ตอนที่ 7 ไม่ต้องเป็ห่วง
แม้าุโหลิว กับลูกจะเป็การเชิญมาร่วมสำนักกรณีพิเศษ เพราะ้าให้สำนักอยู่รอด จึงไม่ได้เป็าุโของสำนักแห่งนี้จริงๆ เพียงแต่เป็าุโชั่วคราว ที่ทางสำนักเชิญมาช่วยให้สำนักอยู่รอด ไม่ต้องถูกยุบสำนักไปอีกระยะนึง
เพราะหากแข่งแล้วลูกศิษย์ของสำนักทำอันดับได้สูง ก็จะทำให้สำนักมีคะแนนเพิ่มขึ้น ไม่ว่าจะเป็ชื่อเสียง ค่านิยมต่างๆ จนเป็การสร้างชื่อให้สำนักอีกทางด้วยเช่นกัน
แต่เ้าสำนัก ที่เล็งเห็นว่าาุโหลิว เพียงแค่เข้ามากอบโกยทรัพยากรของสำนัก แม้จะลูกของาุโหลิวจะทำอันดับได้สูง แล้วมีรางวัลกลับมา แต่ก็ไม่คุ้มเสียกับการสูญเสียทรัพยากรให้กับบุคคลที่ถูกเชิญตัวมาชั่วคราว ซึ่งเ้าสำนัก้าที่จะผูกมัดให้าุโหลิวกับลูกอยู่สำนักนานๆ ด้วยใบสัญญาจิติญญา เพื่อป้องกันการทรยศ หรือแยกตัวออกจากสำนักหลังกอบโกยผลประโยชน์ได้มากพอแล้ว
แล้วก็เป็จริงหลังที่เ้าสำนักคิดไว้ เมื่อเ้าสำนักคิดไว้ คือ าุโหลิวไม่ยอมให้ตัวเองกับลูกทำใบสัญญาจิติญญา จึงลาออกจากสำนักทันที เพราะด้วยใบสัญญาเืที่ทำไว้ตอนแรก ไม่ได้ระบุเงื่อนไขว่าาุโหลิวจะอยู่ที่สำนักนี้นานเท่าใด เพียงแต่ระบุว่าหากลูกชายตนติดอันดับ 1 ใน 10 แล้วช่วยให้สำนักรอดพ้นจากการแข่งปีนี้ ก็จะได้รับทรัพยากร ทองจำนวนมากเท่านั้น แล้วแม้ลูกาุโหลิวจะไม่ได้อันดับหนึ่งในสิบก็จะไม่มีผลร้ายแรงใด เพียงแค่ยกเลิกสัญญาเท่านั้น
"เอาละ ในเมื่อท่านยืนยันขนาดนี้ ข้าก็จะไม่ถามไถ่อีก แล้วลูกทั้งสองของท่านอายุยังไม่ถึง 10 ปีเลยไม่ใช่รึ แล้วแบบนี้จะไม่เป็การฝึกลมปราณช้าไปงั้นรึกับการลงแข่งที่จะถึงนี้ในอีก 3 ปีข้างหน้า" าุโ ที่นึกเื่อายุขึ้นมา จึงกล่าวถามออกมา
เพราะการเปิดเส้นลมปราณ เด็กทุกคนจะเปิดตอนอายุ 10 ขึ้นไป เพราะ่นั้นเป็เวลาที่ร่างกายมีความแข็งแกร่งขึ้น แล้วเส้นลมปราณที่แข็งแรงขึ้น จึงทำให้สามารถทนรับแรงกระตุ้นของพลังลมปราณจากคนอื่นที่ไปช่วยเปิดเส้นลมปราณให้ ทำให้มีเปิดเส้นลมปราณเสร็จ เด็กทุกคนจะได้เริ่มฝึกลมปราณมาั้แ่่นั้น
แต่หารู้ไม่ว่าเด็กแฝดทั้งสองของผู้นำ ตอนนี้สามารถเปิดเส้นลมปราณได้เอง ซึ่งเป็พร์ที่หาได้ยากมาก ด้วยการที่เ้าสำนักเก็บเื่นี้ไว้เป็ความลับ แล้วตัวเองก็เพิ่งรู้ไม่นานจึงไม่ได้บอกกับใคร มีเพียงไม่กี่คนที่ไว้ใจได้เท่านั้นที่รับรู้ว่าลูกตัวเองใช้ลมปราณได้แล้ว
"าุโทุกท่านไม่ต้องเป็ห่วงเื่นี้ ข้าเชื่อว่าบุตรแฝดของท่านจะสามารถฝึกฝนได้ทัน แล้วแกร่งพอที่จะติดอันดับสูงๆได้" เ้าสำนัก ที่กล่าวออกมาอย่างมั่นใจ หลังจากได้เจอกับลูกตัวเองที่เลื่อนระดับลมปราณได้เร็วกว่าเด็กปกตินัก
แม้จะไม่หวังกับชนะเลิศ แต่มั่นใจว่าจะต้องติดอันดับได้สูงกว่าลูกของาุโหลิวแน่ จึงตัดสินใจเดิมพันอนาคตของสำนักกับบุตรทั้งสอง แล้วตัดใจแยกทางกับาุโหลิว
"แต่สิ่งหนึ่งที่ข้าอาจจะจำเป็ต้องใช้ แล้วกระทบกับพวกท่านคือ ทรัพยากรที่เหลืออยู่ของสำนัก ซึ่งอาจจะทำให้ทรัพยากรที่พวกท่านได้รับลดน้อยลงไป" เ้าสำนัก ที่กล่าวออกมาตามตรง
"พวกข้าไม่มีปัญหาท่านเ้าสำนัก ท่านเอาทรัพยากรที่เหลืออยู่ไม่มากไปบ่มเพาะลูกทั้งสองของท่านได้เลย พวกข้าที่อายุมากแล้ว ต่อให้ใช้ทรัพยากรพวกนี้มากกว่านี้คงยากที่จะเลื่อนระดับขึ้นได้อีก หากเด็กรุ่นใหม่ที่มีความหวังพอจะช่วยเหลือสำนักให้อยู่รอดได้ พวกข้าก็พอใจแล้ว" าุโ กล่าวขึ้นมาอย่างไม่ติดใจอะไร
การฝึกลมปราณยิ่งอายุมากขึ้น ลมปราณสูงขึ้น ต้องใช้ทรัพยากรที่เยอะขึ้นตาม แล้วจะเลื่อนระดับลมปราณได้ยากขึ้นอีกด้วย ทำให้พวกที่มีอายุน้อยแต่ลมปราณสูงกว่าก็มีโอกาสเลื่อนระดับลมปราณที่สูงมากยิ่งๆขึ้น
"ข้าต้องขอบคุณพวกท่านมาก" เ้าสำนัก กล่าวขอบคุณออกมา "แล้วท่านเ้าสำนัก การแข่งอีกรุ่นนึงท่านจะส่งใครลงแข่งงั้นรึ" าุโ ที่กล่าวถามออกมา
"ข้าคงต้องฝากหลานของาุโจิ้นเช่นเดิม" เ้าสำนัก กล่าวออกมาพร้อมมองหน้าาุโจิ้น
"ไม่ต้องห่วงท่านเ้าสำนัก ยังไงหลานข้าต้องลงแข่งรุ่นใหญ่อย่างแน่นอน เพราะเค้าอายุถึงเกณฑ์ที่ต้องลงแข่งรุ่นนี้แล้ว" าุโจิ้นกล่าวตอบรับออกมา