ขัดดอกพ่อสามี

            เช้าวันใหม่...

        ผิวสีน้ำผึ้งยังคงวุ่นวายอยู่ในห้องครัวเหมือนเช่นเดิม ร่องสวาทด้านล่างคันกระสันยุบยิบจากการที่สามีไม่สามารถปลดปล่อยให้ได้ ดวงตากลมเหม่อลอยคิดหวนคำนึกที่ท่อนลำพ่อตาฟาดกระหน่ำรับดอกเบี้ยจนบั้นท้ายลอยสูง แม้จะรู้สึกผิดในใจ...แต่นุชก็หักห้ามแรงราคะของตัวเองไม่ได้เลย

        “คุณปู่!”

        เสียงลูกชายร้องลั่นเมื่อได้เห็นร่างสูง ปู่ศักดิ์เดินเข้ามาในบ้านก่อนจะอุ้มหลานยกขึ้นไปมา ชายเฒ่าซื้อของเล่นมากมายติดไม้ติดมือมาด้วย เสียงพูดคุยระหว่างครอบครัวดังขึ้นในห้องนั่งเล่น นุชตั้งสติถือจานชามอาหารเช้าออกไปวางบนโต๊ะ ก่อนที่ลูกสะใภ้จะได้สบตากับพ่อสามีผู้อยู่ในคราบเ๯้าหนี้หื่นกาม

        “สวัสดีค่ะ....คุณพ่อ”

        “สบายดีนะนุช”

        “สบายดีค่ะ...คุณพ่อทานข้าวหรือยังคะ”

        “ยัง…กะว่าจะเข้ามากินให้อิ่มที่บ้านหลังนี้นี่แหละ”

        เสียงทุ้มต่ำทำเอาใจหญิงสาวสั่นไหว คำพูดคำจาที่แม้จะฟังดูธรรมดาแต่ภรรยาสาวกลับรู้ว่ามันแฝงไปด้วยนัยยะบางอย่าง เธอปล่อยให้ครอบครัวฝ่ายสามีได้ทานข้าวอยู่บนโต๊ะ โดยที่ตัวเองขอออกมาจัดแต่งอาหารเช้าให้สามีไปทานที่บริษัท ขืนเกิดได้นั่งจ้องหน้าอยู่กับชายแก่คนนั้น ร่องสวาทของเธอคงเปียกแฉะราวกับเด็กอนุบาลฉี่ราดกางเกงเป็๲แน่...

        “เธอไม่มาทานข้าวหรอ”

        “อ๊ะ….คุณพ่อ”

        ร่างสูงเดินเข้ามาในห้องครัว แม้ผมหงอกจะขาวเต็มหัวแต่ร่างกายยังคงแข็งแรงไม่เปลี่ยน เป้านูนเด่นนาบไปยังบั้นท้ายลูกใหญ่พร้อมกับถูไถขึ้นลง มือหนาขย้ำบีบนมคาชุดผ้ากันเปื้อนจนยับคามือ กลิ่นลูกสะใภ้ยังคงหอมหวานไม่มีเปลี่ยน แต่สิ่งที่เปลี่ยนก็คงจะเป็๞ขนาดหน้าอกที่อวบอั๋นมากกว่าหลายเท่า!

        “ย…อย่าค่ะคุณพ่อ เดี๋ยว...เดี๋ยวเขตต์เห็น”

        “หลบหน้าเ๯้าหนี้แบบนี้ เธอคิดดีแล้วหรอ”

        “นุช…นุชไม่ได้หลบค่ะ อื้ม”

        แก้มแดงบนผิวสีน้ำผึ้งขึ้นฟาดไปทั่วใบหน้าสวยฉบับสาวชาวบ้าน ลมหายใจร้อนๆและแท่งเอ็นอุ่นๆกลางง่ามตูดมันทำให้มือไม้อ่อนยวบไปหมด นุชพยายามแสดงให้เห็นว่าเธอกำลังทำหน้าที่ภรรยาที่ดี อาหารเช้าของสามีถูกจัดแต่งใส่กล่องจนครบครันระหว่างที่ของแข็งทิ่มแทงอยู่ด้านหลัง

        “เธอบอกว่าเดือนนี้จะจ่ายฉันครึ่งหนึ่งก่อนไม่ใช่หรอ”

        “คือ…เ๹ื่๪๫นั้น”

        “เหมือนเดิมสินะ แต่ครั้งนี้ฉันขอเก็บดอกหนักๆหน่อย”

        “….”

        “เข้าใจที่ฉันพูดหรือเปล่า”

        “เข้าใจค่ะ...คุณพ่อ”

        ชายเฒ่าผละร่างออกมาจากลูกสะใภ้ก่อนจะเดินกลับไปยังโต๊ะอาหาร น่องขาใต้กางเกงผืนบางเปียกฉ่ำจนทนไม่ไหว ตลอดหลายเดือนที่ใช้ร่างขัดดอกมันก็ทำให้หญิงสาวเช่นนุชเปลี่ยนไปเป็๲อย่างมาก ความรู้สึกเสร็จสมจนตัวงอที่พ่อตายัดเยียดให้ทุกๆสิ้นเดือนมันเริ่มทำให้ภรรยาสาวโหยหาราวกับเป็๲กิจวัตรประจำวัน...

        “ม…ไม่หรอก...แค่...แค่เขตต์ไม่มีเวลาให้เราเท่านั้น”

        เสียงแหบพร่าพึมพำพร้อมกับเอากล่องอาหารออกไปให้สามี เมื่อถึงเวลาเข้าโรงเรียนของลูกชาย เขตต์จึงบอกลาคุณพ่อและฝากฝังภรรยาให้ดูแลท่านเป็๲อย่างดี เพราะ๰่๥๹นี้ชายอายุเลขหกทั้งหลายก็เริ่มโรยรากันไปมากแล้ว เกิดล้มหัวฟาดพื้นขึ้นมาจะแย่ไปกันใหญ่ ภรรยาสาวตอบรับคำเป็๲อย่างดี เธอจะทำหน้าที่ดูแลพ่อสามีตามคำขอให้ดีที่สุด!