ตอนที่4 ความจริงกับเสมือนจริง
“นายคิดว่าฉันโง่ไหม ที่ไม่ยอมพูดตรง ๆกับเธอไป” กายพูดออกมาขณะที่ไทเลอร์วิ่งตามมาจากข้างหลัง ไทเลอร์ไปยืนอยู่ข้างกายมองผ่านหน้ากากกันฝุ่นไปตอนนี้เพื่อนของเขาเศร้าสุด ๆ ไปเลย ไทเลอร์นิ่งเงียบไปได้ตอบกายเพราะเขารู้ว่ากายไม่้าคำตอบจากเขา
“ฉันชอบเธอนะ บางทีเธอก็อาจจะรู้อยู่แล้วแค่้าฟังจากปากฉันในวันนี้ วันที่เธอจะไปในที่ ๆฉันอาจจะไม่สามารถไปถึงได้ตลอดชีวิต แต่จะให้ฉันทำไงได้ ดูสถานะของเธอกับฉันสิบ้านของเธอร่ำรวยแค่ไหน แล้วฉันที่ไม่มีอะไรเลย ยังไม่รู้เลยว่าคนที่บ้านนับฉันเป็คนในครอบครัวด้วยไหม...”
กายยังคงเดินต่อไปเรื่อย ๆ และก็พูดความในใจออกไป
ไทเลอร์ก็ได้แต่ฟังเงียบ ๆแต่พอสักพักเขาทนไม่ไหวแล้วจึงพูดขึ้น “มากับฉัน เดี๋ยวฉันพาไปที่แห่งหนึ่ง”ไทเลอร์คว้าคอกายพาเดินไปทันที
“เดี๋ยวก่อนสิ นายจะพาฉันไปที่ไหน?”
“ร้านเกมเสมือนจริงหมายเลข 8”
“ไม่ต้องใช้เงินหรอก ฉันมีวิธีพานายไปเล่นเกมแบบไม่เสียเงิน”
จากนั้นไทเลอร์ก็พากายไปที่ร้านเกมเสมือนจริงหมายเลข8 ด้านในมีทั้งเกมยุคเก่าและใหม่มากมาย มีแคปซูลที่ว่างอยู่จำนวนหนึ่งด้วยแต่สภาพมันเก่ากึกน่าดู ในร้านยังมีคนเล่นเกมอยู่บ้างสองสามคน
“เจ้...สวัสดีครับ”
หญิงสาวสวยท่าทางห้าว ๆผมสาวใส่เสื้อกล้ามรัดหน้าอกที่จะล้นออกมา ที่แขนมีรอยสักรูปดอกกุหลาบหนามในปากมีอมยิ้มนั่งเท้าคางอยู่หลังเคาน์เตอร์ เธอใช้มือหยิบอมยิ้มออกจากปากแต่ท่าทางเหมือนคนคีบบุหรี่มากกว่าและถามไทเลอร์
“ไง วันนี้มีอะไรมาอีกล่ะ”
“เจ้ซาเรียยังสวยเหมือนเดิมเลยคือวันนี้ผมอยากจะเอาของมาแลกเพื่อเล่นเกมที่แคปซูลหน่อย”ไทเลอร์หยิบของแท่งเหลวที่เรืองแสงสีฟ้าอ่อน ๆออกมามันคือ...แท่งเซลล์พลังงานขนาดเล็กจิ๋ว
“วันนี้ได้ของดีมาด้วย เล่นได้ 4 ชั่วโมง”
ไทเลอร์ตอบตกลงอย่างไม่ลังเล รีบพากายไปที่ห้องหลังร้านด้วยความเคยชิน
“เรามาเล่นที่นี่ทำไม ตรงนั้นก็มีแคปซูลเกม”
“อันนั้นมันแค่ของธรรมดาไม่ค่อยสมจริงเท่าไหร่ ต้องเป็สองเครื่องนี้ถึงจะสนุกกว่าเอานี่ลิ้งค์เกมที่เคยพูดถึง อันนี้เป็ของเกมยิงปืนชิงธง”
กายรับกำไลลิ้งค์เกมมาจากมือของไทเลอร์ แต่ก็นึกขึ้นได้ว่าถ้าใส่แล้วจะถอดออกไปเขาจึงรีบถามไทเลอร์
“ใส่แล้วมันถอดได้ไหม”
ไทเลอร์มองกายแปลก ๆแต่ก็นึกขึ้นได้ว่ากายมาที่นี่เป็ครั้งแรกจึงบอกไปว่า “ฉันเข้าใจล่ะนายคงไม่รู้สินะ ลิ้งค์เกมมันมีหลายอย่างอันนี้เป็แบบไม่ต้องยืนยันตัวตนปกติในร้านเกมมักจะมีพวกนี้ให้เล่นได้ชั่วคราวละนะแต่อย่างว่ามันก็ไม่ได้ของดีสักเท่าไหร่เพราะไม่ปลอดภัยใครก็สามารถเข้าเล่นได้”
“นายเคยไปที่นั่นเหรอ”ที่นั่นที่กายหมายถึงก็คือโอเอซิส
“เปล่า ฉันฟังเขาเล่ามา”
กายมองไทเลอร์อย่างเซ็งเหมือนจะบอกว่านายก็ขี้โม้เก่งเหมือนกันนิหว่า
“นายใช้เป็ไหม”
กายส่ายหัวอย่างไม่ต้องคิด
“ไปนอนลงในแคปซูลนั้นจากนั้นก็พูด‘ลิ้งค์เกม’ เดียวลิ้งค์เกมที่ข้อมือมันก็จะทำงานเอง ถ้าจะออกก็พูด ‘ล๊อคเอา’ก็สามารถออกมาได้แล้ว”
กายสวมลิ้งค์เกมของเกมยิงปืนชิงธงที่ข้อมือซายเพราะที่มือขวาเขามีลิ้งค์เกมอีกอันอยู่
“เอ้ออีกอย่างฉันลืมบอกกฏของเกม นายกับฉันอยู่คนละฝั่งมีเวลาเลือกปืน30 วินาที มีธงอยู่หนึ่งธง ใครที่ถือมันได้ครบ 10 นาทีก่อนเป็ผู้ชนะแต่ถ้าเกิดในระหว่างที่นับฝั่งตรงข้ามจับธงได้ นายต้องแย่งธงคืนมาให้ได้เวลาจะเริ่มนับต่อจากเดิม ส่วนชีวิตมีไม่จำกัด” ไทเลอร์อธิบายให้กายฟังหลังจากนั้นทั้งสองก็เข้าไปในเกม
กายรู้สึกว่าภาพตรงหน้าของเขาค่อย ๆหลุดออกไปเหมือนจิ๊กซอว์กลายเป็ซากปรักหักพังของตึกหน้าจอด้านขวาของเขามีแผนที่ของเมืองแห่งนี้มีขนาดประมาณ 500 เมตรจุดที่เหมือนกับธงกะพริบอยู่เป็ระยะ
รอบตัวของกายมีวงแสงพร้อมกับตัวเลขแสดงอยู่ดูเหมือนต้องรอสามสิบวินาทีกายถึงจะออกไปจากตรงนี้ได้
เขามองอาวุธที่อยู่ด้านหน้ากายไม่รู้จะเลือกอะไรเกมยิงปืนกายจึงหยิบสไนเปอร์ไปหนึ่งกระบอกกินพื้นทีในช่องเก็บของของเขาไป 20จุดกว่าจุด ยังมีะุที่กินพื้นที่อีกเช่นกัน แต่แล้วสายตาของกายก็หันไปเห็นกล่องะเิจำนวนมากกายจึงวางปืนสไนเปอร์ลงและเลือกะเิทั้งหมดแทน เพราะะเิ 1 ลูกกินพื้นที่แค่ 1หน่วย
......
หลังกายเดินห่างจากธงไม่ไกลอยู่ ๆสัญลักษณ์ธงก็หายไป
กายรู้ได้ทันทีว่าไทเลอร์ได้เอาธงไปแล้วแต่ด้านหน้าของเขามันมีตึกอยู่หลังเดียว ด้วยเวลาแค่นี้ไทเลอร์ไม่สามารถออกมาจากอาคารได้ทันอย่างแน่นอน
“ไทเลอร์ นายอยู่ในนั้นไหม” กายถามออกไปตรงๆ
“อยู่ตกลงนายเล่นเป็ไหมเนี่ยตอนนี้เกมเริ่มขึ้นแล้วยังจะมาะโถามอีก”ไทเลอร์ะโตอบกลับไป ขณะที่ด้านหลังเขามีธงอยู่
แต่ไทเลอร์กลับรู้สึกแปลก เพราะกายไม่ได้ะโกลับจึงรู้ว่ากายหลอกถามเขาแล้ว ในตอนนั้นเองอยู่ ๆ เสียงะเิก็ดังขึ้นตึกก็สั่นไหว
“ฮ่า ๆ กายนายคิดจะะเิตึกหรือไงตึกนี้นะต้องใช้ะเิครึ่งร้อยเลยถึงจะะเิเปลี่ยนความคิดลองเข้ามาดวลปืนกันดีกว่าน่า”
แต่ะเิยังคงถูกปามาอย่างต่อเนื่องตึกก็เริ่มสั่นไหวจากนั้นก็ถล่มล่มลงมาทับไทเลอร์ไม่เหลือชิ้นดีไทเลอร์กลายเป็แสงกลับไปสุ่มเกิดในแผนที่อีกครั้ง
“สำเร็จ ฮ่า ๆใครบอกเกมยิงปืนต้องใช้แต่ปืน” กายรีบวิ่งไปหาธงสักพักก็เจอหลังจากจับธงได้ด้านหน้าของเขาก็มีหลอดเวลาเริ่มขึ้น
“กายไอ้บ้าเอ๊ยฉันมาแล้ว”เสียงของไทเลอร์ดังมาแต่ไกล กายได้ยินดังนั้นก็รีบหาเนินที่สูงที่สุดทำตรงกลางให้กลายเป็หลุมใช้หลบะุ
“ก็นายบอกว่าต้องใช้ะเิจำนวนมากตึกถล่มตึกได้ฉันก็แค่ลองดูเท่านั้นเอง”
“นายไม่ได้เอาปืนมาเหรอ”
กายไม่ตอบไทเลอร์ ไทเลอร์ที่เห็นดังนั้นก็ยิ้มรีบวิ่งไปที่ๆ กายอยู่
“เกมนี้นายแพ้แน่กาย”
แต่แล้วกายก็ปาะเิออกไปใส่ไทเลอร์แต่ไทเลอร์ก็หลบได้ และหลังจากเสียงะเิเงียบไปไทเลอร์ก็ยิงสวนกายไปและรีบวิ่งหวังเข้าไปประชิดตัวกายแต่แล้วเขาก็พึ่งสังเกตเห็นะเิแสงที่เท้า
“เชี่ย! ะเิแสง”
ตูม!
ภาพตรงหน้าของไทเลอร์กลายเป็สีขาวจากนั้นก็มีเสียงบางอย่างปามาอีกสองสามลูกและก็ตูม!
ไทเลอร์กลายเป็แสงไปสุ่มเกิดใหม่ และก็เป็แบบนี้อยู่สองสามครั้งจนกระทั่งครบเวลากายก็ชนะไปได้
“นายโกงเอาใหม่” ไทเลอร์ไม่ยอมแพ้กายพึ่งเคยเล่นครั้งแรกกลับทำเอาเขาแพ้ยับเยินหลังจากนั้นไทเลอร์ก็แพ้เพราะะเิอีกครั้ง
“เอาใหม่”
“เอาใหม่”
และก็เป็แบบนี้อยู่หลายครั้งที่เขาถือปืนยังไม่ทันจะได้ยิงก็โดนะเิตายภายหลังไทเลอร์จับทางได้แล้ววิ่งจนประชิดจุดที่มีธงอยู่แต่กลับไม่เจอกายและในนั้นก็มีแต่ะเิตูมไทเลอร์กลายเป็แสงไปสุ่มเกิดใหม่
หลังจากนั้น 4 ชม.ไทเลอร์ก็แพ้ไม่เหลือชิ้นดี
ไทเลอร์ออกจากแคปซูลอย่างเซ็ง ๆ พลางบ่นว่า“คนสร้างเกมต้องลำเอียงอย่างแน่นอน นี่มันไม่ใช่เกมยิงปืนแล้วแต่เป็เกมวางะเิซะมากกว่า”
“เอาน่าถึงยังไงฉันก็ขอบใจนายนะที่พาฉันมาเล่นอะไรสนุกๆ แบบนี้”
หลังจากนั้นกายและไทเลอร์ก็หัวเราะอย่างสนุกออกมา
“จริงสินายเดาทางฉันถูกได้ยังไงว่าฉันจะทำอะไรนายถึงไปวางะเิดักทางได้ถูกตลอด”
กายยิ้มไม่ตอบ ไทเลอร์เองก็เลยทำท่าเซ็ง ๆกายและไทเลอร์เดินออกมาจากห้อง
ในตอนนั้นเองจอในร้านเกมเสมือนจริงหมายเลข 8ก็แสดงภาพโฆษณาเกมราชันาออนไลน์ มันเป็เหมือนกับที่กายเคยเห็น
ทั้งสองนั่งดูจนจบ ผู้คนในร้านเองก็เช่นกัน
“สุดยอดเกมออกใหม่นี่ต้องเป็เกมที่ดีที่สุดในทศวรรษอย่างแน่นอน”
“ใช่ฉันอ่านข่าวเจอด้วยเกมราชันาออนไลน์ทางสหพันธ์สนับสนุนเต็มที่ด้วยและกำลังจะเปิดให้เล่นตอนเที่ยงคืนที่จะถึงนี้ด้วย”
“แต่น่าเสียดายที่มันขายลิ้งค์เกมแพงมากร้านเกมเสมือนจริงบนพื้นโลกคงยากที่จะมีใครเอามาให้เล่น”
“ฉันไปอ่านในบอร์ดเห็นว่าพวกคนบนโอเอซัสต่างก็มีแคปซูลส่วนตัวกันทั้งนั้นส่วนลิ้งค์เกมราชันาออนไลน์ถูกซื้อเป็ของขวัญให้ในวันเกิดด้วย”
“บนนั้นช่างเป็ที่ที่ดีจริง ๆ ”
ผู้คนในร้านต่างพูดคุยกันอย่างสนุกสนานพูดถึงเื่เกมราชันาออนไลน์จากนั้นหัวข้อก็เปลี่ยนเป็โอเอซิสอีกครั้ง
ไทเลอร์เองก็พูดเื่นี้เช่นกัน
“ถ้าฉันมีโอกาสก็คงจะลองไปหาเช่าบ้านบนนั้นดูละนะ”
“นายจะไปหาเงินจากไหนขนาดนั้น หรือพวกเราลองร่วมมือกันเปิดธุรกิจของตัวเองดูไหม”
“งั้นก่อนอื่นจ่ายค่าเครื่องดื่มฉันมาก่อน”
“ใจเย็นน่า ฉันก็แค่พูดเล่น”
“ถึงพวกนายจะเล่นไม่ได้เกมราชันาออนไลน์แต่สามารถเดิมพันได้นะ”
“เดิมพัน? ยังไงเจ้บอกผมหน่อยไม่ใช่แบบพวกใต้ดินนะ” ไทเลอร์ได้ยินก็รับเข้าไปถามซาเรียทันที
ซาเรียจึงอธิบายให้ไทเลอร์ฟัง“เกมนี้คือเกมา แบ่งเป็โลกราชัน และแดนาโลกราชันสามารถเข้าเล่นได้แค่เที่ยงคืนถึง ตี3 ต่อวันเท่านั้นซึ่งมนคือโลกที่ไว้พัฒนาตัวละคร ส่วนแดนาเป็เหมือนเกมย่อยออกมาซึ่งนี่ละที่ทุกคนสนใจจริง ๆ เพราะมันสามารถเดิมพันเงินกันได้แบบถูกกฎหมายอีกอย่างคนที่ประลองก็ต้องเสียเงินจำนวนหนึ่งแล้วถ้าชนะในแดนสงครานั้นก็ได้เงินด้วยนะแต่จริงแค่ไหนก็คงต้องดูกันอีกที”
“เดิมพันในการต่อสู้ของผู้เล่นสินะน่าสนใจมาก”ไทเลอร์ตาเป็ประกาย
“ฉันก็แค่พูดให้ฟังนะ เื่เดิมพันในแดนานายอย่าเลยดีกว่ายกเว้นแต่นายเป็ผู้เล่นแบบนั้นก็ค่อยน่าลุ้นหน่อย” ซาเรียแกะเปลือกลูกอมออกมากิน
“เฮ้อจะเป็ไปได้ยังไงของนั้นแพงจะตายหรือเจ้ใหญ่จะซื้อมาไว้ในร้าน”
“ฝันไปเถอะลิ้งค์เกมของเกมราชันาออนไลน์มันพิเศษ ทุกชิ้นต้องยืนยันตัวตน อีกอย่างราคาถูกสุดก็เกือบสองแสนฉันจะไปเงินที่ไหนมาซื้อลำพังแค่ดูร้านกับ...ช่างมันเถอะแต่ฉันมีแคปซูลที่ใช้เล่นกับมันได้อยู่ละนะตลกไหมล่ะ” เจ้ซาเรียพูดติดตลกเล็กน้อย
“ใกล้จะห้าทุ่มแล้วฉันต้องปิดร้านแล้วพวกนายกลับไปได้แล้วไป”
ทั้งไทเลอร์และเจ้ซาเรียต่างไม่มีใครสังเกตสีหน้าของกายเลยแม้แต่น้อยตอนนี้กายเซ็งแล้วแสร้งอีกเื่ลิ้งค์เกมถ้าเขาไม่เผลอไปทำให้มันยืนยันตัวตนตอนนี้คงเอาไปขายได้หลายแสนแล้ว
หลังจากออกจากร้านไทเลอร์ก็ขอแยกตัวออกไปก่อนดูเหมือนจะไปหาแฟนดังนั้นกายจึงเดินกลับคนเดียว
ในระหว่างนั้นเขาก็ย้อนไปคิดเื่ที่เกิดขึ้นใน่ที่ผ่านมาั้แ่ เื่ที่บ้านป้า เื่เรียน เื่งาน จนเื่ของเขากับไอร่าและแล้วเขาก็จำได้ถึงคำพูดของไทเลอร์ในเื่ที่เขาเคยถาม
“ถ้าขายไม่ได้ก็เล่นเองเลยสิ”
“เล่นเกมราชันาออนไลน์สามารถหาเงินได้”
“เดิมพันในแดนา”
“เกมจะเปิดให้เล่นเที่ยงคืนที่จะถึงนี้”
“ลิ้งค์เกม”
กายพึมพำ ขณะที่วิ่งกลับไปที่“ร้านเกมเสมือนจริงหมายเลข 8” ตอนนี้เขามองเห็นเส้นทางที่ตัวเองควรจะเดินไปแล้ว
1K
