รักร้ายๆของคุณท่านประธาน (กรคุณ x ลิตา)

    บทที่ 11 ขอโทษ

    ไม่ทันได้เดินเข้าคอนโด ก็เจอคนใจร้ายยืนดักรออยู่ข้างหน้าแถมยังทำเสียงไม่พอใจใส่กันอีก

                “ลิตา!!!”ฉันไม่สนใจเขาแล้วรีบเดินเข้าคอนโดไปแต่กลับโดนเขา เดินเข้ามาดักตรงหน้า

                “ลิตา!!! ไม่ได้ยินที่ผมเรียกเหรอ!!!!”

                “ได้ยินค่ะ ”

                “แล้วทำไมยังไม่หยุด”

                “แล้วทำไมฉันต้องหยุด”

                “หนิลิตา คุณหยุดประชดฉันสักทีได้ไหม”

                “ฉันไม่ได้ประชดคุณ”

                “แล้วคุณเป็๲อะไรของคุณ”

                “????”ฉันไม่เข้าใจผู้ชายคนนี้เลยจริงๆ เขาไม่รู้ตัวจริงๆเหรอว่าตัวเองอะไรผิด อยากจะบ้าจริงๆ

                “ทำไหมมองหน้าผมแบบนั้น”

                “นี่คุณไม่รู้ตัวจริงๆเหรอคุณกรคุณ!!!!”

                “โอเคผมขอโทษ”

                “ขอโทษฉันทำไม!!!!”

                “ที่ผมทำแบบนั้นผมมีเหตุผล”เหตุผลอะไร ฉันไม่เห็นมันจะมีเหตุผลอะไรเลย

                “เหตุผลอะไร!!!! ฉันยังหาเหตุผลไม่ได้เลย อ่อมีสิ ฉันลืมไปคุณไม่แคร์อยู่แล้วหนิ ยังไงคุณก็เลือกพวกเธอ!!!!”

                “ลิตา!!!! มันจะมากเกินไปแล้ว”

                “หึ...”

                “ถ้ายังเป็๲คนไม่มีเหตุผลแบบนี้ฉันว่าฉันเองก็ไม่มีอะไรจะคุยกับเธอแล้วเหมือนกัน”พูดจบเขาก็เดินจากไปทันที เขาคงไม่แคร์ฉันจริงๆ 

                “คนบ้า!!! คุณมันบ้าที่สุดดดด”

                รุ่งเช้า

                วันนี้เป็๞วันที่ฉันจะต้องไปคุยงาน และเลือกพรีเซ็นเตอร์ให้กับทางบริษัทของคุณกรคุณ 

                “ไม่อยากเจอเขาเลย”ฉันบ่นเบาๆ

                “บ่นอะไรค้าบบ”

                “พี่บอสสส......”

                “บ่นอะไรพี่ได้ยินนะ”

                “ป่าวค่ะ พี่บอสไปทำอะไรยัยแสบค่ะมาบ่นให้ลิตาฟังทั้งวันเลย”

                “55555 บ่นว่าอะไรเหรออ”

                “อยากฟังจริงๆเหรอคะ?”

                “ใช่ครับ????”      

                “อยากจะฆ่าพี่บอสวันหล่ะ 10 รอบ เขาบอกว่าพี่ชอบกวนเขา”

            “55555555”

            “ไอ่บอส”

            “ว่าไงครับคุณท่านประธาน”เขาพูดโดยไม่มองหน้าฉันเลยสักนิด

            “เดียวแกช่วยเขาประชุมแทนฉันหน่อยนะ”

            “ทำไมว่ะ”

            “พี่กรรรร....”อยู่ๆก็หญิงสาวแต่งชุดนักศึกษารัดติ่วมาเกาะแขนคุณกรคุณ

            “รอนานไหม”

            “ไม่ค่ะ”

            “พี่บอสลิตาไปรอในห้องนะคะ????”ฉันเดินเข้ามาในห้องประชุมทันที

            “ทะเลาะกันเหรอ”

            “ป่าวค่ะ เออ.....ลิตาว่าเราเริ่มคุยงานกันเลยดีกว่านะคะ”

            ฉันเริ่มคุยงานกับพี่บอสแทน เราเริ่มเลือกพรีเซ็นเตอร์กัน ลงความเห็นว่าจะเอาเนตไอดอลที่ดังอยู่ในตอนนี้ นั้นก็คือคุณ เคไลน์ 

            กรคุณ

            “อลิสกลับไปก่อนนะ”ผมหันไปพูดกับเธอ

            “แต่พี่กรเป็๞คนโทรชวนอลิสเองนะคะ”

            “พอดีพี่มีงานด่วน”

            “แต่!!!”

            “อยากได้อะไรก็ไปซื้อ”ผมยื่นบัตรเครดิตให้เธอก่อนที่จะขึ้นกลับยังห้องทำงาน ผมเปิดกล้องดูก็เจอกับลิตาที่นั่งคุยงานกับไอ่บอส พอโหมดทำงานเธอดูเป็๲อีกคนนึงเลยครับ ดูเก่ง และเป็๲ผู้นำมากๆ แล้วนี่ผมยิ้มอะไรครับบ้าไปแล้ว หรือผมจะตกหลุมรักเธอเข้าแล้ว....

            “ไม่นะไอ่กร!!!!!”แต่ยังไงวันนี้ผมต้องคุยกับเธอให้รู้เ๹ื่๪๫!!!

             

            ลิตา

            “แล้วนี่ลิตากลับยังไงให้พี่ไปส่งไหม”

            “ไม่เป็๞ไรค่ะ ลิตาเอารถมา”

            “หวาเสียดายจังง...”

            “แต่ถ้าพี่บอสอยากไปหายัยแสบก็ได้นะคะ”

            “พี่ไปคอนโดเราได้จริงๆเหรอ”

            “ไม่ได้!!!!”ใช่ค่ะคุณกรคุณ

                “มานี่!!! มาคุยกันให้รู้เ๱ื่๵๹”

                “ปล่อยนะคุณกร ปล่อยฉัน!!!”เขาลากฉันมายังห้องของเขา ก่อนที่จะล็อคประตู

                “อะไรของคุณ!!!!”

                “ทำไมถึงให้ไอ่บอสขึ้นคอนโด!!!!”

                “แล้วทำไมฉันจะให้เขาขึ้นคอนโดไม่ได้”

                “นี่เธอ!!!!”

                “ถ้าคุณจะมาชวนฉันทะเลาะฉันขอตัว!!!”

                “เดียว!!!! เรายังคุยกันไม่รู้เ๹ื่๪๫!!!คุณจะไปไหน”

                “ก็ถ้าคุณจะมาชวนทะเลาะฉันขอบาย”

                “คุณจะไม่คุยกับผมจริงๆเหรอลิตา”อยู่ก็เข้าโหมดดราม่าสะงั้น

                “เออ.....”

                “เหตุผลของผม ผมไม่อยากให้ทุกคนมองคุณในแง่ร้ายใช้ความรุนแรงอีกอย่างวันนั้นมีคนแอบถ่ายรูปคุณด้วย”จริงเหรอออ ฉันไม่รู้มาก่อนเลย

                “โอเค ฉันขอโทษที่ฉันพูดจาแรงๆใส่คุณ”

                “ฉันอารมณ์ร้อนไปหน่อย”

                “ผมเองก็ขอโทษคุณ ที่พูดจาไม่ดีใส่คุณ”

                ฟึ่บบ....อยู่ๆ เขาก็เข้ามากอดฉัน

            “คิดถึงจัง.....”