~[[รักร้าย นายจอมโหด]]~
Ep.19
"โทษทีว่ะ! ที่มึงจะไม่มีวันได้รับโอกาสนั้น"
"คาเอล!"
ฉันใจนเผลอเอ่ยชื่อคาเอลออกมา คาเอลเดินมาข้างฉันแล้วแทรกกลางระหว่างดีโอกับฉัน เขาหันไปจ้องหน้าดีโอนิ่ง ดีโอก็ต้องกลับอย่างไม่ยอมแพ้ เช่นกัน
"มึงยังไมเลิกยุ่งกับวาเลนอีกหรือไง"
"มึงไม่มีสิทธิ์ห้ามวาเลนยังไม่เคยเอ่ยปากเลยสักครั้ง"
"หึ! หรือมึงอยากจะลองดีหรือไง"
"อยากลองก็มาได้เลย"
คาเอลที่พร้อมจะง้างหมัดต่อยดีโอฉันจึงรีบวิ่งเข้าไปขว้างไว้เผชิญหน้ากับคาเอล
"เธอเลือกมันอีกแล้วนะ ทำไมถึงเข้าข้างมันทุกที"
"ฉันไม่เลือกใครทั้งนั้น และนาย(ชี้หน้าคาเอล)ฉันยังไม่ได้กลับมาหมั้นกับนาย นายอย่าลืมนะว่าฉันถอนหมั้นไปแล้ว"
"แต่ฉันเข้าใจว่าตอนนี้เราคบกัน เธอยังบอกรักฉันอยู่เลย"
ไอ้บ้าคาเอลก็พูดสะดังถึงจะจริงก็เถอะแต่ฉันไม่ได้ตกลงคบกับเขาแค่บอกว่าจะให้โอกาสเขาเท่านั้นนี่ฉันผิดเหรอ
"แต่นายไม่เคยขอฉันคบสักครั้ง อีกอย่างนายจะเที่ยวพูดแบบนี้ได้ไงฉันเสียหายนะ"
"ฉันพูดความจริงจะอายอะไร อีกอย่างที่ฉันพูดมาทั้งหมดไม่ใช่ว่าฉันขอคบเธอหรอกหรอ"
"นายไม่ได้พูด คบกันก็ต้องขอคบสิ"
"คิดว่าคนอย่างฉันจะโรแมนติกขนาดโรยกุหลาบบอคบเธอหรือไงว่ะ จริงใจแค่ไหนขนาดยิงตัวเองได้นี่เธอยังไม่รู้หรอ"
คาเอลหัวเสียเขาเสยผมอย่างขัดใจ
"งั้นฉันก็มีสิทธิ์"
ดีโอยกมือย่อยๆ จะบ้าตายนี่คิดว่าเล่นอะไรกันหรือไง ไม่ตลกนะ ฉาน~ม่าย~ตา~หลก สักนิด สิ้นเสียงดีโอคาเอลเท้าเอวชี้นิ้วไปที่ดีโอคาเอลทำสีหน้ารำคาญใจดันลิ้นที่กระพุ้งแก้ม ท่าทางอารมเสียส่วนดีโอจากที่ฉันเห็นเขาเงียบๆวันนี้เขากลับทำหน้าได้กวนโอ๊ยมาก
"มึงไม่มีสิทธิ์" (คาเอลแย้ง)
"มีสิทธิ์ ในเมื่อวาเลนบอกแล้วว่ายังไม่ได้คบกัน"
"เราคบกัน!"
"ไม่ได้คบ"
"คบกันโว๊ย!"
"หยุดทั้งคู่เลย! หนวกหู! จะเถียงกันนักก็เถียงกันให้ตายไปเลยแต่ห้ามใช้กำลังถ้าฉันรู้ว่าต่อยกันอย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก"
ฉันตวาดลั่นหันไปมองทั้งสองคนด้วยแววตาเอาจริงน่ารำคาญนัก ทะเลาะกันอยู่นั้นเหละ ฉันหันตัวกลับจะเดินเข้าบ้านก็ถูกคว้ามือเอาไว้
"เดี่ยว เอาของฉันดีกว่าเข้าบ้านเถอะ"
คาเอลที่ดึงเสื้อสูทที่คลุมฉันไว้ออกแล้วเอาเสื้อแจ็คเก็ตขอวตัวเองมาคลุมให้แทน"
ฉันไม่พูดอะไรมากเลยเดินเข้ามามิวายคาเอลโยนเสื้อสูทดีโอลงพื้น แล้วเดินไปที่รถ ส่วนดีโอก้มเก็บเสื้อสูทแล้วขึ้นรถขับออกไปเช่นกัน ดูๆแล้วชีวิตฉันคงจะวุ่นวายไปสักพัก
เช้าวันนี้ฉันแต่งตัวสบายๆ จะนัดยัยน้ำว้าไปช๊อปปิ้งสะหน่อยฉันเดินลงมาที่ด่านล่าง เห็นแด๊ดดี๊ ส่ายหัวพรึบพรับฉันก็ยิ่งงง แต่พอเดินลงมาที่ห้องโถงรับแขกเท่านั้นเหละ พระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรกจริงๆ คาเอลที่มือกุหลาบสีแดงสดมา1ช่อ ดีโอกุหลาบขาว1ช่อ นี่มันเื่บ้าอะไรว่ะเนี๊ย(กรีดร้องในใจ) ฉันรู้เลยว่าแด๊ดดี๊คงงงไม่ต่างกัน
"วันนี้ฉันจะมารับเธอไปกินข้าว"(คาเอล)
"ฉันก็มารับเธอไปกินข้าวเหมือนกัน"(ดีโอ)
"แต่ฉันจองที่สุดหรูไว้แล้วนะบรรยากาศดีมาก"(คาเอล)
"ฉันเลือกร้านที่จองคิวยากที่สุดไว้ให้แล้ว"(ดีโอ)
ฉันละหมดคำจะพูดจริงๆ ไอ้สองคนนี้มันเล่นบ้าอะไรกันอยู่ คาเอลเื่บ้าฉันไม่แปลกใจแค่ดีโอที่นิ่งๆมาตลอดก็เป็ไปด้วย
"พวกนายไปกินกันสองคนนั้นเหละวันนี้ฉันมีนัดแล้ว"
"กับใคร!/ใคร!'
คาเอลดีโอถามขึ้นพร้อมกัน ทั้งสองมองหน้ากันแทบจะกินเืกินเนื้อ แล้วหันมามองฉันอีกที
"ฉันจะไปกับน้ำว้า เพราะงั้นวันนี้ฉันมีนัดแล้ว"
ฉันโบกมือลาทั้งสองคนก่อนจะออกจากบ้านให้คนขับรถออกรถทันทีปลายทางคือห้างที่ฉันจะช๊อปให้หลุดโลกไปเลย