"แม่นางฉือ... ยืนค้ำหัวคนนอนมันเสียมารยาทนะ" กงจื่อสี่เอ่ยขณะหลับตา
"มานั่งลงเถอะ ข้าสั่งให้ขันทีเตรียมหมอนนุ่มๆ ไว้ให้เ้าใบหนึ่งแล้ว"
"กงจื่อสี่! เ้าอย่ามาใช้เล่ห์เหลี่ยมกับข้า" ฉืออวี่ตวาดเสียงแข็ง แต่ใบหน้ากลับแดงระรื่อ
"สำนักของข้าบอกว่าพรรคมารคือตัวแทนของความโลภและความรุนแรง แต่ดูเ้าสิ... เ้าเอาแต่กินกับนอน แผ่นดินจะล่มจมเพราะคนอย่างเ้า!"กงจื่อสี่ลืมตาขึ้นข้างหนึ่ง แววตาแฝงด้วยความขี้เล่น
"โลภรึ? ข้าี้เีเกินกว่าจะโลภนะแม่นางเ้ารู้ไหม... การจะไปแย่งชิงของคนอื่นมันต้องใช้วิชาตัวเบา ต้องใช้แรงกระบี่ ต้องวางแผน... เหนื่อยจะตายสู้ข้านอนเฉยๆ แล้วให้คนเอามาประเคนให้ไม่ดีกว่าหรือ?"
"แล้วความรุนแรงล่ะ? เ้าสยบยอดฝีมือสำนักข้าจนกระอักเื!"
"นั่นไม่ใช่ความรุนแรง..." กงจื่อสี่ลุกขึ้นนั่งช้าๆ (ซึ่งถือเป็เื่ใหญ่มาก)
"นั่นคือการ 'สงเคราะห์' ให้พวกเขารู้จักการพักผ่อน พวกเขาเคร่งเครียดเกินไป ลมปราณตีกลับเพราะใจไม่สงบ ข้าแค่ช่วยให้พวกเขาหลับสบายขึ้นนิดหน่อยเองนะ"
ติดตามตอนในรูปแบบ E-book ได้แล้ว พร้อมตอนพิเศษแบบลับเฉพาะของจงเทียนก่อนมาเป็กงจื่อสี่ อ๋องนิทราจ้าวแห่งความี้เีเทพ ๆ แบบก่อนใคร...ตามช่องทางนี้ (Copy วางบนแถบ Google)
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6ODoiMTU4NTU3NDQiO3M6NzoiYm9va19pZCI7czo2OiI0NDM4NTMiO30
https://arnbook.com/book-detail/67536
https://pintobook.com/ebooks/69e3413556c57e7d5512b921