เสียงกรีดร้องอย่างทุกข์ทรมานของนักฆ่าทั้ง 20 คนดังโหยหวนลอยมาตามสายลมประดุจคนกำลังขาดใจตาย ดวงตาของมีนาเบิกกว้างต่อฝันร้ายตรงหน้า เืในกายของเธอเริ่มสูบฉีดจนหัวใจเต้นแรงกว่าปกติราวกลองศึกด้วยความหวาดผวา
ภาพฝูงอีกาดำหลายพันตัวรุมฉีกรุมแทะกระชากกินร่างกายของกลุ่มนักฆ่าเหมือนปีศาจผู้หิวโหยจากขุมนรก กลิ่นคาวเืลอยฟุ้งกระจายมาเตะจมูกจนผู้กล้าสาวถึงกับอาเจียนออกมา ก่อนจะถูกอัญเชิญมายังโลกแห่งนี้เธอเคยเห็นศพคนตายมาแล้วก็จริง
แต่ครั้งนี้มันต่างกัน การที่ต้องมานั่งเห็นคนกำลังจะตายพร้อมกับเสียงกรีดร้องด้วยความเ็ปทุกข์ทรมานต่อหน้าต่อตามันหนักหนาสาหัสเกินไปสำหรับคนที่มาจากโลกซึ่งมีแต่ความสงบสุข ในที่สุดมีนาก็ทนต่อไปไม่ไหวและได้สลบลง
พึบ! พึบ!
เสียงกระพือปีกของอีกาดำตัวหนึ่งบินมาเกาะบนไหล่ของมีนาที่นอนสลบหลังพิงต้นไม้ ขนาดของอีกาตัวนี้มีความใหญ่โตเทียบเท่านกอินทรีตัวเต็มวัย มันจ้องมองหญิงสาวอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นไม่นานกรงเล็บแหลมคมได้จิกลงไปบริเวณหัวไหล่ขวาของอีกฝ่ายจนเป็แผล
กา! กา! กา! กา!
อีกาตัวนั้นได้ส่งเสียงร้องคำรามซักพัก ก่อนจะค่อยๆ สลายกลายเป็กลุ่มหมอกสีดำและไหลเข้าไปในาแ ทันทีที่หมอกดำเข้าไปจนหมดาแซึ่งเกิดจากกรงเล็บได้สมานตัวและหายดีราวกับไม่เคยมีแผลมาก่อน
หัวไหล่ของมีนาในตอนนี้ได้ปรากฏรอยสักรูปอีกาดำ...
เวลาผ่านไปไม่นานเงาดำของยมทูตได้ปรากฏ เขามองไปที่ดวงิญญาของเหล่านักฆ่าซึ่งกำลังส่งกลิ่นหอมหวานโชยมาเตะจมูก ตัวตนของยมทูตถูกสร้างขึ้นมาเพื่อกลืนกินิญญาที่ชั่วร้ายโดยเฉพาะ
ิญญาชั่วร้ายจึงไม่ต่างไปจากอาหารอันโอชะแสนอร่อยของยมทูต แต่ในทางตรงกันข้ามยมทูตจะไม่สามารถกลืนกินดวงิญญาของผู้ซึ่งกระทำความดีใน่ที่มีชีวิตได้ เนื่องจากิญญาเ่าั้มีกลิ่นสาบความดีและเหม็นจนยมทูตไม่อาจจะกลืนกินได้ลง
" กลืนกิน..."
เมื่อสิ้นเสียงของเดธ ดวงิญญาของนักฆ่าทั้งหมดก็โดนโซ่ทมิฬจำนวนมากทิ่มแทงและถูกลากมาหาเขาก่อนจะโดนกลืนกิน
ร่างกายของยมทูตเปรียบเสมือนขุมนรกเดินได้ ทุกดวงิญญาที่ถูกกลืนกินจะต้องชดใช้บาปของตนภายในร่างยมทูตจนกว่าิญญาเ่าั้จะถูกชำระล้างให้บริสุทธิ์ พวกเขาถึงจะมีสิทธิ์ได้รับอิสระและไปเกิดใหม่
เดธได้อุ้มร่างของมีนาขึ้นมา รอยสักรูปอีกาดำบนหัวไหล่คือหนึ่งในสัตว์ิญญาที่แข็งแกร่งอันดับต้นๆ ของเดธเพราะอีกาตัวนั้นมีค่าพลังิญญาสูงถึง 1.000.000
เหตุผลที่เขาทำแบบนี้เป็เพราะมีนาได้ถูกตัดสินให้ตายในวันนี้ เหนือสิ่งอื่นใดโลกแห่งนี้มีผู้เก็บเกี่ยวิญญาซึ่งมีหน้าที่มารับเอาดวงิญญาของคนที่ถึงเวลาตายไปพิพากษาตามกฎของโลกหลังความตาย
แต่ทว่าการปรากฏตัวของเดธส่งผลให้เกิดความยุ่งเหยิงขึ้นเล็กน้อย เนื่องจากเขาได้ทำการแหกกฎวัฏสงสารเวียนว่ายตายเกิด โดยการแทรกแซงทำให้คนที่ถึงเวลาตายยังมีชีวิตอยู่ (มีนา ) ส่วนคนที่ควรมีชีวิตกับต้องมาตายลง ( นักฆ่า )
เดธในร่างยมทูตเหลือบมองผู้เก็บเกี่ยวดวงิญญาก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอันเยือกเย็นพร้อมกับส่งพลังิญญาไปกดดันอีกฝ่าย......
" ิญญาดวงนี้เป็ของข้า...."
ดวงิญญาที่เดธพูดถึงคือิญญาของมีนา คำพูดสั้นๆ แต่กับแฝงไปด้วยความหมายมากมายเหมือนกับกำลังป่าวประกาศให้ผู้เก็บเกี่ยวดวงิญญาได้รับรู้ว่าห้ามมาแตะต้องิญญาดวงนี้เป็อันขาด
ส่วนแรงกดดันจากพลังิญญาที่เดธปลดปล่อยออกมาเปรียบเสมือนคำขาดซึ่งบ่งบอกว่าหากผู้เก็บเกี่ยวดวงิญญายังคิดจะมาเอาดวงิญญาของมีนาแล้วล่ะก็จะต้องมีการต่อสู้เกิดขึ้น
[ ผู้เก็บเกี่ยวดวงิญญา ] ระดับ: ต่ำ
อายุ: 500 ปี
ค่าพลังเวทย์: 0
ค่าพละกำลัง: 0
ค่าพลังิญญา: 15000
ความสามารถพิเศษ: ธาตุิญญา
หลังจากที่โดนพลังิญญาของเดธกดดันจนทรุดตัวลงไปกับพื้น ผู้เก็บเกี่ยวดวงิญญาในผ้าคลุมสีขาวทั้ง 2 ตนมองหน้ากันครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าให้เดธเพื่อตอบตกลง จากนั้นทั้ง 2 ก็ได้ไปเก็บเกี่ยวดวงิญญาดวงอื่นซึ่งถึงฆาตในวันนี้เพื่อนำไปพิพากษาตามกฎ
หลังจากการเจรจาจบลงเดธจึงได้อุ้มมีนามายังห้องนอนของเขาก่อนจะวางลงบนเตียง อีกาดำที่กำลังหลับไหลอยู่ในรอยสักบนหัวไหล่ของมีนาจะคอยปกป้องเธอเมื่อได้รับอันตรายถึงชีวิตและมันก็เปรียบเสมือนการทำพันธสัญญาระหว่างมนุษย์กับยมทูต
เช้าวันถัดมา....
เมื่อรู้ว่ามีการลอบสังหารเกิดขึ้น าาแอนดรูว์ได้โกรธเกรี้ยวและเขาก็รู้ว่ามันต้องเป็ฝีมือของาา สเวน แห่งเมืองริชแมนซึ่งเป็เมืองคู่แข่งกันมาหลายสิบปี
แต่ทว่าาาแอนดรูว์ไม่มีหลักฐานมากพอที่จะเอาผิดอีกฝ่ายและไม่สามารถยกทัพไปโจมตีเมืองริชแมนได้ ไม่อย่างนั้นขั่วอำนาจใหญ่อีก 3 เมืองคงใช้โอกาสนี้หาผลประโยชน์จากาครั้งนี้เป็แน่
าาแอนดรูว์ทำได้เพียงแค่จัดเตรียมทหารฝีมือดีซึ่งมีLv: 35 - 40 จำนวน 30 คนคอยคุ้มครองอารักขาผู้กล้าอย่างแ่า อีกทั้งยังให้แม่ทัพคนสนิทที่Lv: 59 ไปเป็ครูฝึกสอนให้มีนาและเดธโดยเฉพาะ
1 เดือนถัดมา...
" จงมอดไหม้!! "
โฮกกกก!!!
" เก่งมากเลยครับท่านมีนา การพัฒนาของท่านอยู่ในระดับอัจฉริยะจนตัวข้าเองยังอดที่จะรู้สึกอิจฉาในพร์นั้นไม่ได้ "
แม่ทัพคนสนิทของาาแอนดรูว์เอ่ยชม เขามองไปยังซากศพของหมาป่าวายุที่ถูกเวทย์มนตร์ธาตุไฟแผดเผาจนดำเป็ตะกอน
" ขอบคุณค่ะท่านแม่ทัพ แต่ว่าความสามารถของฉันยังเทียบเดธไม่ติดอยู่ดี " มีนาและแม่ทัพหันไปมองเดธที่กำลังโดนหมาป่าวายุ 10 ตัวรายล้อมจากทุกทิศทาง จากนั้นไม่นานหมาป่าวายุทั้งหมดได้เข้าโจมตีเขาพร้อมกัน
หากเป็คนทั่วไปคงจะเตรียมรับมือเมื่อโดนโจมตี แต่เดธกับยืนอยู่เฉยๆ โดยไม่ได้เตรียมการป้องกันหรือหลบหลีก ภาพหมาป่า 10 ตัวกระโจนเข้าหาเด็กหนุ่มพร้อมอ้าปากเพื่อเตรียมฝังเขี้ยวแหลมคมลงไปบนร่างเหยื่อ
ทว่า...ทุกการโจมตีได้ทะลุผ่านร่างกายของเด็กหนุ่มราวกับเขาเป็ิญญาไร้ตัวตนที่ไม่อาจแตะต้องได้ ยิ่งไปกว่านั้นหลังจากที่หมาป่าวายุทะลุผ่านร่างของเดธ พวกมันก็ได้ตายอย่างปริศนาทั้งที่บนร่างกายของหมาป่าวายุไม่ได้มีาแแม้แต่รอยเดียว
" ท่านอย่าได้เอาสามัญสำนึกของคนปกติไปเปรียบเทียบกับคนๆ นั้นจะดีกว่าครับ นั้นคงเรียกว่าอัจฉริยะไม่ได้หรอก คำว่าสัตว์ประหลาดคงจะเหมาะกับท่านเดธมากกว่า ฮ่าๆๆๆ "
" นั้นสินะคะ คิคิคิ~"
มีนาเหลือบมองอดีตนักเรียนของตนด้วยความสงสัย เธอเคยลองตรวจสอบค่าสถานะของเขาหลายครั้งแต่สิ่งที่ปรากฏกับเป็ค่าสถานะที่คลุมเครือ
[ เดธ ] Lv: 12
อายุ: 17
อาชีพ: □□□□ ( □□□□□□ )
ค่าพลังเวทย์: 1200
ค่าพละกำลัง: 1200
ค่าพลังิญญา: □□□□□□□□□□□□□□□
ความสามารถพิเศษ: เวทย์มนตร์ธาตุไฟ , □□□□□□□□
พอได้ลองถามว่าเขามีอาชีพอะไร ครั้งแรกที่เดธได้รู้ว่ามีนาไม่สามารถตรวจสอบอาชีพและค่าพลังิญญาของเขาได้ เดธก็แสดงสีหน้าใอยู่เล็กน้อยจากนั้นเขาก็ยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ ก่อนจะตอบกลับมาแบบกวนๆ ว่าอาชีพของเขาคือ: เดอะ เมทริกซ์ ( THE MATRIX )
หลังจากได้รับคำตอบแบบกวนๆ จากอีกฝ่ายมีนาก็อดไม่ได้ที่จะใช้มือเคาะหัวของเขาไปครั้งหนึ่ง แต่ถึงอย่างนั้นอาชีพของเดธอาจจะเป็ เดอะ เมทริกซ์ จริงๆ ก็ได้เพราะเขาสามารถหลบการโจมตีของศัตรูได้ทั้งหมดเหมือนพระเอกในหนังเื่ เดอะ เมทริกซ์ อย่างไม่มีผิด
เมื่อการฝึกฝนจบลงพวกเขาจึงมุ่งหน้ากลับไปยังเมืองลูเซียโน่ ทันทีที่มาถึงเมืองเหล่าชาวบ้านต่างออกมาเพื่อรอต้อนรับผู้กล้าของพวกเขาอย่างอบอุ่นด้วยรอยยิ้ม
" นี่เดธ! โบกมือทักทายชาวเมืองหน่อยสิ " มีนาดุเดธที่เหมือนกำลังนั่งหลับบนรถม้าเล็กน้อย
" ครับๆ " พูดจบเดธก็โบกมือทักทายชาวเมืองพอเป็พิธี เหตุผลที่เขาไม่อยากทักทายมันไม่ได้หมายความว่าเขาเกลียดชาวเมือง
แต่เป็เพราะในกลุ่มชาวเมืองนับหมื่นคนย่อมมีคนที่เคยทำเื่ชั่วร้ายมามากมายและิญญาของพวกนั้นก็กำลังส่งกลิ่นหอมหวานโชยออกมาตลอดเวลา ด้วยเหตุนี้เดธจึงนอนทุกครั้งเมื่ออยู่ในสถานที่มีผู้คนพลุกพล่านเพื่อป้องกันไม่ให้ตัวเขาซึ่งกำลังน้ำลายสอเผลอไปกระชากิญญาหอมๆ นั้นออกมากิน
" ท่านผู้กล้า....ช่วยวางมือไว้บนลูกแก้วตรวจสอบได้ไหมครับ " าาแอนดรูว์
" ค่ะ "
[ มีนา ] Lv: 12
อายุ: 23 ปี
อาชีพ: ผู้กล้า ( ผู้ได้รับการปกป้องจากเทพแห่งความตาย )
ค่าพลังเวทย์: 6000
ค่าพละกำลัง: 6000
ค่าพลังิญญา: 69
ความสามารถพิเศษ : เวทย์มนตร์ธาตุแสง , เวทย์มนตร์ธาตุดิน , เวทย์มนตร์ธาตุน้ำ , เวทย์มนตร์ธาตุลม , เวทย์มนตร์ธาตุไฟ
" ท่านในตอนนี้แข็งแกร่งจนเทียบเท่ากับข้าที่Lv: 60 สมแล้วที่เป็ผู้กล้า และมันคงถึงเวลาที่ข้าจะต้องส่งท่านไปศึกษาต่อในโรงเรียนราชวงศ์เพราะที่นั้นเป็สถานที่รวมตัวกันของเหล่าอัจฉริยะ "
าาแอนดรูว์มองมีนาอย่างเอ็นดูไม่ต่างไปจากลูกสาวของเขา อีกทั้งอุปนิสัยของเธอยังเป็คนดีมีน้ำใจและยังคอยช่วยเหลือประชาชนที่กำลังเดือดร้อนในเมืองลูเซียโน่มาตลอดโดยไม่รับสิ่งตอบแทน
" แต่ว่าฉันอายุ 23 ปีแล้วนะคะ การจะให้ไปโรงเรียนมันออกจะ...." ก่อนมาที่โลกแห่งนี้มีนาเคยเป็อาจารย์สอนชั้นมัธยมปลาย การที่อยู่ดีๆ ก็จะได้กลายเป็นักเรียนซะเองมันจึงทำให้เธอรู้สึกแปลกๆ
" อาจารย์จะกังวลใจไปทำไม สาวมหาลัยอายุ 23 - 25 ก็มีเยอะแยะถมไป เพียงแค่คิดว่าตัวเองกำลังเดินไปมหาวิทยาลัยก็พอแล้ว " เดธ
" อ่ะ! ขอบคุณนะสำหรับกำลังใจนะ " ตอนนี้มีนาเริ่มผ่อนคลายมากขึ้นแม้ว่าเดธจะดูเหมือนคนที่ไม่ค่อยสนใจสิ่งใดนัก แต่ว่าเขาก็เป็คนดีอยู่เหมือนกัน
" เอ๋? เดธทำไมเธอถึงไปยืนไกลขนาดนั้นกันล่ะ? " มีนาที่พึ่งสังเกตเห็นว่าเดธในตอนนี้กำลังยืนอยู่ห่างจากเธอเกือบ 10 เมตร
" ไม่มีอะไรครับ ผมแค่เหม็นกลิ่นสาบคนดี " มันไม่ใช่เื่แปลกเนื่องจากมีนาได้กระทำความดีและช่วยเหลือผู้คนตลอดระยะเวลา 1 เดือนที่ผ่านมา ส่วนยมทูตก็ไม่ชอบกลิ่นสาบคนดีเป็ทุนเดิมอยู่แล้วด้วยเหตุนี้เดธจึงเว้นระยะห่างจากมีนา 10 เมตร
แต่ทว่า....การพูดแบบตรงไปตรงมาของเดธในบางครั้งมันก็ถือว่าเป็ข้อเสียของเขาเช่นเดียวกัน...
" นี่เธอคิดจะหาเื่กันใช่ไหม...ห๊ะ!!!! "
พอได้เห็นสายตาของเดธที่มองมาราวกับว่ามีนาไม่ได้อาบน้ำหลายสิบปี มันยิ่งส่งผลให้มีนาซึ่งเป็ผู้หญิงที่รักสวยรักสะอาดอยู่แล้วถึงกับเดือดดาลจนแทบอยากจะะโเข้าไปกัดคอของบุรุษตรงหน้าให้สิ้นเื่
" แหม๋~ ช่างเป็คู่รักที่แปลกจริงๆ นะครับ ฮ่าๆๆๆ " าาแอนดรูว์และทหารในห้องโถงต่างมองภาพตรงหน้าก่อนจะหัวเราะอย่างขบขันเพราะทั้งเดธและมีนามักจะทะเลาะกันแบบนี้อยู่บ่อยๆ ทุกวันจนพวกเขาเริ่มรู้สึกว่ามันได้กลายเป็ความบันเทิงอย่างหนึ่งของเมืองลูเซียโน่ไปแล้ว
" ท่านผู้กล้าไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเื่อายุในการเข้าเรียนนะครับ เพราะโรงเรียนราชวงศ์นั้นจะรับนักเรียนอายุ 15 - 27 ปี คนที่จะเป็นักเรียนของที่นั้นได้อย่างน้อยต้องมีค่าพลังเวทย์ 1000 และค่าพละกำลัง 1000 ขึ้นไป "
าาแอนดรูว์อธิบายกฏต่างๆ ให้เดธและมีนาฟังอย่างละเอียดครบถ้วน.....