แม็คของส้ม [จบแล้ว]

แม็คของส้ม ตอนที่ 3
มุกลากฉันมานอนกับมันที่ร้านพี่แม็คจนได้ และตอนนี้มันก็นอนหลับไปแล้ว ส่วนฉันยังไม่ง่วงสักนิด คือฉันเป็นพวกที่พอมีแอลกอฮอล์เข้ากระแสเลือดแล้วจะนอนไม่หลับอ่ะ ยกเว้นถ้าเมาจริงก็หลับนะ แต่ตอนนี้ไม่ได้เมาไงแล้วก็เหลือเชื่อมากที่ในห้องทำงานพี่แม็คมีเสื้อผ้าและเครื่องสำอางครบเซ็ตซึ่งส้มยืนยันว่าเป็นของมันทั้งหมดนั่นเป็นข้อดีเพราะทำให้ฉันไม่ต้องนอนเน่าในคืนนี้อ่อ ลืมบอกไป คือฉันกับมุกนอนบนเตียงในห้องแต่เจ้าของห้องต้องออกไปนอนโซฟาด้านนอกน่ะตอนนี้ตีสามแล้วแต่ด้วยความที่นอนไม่หลับฉันเลยตัดสินใจออกไปข้างนอกเพราะเห็นว่าห้องทำงานพี่แม็คยังเปิดไฟอยู่พี่เขายังนั่งทำงานอยู่จริงๆด้วยแหะ เสียงเปิดประตูทำให้พี่แม็คเงยหน้าขึ้นมามองฉัน“เอ่อ ส้มนอนไม่หลับน่ะค่ะ” ฉันบอกแล้วเดินเข้าไปนั่งที่เก้าอี้หน้าโต๊ะทำงานเขา“พี่แม็คนอนดึกแบบนี้ทุกวันเลยหรอคะ” ฉันชวนคุย“ก็ไม่ค่อยหรอก ส่วนมากผับปิดพี่ก็นอนแล้วค่อยตื่นมาทำงานสายๆ”“ส้มมากวนหรือเปล่า กลัวพี่เสียสมาธิทำงาน” พอฉันพูดจบพี่แม็คก็ปิดแฟ้มที่ดูอยู่แล้วเอนตัวไปด้านหลัง ท่าทางปล่อยตัวตามสบายนั่นบอกฉันว่าเขาไม่สนใจที่จะทำงานต่อแล้ว“ไม่หรอก ขี้เกียจแล้วเหมือนกัน” เขาตอบแล้วมองหน้าฉันนิ่ง“หน้าสดส้มแย่หรอคะ?” ถามเมื่อเขาจ้องนานไป“น่ารักดี”“คะ...?”“พี่บอกว่าน่ารักดี ส้มตัดผมม้าแล้วเข้ากับหน้าดีนะ”ฉันพึ่งไปตัดมาได้สองสามวัน เขาสังเกตด้วยหรอเนี่ย“อ่า ขอบคุณค่ะ”ฉันตอบแล้วหันมองรอบๆห้องแทนการสบตาคนที่เอาแต่จ้องฉันไม่หยุดวันนี้พี่แกแปลกนะ แปลกมาก“ส้ม...” พี่แม็คเรียกให้ฉันหันกลับไปมองเขา“...”“พี่แก่ไปจริงหรอ”“...”“ถ้าแฟนพี่อายุยี่สิบ พี่ดูแก่ไปหรอ?”ร่างสูงถามด้วยสีหน้าตึงเครียด พี่แม็คคิ้วเข้มหนานั่นแทบจะชนกันอยู่แล้ว...!ฉันทำให้พี่แกคิดมากหรอเนี่ย!“คือส้มกับมุกคุยเล่นกันเฉยๆ พี่ไม่ได้แก่ไปหรอกค่ะ”“ส้มคิดว่าห่างกันหกปีก็พอไหว?”“ก็พอได้อยู่นะคะ” ฉันตอบไปแล้วเห็นว่าพี่แม็คอมยิ้มแบบเจ้าเล่ห์นิดนึง“งั้นพี่ก็จีบส้มได้อ่ะดิ” แล้วเขาก็พูดคำที่ทำให้ฉันแทบจะหงายหลังตกเก้าอี้“ห้ะ! อะไรนะคะ?!!” ฉันปรับอารมณ์ไม่ทันนะ แล้วคือปกติเราก็เคยคุยกันไง!!! ทำไมก่อนหน้านี้ไม่เห็นแสดงท่าทีอะไรเลยล่ะ!“ก็ส้มบอกเองว่าห่างกันหกปีพอไหว แสดงว่าพี่ก็มีโอกาสไง” พี่จะพูดหน้าตายแบบนี้ไม่ได้นะคะ!“ใช่หรอ! ล้อส้มเล่นป่ะเนี่ย??!!!” ฉันถามแล้วเบียดตัวเข้ากับพนักพิงเก้าอี้อย่างเต็มที่ เมื่อคนที่นั่งอยู่ฟังตรงข้ามยืนขึ้นแล้วโน้มตัวผ่านสิ่งขวางกั้นเพื่อดึงเก้าอี้ฉันให้ชิดเข้ากับขอบโต๊ะสองแขนของเขาวางคร่อมอยู่ตรงที่วางแขนของเก้าอี้ การทำแบบนี้มันเหมือนกับว่าฉันโดนกักอยู่ใต้ร่างพี่แม็ค ร่างสูงก้มหน้าลงมาจนระยะห่างของเราลดลงเหลือไม่ถึงคืบสาบานเลยว่าก่อนหน้านี้ฉันไม่เคยคิดอะไรเกินเลยกับพี่แม็คมากกว่าพี่ชายเพื่อน แต่ตอนนี้จิตใจข้างในมันสั่นไหวแปลกๆ สงสัยเหล้าที่กินไปจะพึ่งออกฤทธิ์....ฉันไม่กล้าสบตาเขาเลยได้แต่ก้มหน้าลงจนคางแทบจะชิดหน้าอก“มองหน้าพี่หน่อยสิ” พี่แม็คพูดด้วยโทนเสียงต่างจากทุกครั้งที่เราคุยกันเมื่อเห็นว่าฉันยังคงนิ่งเงียบ เขาก็ปล่อยแขนแล้วใช้มือข้างนึงมาจับหน้าฉันให้เงยขึ้น มือเขาอุ่นจัง...“มองตาพี่แล้วส้มจะรู้ว่าพี่ไม่ได้พูดเล่น” เขาพูดแล้วใช้นิ้วโป้งลูบผิวแก้มฉันเบาๆ สัมผัสนั่นทำให้ฉันใจอ่อนยอมสบตากับเขาจนได้ดวงตาคมเข้มนั่นกำลังฉายความหนักแน่นส่งมาในแววตา พี่แม็คตรึงให้ฉันมองเขาอยู่อย่างนั้น“หลังวันเกิดส้มอย่าทิ้งพี่ไปร้านอื่นเลยนะ ไม่งั้นพี่ต้องคิดถึงส้มมากแน่ๆ”..................................................................................งุ้ยยยยย พยายามเขียนให้พี่แม็คอ่อนโยน+อ้อนนิดๆ แต่มันได้แค่นี้ 555555555 เป็นยังไงบ้างคะ ชอบไม่ชอบบอกเราหน่อยน้าาา ^^

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

แม็คของส้ม : 3

นิยายแนะนำ

แม็คของส้ม [จบแล้ว]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

แม็คของส้ม : 3

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้