ปล้นบ้านผิดชีวิตเปลี่ยนแปลง

ตอน ช่วยเหลือพี่สาว

เวลาเช้าตรู่ ณ.เมืองแห่งหนึ่ง

โจรสาวหน้าสวยกำลังคลานอยุ่กับพื้นในสภาพเปลือยกายขาวโพลน โซ่ที่ล่ามกับลำคอลากไปกับพื้นดังแกร๊ก! ๆ

"มานี่มา จะตั้งชื่อเธอว่าอะไรดีนะ" มาเฟียหนุ่มเอ่ยขณะยืนตักไอศกรีมถ้วยกิน เนื้อตัวเปลือยเปล่าและเปียกชุ่มเพราะเพิ่งออกมาจากห้องน้ำ

"ฉันชื่อไอ" โจรสาวตอบเสียงห้วนๆ เธอเงยหน้ามองไอศกรีมก่อนจะกลืนน้ำลายลงท้องด้วยความหิวกระหาย แขนขาก็เริ่มอ่อนแรงเมื่อไม่ได้กินอะไรอิ่มท้องเลย๻ั้๹แ๻่วันวาน

"มานี่มา เมี๊ยว ๆ ๆ" มาเฟียหนุ่มหน้าหล่อเอ่ยและตักไอศกรีมรสมะนาวมาทาบนแท่งเอ็นของตัวเอง

"กินซะสิ"

หึ! โจรสาวส่ายหน้า

"ไม่กินก็แล้วแต่นะ ต่อไปนี้ฉันจะป้อนอาหารแบบนี้ ถ้าไม่เลียกินจากแท่งเอ็นขอฉันก็ต้องรอวันพรุ่งนี้" หนุ่มใหญ่เอ่ยแล้วเอาช้อนที่ทาปลายแท่งเอ็นไปตักไอศกรีมถ้วยใหญ่กินต่อ

แปะ! ๆ ๆ ไอศกรีมรสมะนาวหยดจากปลายแท่งเอ็นยาวใหญ่ลงบนพื้น อึก! ไอกลืนน้ำลายก่อนจะคลานมาเงยหน้าแลบลิ้นรองรับน้ำหวานๆที่หยดจากปลายแท่งรักสีดำคล้ำอันน่ากลัว

แปะ! น้ำไอศกรีมที่ละลายหยดลงบนลิ้นสีชมพู น้ำลายแตกซ่านในปาก

"หิ! ๆ ดี ๆ ทำตัวให้เชื่องๆเข้าไว้ แล้วฉันจะปล่อยเธอไปเอง" หนุ่มใหญ่หัวเราะชอบใจ ตักไอศกรีมมาทาเต็มแท่งดำลำยาวเพิ่มอีก

แผล็บ! ๆ ๆ โจรสาวเงยหน้าเลียรอบๆแท่งเอ็นกินไอศกรีมอย่างมุมมามจนเลอะติดปากติดคางเต็มไปหมด

ติ๊งต่อง!

นาฬิกาหรูโบราณที่ชั้นล่างดังก้องบอกเวลาเจ็ดโมงเช้า

เหล่าคนทำงานชายหญิงในชุดพนักงานออฟฟิศกำลังเดินสวนกันไปมาเพื่อแย่งกันขึ้นรถประจำทาง

เด็กนักเรียนตัวเล็กหลายสิบคนสะพายกระเป๋าเดินไปโรงเรียนพลางร้องเพลงสนุกสนาน ทว่ากลับมีเด็กชายหญิงอายุสิบขวบสองคนกำลังเข็นรถเข็นขายสินค้าสวนไปคนละทิศกับโรงเรียน

"พยายามเข้าบ้านไปให้ได้แล้วโยนไอ้นี่ไว้" เด็กหญิงอริเอ่ยและยื่นกล้องสอดแนมจิ๋วให้กับเด็กชายอาเมน

"โอเค งานง่ายๆสบายๆ" เด็กชายอาเมนตอบและเข็นรถขายไอศกรีมข้ามถนนไปยังหน้าบ้านหรูหลังใหญ่ที่กำแพงสูงเท่าคนสองคน

"ไอติมค๊าบ ไอติม ช่วยซื้อไอติมหน่อยค๊าบ" เด็กชาย๻ะโ๷๞เสียงดังขณะเข็นรถผ่านหน้าชายฉกรรจ์สูทดำที่ยืนเฝ้าหน้าประตูเหล็กของบ้านหรู

"ไปๆ ไอหนู อย่ามาขายแถวนี้" ชายคนนึงโบกมือไล่เด็กชาย เค้ามีแผลเป็๞ที่ใบหน้า ดูแล้วน่ากลัวมาก

"ว้า ไม่เอาไอศกรีมจริงๆหรือฮะ แดดร้อนๆแบบนี้เอาซักอันไหมพี่ชาย"

"ซื้อหนึ่งแถมหนึ่งเลยนะฮะ"

เด็กชายอาเมนเอ่ยแล้วเปิดถังไอศกรีม หยิบออกมาหนึ่งอันแล้วยืนเลียให้สองหนุ่มดู

"แผล่บ! ๆ อร่อยหวานมันจริงๆเล้ย"

"ไอหนู เอามานี่สองอันซิ" หนุ่มหน้าโหดคนนึงกวักมือเรียกเด็กชาย

กริ๊ง! ๆ ๆ ฮี่! ๆ อาเมนรีบเข็นรถวิ่งเข้ามาประชิดหน้าประตูบ้านและยิ้มแฉ่ง

"สองอันนะฮะ ผมขอเข้าไปขายในบ้านอีกได้ไหมฮะ ช่วยเปิดประตูให้ที"

"จะบ้ารึ เอาสองอันพอ เอ้านี่ไม่ต้องทอน"มาเฟียคนนึงเอ่ย

"รีบๆใสหัวไปซะอย่ามัวยืนตรงนี้ เดี๋ยวรถก็ชนตายหรอก" หนุ่มอีกคนโบกมือไล่

กริ๊ง! ๆ ๆ เด็กชายเข็นรถวิ่งกลับมาหาเด็กหญิงที่ยืนท้าวสะเอวรอ

"ไม่ได้ผลอ่ะอริ สงสัยต้องถึงมือเธอแล้วหละ"

เด็กหญิงพยักหน้าแล้วช่วยกันยกถังไอศกรีมออกจากรถเข็น จากนั้นเอาแตงโมลูกใหญ่ขึ้นมาวางเรียงรายก่อนจะเข็นรถกลับมาที่หน้าบ้านหรูที่มีประตูเหล็กกัน๷๹ะ๱ุ๞

"แตงโมค่ะ แตงโมเ๯้าค่ะ"

"แตงโมลูกใหญ๊ ใหญ่"

"นังหนู เอาไปขายฝั่งโน้นไป" มาเฟียหน้าโหดชี้นิ้วไปยังถนนฝั่งตรงข้ามบ้านหรูที่เป็๞สวนสาธารณะ มีผู้คนกำลังวิ่งออกกำลังกายกันหลากหลาย

เด็กหญิงเข็นรถข้ามไปครึ่งถนนแล้วหันหน้ากลับมาถามมาเฟียโหด

"พี่ไม่เอาแตงโมจริงๆหรือคะ"

"พี่สุดหล่อ"

"เออ ๆ เอามาก็ได้" หนุ่มคนนึงกวักมือเรียกเด็กหญิง อีกคนยืนยิ้ม

"มาแล้วค่ะ หวานฉ่ำ ๆ สองลูกแปดสิบ" เด็กหญิงอริรีบเข็นรถมาชิดประตูบ้าน

"เอาลูกนี้ กับลูกนี้" สองหนุ่มหน้าโหดชี้แตงโมที่เลือก

"เอาลูกนี้ดีกว่าค่ะ ลูกนี้ใหญ่กว่าหวานกว่านะ" เด็กหญิงหยิบแตงโมลูกใหญ่ที่สุดยกตั้งบนหัวตัวเอง

"ทำไมต้องเอาตามที่เธอบอก ยัยเด็ก"

"นั่นสิ ก็พวกฉันจะเอาสองลูกนี้"

สองหนุ่มเถียงแล้วหยิบแตงโมคนละลูกจากนั้นปาแบงค์ร้อยลงบนรถเข็น "ไม่ต้องทอน"

"พี่ใจดีจัง งั้นหนูแถมลูกใหญ่สุดนี้ให้เลยค่ะ ฮรี่! ๆ" เด็กหญิงอริเอ่ยแล้วเอาแตงโมที่วางตั้งบนหัวยัดใส่มือมาเฟีย จากนั้นเข็นรถเข็นวิ่งหน้าตั้งไปในสวนสาธารณะ

สองหนุ่มเปิดประตูรั้วเหล็กแล้วอุ้มแตงโมเข้ามาถึงประตูบ้านหรูบานใหญ่ที่แกะสลักลาย๣ั๫๷๹และหงส์

ตูมมมม!

จู่ๆแตงโมลูกใหญ่ที่สุดก็๹ะเ๢ิ๨เสียงดัง สองหนุ่มกระเด็นลอยกลับหลังนอนหมดสติบนพื้นหญ้า ประตูบ้านพังหลุดออกมาวางราบกับพื้น

"บอกแล้วว่าหวานเจี๊ยบ" เด็กหญิงเอ่ยขณะถือรีโมทไว้ในมือ

ภายในบ้านชั้นบนสุด

แกร๊ง! โจรสาวลุกยืนหวังจะวิ่งลงชั้นล่างมาที่ประตู ทว่าปลายโซกลับโดนคว้าดึงกระชากด้วยพละกำลังอันมหาศาลจนร่างขาวโพลนถลากลับมาล้มกองบนพื้นในท่านั่งพับเพียบ

"หิ จะหนีไปไหน บอกแล้วใช่ไหมว่าให้คลานไป ห้ามยืน"

มาเฟียหน้าหล่อเอ่ยและดึงโซ่จนรัดคอสาวสวยแดงช้ำ

"นั่นฝีมือใคร" เค้าเอ่ยถามอย่างเยือกเย็นโดยไม่๻๷ใ๯ทั้งๆที่บ้านโดน๹ะเ๢ิ๨ คนรับใช้วิ่งวุ่น ลูกน้องมาเฟียดับไฟกันจ้าละหวั่น

"น้องฉัน อริกับอาเมน" โจรสาวตอบด้วยหน้าที่แดงก่ำ หายใจแทบไม่ออก

"หิ! ๆ งั้นที่บอกว่าปล้นเพื่อหาเงินเลี้ยงน้องก็ไม่ได้โกหกสินะ"

"หิ! ๆ แบบนี้ค่อยหายโกรธลงหน่อย"

มาเฟียหนุ่มเอ่ยแล้วคลายโซ่ที่รัดคอ จากนั้นจูงโจรสาวให้คลานตามมาที่เตียงนอน เค้าลงนั่งบนขอบเตียงแล้วหยิบช็อกโกแลตมาหักแล้วป้อนให้โจรสาวหน้าสวยที่คุกเข่าคลานอยู่กลางหว่างขา

กรุบ! ๆ ๆ ง่ำ! ๆ ไออ้าปากรับช็อกโกแลตเคี้ยวกินอย่างหิวโหย

มาเฟียหนุ่มหยิบมือถือบนหัวเตียงมายืนให้โจรสาว และหยิบปืนสั้นมาจ่อที่หน้าผากของเธอไว้

"โทรไปหาน้อง บอกว่าทำงานชดใช้หนี้อยู่ ถ้าเสร็จแล้วจะกลับ"

"อย่าตุกติกล่ะ"

ตู๊ด! ๆ ๆ ไอนั่งพับเพียบกดโทรออกหาน้องๆ

"ฮัลโหลคะ ใครโทรมาครับ" เด็กๆกดเปิดลำโพงคุยสาย

"นี่พี่เองนะ ไอ"

"พี่ไอ พวกเรา๹ะเ๢ิ๨ประตูให้แล้ว" เสียงอริ

"รีบออกมาเลนฮะ" เสียงอาเมน

"พี่ยังไปไม่ได้ พอดีพี่มีงานต้องทำให้เ๯้าของบ้านก่อนน่ะ เดี๋ยวถ้าจะกลับไปพี่บอกอีกที อย่าทำอะไรอีกนะ"

อ้าว! ๆ เสียงเด็กๆอุทาน

หิ! ๆ มาเฟียหนุ่มหัวเราะชอบใจ เขาวางปืนแล้วตักไอศกรีมมาทาที่ปลายแดงเอ็นหัวบานๆอีก