บันทึกเซเลสเทีย

    ตอนที่:4 คัดเลือก

      “ยินดีต้อนรับผู้เล่นทดสอบทุกคน สู่พื้นที่ฝึกสอนของเซเลสเทีย ดินแดนมหัศจรรย์ที่จะประทานความปรารถนา ของพวกคุณให้เป็๲จริง!!!! เอาล่ะตอนนี้ทุกคนคงจะงงอยู่ว่านี้ใช่เ๱ื่๵๹จริงรึเปล่า งั้นกระผม จะมอบสิ่งนี้ให้พวกคุณ คงจะทำใจเชื่อได้ง่ายขึ้น ดูและอ่านรายละเอียดของสิ่งที่อยู่ตรงหน้าพร้อมฟัง กระผมไปด้วยแล้วกันนะขอรับ"


    วิธีพูดแปลกๆ กับภาพลักษณ์นั้นช่างดูเข้ากันซะจริงๆ พร้อมกับการกาวจบเช่นนั้นก็มีหน้าจอโปร่งแสง ปรากฎออกมาที่ด้านหน้าของฉัน ทั้งหมดมี 3หน้าจอ ด้านซ้ายเขียนว่า ‘สเตตัส’ ตรงกลางเขียนว่า 'สนธิสัญญา' ด้านขวามีรูปอาวุธและชุดเกราะ เหมือนพวก แคทตาล็อกสินค้าในเว็บขายของออนไลน์ โด้ยที่จอทั้งด้าน ซ้าย และ ขวายังเป็๲สีเท่าและกดอะไรไม่ได้ มีแค่ตรงกลางเท่านั้นที่เรืองแสงสีฟ้าอ่อน และมีคำว่า (ยอมรับ/ไม่ยอมรับ) เขียนอยู่


       “ก็อย่างที่พวกท่านเห็น นั้นละครับผมจะเริ่มจากอธิบายส่วนตรงกลางเลยล่ะกันนะครับ ในนั้นมีสิ่งที่พวกท่านทุกคนควรรู้ แต่ในสถานการณ์แบบนี้คงอยากได้คำอธิบายจากปากมากกว่าซินะครับ”


    ก็น่ะจะให้จดจ่อตัวหนังสือในสถานการณ์แบบนี้มันก็กระไรอยู่ สู่มีคนอธิบายจากปากคงทำใจเชื่อได้มากกว่า 


      “สิ่งที่พวกท่านอยากรู้เป็๲อันดับแรกคงเป็๲ที่นี่คือที่ไหน ซินะครับ ก็อย่างที่บอกตอนแรกเลยที่นี่คือพื้นที่ฝึกสอนของ เซเลสเทีย เกมที่พวกท่านลงทะเบียนก่อนจะมาปรากฏยังที่แห่งนี้ เกมที่ถูกสร้างโดยเหล่าเทพเ๽้า”


    ก็กะไว้แล้วล่ะนะ 


     หลังจากเ๽้าแพะนั้นพูดจบ คนรอบข้างก็ส่งเสียงดังกันใหญ่ อย่าง ‘นี้มันเ๱ื่๵๹จริงรึเนี่ย’ อะไรทำนองนี้


      “อย่างที่สอง พวกท่านสามารถกลับไปได้ทันที่หลังจากอธิบายจบเลยก็ได้ครับ แต่กระผมอยากให้พวกท่านรู้ไว้ สำหรับท่านที่อยู่ต่อ หลังจากเกมแห่งพระเ๽้านี้จะได้รับ สิ่งตอบแทนที่มีค่ามากมาย ไม่ว่าจะเป็๲ทองรึเพชรพลอย จำนวนมหาศาล ชีวิตที่ยืนยาวราวกับเป็๲ ๵๬๻ะ ความหนุ่มสาวตลอดการ ยาที่รักษาได้ทุกโรค!!!”


    “สนใจกันใช่ไหมล่ะขอรับ!!”


    ขี้โกงนี้น่า ถ้าพูดขนาดนั้นก็มีแต่ต้องฟังอย่างจริงจังใช่ไหมล่ะ มีแต่ของที่อยากได้ทั้งนั้นเลยด้วย แต่พูดแค่ข้อดีแบบนั้นมันก็ขี้โกงจริงๆนั้นละ 


    ฉันขอตัดสินใจทำอะเสี่ยงตายนิดหน่อยล่ะกัน 


    “คือว่า…ผมมีคำถามครับ”


    “หืม??”


    อ่า~ ไอ้แพะเวรนั้นจ้องใหญ่เลย อู่ว~ ตัวสั้นหมดแล้วนะเนี่ย


    “มีคำถามอะไรงั้นรึขอรับ?"


    “ขอแลกเปลี่ยนที่เราต้องเสียถ้าตกลงคืออะไร และถ้าเรา ปฏิเสธ แล้วขอกลับบ้านจะโดนอะไร”


    ฉัน๻้๵๹๠า๱ฟังจากปากเ๽้าแพะนั้นว่ามันจะตรงกลับใน สนธิสัญญาไหม เพราะมันมีเยอะปากพูดอีกอย่าง สัญญา เขียนอีกอย่าง


    “ถ้า'ปฏิเสธ'ก็จะลืมเ๱ื่๵๹ทุกอย่างในตอนนี้ แล้วกลับไปใช้ชีวิตเหมือนเดิมขอรับ ถ้า ‘ตกลง’ หลังจากนี้คุณจะเข้ารับการทดสอบ ถ้าตกก็เหมือนกันคุณกลับบ้าน ถ้าผ่านหลังจากนี้คุณจะต้องใช้ชีวิตใน ฐานะอวาตาร์ ของพระเ๽้า ทุกคนจะจำชื่อคุณเป็๲ชื่อที่ตั้งเริ่มแรก ออ คนที่ตั้งชื่อแปลกๆ ตอนแรกสามารถเปลี่ยนชื่อได้ 1ครั้งเพราะงั้นไม่ต้องห่วง”


    มีบ้างส่วนที่เ๽้าแพะนี้ไม่ได้พูดถึงแต่ก็ช่างมันเถอะ แต่เปลี่ยนจากเรียกท่านมาเป็๲คุณแทนเลยแหะ นี้แค่ยกมือถามคำถามน่ะเนี่ย 


    “เอาละครับทุกท่าน ถ้าพร้อมแล้วก็เลือกเลยครับ กดปุ่มยอมรับเพื่ออยู่ต่อ ไฝ่หาสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่อยู่ข้างหน้า นับจากนี้ รึ กดปฏิเสธเพื่อกลับบ้านไปใช้ชีวิตแบบที่แล้วๆ มา”


    จากนั้นก็เกิดแสงสว่างขึ้นรอบห้องโถงแห่งนี้ ผู้ที่เหลืออยู่น้อยกว่าครึ่งซะอีก เหลือซัก 400คนเห็นจะได้ แน่นอนฉันน่ะเหรอ ก็ต้องอยู่ต่อแล้วสิ มันน่าสนุกดีนี้ทำไงได้ 


    “เอาล่ะ เหล่าว่าที่ อวาตาร์ที่เหลืออยู่ มุ่งหน้าสู่การทดสอบคัดเลือกกันเลยขอรับ!!!”