ภารกิจพลิกชีวิตไอดอล

    บทที่ 30 วงของเราเก่งกว่าเห็น ๆ 1 (1)

    บทที่ 30 วงของเราเก่งกว่าเห็น ๆ 1 (1)


    [ที่โฟลวส์คัมแบ็คช้าก็เพราะพวกเขาเหรอเนี่ย?]


    [นี่มันวงที่เข็นยังไงก็เข็นไม่ขึ้นไม่ใช่หรือไง? ทำไมต้องเอาวงไร้อนาคตแบบนี้มาขวางทางวงที่กำลังดังด้วยนะ?]


    [เทมโป ฉันรู้ว่าพวกเธอกำลังรู้สึกเศร้า แต่ฉันไม่แน่ใจว่าการที่พวกเขาคัมแบ็คช้าจะเกี่ยวข้องกับวง ๆ นี้หรือเปล่า อย่าเพิ่งโวยวายกันเลยดีกว่า]


    [ค่ายไม่อายบ้างหรือไงที่ดันวงนี้มาตลอด ไม่เห็นเพลงเคยขึ้นชาร์ตได้เลยสักที จริงไหม?]


    [ฉันไม่ใช่แฟนคลับของพวกเขาหรอก แต่วงนี้มันไร้คอนเซปต์เกินไป เทมโปก็อดทนหน่อยนะ ^^ สงสัยทางค่ายคงไม่รู้ว่าครั้งนี้ทำร้ายจิตใจแฟนคลับขนาดไหน]


    [น่าตลกจริง ๆ ที่วงดาวรุ่งพุ่งแรงอย่างโฟลวส์ต้องเลื่อนการคัมแบ็คออกไปเพราะวงแบบนี้ ฉันไม่รู้เลยว่าพวกผู้บริหารของวีแพลกำลังคิดอะไรกันอยู่]


    [ถ้าวงนี้ทำเพลงดี ฉันก็ไม่ว่าอะไรหรอก แต่ลองฟังเพลงดูสิ…ตลกชะมัด...]


    [ประธานฮง คุณเลื่อนการคัมแบ็คของเด็ก ๆ ที่เพิ่งจะตั้งวงได้ 2 ปีเพราะวงกาก ๆ วงนี้เนี่ยนะ?]


    เทมโปเป็๲ชื่อแฟนคลับของวงโฟลวส์ ผมสามารถสรุปกระแสสั้น ๆ ออกมาได้ประมาณนั้น


    นี่มันอะไรกันเนี่ย...?


    คอมเมนต์โดยรวมเป็๲ไปในทิศทางลบทั้งหมด


    ผมสรุปสิ่งที่สังเกตเห็นได้ออกมาดังนี้


    1. วงโฟลวส์ไลฟ์สดคุยกับแฟน ๆ และได้เตรียมตัวเพื่อจะคัมแบ็คผ่านรายการวาไรตี้โชว์


    2. ตารางงานทั้งหมดถูกเลื่อนออกไปก่อนที่วงจะคัมแบ็ค 3 สัปดาห์ กิจกรรมของพวกเขาต้องหยุดชะงักทั้งหมด


    3. หลังจากนั้น วงรุ่นพี่อย่างวงไคลแมกซ์ก็ปล่อยซิงเกิลที่ 4 ออกมาโดยที่ไม่มีการประกาศล่วงหน้า


    4. แฟนคลับสรุปได้ว่าเหตุผลที่วงโฟลวส์ต้องเลื่อนกำหนดการคัมแบ็คออกไปนั้นเป็๲เพราะวงไคลแมกซ์


    สมองของผมหมุนวนจนหัวปั่น ผมไม่รู้ว่าความจริงคืออะไรกันแน่ แต่ว่า...


    ไม่สำคัญว่าค่ายวีแพลเนตเอนเทอร์เทนเมนต์จะได้รับเงินสนับสนุนจากบริษัทชอนซูกรุ๊ปมากเท่าไหร่ แต่งบประมาณทุกอย่างย่อมมีขีดจำกัดเสมอ 


    วงโฟลวส์กำลังได้รับความนิยมเป็๲อย่างยิ่งจากการเดบิวต์ในรายการแข่งขันวงบอยกรุ๊ปแบบแพ้คัดออกที่ชื่อว่ามายดอลสเตจ


    แล้วพวกเขาก็เคยมาออกรายการทำอาหารที่ผมดูด้วย


    นอกจากจะดังเปรี้ยงปร้างแล้ว วงโฟลวส์ยังมีฐานแฟนคลับขนาดใหญ่ทั่วโลกผ่านรายการมายดอลสเตจ ความซื่อสัตย์ของแฟนคลับเปรียบดังประชาชนที่ซื่อสัตย์ต่อประเทศชาติของตนเอง


    หมายความว่าบริษัทกำลังจะได้กำไรคืนกลับมาเป็๲ร้อยเท่า จึงไม่มีทางที่พวกเขาจะเลื่อนกำหนดการคัมแบ็คของวงไฟลวส์ออกไปเพราะวงไคลแมกซ์แน่ ๆ


    แม้แต่ประธานบริษัทก็ยังบังคับไม่ได้


    "ระบบ"


    ผมจำเป็๲ต้องรู้ให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ผมจึงออกคำสั่งเรียกระบบ



    [คุณ๻้๵๹๠า๱ซื้อบริการฉายซ้ำความทรงจำใช่หรือไม่?]


    [ตกลง / ปฏิเสธ]



    ระบบคงอยากจะให้ผมใช้แต้มอีกแล้วสินะ


    ถ้าได้ดูความทรงจำเพิ่มเติมสักหน่อยก็คงจะดี แต่ว่า...ผมไม่รู้เลยว่าความทรงจำที่ผมกำลังจะได้ดูนั้น มันจะมีประโยชน์ต่อการวิเคราะห์หรือไม่


    แต่สุดท้ายผมก็พยักหน้าแล้วกดปุ่มตกลง ไม่นานหลังจากนั้น สภาพแวดล้อมรอบกายผมก็กลายเป็๲สีเทา


    โฮ่ง!


    เ๽้าขนปุ๋ยบอกผมว่าผมไม่ได้อยู่ในโลกแห่งความจริงอีกแล้ว


    "โทรหามันเดี๋ยวนี้! นายโทรหามันไม่ได้หรือไง?!"


    "ไม่มีประโยชน์ครับ ผมว่าเขาคงปิดโทรศัพท์ไปแล้ว"


    เมื่อผมมองรอบตัว ผมก็เห็นแต่กองซีดีของศิลปินนักร้องที่เป็๲เพื่อนร่วมค่ายวางอยู่เต็มไปหมด


    วัยรุ่น 4 คนนั่งอยู่บนโซฟาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ส่วนชายหนุ่มอีก 2 คนเป็๲ผู้จัดการอย่างเห็นได้ชัด


    ชายหนุ่มที่อยู่ในห้องทำงานซึ่งน่าจะเป็๲คนที่มีอายุเยอะมากที่สุดในห้องหยิบที่เขี่ยบุหรี่ขว้างลงไปบนพื้น


    เพล้ง!


    บรรยากาศยิ่งเคร่งเครียดมากขึ้นเมื่อมีเสียงแก้วแตก ป้ายตำแหน่ง [ซีอีโอแห่งวีแพลเนต ฮงโอควอน] สะท้อนแสงเป็๲ประกายให้กับเสียงแก้วแตกนั้น


    "ประธานครับ นี่ไม่ใช่ความผิดของพวกเรานะ? ประธานจะมาโมโหพวกเราได้ยังไง?"


    ชายหนุ่มที่น่าจะเป็๲สมาชิกวงโฟลวส์ซึ่งนั่งอยู่ไกลมากที่สุดบ่นขึ้นมา


    "เงียบ ๆ ไปก่อนเถอะน่า ไปโวยวายใส่ประธานตอนนี้ไม่มีอะไรดีขึ้นมาหรอก"


    ในกลุ่มชายหนุ่ม สมาชิกคนที่มีท่าทางสงบสุขุมมากที่สุดเตือนสติเพื่อนร่วมวงของตนเอง


    "เ๽้าบ้านั่นเป็๲อะไรมากไหม? ไม่ใช่ว่าต้องทำแบบนี้ไปทั้งชีวิตสักหน่อย นี่เพิ่งจะเข้าวงการมาได้แค่ 2 ปีเท่านั้น มันยากตรงไหนกัน?"


    หลังจากนั้น ชายหนุ่มที่เป็๲ผู้จัดการก็จ้องมองไปยังแผ่นกระดาษบนโต๊ะโดยไม่เงยหน้าขึ้นมาขณะตอบว่า


    "ที่ผ่านมาวงเรามีงานเยอะมาก เด็ก ๆ ก็เลยมีเวลาได้พัก...น้อยมากเกินไปครับ..."


    "บ้าไปแล้ว น้ำขึ้นก็ต้องรีบตักสิ มีโอกาสทำเงินก็ต้องกอบโกยไว้ก่อน นายคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้ามีคำสั่งยุบวงขึ้นมา?"


    คนที่เป็๲ซีอีโอกำลัง๻ะโ๠๲ใส่ผู้จัดการ เขาระบายโทสะด้วยการขว้างปาข้าวของอย่างต่อเนื่อง ในเวลาเดียวกันนี้ สมาชิกวงทุกคนก็มีสีหน้าไม่สู้ดี พวกเขาเครียดและกดดันอย่างเห็นได้ชัด


    "คังยูกอน ไอ้สารเลวนั่น มันคิดว่าตัวเองปีกกล้าขาแข็งเพราะมีแฟนคลับเยอะสินะ..."


    "ถ้าเป็๲บริษัทอื่น มันคงโดนฟ้องไปแล้ว สรุปว่าถ้ามันได้ไปพักผ่อนจนสบายใจ มันจะยอมกลับมาออกเพลงใหม่ใช่ไหม?"


    เมื่อพิจารณาจากสถานการณ์แล้ว ดูเหมือนว่าในวงโฟลวส์จะมีสมาชิกคนหนึ่งที่เป็๲ผู้ทรงอิทธิพลมากพอ ๆ กับชอนอีเซ


    ชื่อของเขาก็คือคังยูกอน เขาเป็๲คนที่ดังมากที่สุดในวงโฟลวส์


    ถึงแม้ว่าพวกเขาจะมีหลายอย่างเหมือนกัน แต่ใบหน้าของคังยูกอน...ก็มีความโดดเด่นที่ผู้คนจดจำได้ง่ายมาก


    "ถ้าฉันติดต่อไปครั้งหน้า อย่าให้ได้ยินว่าเลื่อนกำหนดการคัมแบ็คอีก หวังว่าพอได้ไปพักผ่อนแล้ว มันจะกลับมามีสติอีกครั้ง แล้วฉันก็ไม่ต้องมาปวดหัวแบบนี้อีก"


    ทันทีที่ได้รับอนุญาตจากท่านซีอีโอ ชายหนุ่มผู้เป็๲ผู้จัดการวงก็รีบขอบคุณและขอโทษด้วยการก้มหัวอย่างนอบน้อม


    ผมไม่รู้หรอกว่าคังยูกอนเป็๲คนอย่างไร แต่ผมแน่ใจว่าเขาน่าจะมีนิสัยคล้ายกับชอนอีเซ


    เขาไม่เคยโทษว่าทุกอย่างเป็๲ความผิดของตัวเอง เขามักจะก่อปัญหาและทำให้คนอื่นต้องเดือดร้อนเสมอ


    "งั้นเราเอาวงไคลแมกซ์เลื่อนมาคัมแบ็คเร็วขึ้นดีไหมครับ?"


    ผู้จัดการอีกคนหนึ่งที่นั่งฟังอยู่ถามผู้บริหารใหญ่ด้วยความระมัดระวัง


    "เราจะเอาพวกเขามาแทนไม่ได้! เวลากระชั้นชิดมากเกินไป ได้โดนแฟนคลับเกลียดตายแน่"


    ท่านประธานหยิบของบนโต๊ะเขวี้ยงไปบนพื้นไม่หยุดยั้ง แสดงให้เห็นถึงอารมณ์ที่โกรธจัด


    "ไอ้วงนั้นก็เป็๲ตัวปัญหาเหมือนกัน ผลาญเงินผลาญทองไม่รู้จักจบ ฉันต้องมาตามล้างตามเช็ดให้ลูกชายของประธานชอนไปจนถึงเมื่อไหร่?"


    หลังจากนั้น ความโมโหของท่านประธานก็มาลงที่สมาชิกวงโฟลวส์