เมื่อได้ยินแบบนั้นฉินเฟิงก็ได้ใขึ้นมาและได้หันไปมองรอบๆในทันที เพื่อค้นหาที่มาของเสียง แต่กลับไม่พบใครเลยฉินเฟิงจึงตัดสินใจะโออกไป
""นั้นมันเสียงของใครกัน!!เ้าอยู่ที่ไหนกันแน่"
และในจังหวะนั้นอยู่ๆเสียงนั้นมันก็ได้ดังขึ้นมาอีกครั้งในทันที
""เ้าถามว่าข้าอยู่ที่ไหนงั้นเหรอ!!ข้าตอบให้ก็ได้ ข้าก็อยู่ตรงหน้าเ้านี้แหละ!!""
ซึ่งมันก็ได้ทำให้ฉินเฟิงใขึ้นในทันทีเพราะสิ่งที่อยู่ตรงหน้าของฉินเฟิงเพียงอย่างเดียวในตอนนี้ นั้นก็คือโครงกระดูกสีดำ และฉินเฟิงก็ได้ถามต่อในทันที
""เ้าเป็ใครกันแน่ สิ่งเดียวที่อยู่ตรงของข้าในตอนนี้มีเพียงโครงกระดูกเท่านั้นไหนล่ะตัวของเ้า""
ทางด้านของเสียงนั้น ก็ได้ตอบกลับในทันที
""นั้นแหละตัวข้าตัวข้าได้ตายลงไปแล้ว ตอนนี้ก็เหลือเพียงดวงิญญาเท่านั้น!!ข้านั้นได้แต่หวังว่าจะสักวัน ที่จะมีคนมาในแห่งนี้ ข้านั้นอาศัยรอเวลานี้เป็1000ปี จนในที่สุดเ้าปรากฏตัวขึ้นข้าก็หลงดีใจไปว่าวันที่ข้ารอได้มาถึงแล้ว แต่โชคชะตาชั่งเล่นตลกยิ่งนักคนที่ข้าได้เจอหลังจากที่รอเป็เวลานานนับ1000ปีกลับกลายเป็เพียงเด็กที่ไม่มีพลังยุทธเลยแม้แต่น้อยชั่งน่าผิดหวังยิ่งนักกับการรอคอยของข้า""
หลังจากที่สิ้นสุดเสียงอยู่ๆก็แสงดวงสีดำปรากฏขึ้นที่กลางหน้าอก ของโครงกระดูกซึ่งมันก็เป็ดวงิญญาของร่างโครงกระดูก
เมื่อฉินเฟิงได้ฟังในสิ่งที่ดวงวิญญาญของโครงกระดูกพูดขึ้นมันก็ได้ทำให้ฉินเฟิงรู้สึกเจ็บใจตัวเองที่มันอ่อนแอถึงขนาดต้องมาเห็นพ่อแม่ตายไปต่อหน้าต่อตา ถึงสิ่งที่ตนเองทำได้มีเพียงแต่วิ่งหนีโดยที่ไม่สามารถที่จะปกป้องใครได้เลย และในจังหวะนั้น ฉินเฟิงก็ได้พูดขึ้นเพื่อตอบดวงิญญาของโครงกระดูก
""เ้าไม่ต้องผิดหวังอะไรกับข้าแม้แต่ตัวข้าเองก็ยังสมเพจตัวเอง ที่ไร้พลังแบบนี้ ไม่สามารถปกป้องใครได้และปล่อยให้คนสำคัญต้องมาตายต่อหน้าต่อตาแต่นับจากวันนี้ข้าขอสาบานว่าข้าจะฝึกทักษะยุทธอย่างหนักและทำทุกอย่างเพื่อกลับไปล้างแค้นพวกมันถึงแม้ว่าร่างกายของข้าจะอ่อนแอและฝึกได้อยากกว่าคนอื่นก็ตาม!""
และในจังหวะนั้นอยู่ๆทางด้านของดวงิญญาของโครงกระดูก ก็ได้พูดขึ้น
""เ้าบอกว่าเ้าฝึกทักษะยุทธอย่างหนักงั้นเหรอ!! ข้าขอไว้ขอบอกไว้ตรงนี้เลยถึงเ้าจะพยายามให้ตายยังไง เ้าก็ไม่มีทางฝึกทักษะยุทธได้หรอก!!นี้เป็ความจริงที่เ้าต้องยอมรับ""
เมื่อได้ยินแบบนั้นมันทำให้ฉินเฟิงรู้สึกโกรธทั้งๆที่ตนเองมีใจจะพยายาม แต่เขากลับพูดแบบนั้นมันทำให้ฉินเฟิงหมดความอดทนและได้ตอบกลับในทันที
""นี่เ้ากำลังคิดว่าตัวเองเป็ใครกัน? ถึงได้กล้ามาตัดสินอนาคตของข้าแบบนั้น!!""
ทางด้านของดวงิญญา ของโครงกระดูกไม่ได้หยุดพูดเพียงเท่านั้นเขาก็ได้ตอบกลับในทันที เมื่อได้ยินในสิ่งที่ฉินเฟิงพูด
""เ้าบอกว่าข้าตัดสินอนาคตของเ้างั้นเหรอ! แต่ข้าจะอะไรดีๆให้ อนาคตมันถูกตัดสินให้ไร้พลังแต่แรกแล้วเพราะไม่ใช่ว่าเ้ามีร่างกายอ่อนแอถึงได้ฝึกได้ยากกว่าคนอื่น แต่มันเป็เพราะว่าแก่นพลังภายในร่างของเ้าได้ถูกทำลายจนได้รับความเสียหายอย่างหนักและไม่มีทางที่เ้าจะฝึกทักษะยุทธได้สำเร็จเพราะอย่างนั้นข้าถึงได้บอกว่า ถึงเ้าจะพยายามฝึกให้ตายยังไงเ้าก็ไม่มีทางฝึกทักษะยุทธได้หรอก!!""
เมื่อได้ยินคำพูดนั้น มันก็ทำให้เข่าทั้งสองข้างของฉินเฟิงทรุดลงไปกับพื้นในทีและความรู้สึกสิ้นหวังต่างๆน่าๆก็ได้เข้ามาถาโถมในทันทีและมันก็็ทำให้ฉินเฟิงไม่รู้ว่าควรทำยังไงต่อ เหมือนร่างกายไร้ิญญาและฉินเฟิงก็ได้พูดก็ได้พูดกับตนเอง
""สาเหตุที่ไม่สามารถฝึกทักษะยุทธเหมือนกับคนอื่นเขาได้ที่แท้มันก็เป็แบบนี้เอง ร่างกายที่แก่นพลังถูกทำลายโชคชะตามันชั่งเล่นตลกข้ายิ่งนัก แล้วชีวิตของข้าต่อจากนี้มันควรทำยังไงชีวิตข้าในในตอนนี้เหมือนกับได้ตายทั้งเป็มีความแค้นที่ไม่สามารถล้างแค้นได้มันชั่งเป็ชีวิตที่น่าสมเพชยิ่งนัก!""
ในจังหวะ ที่ฉินเฟิงกำลังพูดอยู่กับตัวเองอย่างสิ้นหวังอยู่นั้นอยู่ทางด้านของดวงวิญญาญของกระดูกนั้น ก็ได้พูดขึ้น
""หากเ้า้าพลังสำหรับใช้ในการล้างแค้นละก็ ข้าคนนี้สามารถช่วยเ้าได้!!""