้าถึงร่างกายของเธอได้อย่างง่ายดาย ไม่ว่าจะเป็การสอดมือเข้าไปในช่องเปิดของเสื้อ หรือการเลื่อนกระโปรงขึ้นผ่านรอยผ่าข้าง หรือแม้กระทั่งการแก้กระดุมหรือโบว์ที่วางไว้ในตำแหน่งที่เข้าถึงได้ง่าย
ในยามสายของวันนั้น เสียงประกาศจากหน้าจวนดังขึ้นว่ามีแขกมาเยือน ซูซูที่กำลังจัดดอกไม้ในเรือนของตนเองอย่างเพลิดเพลินถึงกับชะงัก ใจคิดไปว่าอาจจะเป็ข่าวจากสามีที่อยู่ชายแดนใต้ หรือแม้กระทั่งตัวเฉินอี้เองที่กลับมาก่อนกำหนด ความคิดนั้นทำให้เธอรู้สึกทั้งตื่นเต้นและกังวลไปพร้อมกัน
เมื่อสาวใช้รายงานว่าแขกผู้มาเยือนคืออาอิง สหายรักของเธอ และเศรษฐีเหอผู้เป็สามี ซูซูรู้สึกทั้งดีใจและประหม่าไปพร้อมกัน ดีใจที่จะได้พบสหายเก่าที่ไม่ได้เจอกันนาน แต่ก็ประหม่ากับความลับที่เธอเก็บซ่อนไว้ในใจและบนร่างกายที่ดูเหมือนจะส่งเสียงบอกความจริงออกมาอย่างโจ่งแจ้ง
เธอรีบวิ่งไปยังกระจกเงาเพื่อตรวจสอบรูปร่างหน้าตาของตัวเอง สิ่งที่เธอเห็นทำให้เธอต้องสะดุ้งเฮือก ใบหน้าในกระจกเงาดูแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ผิวพรรณเปล่งปลั่งและมีชีวิตชีวา ดวงตาฉ่ำหวานและเต็มไปด้วยความมั่นใจ ริมฝีปากอมชมพูและดูเย้ายวน แม้กระทั่งท่าทางการยืนก็ดูมีเสน่ห์และดึงดูดใจขึ้นมาก
เธอพยายามปรับใบหน้าให้ดูเป็ปกติ แต่ก็ทำได้ยาก ความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับเธอนั้นลึกซึ้งเกินกว่าจะปกปิดได้ด้วยการแสร้งทำ เธอใช้แป้งผัดหน้าพยายามปิดรอยจ้ำสีแดงจางๆ ที่ซอกคอ แต่ก็ทำได้ไม่มิดชิดนัก รอยรักที่เฉินหลงฝากฝังไว้ยังคงปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจนสำหรับคนที่สังเกตดี
ชุดผ้าไหมสีชมพูอ่อนที่เธอสวมอยู่ยิ่งทำให้ผิวพรรณของเธอดูเปล่งปลั่งขึ้น ช่องเปิดที่อกที่ลึกกว่าปกติเผยให้เห็นผิวขาวนวลและเงาของร่องอกที่ดูเต็มเปี่ยมขึ้น เสื้อผ้าที่รัดรูพอดีเน้นให้เห็นเอวบางและทรวงอกที่กระเพื่อมไหวเมื่อเธอหายใจ กระโปรงที่มีรอยผ่าข้างสูงเผยให้เห็นขาเรียวที่ขาวนวลและเย้ายวน
อาอิงก้าวเข้ามาในเรือนด้วยรอยยิ้มกว้าง ทว่ารอยยิ้มนั้นกลับแข็งค้างไปเมื่อสายตาที่เฉียบคมของนางกวาดมองสำรวจซูซูั้แ่ศีรษะจรดปลายเท้า อาอิงเป็สตรีที่ผ่านโลกมามาก นางย่อมรู้ดีว่าสตรีที่ได้รับการปรนนิบัติอย่างถึงพริกถึงขิงเป็เช่นไร และซูซูในตอนนี้ก็มีลักษณะเช่นนั้นทุกประการ
สายตาของอาอิงจับจ้องที่ผิวพรรณเปล่งปลั่งของซูซู ที่ดวงตาฉ่ำหวานและเต็มไปด้วยความมั่นใจที่ไม่เคยมีมาก่อน ที่ริมฝีปากที่ดูชุ่มชื้นและเย้ายวน และที่ท่าทางการเดินที่ดูมีเสน่ห์และดึงดูดใจขึ้นมาก นางรู้ดีว่าการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ไม่ได้เกิดขึ้นจากการพักผ่อนหรือการดูแลตัวเองเพียงอย่างเดียว
"ซูซู!" อาอิงอุทานออกมาด้วยน้ำเสียงประหลาดใจระคนสงสัย "นี่เ้าไปทำอะไรมา เหตุใดจึงดูผ่องใสขึ้นถึงเพียงนี้!" นางเดินเข้ามาใกล้ เอื้อมมือมาจับแขนซูซูเบาๆ ััได้ถึงความนุ่มนวลและอุ่นซ่านของผิวพรรณที่ดูมีน้ำมีนวลขึ้น "ผิวพรรณของเ้าเปล่งปลั่งราวกับไข่มุกที่เพิ่งถูกขัดเกลา ดวงตาของเ้าก็ฉ่ำหวานเย้ายวนเสียจนข้าแทบจำไม่ได้" อาอิงเลิกคิ้วขึ้นอย่างมีเลศนัย แววตาของนางจ้องมองซูซูอย่างจับผิด "หรือว่า... เฉินอี้กลับมาแล้ว?"
คำถามของอาอิงทำให้ใบหน้าของซูซูแดงก่ำขึ้นมาทันที ความร้อนผ่าวแผ่ซ่านไปทั่วใบหน้าและลำคอ เธอรีบหลบสายตาของเพื่อนรัก พยายามปั้นหน้าให้เป็ปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ริมฝีปากที่บวมเจ่อเล็กน้อยจากการจุมพิตอันเร่าร้อนเมื่อไม่กี่วันก่อนก็ไม่อาจปกปิดได้มิดชิด
"อาอิง เ้าพูดอะไรน่ะ เฉินอี้ยังคงอยู่ที่ชายแดนใต้" ซูซูตอบเสียงแ่ พยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่น แต่ความประหม่าก็ทำให้เสียงของเธอแ่ลงจนแทบจะกลืนหายไปในลำคอ "ข้าก็แค่พักผ่อนเพียงพอ กินอิ่มนอนหลับเท่านั้นเอง" เธอพยายามหาเหตุผลที่ฟังดูเป็ปกติที่สุดมาอ้าง แต่ในใจก็รู้ดีว่ามันฟังไม่ขึ้นเลยแม้แต่น้อย
"พักผ่อนเพียงพอ? กินอิ่มนอนหลับ?" อาอิงหัวเราะหึๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะของนางเต็มไปด้วยความรู้ทันและเย้ยหยันเล็กน้อย "สตรีที่พักผ่อนเพียงพอไม่ควรมีร่องรอยแห่งความสุขสมประดับอยู่บนใบหน้าและแววตาเช่นนี้หรอกนะซูซู" นางจ้องมองซูซูอย่างจับผิด สายตาของนางกวาดไล่ลงมาตามเรือนร่างของเพื่อนรัก "และท่าทางการเดินของเ้า... มันดูอ่อนช้อยและมีจริตจะก้านกว่าเมื่อก่อนมากนัก ราวกับว่า..." อาอิงหยุดคำพูดไว้เพียงเท่านั้น แต่สายตาของนางก็สื่อความหมายได้อย่างชัดเจนว่านางรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้นกับเพื่อนรักของนาง
เศรษฐีเหอที่ยืนอยู่ด้านหลังอาอิงตลอดเวลา บัดนี้ได้ก้าวเข้ามาใกล้ เขาเป็ชายร่างท้วม ใบหน้าเต็มไปด้วยความเ้าเล่ห์และสายตาที่หิวกระหาย เขาจ้องมองซูซูด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนาที่ฉายชัดในดวงตา ไม่ปิดบังความรู้สึกที่เอ่อล้นออกมา เขาเห็นความเย้ายวนที่เอ่อล้นออกมาจากตัวสะใภ้ตระกูลเฉินจนไม่อาจละสายตาได้
สายตาของเขาจดจ้องที่ทรวงอกที่กระเพื่อมไหวภายใต้เสื้อผ้าไหมบางๆ ที่ดูเหมือนจะรัดรูปขึ้นเล็กน้อย ช่องเปิดที่อกที่ลึกกว่าปกติเผยให้เห็นผิวขาวนวลและเงาของร่องอกที่เย้ายวน และริมฝีปากที่บวมเจ่อเล็กน้อยของเธอ ราวกับเพิ่งผ่านการจุมพิตอันเร่าร้อนมาหมาดๆ กลิ่นกายหอมกรุ่นที่แฝงไปด้วยกลิ่นอายของบุรุษเพศจางๆ ที่ติดตัวซูซูมา ยิ่งทำให้ความปรารถนาของเศรษฐีเหอพุ่งสูงขึ้น
ซูซูรู้สึกอึดอัดกับสายตาแทะโลมของเศรษฐีเหอ แต่ในใจกลับมีความรู้สึกวาบหวามประหลาด เมื่อรู้ว่าตนเองกลายเป็ที่ปรารถนาของบุรุษอื่นนอกเหนือจากพ่อสามี ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่เคยมีเริ่มเลือนหายไป ถูกแทนที่ด้วยความพึงพอใจเล็กๆ ที่ร่างกายของเธอยังคงดึงดูดสายตาของชายอื่นได้ มันเป็ความรู้สึกที่น่าละอาย แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันทำให้เธอรู้สึกมีชีวิตชีวาขึ้นมาอย่างประหลาด
"ซูซู... เ้าช่างงดงามขึ้นมากจริงๆ" เศรษฐีเหอเอ่ยชมด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ แฝงความหมายบางอย่างที่ทำให้ซูซูรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งใบหน้า เธอพยายามก้มหน้าหลบสายตา แต่ก็รู้สึกได้ถึงความร้อนแรงที่แผดเผามาจากสายตาของเขา
อาอิงหันไปมองสามีด้วยสายตาตำหนิเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับมาหาซูซูอีกครั้ง นางรู้ดีว่าสามีของนางเป็คนเช่นไร และนางก็ไม่้าให้ซูซูต้องตกเป็เป้าสายตาของเขาไปมากกว่านี้
"ซูซู เ้ากำลังมีความลับอะไรกับข้าอยู่ใช่หรือไม่?" อาอิงถามเสียงจริงจัง แววตาของนางเต็มไปด้วยความห่วงใยและอยากรู้ "ข้ารู้จักเ้าดีกว่าใครเพื่อน เ้าไม่เคยมีแววตาเช่นนี้มาก่อนเลย" นางเอื้อมมือไปปัดปอยผมที่ตกลงมาข้างแก้มของซูซูอย่างจงใจ และสายตาของนางก็เหลือบไปเห็นรอยจ้ำสีแดงจางๆ ที่ซอกคอใต้เส้นผมที่ซูซูพยายามปกปิดด้วยแป้งผัดหน้าอย่างไม่มิดชิดนัก รอยรักที่ราชครูเฉินฝากฝังไว้เมื่อคืนก่อนยังคงปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจน แม้จะพยายามปกปิดเพียงใดก็ตาม
ซูซูสะดุ้งเฮือก รีบยกมือขึ้นปิดรอยนั้นอย่างรวดเร็ว หัวใจของเธอเต้นรัวราวกับกลองศึก ความลับที่เธอพยายามปกปิดมาตลอดกำลังจะถูกเปิดเผยต่อหน้าเพื่อนรัก เธอรู้สึกเหมือนถูกจับได้คาหนังคาเขา ความอับอายและความกลัวถาโถมเข้ามาพร้อมกัน
"ไม่มีอะไรหรอกอาอิง... ข้า... ข้าแค่..." ซูซูพูดตะกุกตะกัก ไม่รู้จะหาคำพูดใดมาอธิบาย เธอรู้สึกอับอายและเขินอายจนแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี ใบหน้าของเธอแดงก่ำไปถึงใบหู
อาอิงไม่ได้ทักท้วงอะไรอีก แต่นางกลับยิ้มอย่างมีเลศนัย แววตาของนางเต็มไปด้วยความเข้าใจและบางสิ่งบางอย่างที่ซูซูอ่านไม่ออก อาอิงไม่ได้โง่เขลา นางผ่านโลกมามากกว่าซูซูนัก และร่องรอยแห่งความสุขสมที่ปรากฏบนตัวเพื่อนรักนั้นชัดเจนเกินกว่าจะปฏิเสธได้ ยิ่งซูซูพยายามปกปิดมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งทำให้ความสงสัยของอาอิงเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น นางรู้ดีว่าเพื่อนรักของนางกำลังมีความลับที่แสนอันตรายและเร่าร้อนซ่อนอยู่
"เอาเถอะๆ หากเ้ายังไม่พร้อมจะบอก ข้าก็จะไม่คาดคั้น" อาอิงพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนลง แต่แววตาของนางยังคงจับจ้องซูซูอย่างไม่วางตา ราวกับจะอ่านความลับที่ซ่อนอยู่ในดวงตาของเพื่อนรัก "แต่ข้าหวังว่าเ้าจะดูแลตัวเองให้ดีนะซูซู... ความลับบางอย่าง หากเก็บไว้นานเกินไป อาจจะทำร้ายเ้าได้" คำเตือนของอาอิงแฝงไปด้วยความห่วงใย แต่ก็เป็คำเตือนที่ทำให้ซูซูรู้สึกหนาวสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ เธอรู้ดีว่าเพื่อนรักของเธอกำลังเตือนเธอด้วยความหวังดี แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้สึกเหมือนถูกจับได้คาหนังคาเขา ความลับที่เธอคิดว่าจะเก็บซ่อนไว้ได้มิดชิด บัดนี้กลับเริ่มปริร้าวและมีคนเริ่มสังเกตเห็นแล้ว และเธอไม่รู้เลยว่ามันจะนำพาเธอไปสู่จุดจบเช่นไร
22K
