เด็กเกรียนเซียนจอมยุทธ NC+

ณ ลานกว้างภายในระบบแห่งความว่างเปล่า

*ติ๊ด....ติ๊ด...“ระบบ ใส่ใจความรู้สึก ฝึกเป็นนักนึกคิด เพื่อพิชิตทั่วหล้า”

*….ตรวจพบค่าความรู้สึกในทางที่ดีและไม่ดีกับตัวตนของโฮสต์

*....ระบบแปลงค่าความรู้สึกเป็นพลังลมปราณ...Auto Start….

วิธีที่ 2 : เปลี่ยนค่าความรู้สึกเป็นพลังลมปราณ (10:1) โดยจะเก็บค่าความรู้สึกที่ผู้อื่นมีให้กับโฮสต์

โดยมีเงื่อนไขดังนี้

- ค่าความรู้สึกในเชิงบวกที่คนอื่นมีกับโฮสต์ จะทำการลดพลังลมปราณที่เก็บสะสมไว้

เช่น ค่าความชอบ ความรัก เขินอาย หลง ปลื้ม นับถือ เคารพ สรรเสริญ เอาเป็นแบบอย่าง ชื่นชม เป็นต้น

- ค่าความรู้สึกในเชิงลบที่คนอื่นมีกับโฮสต์ จะทำการเพิ่มพลังลมปราณที่เก็บสะสมไว้

เช่น ความแค้น ชิงชัง ริษยา อิจฉา เกลียด โมโนว่าได้กระทืบโฮสต์ หรือ มีความรู้สึกแย่ๆกับโฮสต์ เป็นต้น

#...ติ๊ดระบบทำการแจ้งผลที่ประมวลให้กับโฮสต์

...ติ๊ง..มีคนรู้สึกอิจฉาโฮสต์ +3 +1 +1 +2 ....

...ติ๊ง..มีคนรู้สึกเขินอายโฮสต์ -10 -3 -3 -3 ....

...ติ๊ง..มีคนรู้สึกอยากกระทืบโฮสต์ +3 +2 +2 +3 ....

...ติ๊ง..มีคนรู้สึกริษยาในตัวโฮสต์ +3 +2 +2 +3 ....

...ติ๊ง..มีคนรู้สึกชื่นชมในความกล้าหาญที่โฮสต์มี -10 -5 -5 -2 ....

...ติ๊ง..

*พอแล้ว มรุงแม่งจะแจ้งเตือน อะไรเยอะแยะขนาดนี้ ?!

*สรุปผลเลยได้ไหมเนี้ย ?!

*ข้าไม่มีสมาธิฝึกกระบวนท่าต่อแล้ว....

=_=^ (เริ่มเซ็ง)

#...ติ๊ด...ตามการร้องขอของโฮสต์ผู้เป็นเจ้านาย...

#...ติ้ง...ระบบทำการปิดแจ้งเตือนให้โฮสต์ในครั้งนี้....

#...ติ๊ง...คิดค่าบริการเป็นเงิน 1 ผลึกดิน....

*เอ้า !!! แบบนี้ก็ได้เหรอวะ !!!

=3= (แสดงอาการสงบนิ่งทางใน แต่ใจแอบบุ้ย ๆ)

*และเมื่อกี้ข้าได้ยินมิผิดใช่ไหม คืออะไรนะ ในครั้งนี้ คือครั้งนี้ครั้งเดียวงั้นเหรอ ????

= ='' (เหงื่อตกแบบไม่มีปาก)

**ขยะเปียกอย่างเจ้าคงมิรู้สินะ ว่าเวลาเป็นเงินเป็นทองน่ะ คริคริ....

=w= (ทำหน้าตาให้น่ารัก แต่กวนตีน)

*แล้วยังไงต่อ พอคิดเงินเสร็จก็หายเข้ากรีบเมฆรึไง...

*เฮ้อ !!!!

=3= (แสดงอาการสงบนิ่งทางใน แต่ใจแอบบุ้ย ๆ)

21 ชั่วโมงผ่านไปไวเหมือนโกหก

...ตรวจพบโฮสต์..ผู้เป็นเจ้าของ..เข้าใจหลักการอันท่องแท้ของ 1 ใน 81 ท่าวิชาไทเก๊ก….

#...ติ๊ด...ติ๊ด...เคล็ดวิชาไทเก๊ก..กระบวนท่าที่ 4 ถูกเปิด..."

#...ติ๊ด..กระบวนท่าที่ 4 ท่าแส้เดี่ยว ขั้นที่ 1 ของมวยไทเก็ก...บรรจุลงใน..เคล็ดวิชาไทเก๊กลงในระบบ..."

4. ท่าแส้เดี่ยว (ตั่วปี) ขั้นที่ 1

ข้อมูล : ย้ายน้ำหนักมาทางเท้าซ้าย บิดเอวมาทางซ้าย พร้อมกับบิดส้นเท้าขวาให้เท้าขวามาขนานกับ เท้าซ้ายโดยประมาณ ปล่อยมือทั้งสองลงทางเข่าซ้ายระดับอก นั่งกลับมาทางขวา เคลื่อนมือทั้งสอง วกกลับไปทางค้านขวา จีบนิ้วขวาทั้งห้าเข้าหากันโดยให้ข้อมือเป็นรูปตะขอ ยกมือขวาขึ้นพร้อมกับ ยกเท้าซ้ายขึ้น โดยหันฝ่าเท้าซ้ายเข้าหาเท้าขวา (ตอนนี้มือซ้ายอยู่ที่ระดับคอ ฝามือหันเข้าหาลำตัว) ก้าวเท้าซ้ายออกไปข้างหน้า วางส้นเท้าซ้ายลงหลังส้นเท้าขวา บิดเอวมาทางซ้ายพร้อมกับบิดฝ่ามือ ซ้ายผลักออก (ขณะที่บิดเอว บิดฝ่ามือ ก็ค่อยๆ เคลื่อนน้ำหนักจากเท้าหลังไปยังเท้าหน้า) จนน้ำหนัก อยู่ที่เท้าซ้าย 70 ส่วน

*ฮ่าฮ่าฮ่า เพียงเท่านี้ข้าก็มี 5 กระบวนท่าแห่งเคล็ดวิชาไทเก๊กแล้ว แม้จะเป็นแค่ขั้นพื้นฐานก็ตามแต่

*ไหนข้อข้าลองฝึกความต่อเนื่องให้ครบ 5 กระบวนท่าก่อนสิ

กันจิทำการฝึกวิชาไทเก๊กอย่างต่อเนื่องมิขาดสาย แต่ขณะมันกำลังจะร่ายรำวิชาในท่าที่ 5 ออกมานั้นกับมิอาจกระทำได้อย่างใจนึก เหมือนติดขัดอะไรสักอย่าง

*เฮ้ยทำไมมันเหมือนขาดอะไรไปสักอย่างวะ ???

*เจ๊ซีโร่ คนสวยช่วยไขข้อสงสัยให้ข้าน้อยผู้ต่ำต้อยผู้นี้จะได้หรือไหมขอรับ ?

=w= (ทำหน้าตาให้น่ารัก แต่กวนตีน)

** หะ !!! เจ้าว่ายังไงนะ ?

** เมื่อกี่บังเอิญเราหลั...เออเรากำลังฝึกสมาธิน่ะ !!!

=w= (ทำหน้าตาให้น่ารัก แต่กวนตีน)

*เอาตามที่เจ๊สะดวกเถอะ

*คือว่าข้าลองฝึกเคล็ดวิชาไทเก๊กถึงท่าที่ 4

*แต่พอข้าจะฝึกความต่อเนื่องต่อไปท่าที่ 5 มันกับเหมือนว่าข้ายังมิได้บรรลุหรือเข้าใจมันจริงๆ

*เหมือนมันขาดวิญญาณ แต่ มีเพียงร่างกายที่ขยับตามน่ะขอรับ

*เจ๊พอจะรู้ไหมว่ามันเป็นเพราะอะไร ?

O_o? (ทำหน้าสะเหร่อ เอ๊ย ตั้งคำถามแบบหันซ้าย)

**มันก็ถูกแล้วนิ ที่มันจะเหมือนขาดจิตวิญญาณ

**เพราะเจ้าคิดว่าที่เจ้าเข้าใจวิชาตอนนั้นมันเป็นการเข้าใจอันท่องแท้รึยังไง ?

**โลกสวยไปนะเจ้าขยะเปียก

**เห้อ...เห้อ...

o(︶︿︶)o (เอื้อมระอาใจ)

*อ...เออมันยังไงครับเจ๊...

O_o? (ทำหน้าสะเหร่อ เอ๊ย ตั้งคำถามแบบหันซ้าย)

**ครั้งที่ระบบบอกกับเจ้าว่าเจ้านั้น เข้าใจหลักการของ 1 ใน 81 ท่าวิชาไทเก๊ก….

**หลักการก็คือท่วงท่าการร่ายรำวิชา แปลให้เข้าใจง่าย ก็คือ เจ้าเข้าใจเพียง 50%

**แปลว่าขยะเปียกอย่างเจ้านั้นยังมิได้เข้าใจในหลักการอันท่องแท้หรือก็คือหลักของการเดินลมปราณในท่านั้น

**ที่นี้เข้าใจหรือยังว่าเพราะอะไร?

**เจ้าถึงติดขัดอยู่ที่ ท่าที่ 5 เพราะมันขาดวิธีการเดินลมปราณในกระบวนท่านี้ยังไงละ

**เฮ้ออออ....เห็นแก่ที่เจ้าค่อนข้างขยัน ครั้งนี้เราจะไม่คิดค่าสอบถามก็แล้วกัน

**จงขอบคุณในความเมตตาของเราสะด้วยละ

**นั้นขยะเปียกอย่างเจ้าก็ฝึกต่อสะ

**อย่าแพ้แล้วทำให้เรานั้นรู้สึกว่าคิดผิดที่เลือกเจ้านายไม่เอาไหนอย่างเจ้ามาทำสัญญาด้วย

**เอาละเราจะไปดูซี...ไปพักผ่อนแล้ว บรัยยย....

*0* (ปิ๊งด้วย กระแดะด้วย 555+)

(ข้อมูลเบื้องต้นอ้างอิงจาก บทที่ 27 – กระบวนท่าที่ 5 แห่งเคล็ดวิชาไทเก๊ก NC 25+)

*เออออ..ข้าเข้าใจแล้ว...

(￣.￣) ? (อันนี้มึน ๆ งงๆ แต่ก็ยังทำตาม)

*นั้นข้าก็ต้องฝึกท่าที่ 5 ใหม่ทั้งหมดเลยสินะ

*เอ๊ะ...มิถูกสิข้าเข้าใจมันแล้ว 50 % อีกแค่ 50 %

*อีกแค่ 50 % มันจะใช้เวลาสักแค่ไหนกันเชียว...

….ติ๊ก...ต็อก...ติ๊ก...ต็อก....

….25 ชั่วโมงต่อมาภายในระบบแห่งความว่างเปล่า

#...ติ๊ด...ติ๊ด...เคล็ดวิชาไทเก๊ก..กระบวนท่าที่ 5 ถูกเปิดออกสมบูรณ์..."

#...ติ๊ด..กระบวนท่าที่ 5 ท่ายกมือขึ้นป้อง ขั้นที่ 1 ของมวยไทเก็ก...บรรจุลงใน..เคล็ดวิชาไทเก๊กลงในระบบ..."

5. ท่ายกมือขึ้นป้อง (ถีชิ่ว) ขั้นที่ 1

ข้อมูล : ทิ้งศอกและลดมือทั้งสองลง หันไปมองที่มือขวา ดึงเท้าขวาเข้าหาเท้า ซ้ายโดยเปิดเข่าขวาออก พร้อมกับค่อยๆเคลื่อนมือทั้งสองเข้าหากัน ปล่อย ส้นเท้าขวาลงด้านหน้า ให้ส้นเท้าขวาอยู่หลังส้นเท้าซ้าย มือซ้ายชี้ที่ข้อศอกขวา

*เฮ้อ... เพียงเท่านี้ข้าก็มี 5 กระบวนท่าแห่งเคล็ดวิชาไทเก๊กแล้ว แม้จะเป็นแค่ขั้นพื้นฐานก็ตาม

*ครั้งนี้หวังว่าจะไม่มีอะไรผิดพลาดนะ

*ไหนข้อข้าลองฝึกความต่อเนื่องให้ครบ 5 กระบวนท่าก่อนสิ

กันจิทำการฝึกวิชาไทเก๊กอย่างต่อเนื่องมิขาดช่วง และมิมีสิ่งใดติดขัดเลยจนถึงท่าที่ 5 แต่พอจบกระบวนท่าที่ 5 นั้นมันกับรู้สึกถึงลมปราณที่ตีกลับ เหมือนกับว่าวิชามันยังมิได้ครบสมบูรณ์พร้อม มันก็มิรู้สาเหตุที่แน่ชัดเหมือนกันว่าสาเหตุที่ทำให้ลมปราณตีกลับเกิดจากอะไร แต่มันมิได้มีเวลาคิดใคร่ควรมากนักในเวลาเช่นนี้

ครั้งนี้มันใช้เวลาฝึกความต่อเนื่องของ 5 ท่าวิชาไทเก๊กของมันไป 9 ชั่วโมง 30 นาที ซึ่งในตอนนี้นั้นเหลือเวลาเพียง 30 นาทีเท่านั้น ก่อนที่มันจะต้องออกไปสู้กับเจ้าแก่อ้วนที่มีพลังปราณถึงระดับเริ่มต้นขั้นที่ 1 ซึ่งมากกว่ามันถึง 1 ขั้นใหญ่

*เฮ้อออ !!!

*วิชาข้าก็มีแล้วที่ขาดในตอนนี้คงเป็นพลังสินะ

*แต่ว่า...เดี๋ยวก่อนนะ !!!

*ข้ารู้สึกว่า ตอนที่ข้ากำลังเริ่มฝึกกระบวนท่าที่ 4 แห่งเคล็ดวิชาไทเก๊ก

*ระบบมันแจ้งเตือนอะไรสักอย่างหรือเปล่า ?

*ไม่แน่ใจ นั้นก็ลองถามมันดูดีกว่า ?

=_=;; (หน้ากร่อย ๆ ธรรมดา ๆ)

*สวัสดีคุณระบบที่เคารพรัก

*ข้าน้อยอยากสอบถามถึงการแจ้งเตือนที่ข้าน้อยได้ยินก่อนหน้านี้ขอรับ

#....เงียบ

….10 นาทีผ่านไป

*เอ้าพอดัง ก็ดังแม่งตลอด พอทีนี้แม่งเงียบเป็นป่าช้าเลย อะไรวะ ??

*เวลาก็ใกล้จะหมดแล้วด้วย

=_=^^^ (เซ็งโคตรอะ)

#...ติ้ง...ท่านต้องการเปิดแจ้งเตือนระบบหรือไม่ ? (recommended - แนะนำ)

*ในที่สุดเองก็ตอบข้าสะทีนึกว่าใบ้แดกไปแล้ว....

*จะรออะไรจัดมาสิครัช....

=w= (ทำหน้าตาให้ดูน่ารัก แต่กวนตีน)

#...ติ๊ด...ตามการร้องขอของโฮสต์ผู้เป็นเจ้านาย...

#...ติ้ง...ระบบทำการเปิดแจ้งเตือนให้โฮสต์ในครั้งนี้....

#...ติ้ง...คิดค่าบริการเป็นเงิน 1 ผลึกดิน....

#...ติ๊ด...ติ๊ด คำนวณพลังปราณที่ดูดซับจากความรู้สึกที่คนอื่นมีต่อโฮสต์...คิดค่าบริการเป็นเงิน 1 ผลึกดิน....

#...ติ๊ด...คำนวณเสร็จสิ้น...จากพลังลมปราณเดิมที่โฮสต์สะสมไว้ในตันเถียน บวกกับค่าความรู้สึกที่โฮสต์ได้ในครั้งนี้นั้น

#...ติ๊ด...โฮสต์สามารถ เพิ่มระดับลมปราณของโฮสต์เป็นระดับพื้นฐาน ขั้นที่ 5 ....

#...ติ๊ด...โฮสต์ต้องการดำเนินการหรือไม่ Y/N ?

*จัดมาไม่บียอนเซ่… ^^+ (ยิ้มแบบมีเลศนัย มีรังสีออกจากตา)

#...ติ๊ด...ดำเนินการตามที่โฮสต์ต้องการไม่คิดค่าบริการ....

แล้วเวลาครั้งนี้ก็หมดลง ซึ่งกันจิก็หลุดออกมาจากระบบแห่งความว่างเปล่าพร้อมกันกับเวลาที่หมดไป

ตัดภาพมาที่โลกภายนอก

*อัก...ฟรืด ฟรืด

เสียงของกันจิที่กระอักเลือดออกมาก้อนใหญ่

““อาการของเจ้าเป็นยังไงบ้าง ?

ยายซุนนั้นเห็นกันจิอยู่ก็กระอักเลือดออกมา 2 รอบ จึงถามมันด้วยความเป็นห่วง

O_O (ตกใจในระดับหนึ่ง)

“มิเป็นอะไรมากขอรับท่านยายซุน

“ท่านยายซุนรบกวนท่านช่วยหลบไปก่อนนะขอรับ

*.....พร้อมกันหลังจากที่มันพูดเสร็จกับท่านยายเสร็จ ระดับลมปราณของมันที่จากเดิมที่มีระดับพื้นฐานขั้นที่ 1 ก็เพิ่มขึ้นทีเดียว 4 ขั้นย่อยโดยไม่มีต้นสายปลายเหตุ เหมือนแค่นั่งปรับลมปราณพลังของมันก็เพิ่มขึ้นเองสะอย่างนั้น

╮(╯▽╰)╭ (สบายใจเนื่องจาก ว่างจากสิ่งที่ตนกำลังทำอยู่)

*วิ้ง วิ้ง มีสายตาที่จ้องมาที่กันจิ เหมือนคนที่จ้องมันอยู่นั้น เจอของเล่นที่น่าสนใจ...เป็นอย่างมาก

*บรึยย..ทำไมอยู่ดีๆข้าถึงรู้สึกเสียวสันหลังแบบนี้วะ....

*หรือข้าจะไม่สบาย ?

O_o? (ทำหน้าสะเหร่อ เอ๊ย ตั้งคำถามแบบหันซ้าย)

กันจิค่อยๆเงยหน้าขึ้นและค่อยๆลืมตาอันคมกริบของมัน จ้องมองไปที่เฮียเปา ศัตรูที่ทำให้มันต้องเสียผลึกดินไปเยอะพร้อมกันนั้นก็เอ่ยคำพูดแสนกวนทีนออกมาจากปากหมาๆของมันทีละคำ....

“ไอ้...แก่...อ้วน เตรียมตูดไว้ให้ข้าเตะแล้วหรือยัง ?!!!