เสียงโลหะกระทบผลึกยังคงดังก้องสะท้อนไปมาในโถงถ้ำที่สว่างเรืองรองด้วยแสงสีฟ้า เิเหยียน (孟言) เคลื่อนไหวราวกับภูตพรายในสภาวะ "เคย์กะ ซุยเง็ตสึ" (鏡花水月 - Kyōka Suigetsu) กระบี่เหล็กในมือวาดวนปัดป้องและโจมตีใส่อสูรผลึกคชสาร (晶化巨象 - จิงฮว่าจวี้เซี่ยง) อย่างต่อเนื่องไม่หยุดยั้ง
ทุกท่วงท่าของเขาผสมผสานความลื่นไหลของหลัก "วารี" (水輪 - ซุยริน) เข้ากับการอ่านจังหวะของหลัก "ลม" (風輪 - ฟูริน) ได้อย่างน่าทึ่ง พลังฟ้าดิน (天地之力 - เทียนตี้จือลี่) ที่บริสุทธิ์รอบกายถูกชักนำมาเสริมการเคลื่อนไหว ทำให้กระบี่เหล็กธรรมดาดูราวกับถูกเคลือบด้วยม่านพลังงานบางเบา เขาสามารถหลบหลีกงวงและงาอันทรงพลังของอสูรั์ได้อย่างฉิวเฉียด และในบางครั้งก็สามารถใช้กระบี่เหล็กธรรมดาเบี่ยงเบนการโจมตีที่หนักหน่วงเ่าั้ได้!
"เคร้ง! ฉึก! เคร้ง!"
เขาพยายามจู่โจมไปยังจุดเดิมซ้ำๆ บริเวณข้อพับขาหลังและรอยต่อระหว่างแผ่นผลึกบนลำตัวของอสูรผลึกคชสาร ตามหลักการ "ทะลวงจุดอ่อน" ของนีเท็น อิชิริว (二天一流) รอยร้าวเล็กๆ เริ่มปรากฏให้เห็นบ้างแล้ว แต่ิัผลึกอันหนาเตอะของมันก็ยังคงแข็งแกร่งเกินกว่าที่กระบี่เหล็กจะทะลวงเข้าไปสร้างความเสียหายร้ายแรงได้
อสูรผลึกคชสารคำรามอย่างเดือดดาล มันไม่เคยเจอคู่ต่อสู้ที่น่ารำคาญเช่นนี้มาก่อน! ไอ้เด็กมนุษย์ตัวเล็กนี่เคลื่อนไหวได้เร็วและจับทางยาก แถมการโจมตีของมันก็เหมือนจะ "ลื่นไหล" ผ่านการป้องกันของมันไปได้ในบางครั้ง! มันเริ่มตระหนักว่าคู่ต่อสู้ไม่ได้อ่อนแออย่างที่เห็นภายนอก
มันเปลี่ยนกลยุทธ์! แทนที่จะไล่ฟาดงวงหรือใช้งาแทงอย่างเดียว มันกลับกระทืบเท้าหน้าลงบนพื้นถ้ำอย่างแรง!
"ตูมมม!"
พื้นผลึกสั่นะเือย่างรุนแรง! พลันมี "หนามผลึก" แหลมคมจำนวนมากผุดขึ้นมาจากพื้นโดยรอบอย่างรวดเร็ว! หมายจะเสียบร่างของเิเหยียนจากเบื้องล่าง!
'โจมตีจากพื้นดิน! สมกับเป็อสูรธาตุดิน (地輪 - จิริน)!' เิเหยียนใเล็กน้อย แต่ก็ยังคงรักษาสมาธิไว้ได้ เขาดีดตัวขึ้นจากพื้นทันที! ใช้ปลายเท้าแตะลงบนหนามผลึกที่เพิ่งผุดขึ้นมาเป็ที่เหยียบ ส่งร่างของตนเองลอยตัวขึ้นสูง หลบการโจมตีได้อย่างหวุดหวิด!
แต่ในขณะที่เขาลอยตัวอยู่กลางอากาศนั้นเอง เขาก็รู้สึกถึงความปวดแปลบแล่นริ้วขึ้นมาในสมอง! สภาวะ "เคย์กะ ซุยเง็ตสึ" ที่เขาใช้อยู่ เริ่มส่งผลกระทบอย่างชัดเจน! มันกำลังสูบผลาญพลังจิต (心 - ชิน) ของเขาไปอย่างมหาศาล! ภาพเบื้องหน้าเริ่มพร่าเลือนเล็กน้อย การควบคุมพลังฟ้าดินรอบตัวเริ่มไม่เสถียร! ความรู้สึกอ่อนล้าเข้าเกาะกุมจิตใจอย่างรุนแรง!
'แย่แล้ว! พลังจิตใกล้จะถึงขีดจำกัด! การรักษาสภาวะ 'เคย์กะ ซุยเง็ตสึ' นี้สิ้นเปลืองพลังจิตมากกว่าที่คาดไว้มาก หากยังฝืนใช้ต่อไป มีหวังได้สติแตกหรือหมดสติไปก่อนแน่!' เขารู้สถานการณ์ของตนเองดี ร่างกายนี้ยังไม่แข็งแกร่งพอที่จะรองรับการใช้พลังจิตขั้นสูงเช่นนี้ได้นานนัก
เขาตกลงสู่พื้นอย่างรวดเร็ว การเคลื่อนไหวไม่ลื่นไหลเหมือนก่อนหน้านี้ ทำให้เกือบจะเสียหลักล้มลงไป
อสูรผลึกคชสารไม่ปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดลอย! มันพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วสูงสุด! งาผลึกแหลมคมพุ่งตรงมายังร่างของเิเหยียนที่ยังไม่ทันตั้งตัวดี!
'จบสิ้นแล้วหรือ...' ความคิดนั้นแวบเข้ามาในหัว แต่สัญชาตญาณของยอดนักดาบผู้ไม่เคยยอมแพ้ก็ปลุกเร้าขึ้นมา! 'ไม่! ยังไม่จบ! ตราบใดที่ดาบยังอยู่ในมือ ตราบนั้นย่อมมีหนทางเสมอ! แม้จะต้องทุ่มทุกสิ่งที่มีก็ตาม!'
ในเสี้ยววินาทีสุดท้าย! เขาตัดสินใจทิ้งการป้องกันทั้งหมด! รวบรวมพลังจิตและพลังกายที่เหลืออยู่ทั้งหมด! โคจรพลังงานตามหลัก "ห้าห่วง" (五輪 - โกะริน) เป็ครั้งสุดท้าย! ไม่ใช่เพื่อป้องกัน แต่เพื่อ "โจมตี"! เขาพยายามระลึกถึงความรู้สึกตอนชักนำพลังฟ้าดินเมื่อครู่ ผสานเข้ากับเจตจำนงอันแรงกล้าของหลัก "อัคคี" (火輪 - คาริน)!
"จงลุกไหม้!"
เขาบิดตัวหลบงาที่พุ่งเข้ามาเพียงเล็กน้อย ให้มันเฉียดผ่านสีข้างไป! พร้อมกันนั้น! เขาก็แทงกระบี่เหล็กในมือสวนกลับไปด้วยความเร็วสูงสุด!
"วูมมมม!"
พลันเกิดเปลวเพลิงสีแดงส้มอันร้อนแรง ลุกโชนขึ้นห่อหุ้มกระบี่เหล็กธรรมดาๆ เล่มนั้นอย่างน่าอัศจรรย์! มันไม่ใช่แค่แสงสี แต่เป็ "อัคคี" ที่จับต้องได้จริง! ซึ่งเกิดจากการจุดชนวนพลังฟ้าดินธาตุไฟรอบตัวด้วยเจตจำนงสุดท้ายของเขา! ทำให้บรรยากาศรอบข้างพลันร้อนระอุขึ้นทันที!
กระบี่เพลิงเล่มนั้น ไม่ได้เล็งไปที่เกราะผลึกอันแข็งแกร่ง แต่เล็งไปยัง "ดวงตา" สีฟ้าลุ่มลึกข้างหนึ่งของอสูรั์! ซึ่งเป็จุดเดียวที่ดูจะไม่มีผลึกปกคลุม!
มันคือการเดิมพันทั้งหมด! หากพลาด...เขาก็คงไม่รอด!
"ฉวากกกก!!!"
เสียงของมีคมที่ลุกไหม้แทงทะลุเนื้อดังขึ้นอย่างชัดเจนยิ่งกว่าเดิม! ปลายกระบี่เพลิงจมหายเข้าไปในดวงตาสีฟ้าของอสูรผลึกคชสาร! พร้อมกับส่งเสียงเนื้อไหม้และกลิ่นไหม้คละคลุ้ง!
"กร๊ออออออออออออออออออ!!!"
อสูรั์คำรามก้อง! เสียงร้องของมันเต็มไปด้วยความเ็ปอย่างแสนสาหัสยิ่งกว่าครั้งใดๆ! ร่างมหึมาของมันชะงักงันกลางอากาศ! ดวงตาอีกข้างเบิกกว้างด้วยความใและเ็ปทรมานจากเปลวเพลิงที่แผดเผา! พลังงานผลึกในร่างของมันพลันปั่นป่วนอย่างเห็นได้ชัด!
เิเหยียนใช้แรงทั้งหมดดึงกระบี่กลับออกมา! โลหิตสีฟ้าใสคล้ายผลึกเหลวไหลทะลักออกมาจากดวงตาที่บอดสนิทและไหม้เกรียมของอสูร!
แต่แรงสะท้อนจากการโจมตีและการปลดปล่อยพลังธาตุไฟอย่างรุนแรง ก็ทำให้ร่างของเิเหยียนที่อ่อนแรงอยู่แล้วถูกซัดกระเด็นไปกระแทกกับผนังถ้ำอย่างแรงยิ่งกว่าเดิม!
"อั่ก!!!" เขากระอักเืออกมาคำใหญ่ ความเ็ปแล่นปราดไปทั่วร่างราวกับจะฉีกกระชาก สติสัมปชัญญะพร่าเลือนอย่างรวดเร็ว... เขารู้สึกถึงความร้อนผ่าวจากภายใน เส้นชีพจรราวกับจะปริแตก... เขามองเห็นกระบี่เหล็กในมือบิดเบี้ยวและมีรอยไหม้ดำเป็ตอตะโก ก่อนที่ทุกอย่างจะดับวูบลง...
อสูรผลึกคชสารที่าเ็สาหัสยังคงยืนโซซัดโซเซ มันหันหน้ามาทางเิเหยียน ดวงตาข้างที่เหลือเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น! มันกำลังจะรวบรวมพลังสุดท้ายเพื่อบดขยี้ศัตรูตัวฉกาจที่บังอาจทำร้ายมันถึงเพียงนี้!
ร่างเล็กๆ ของเิเหยียนนอนแน่นิ่งอยู่กับพื้น หมดสติไปแล้วโดยสิ้นเชิง...
แต่ทันใดนั้นเอง!
"วูมมมม!"
ศิลาไร้ลักษณ์ที่อยู่ในห่อสัมภาระข้างเอวของเขา พลันส่องแสงสีดำทมิฬวาบขึ้นมาเองอย่างรุนแรง! พร้อมกับที่ผลึกบนผนังถ้ำโดยรอบเริ่มสั่นะเือย่างรุนแรงยิ่งกว่าเ
ดิม!
เกิดอะไรขึ้น?!
(จบตอนที่ 15)
5K
