ที่คอนโดแห่งหนึ่งหญิงสาววัย 24 ปี ที่ตกลงมาจากชั้น 16ร่างแหลกเหลว กระดูกขาหักทั้งสองข้าง กะโหลกแตก ใบหน้าเต็มไปด้วยเืตำรวจไปถึงที่เกิดเหตุในเวลา ตี 2 เศษๆ ชายข้างห้องที่เห็นเหตุเการณ์เล่าให้ตำรวจฟังว่า
“ผมรู้สึกว่ามันแปลกมากครับเธอยืนและทำท่าเหมือนสูดอากาศ ใบหน้าเธอไม่เหมือนคนมีความทุกข์และอยากฆ่าตัวตายเลยแถมก่อนที่เธอะโ เธอยังหันกลับมายิ้มทักทายผมด้วย เธอกางแขนออกก่อนะโอย่างกับว่าเธอคิดว่าตัวเองบินได้แบบนั้นเลยครับ”
หมวดโระกะและหมวดมาซาที่ไปถึงที่เกิดเหตุและกำลังเดินสำรวจห้องของหญิงสาวคนนั้นอยู่
“นายคิดว่าไง”โระกะหันไปถามมาซาคู่หูของเธอ
“คดีแบบนี้ถ้าไม่ใช่จงใจฆ่าตัวตายก็คงจะ......”
“นายคิดเหมือนฉันใช่มั้ยว่าเธอแยกไม่ออกว่าจริงหรือฝัน”
“ก็พูดยาก ถ้าเป็พวก Microzard ต้องแยกได้อยู่แล้วว่าจริงหรือฝันเป็ไปได้มั้ยว่าเธอละเมอ”
สิ่งที่มาซาสงสัยก็มีความเป็ไปได้แต่ห้องข้างบอกว่าเธอทำบางอย่างเสียงดัง เขาจึงตื่นมาดูแสดงว่าเธอต้องทำอะไรบางอย่างก่อนจะไปที่ระเบียง และยังบอกว่าเธอหันมายิ้มให้เขาก่อนะโโระกะจึงเห็นว่าไม่น่าจะใช้การละเมอจนเผลอตกจากตึก มาซาหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบและเดินไปที่ระเบียงที่เกิดเหตุทำหน้าครุ่นคิดบางอย่าง
“เธอคิดว่ามันคล้ายกับคดีที่ผู้ชายยิงตัวตายก่อนหน้านี้มั้ย”
คดีที่มาซาพูดถึงนั้นไม่มีผู้เห็นเหตุการณ์ภาพจากกล้องวงจรปิดในห้องแสดงให้เห็นว่าเขา ไม่มีท่าทีจะฆ่าตัวตายเลยเขานั่งเล่นทำงาน ดูทีวี ก่อนที่จะเดินมาปิดกล้องวงจร หลังจากที่เขาเดินมาเปิดกล้องอีกครั้ง เขาก็หยิบปืนมาจ่อปากยิงตัวตายก่อนหน้านั้นเขาทำอะไร และทำไมถึงต้องเปิดกล้องตอนจะฆ่าตัวตาย ใบหน้าที่หันมามองกล้องและยิงตัวตายนั้นมันดูเหมือนว่าเขากำลังเล่นอยู่มากกว่า
มาซาพ่นควันบุหรีออกไปนอกห้องก่อนจะเดินกลับเข้ามาในห้องและวนดูภายในห้องก่อนจะเล่ารายละเอียดของคดีแรกให้โระกะฟังอีกครั้ง
“สอบปากคำคนใกล้ชิดบอกว่าเขาเพิ่งเสียแฟนสาวไปเมื่อปีก่อนที่น่าแปลกคือทุกคนพูดเป็เสียงเดียวกันว่าเขามูฟออนได้แล้ว การงานก็ดี บ้านก็รวยหาแฟนใหม่ได้ไม่ยาก ไม่มีวี่แววว่าจะมาทำเื่แบบนี้เลย เธอว่ามันแปลกไปรึเปล่า”
พวกเขาคิดว่ามันแปลกมากเกี่ยวกับการฆ่าตัวตายของสองคนนี้ในเวลาที่ใกล้กัน จึงคิดว่าจำเป็ต้องหาข้อมูลและจุดเชื่อมโยงให้มากขึ้น
ที่กรมตำรวจ3 วันหลังเกิดคดี โระกะเดินมาที่โต๊ะทำงานและหันไปหามาซาที่อยู่โต๊ะข้างๆ
“ได้ข้อมูลมาแล้ว เพื่อนๆเธอบอกว่าแม่เธอตายเมื่อหลายเดือนก่อน เธอก็เลยไปต่อพวกสื่อสารข้ามมิติเพราะอยากคุยกับแม่อีกครั้ง”
“หมายถึงพวกร่างทรงอย่างนั้นเหรอ?”
มาซาครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง เพราะจากการสอบถามญาติของผู้ตายรายแรกที่ยิงตัวตายเขาเคยไปหาร่างทรงนั้นมาเหมือนกัน คดีนี้มีความคล้ายกันบางอย่าง ทั้งคู่จึงคิดว่ามีจุดเชื่อมโยงของคดีและรีบออกไปหาชายคนนั้น ตามที่อยู่ที่ได้มา
ที่ร้านสักแห่งหนึ่งในโซนH มาซาเดินลงจากรถและมองที่ตึกสกปรกนั่น ร้านชั้น 1ที่เป็เป้าหมายนั้นเป็ร้านรับสักลายตามร่างกาย
“สมัยนี้แล้วยังมีร้านสักด้วยมืออีกเหรอโบราณชะมัด เชื้อโรคระบาดหนักก็เพราะยังยึดติดกับคำว่าออริจินอลอยู่นิเอง”
การสักเป็เื่ที่ไม่นิยมกันแล้วในยุคปัจจุบันคนที่้ามีศิลปะบนผิวกาย จะเปลี่ยนเป็การใช้ดิจิตอลเพนท์ซึ่งจะใช้เครื่องในการตกแต่งสีิัให้เป็ไปในรูปที่้าสีนั้นจะทนต่อการเสียดสีและสดกว่าการสักมาก แถมจะลบออกเมื่อไหร่ก็ได้ไม่เจ็บแต่ก็มีคนบางส่วนที่นิยมการสักแบบเดิม เพราะคิดว่ามันคลาสสิคและเท่กว่าแต่ส่วนใหญ่ร้านสักที่เปิดในยุคนี้ ก็มักจะเป็ที่ซ่องสุมของพวกวัยรุ่นหรือพวกต่อต้านรัฐบาล รวมถึงพวกที่มีปัญหาและความเครียดสูงในชีวิตด้วยเช่นกัน
ทั้งคู่เดินวนไปมารอบๆร้านโระกะยืนมองที่ป้ายแจ้งราคาที่ติดอยู่ที่กำแพง และภาพถ่ายรอยสักของลูกค้าที่ร้าน ชายคนหนึ่งเดินออกมาจากด้านในร้านพอเห็นโระกะกับมาซายืนอยู่ก็ชะงักไปพักหนึ่ง ก่อนจะเดินเข้ามาทักทาย
“วันนี้ช่างไม่มานะครับลงชื่อจองไว้ก่อนได้ ผมจะโทรแจ้งเมื่อถึงคิว”
“เรามาหาคนที่ชื่อ “โฮเกอร์”เขาทำงานที่นี่ใช่มั้ย” มาซาถามขึ้น
“เขาเป็ช่างครับ วันนี้เขาไม่มา ทิ้งID ไว้สิครับ เขามาแล้วผมจะแจ้งไป”
โระกะแปลกใจที่เขาขอ ID เพราะโดยปกติการติดต่อกันใช้แค่ Your Call ก็ได้ เธอเลยรู้สึกว่าเขาแกล้งทำตัวให้น่าสงสัย จึงเริ่มซักถาม
“นายคือ โฮเกอร์ สินะฉันเป็ตำรวจประจำเขต 21 อยากขอสอบปากคำหน่อย”
· Your Call คือ Applicationหนึ่งที่ใช้สำหรับโทรหากัน ส่วน ID คือหมายเลขบัตรประจำตัวซึ่งจะระบุทุกอย่างในนั้น ไม่นิยมใช้ในการติดต่อสื่อสารหรือบอกให้ใครรู้เพราะเป็ข้อมูลส่วนตัว
“เอาอะไรมาพูดครับผมก็บอกไปเมื่อกี้นิครับว่า เขาไม่มา”
โระกะหยิบปืนขึ้นมาวางปืนโต๊ะเพื่อข่มขู่
“นายรู้ใช่มั้ยว่าตำรวจสามารถใช้ปืนในการจับผู้ก่อการร้ายได้โดยไม่มีเงื่อนไขไม่ว่าจะรุนแรงหรือไม่รุนแรง มีสิทธิ์ยิง และวิสามัญได้โดยไม่มีความผิด”
“แล้วผมเป็ผู้ร้ายอย่างนั้นเหรอครับ”
โฮเกอร์เริ่มมีสีหน้าเปลี่ยนไป เขาจ้องมองโระกะด้วยสีหน้าที่เอาเื่มากนั่นอาจเป็เพราะเขาไม่พอใจที่เธอหยิบปืนขึ้นมาก็เป็ได้
· ในยุคนั้น คนที่ได้รับอนุญาตให้ถือปืนได้มีแต่พวกทหารและตำรวจเท่านั้นคนธรรมดาไม่มีสิทธิ์มีปืนใน ปืนจะถูกเข้ารหัสด้วยการสแกนใบหน้าและลายนิ้วมือรวมถึงมีการวัดอุณหภูมิของร่างกายซึ่งการจะยิงแต่ละครั้งจะค่อนข้างใช้เวลาในการเตรียมพร้อม
“ฉันแค่้าให้นายตอบคำถามเรามีหลักฐานว่านายเชื่อมโยงกับคนสองคนนี้ ถ้าให้ความร่วมมือนายจะไม่ถูกตั้งข้อหา”
โระกะพูดจบและหันไปทางมาซาเพื่อให้เขาเอารูปของสองคนนั้นให้โฮเกอร์ดู
“พวกเขาเคยมาหานายใช่มั้ย”มาซาถามขึ้น
“ไม่เคยครับ”
โฮเกอร์ไม่แม้แต่จะหยิบรูปนั้นดูเขาแค่มองและก็ตอบโดยทันที
“แน่ใจงั้นเหรอ?” มาซาถามย้ำอีกครั้ง
“ผมจำหน้าลูกค้าไม่ได้ทั้งหมดหรอกครับเพราะทุกคนใส่หน้ากากกันหมด สมัยนี้ไม่มีใครเปิดเผยใบหน้าให้คนอื่นเห็นหรอกครับคุณน่าจะรู้ดีที่สุดนิ”
“แล้วนายรู้เหตุผลที่พวกเขาฆ่าตัวตายมั้ย”
โระกะลองแกล้งถามดูแต่โฮเกอร์กลับยิ้มเหมือนรู้อะไรบางอย่างแต่ไม่ยอมบอก
“ใครจะอยากอยู่หรือใครจะอยากตายมันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับผมนิครับ..คุณตำรวจ”
สีหน้าท่าทางที่โฮเกอร์แสดงออกมามันทำให้โระกะหงุดหงิดเธอรู้ว่าเขาเกี่ยวข้องกับเื่นี้แน่ แต่ไม่มีหลักฐานพอจะเอาผิดเขาได้พอรู้ว่าไม่มีทางได้ข้อมูลอะไรจากเขาอีกแน่เธอจึงได้แต่ถอนหายใจ
“เอา ID นายมา ฉันจะตรวจสอบประวัตินายหน่อย”
“เื่นั้นถ้าไม่มีหมายศาลคงจะไม่สามารถให้ได้นะครับ อย่างที่รู้กัน ID มันคือความลับที่ทุกคนต้องปิดบัง แม้กระทั่งชื่อจริงเรายังไม่ใช้กันเลยคงไม่ใช่ของที่จะให้กันง่ายๆหรอกใช่ไหมครับ”
· กฎหมายของประเทศระบุว่า การติดต่อสื่อสารจะต้องระบุตัวตนที่ชัดเจนทั้งหมดไม่ว่าจะเป็แพลตฟอร์มอะไร จะมีได้แค่คนละ 1 Account และต้องลงทะเบียนโดยใช้รหัส ID หรือเลขบัตรประชาชนเท่านั้น ซึ่งโดยปกติ จะไม่มีใครให้ ID กันเพราะอาจโดนแฮ็กข้อมูลส่วนตัว หรือเข้าถึงบัญชีได้โดยง่ายส่วนใหญ่การติดต่อสื่อสารจะผ่านแพลตฟอร์มที่เรียกว่า Your Call ทั้งหมด
· การปิดบัง ID เป็เื่ที่ทุกคนทำกันเป็ปกติไม่มีใครบอกข้อมูลส่วนตัวใดๆให้คนอื่นรู้ แม้กระทั่งชื่อนามสกุลจริงๆ ก็ถูกปิดบังการจะค้นข้อมูลได้ต้องเข้าทะเบียนราษฎร์เท่านั้นซึ่งแม้แต่ตำรวจหากไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่ากระทำผิดก็ยังไม่สามารถเข้าถึงฐานข้อมูลนั้นได้ทุกคนที่อยู่ในประเทศจะใช้ชื่อเล่นหรือชื่อปลอมที่ตั้งขึ้นใหม่ในการติดต่อกับคนอื่นทั้งหมดซึ่งชื่อนั้นจำเป็ต้องไม่ซ้ำกัน ดังนั้นคนที่เกิดในยุคหลังๆจะมีชื่อปลอมหรือที่เรียกกันว่าโค้ดเนม ที่ค่อนข้างหลายพยางค์
ทั้งคู่ออกจากร้านโดยไม่ได้ข้อมูลอะไรมากนักแต่อย่างหนึ่งที่พวกเขามั่นใจคือโฮเกอร์โกหกเขาต้องรู้บางอย่างเกี่ยวกับสองคนนี้แน่มาซาที่กำลังจะขับรถออกไปก็หันมาถามโระกะที่นั่งอยู่ข้างๆ
“ฉันคิดว่าหมอนั่นมันเด็กเกินไปที่จะเป็พวกร่างทรงหรือMicrozard ในระดับสูง อย่างมากก็น่าจะเป็ได้แค่ layer1เท่านั้น การจะทำให้คนฆ่าตัวได้น่าจะมีความสามารถมากกว่านั้นนะ”
“งั้นเราลองไปถามผู้เชี่ยวชาญกันมั้ยจำได้ว่ามีอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยเขต21 คนหนึ่งทำวิจัยเื่นี้อยู่บางทีเขาอาจแนะนำได้”
9K
