เทพแห่งความตาย

เอลิออสได้ลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างยากลำบากเพื่อที่จะให้เลวีนได้ไปแจ้งองค์ราชาว่าการเจรจาสำเร็จแล้วส่วนตัวเองก็โซซัดโซเซเดินไปที่ริมแม่น้ำแล้วร่างของเขาก็ตกลงไปในแม่น้ำลึกทันทีไม่นานอุณหภูมิน้ำในแม่น้ำก็เริ่มสูงขึ้นน้ำเริ่มที่จะเดือดปุดๆทำให้สัตว์น้ำที่อาศัยอยู่บริเวณแม่น้ำนี้ต่างก็ตายไม่เหลือศพกันหมดทุกตัว

สักพักนึงน้ำในแม่น้ำจากที่เคยให้ความรู้สึกเย็นสบายในตอนนี้กลับกลายเป็นลาวาไปหมดแล้วผู้คนต่างก็ทยอยกันมาดูความผิดปกติของแม่น้ำกันอย่างไม่ขาดสาย

"ทำไมจู่ๆถึงได้เป็นแบบนี้ล่ะ?!"

นี่คือสิ่งที่ผู้คนกำลังคิดกันอยู่

"เจ้ากำลังจะบอกว่าเอลิออสโดนพิษร้ายแรงของอลิซาเบธอย่างนั้นรึ?!"

องค์ราชาถามขึ้นด้วยความตกใจถึงสุดขีดเพราะพระองค์เองก็เคยได้ยินเรื่องพิษนี้บ้างอยู่แล้วในขณะนั้นเองทหารสองนายก็รีบพรวดพราดวิ่งเข้ามาในห้องโถงอย่างรวดเร็ว

"ขออภัยเพคะฝ่าบาท!"

"แต่น้ำในแม่น้ำในตอนนี้กลายเป็นลาวาไปหมดแล้วเพคะ!"

องค์ราชาถึงกับยืนขึ้นมาด้วยความตกใจอีกครั้ง

'อย่าบอกนะว่าเจ้าลูกบ้านั่นจะใช้วิธีนั้นถอนพิษ?!'

วิธีที่เอลิออสกำลังทำอยู่นั้นคือใช้ความร้อนถึงขีดสุดเพื่อถอนพิษที่ร้ายแรงนี่นั้นเองแต่โอกาสสำเร็จนั้นมีไม่ถึงห้าเปอร์เซ็นต์ด้วยซ้ำและถ้าไม่สำเร็จร่างกายก็จะถูกแผดเผาไปพร้อมกับความร้อนที่ตนเองได้ปล่อยออกมาอย่างแน่นอนและไม่มีใครเคยทำวิธีนี้สำเร็จเลยสักคน!

"มีใครรู้เรื่องนี้แล้วบ้าง?!"

องค์ราชาถามขึ้นเพราะกลัวว่าแอลลิสัน เชอร์เบทหรือแม้แต่องค์ราชินีถ้าพวกนางรู้เรื่องนี้เข้าล่ะก็ไม่อยากจะคิดเลยว่าคืนนี้จะตัองพบเจอกับอะไร

"วางใจได้เพคะ"

"มีเพียงพวกบ่าวเท่านั้นที่รู้เพคะ"

องค์ราชารีบเดินไปยังริมแม่น้ำทันทีเพื่อที่จะได้เห็นลาวาที่ทหารทั้งสองนายนั้นได้พูดเอาไว้แต่พอมาถึงภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าขององค์ราชากลับกลายเป็นน้ำทั้งแม่น้ำที่ถูกน้ำแข็งเคลือบทั้งหมดเลย

'ไหนบอกว่าลาวายังไงล่ะ?'

"เกิดอะไรขึ้น?!"

องค์ราชารีบหันไปถามทันที

"ข.ข้าก็ไม่รู้เพคะ"

"แต่ตอนที่ข้าไปแจ้งให้ฝ่าบาทได้รู้น้ำทั้งแม่น้ำยังเป็นลาวาอยู่นะเพคะแต่ทำไมตอนนี้?"

'หรือว่าจะเป็นแอลลิสัน?'

"องค์หญิงแอลลิสันรู้เรื่องพวกนี้ด้วยหรือเปล่า?"

"ไม่เพคะ!"

"องค์หญิงแอลลิสันยังไม่รู้เพคะ"

"พวกเจ้าทุกคนรีบกลับไปพักผ่อนซะ!"

"พรุ่งนี้จะมีงานที่สำคัญมากๆรออยู่หรือว่าพวกเจ้าจะสนใจเรื่องไม่เป็นเรื่องนี้มากกว่างานพวกนั้น?!"

สิ้นสุดคำพูดขององค์ราชาผู้คนต่างก็แยกย้ายกันกลับไปนอนทันทีถึงแม้ว่าเสียดายที่จะไม่ได้มองเห็นปรากฏการณ์ที่น่าแปลกประหลาดนี่ก็เถอะ

ไม่นานน้ำแข็งก็ค่อยๆละลายหายไปและปรากฏว่าอุณหภูมิน้ำในแม่น้ำกลับสูงขึ้นมาทันที

"ฝ่าบาทเห็นไหมเพคะ?!"

"น้ำแข็งถูกแทนที่ด้วยลาวาแล้วเพคะ!"

ทหารที่ยืนอยู่ข้างๆองค์ราชาพูดขึ้นด้วยความเหลือเชื่อที่ต้องได้มาเห็นก้บตาตัวเองแบบนี้

ส่วนองค์ราชาที่ได้เห็นการเปลี่ยนแปลงตรงหน้าพระองค์เองก็อดไม่ได้ที่จะตกใจขึ้นมา

'มันเป็นไปได้อย่างไรกัน?!'

'หรือว่าเอลิออสจะสามารถใช้สองธาตุงั้นรึ?!'

เวลาก็ผ่านไปจนตอนนี้ฟ้าเริ่มจะสว่างขึ้นแล้ว

"ฝ่าบาทรีบไปพักผ่อนเถอะเพคะ.."

"ถ้าท่านทรงประชวรมันจะยิ่งแย่เข้าไปใหญ่นะเพคะ"

เลวีนที่ยืนมองปรากฏการณ์ที่แปลกประหลาดนี้ด้วยกันกับองค์ราชามาโดยตลอดพูดขึ้น

"ไม่ต้องเป็นห่วงข้า"

"เจ้าเองก็ไปพักผ่อนเถอะ"

"วันนี้คงจะมีเรื่องวุ่นๆตามมาอีกแน่นอน"

"แต่ว่า.."

"หรือว่าเจ้าจะขัดคำสั่งของข้า?"

ได้ยินแบบนั้นเลวีนก็รีบเดินจากไปทันทีทำให้ตรงนี้เหลือเพียงองค์ราชาเพียงคนเดียวเท่านั้น

การแช่แข็งจะทำให้พิษที่อยู่ในร่างกายไม่สามารถแล่นไปที่อื่นได้และความร้อนก็จะทำการขับไล่พิษอย่างช้าๆพอถึงขีดจำกัดของความร้อนมันก็จะทำให้พิษสามารถแล่นไปยังจุดอื่นๆของร่างกายได้อีกแล้วจึงทำให้ต้องทำการแช่แข็งมันไปอีกครั้งและก็ต้องทำแบบนี้ไปเรื่อยๆจนกว่าจะขับไล่พิษที่ร้ายแรงจนทำให้ตายนี้ออกไปได้ยังไงล่ะ

"นี่คืออะไรงั้นหรือเพคะ?"

องค์ราชาหันไปมองทางต้นเสียงทำให้พระองค์ทรงตกใจเป็นอย่างมากพราะคนๆนี้คือแอลลิสัน?

"เอ่อ..ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน"

"ว่าแต่ทำไมเจ้าถึงได้ตื่นเร็วแบบนี้ล่ะ?"

"หรือว่าจะไม่ชินกับการนอนต่างบ้านกันนะ?"

นางนอนไม่หลับซะด้วยซ้ำไปเพราะมัวแต่คิดว่าทำไมเอลิออสถึงไม่ได้กลับมาสักทียังไงล่ะ

"ฝ่าบาทพอจะรู้บ้างหรือเปล่าว่าทำไมเขาถึงยังไม่กลับมาสักทีล่ะเพคะ?"

"อืม..ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกันแฮะ"

"แต่อีกเดี๋ยวเขาก็คงกลับมาแล้วล่ะ"

เมื่อแอลลิสันได้ยินองค์ราชาพูดแบบนั้นนางก็ยิ่งสงสัยมากขึ้นไปอีกว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? และนางก็ได้เดินจากไปทันที

ซึ่งมันทำให้องค์ราชาถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งใจที่นางยังไม่รู้เรื่องพวกนี้นั้นเอง

สักพักใหญ่น้ำในแม่น้ำก็กลับมาเป็นปกติเผลอๆยังดูสะอาดกว่าเก่าจนทำให้น้ำใสขึ้นมากตั้งหลายเท่าองค์ราชาเห็นแบบนั้นก็รีบสั่งให้พวกทหารลงไปนำตัวของเอลิออสขึ้นมาสักทีด้วยความที่น้ำมันใสจึงทำให้พวกเขาหาตัวเอลิออสได้ไม่ยากพวกเขาประคองตัวที่กำลังหมดสติของเอลิออสกลับไปนอนพักผ่อนที่ห้องพร้อมกับไปเรียกหมอให้รีบมาดูอาการของเขานั้นเองส่วนองค์ราชาก็ไม่พ้นที่จะต้องเล่าทุกๆสิ่งทุกๆอย่างให้แอลลิสันผู้เป็นภรรยาของเขาได้รู้อยู่ดีหมอที่รีบมาดูอาการของเอลิออสได้ตรวจดูแล้วปรากฏว่าเขาเป็นไข้นั้นเองเพราะอุณหภูมิร่างกายของเขาเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาค่อนข้างที่จะบ่อยส่วนพิษนั้นก็ถูกขับออกไปอย่างสมบูรณ์ไปหมดแล้ว

เวลาผ่านไปได้สักพักนึง

เอลิออสก็ได้ฟื้นขึ้นมาด้วยความปวดหัวเล็กน้อยเขาพยายามนึกย้อนเรื่องราวต่างๆทันทีแต่เขาก็จะอะไรไม่ได้อีกเลยตั้งแต่ตกลงไปในแม่น้ำ

"ตื่นแล้วงั้นรึ?"

"การสละบัลลังก์ขององค์ราชาและการขึ้นครองบัลลังก์ของท่านในวันนี้ก็คงต้องยกเลิกไปแล้วล่ะ"

"เพราะฉะนั้นพักผ่อนเถิด"

เอลิออสหันไปมองทางต้นเสียงก็ปรากฏร่างของแอลลิสันที่กำลังเดินเข้ามาและคำพูดของนางก็ทำให้เขาตกใจอยู่ไม่น้อยจึงรีบถามขึ้น

"เพราะเหตุใด?"

แอลลิสันนิ่งค้างไปสักพักจากคำถามที่เขาถามมา

"ท่านจำไม่ได้งั้นรึ?"

"หลังจากที่ท่านกลับมาจากไปทำธุระที่ข้างนอกท่านก็ได้หมดสติไปเพราะพิษร้ายแรงบางอย่าง"

"และท่านก็ได้ตกลงไปในแม่น้ำจากนั้นปรากฏการแปลกประหลาด เช่น แม่น้ำกลายเป็นเพลิงลาวาและเปลี่ยนมาเป็นน้ำแข็งขึ้นมา"

"มันไม่สมเหตุสมผลเอาซะเลย"

"หรือว่ามันเป็นเพราะท่าน?"

"ถ้ามันเป็นเพราะท่านจริงๆงั้นก็หมายความว่าท่านสามารถใช้ได้ทั้งธาตุไฟและธาตุน้ำแข็งอย่างนั้นรึ?"

"ไม่ผิด"

"งั้นเมื่อวานที่ท่านต้องออกไปทำธุระข้างนอกจริงๆแล้วมันคืออะไรกันแน่ที่ทำให้ท่านต้องเป็นแบบนี้?"

"ข้าออกไปเพื่อเจรจากับฝ่ายคัดค้านกับการขึ้นครองราชย์ของข้าและได้เกิดการต่อสู้นิดหน่อยมันจึงทำให้ข้าถูกพิษอะไรบางอย่างขึ้นมา"

"ท่านถูกพิษร้ายแรงนี้มาได้อย่างไรกัน?"

'ถูกพิษมาได้อย่างไรงั้นรึ?'

'ข้าจะไปบอกได้อย่างไรกันว่าเป็นเพราะการจูบกับหญิงสาวผู้นั้น?!'

"เพราะจูบ"

คำพูดของแอลลิสันทำให้เอลิออสตกใจเป็นอย่างมากเพราะทำไมนางถึงได้รู้ล่ะ?

"ใช่หรือไม่?"

แอลลิสันถามซ้ำขึ้นมาอีกครั้ง

"ก.ก็ใช่"

"ว่าแต่ทำไมเจ้าถึงได้รู้ล่ะ?"

"พักผ่อนเถอะ"

สิ้นสุดคำพูดแอลลิสันก็ได้หันหลังและเดินจากไปแต่เอลิออสก็ได้ยื่นมือมาจับมือของนางเอาไว้ก่อนมันจึงทำให้นางตกใจอยู่ไม่น้อย

"ทำไมเจ้าถึงได้ไม่ตอบคำถามข้า?"

"แล้วทำไมข้าถึงต้องพักผ่อนด้วย?"

"ในตอนนี้ร่างกายของท่านอ่อนล้าเป็นอย่างมากเพราะท่านได้ลงไปแช่ในแม่น้ำเป็นเวลานาน"

"เจ้ารู้ได้ยังไงว่าตอนนี้ร่างกายข้ากำลังอ่อนล้า?"

"สบายใจเถอะตอนนี้ข้าไม่ได้เป็นอะไรแล้วเพราะฉะนั้นไม่ต้องเลื่อนกำหนดการของวันนี้หรอก"

เอลิออสพูดจบเขาก็เดินออกไปจากห้องทันที
ทำให้เหลือเพียงแอลลิสันเพียงเท่านั้น

"เขาไม่คิดจะอธิบายเลยด้วยซ้ำ"

"เจ้านี่มันดื้อซะจริงๆ!"

"เลื่อนกำหนดการของวันนี้สักหน่อนก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลยนี่เพราะเจ้าพึ่งจะรอดจากความตายมาหมาดๆร่างกายในตอนนี้ของเจ้าก็ยังถือว่าอ่อนแอจากเดิมอยู่มากเลยนะ!"

องค์ราชาพูดขึ้นด้วยเดินไปเดินมาด้วยความกังวล

"วางใจได้เพคะ"

"ในตอนนี้ร่างกายของข้าดีขึ้นมากแล้ว"

"การที่วันนี้ไม่สามารถเลื่อนกำหนดการของวันนี้นั้นมันมีเหตุผลที่เกี่ยวกับการเดิมพันครั้งใหญ่ของข้าและทั้งสองพี่น้องนั้นมันจะทำให้ฝ่ายเราได้กำไรอย่างมหาศาลเลยล่ะเพคะ"

"การเดิมพันครั้งใหญ่?"

"แถมพวกเรายังจะได้กำไรอีกอย่างนั้นรึ?"

"เป็นเพราะอะไรกัน?"

วะฮะฮะฮ่าๆ--

เสียงหัวเราะขององค์ราชาในตอนนี้แทบจะได้ยินไปทั่วทั้งราชวังแล้วก็ไม่เกินเลยเพราะเขาได้ฟังเรื่องราวต่างๆและการเดิมพันที่ยิ่งใหญ่จริงๆจากเอลิออส

"เจ้าพูดจริงใช่หรือไม่?!"

"แน่นอนเพคะ"

ฮ่าๆ--

"พวกนางคงจะมั่นใจกันมากๆเลยแหละ~"

"ใครจะไปคิดว่าพิษที่ร้ายแรงและไม่สามารถถอนพิษนี้ได้ของนางจะถูกเจ้าถอนได้แบบนี้กัน"

ฮ่าๆ--

"ดี!"

"ดีมาก!"

"เส้นทางการปกครองของเจ้าแค่แรกริ่มยังประสบความสำเร็จอย่างมหาศาลแบบนี้ในวันข้างหน้าเจ้าจะต้องเป็นราชาได้สง่าผ่าเผยอย่างแน่ๆ"

"คิดถูกจริงๆที่เลือกเจ้าแบบนี้~"

"แต่ก็มีอีกอย่างนะที่ข้าจะขอโทษเจ้า.."

"ขอโทษข้า?"

"เหตุใดท่านถึงต้องขอโทษข้า?"

"ถึงแม้ว่าข้าจะเป็นท่านพ่อของเจ้าแต่ว่าเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องที่ข้ารู้สึกผิดกับเจ้ามากจริงๆ"

"รู้สึกผิด?!"

"แต่ตอนนั้นข้าไม่มีทางเลือกอื่นๆจริง"

"ข้าถึงจำเป็นที่ต้องเล่าเรื่องรางจริงๆให้แอลลิสันภรรยาของเจ้าได้รู้เรื่องทุกๆอย่าง"

"แม้กระทั่งการถูกพิษของเจ้า.."

"?!"

ฮ่าๆ--

"แต่นางเองก็ดูจะเข้าใจเจ้าอยู่หรอกนะ~"

'ในเมื่อนางรู้ความจริงทุกอย่างอยูก่อนหน้าแล้วแล้วหตุใดนางถึงต้องมาถามข้าอีกล่ะ?'

"เจ้าไปเตรียมตัวเถอะ"

"เหลือเวลาไม่มากแล้วที่งานจะเริ่มขึ้น"