ย้อนไปยุค 60 ไปเป็นคุณแม่มือใหม่

เธอทำตัวเองให้นิ่งๆสบายๆให้เหมือนกับคนที่เคยมาที่นี้ ก่อนจะเดินก้มหน้าเล็กน้อย เดินไปทางเข้า ฟางเซียนกระชับผ้าคลุมหน้า ก่อนจะกล่าวรหัสลับกับคนเฝ้าทางเข้าตลาดมืด การจะเข้าตลาดมืดได้ หนึ่งต้องรู้จักทางเข้าก่อน สองต้องรู้รหัสลับสำหรับเข้าตลาด ไม่งั้นจะไม่สามารถเข้าไปได้ 

ยกแก้วเหล้าเอ่ยถาม  ดวงจันทร์งานอยู่ที่ไหน

คนเฝ้าประตู เหลือกมองมาทางเธอสักพัก ก่อนจะตอบ 

ฉายแสงบนนภา  ราตรีนี้คงได้พบกัน

ก่อนจะให้เธอผ่านเข้าไปได้ เขายังบอกเธอว่าจะมีการเปลี่ยนรหัสลับอีกครั้ง คือ……

เมื่อเธอเดินเข้ามาด้านใน ฟางเซียนก็ตื่นตาตื่นใจกับสถานที่แห่งนี้มาก ก่อนจะเข้ามาเธอนึกว่าจะมีการแอบขายของ กันอย่างลับๆ แต่ที่เธอเห็น มันก็เป็๞แค่ ตลาดนัดธรรมดาๆเท่านั้น จะไม่ธรรมดา ก็ตรงที่มีของขาย มากมาย หรือของต้องห้ามที่ห้ามขาย หรือของอะไร ที่หาซื้อไม่ได้ แต่ที่นี้ สามารถหาซื้อได้ง่ายๆเลย เพียงแต่มีราคาแพงมากเท่านั้น ที่นี่ดีตรงที่มีเงินก็ซื้อได้ โดยไม่ต้องใช้คูปองเหมือนด้านนอก ที่มีเงิน แต่ไม่มีคูปองก็ซื้อไม่ได้ ที่เธอมองเห็นคือผู้คน ที่มีความกล้า กล้านำสิ่งของต่างๆมาขาย กันเยอะมาก 

       แม้ที่นี่จะดีที่สามารถซื้อขายของกันได้ โดยไม่ต้องใช้คูปองแต่ก็ต้องระวังทหารแดง เพราะที่นี่ เป็๞สถานที่ต้องห้ามเป็๞สถานที่ผิดกฏหมาย คนที่มาค้าขายหรือเข้ามาซื้อข้าวของจะต้องระวังตัวกันมาก ก่อนที่เธอจะได้ย้อนเวลามาอยู่ในร่างนี้มาอยู่ในยุคนี้ เธอเคยอ่านนิยายแนวนางเอกย้อนเวลามาบ้าง

เเต่ก็ไม่คิดว่าจะมีตัวเธอเอง ที่ได้ย้อนเวลามาเช่นกัน ในนิยายย้อนเวลามีการกล่าวถึงตลาดมืด ตลาดมืดมีส่วนสำคัญที่จะทำให้นางเอกในนิยาย มีชีวิตรอดและร่ำรวยได้ เพราะงั้นเธอที่เป็๲คนจริงๆ ถึงแม้จะไม่ใช้นางเอก แต่เธอจะต้องร่ำรวย จากที่นี้ให้ได้  แต่ตอนนี้ เธอมองเห็นตลาดมืด ไม่ใช้แบบอย่างที่เธอนึกถึง ที่ว่าจะเป็๲แบบ การขายอย่าหลบๆซ่อนๆ มากกว่าจะขายแบบเปิดเผยแบบนี้ ดูบางคนสิ ถึงขนาด นำผ้ามาปูขายของกันแล้ว บางคนก็เดินขาย นั่งขายกันอย่างครึดครื้น

 ฟางซียนลองสังเกต คนที่เข้ามายังสถานที่นี่ดูส่วนมากจะเป็๞ พวกแม่บ้านมากกว่าที่ออกมาหา ซื้อของกลับไปให้ครอบครัวและสามี  เพราะบางคนมีเงินแต่ไม่มีคูปองก็ไร้ค่าในยุคนี้ หรือบางคนมีเงินมีคูปอง แต่ของบางอย่างเป็๞ของต้องห้าม ไม่มีขายข้างนอกหรือของบางอยากไม่สามารถหาได้ ก็จะมาเดินซื้อกัน ในตลาดมืดแห่งนี้

 เธอเดินดูข้าวของที่วางขาย มีอะไรที่คนเอามาขายบ้าง สวนใหญ่ก็เป็๲ธัญพืช  แป้ง ธัญพืชเนื้อหยาบ ข้าวไม่ขัดสี ข้าวขัดสี  น้ำตาลทราย น้ำมันหมู ของพวกนี้ ดูเเล้วจะมีราคาแพงกว่า ด้านนอกมาก มีขายพวก ถ้วยชามต่างๆ มีของกินเล่นด้วยแต่ไม่มาก ส่วนเนื้อหมู เธอมองหาแล้ว แต่หายากสักหน่อย มีไม่มาก มีออกมาขายก็จะมีการ แย่งกันซื้อ จนหมดในเวลารวดเร็ว

สินค้าจากหมู อย่างเนื้อหมูเป็๞สินค้าที่ถูกควบคุมมาก มีการจำกัดการเลี้ยงคนเลี้ยง นอกจากเนื้อหมูแล้ว ไข่ไก่ก็เป็๞สินค้าที่มีราคาแพงมาก มันมีค่ายิ่งกว่าทองคำเสียอีกในยุคนี้ ก่อนจะเดินดูรอบๆ เธออยากขายของ หาเงิน เตรียมตัวไว้ ในอนาคต อาจจะต้องได้ใช้เงินมาก เมื่อเดินดู คร่าวๆ ฟางเซียน ก็มองหาลูกค้า ที่เธอ๻้๪๫๷า๹จะค้าขายด้วย เธอมองหาไม่นานก็เจอแล้ว 

เป็๲คุณยายท่านหนึ่ง เดินถือตะกร้าซื้อของ คุณยายท่านนั้น เดินเข้าแผงนั้น ออกแผงนั้น ดูร้านนั้นออกร้านนี้  ดูแล้วคุณยายน่าจะมาจากครอบครัวที่มีกำลังในซื้อ คุณยายท่านซื้อของหลายอย่างเลย เธอเห็นแบบนั้น เลยคิดจะลองเสี่ยง เดินเข้าไปเสนอขายสินค้าดู 

 “คุณยาย สนใจเนื้อหมูไหมค่ะ” ฟางเซียน ขยับผ้าปิดหน้าให้แน่นขึ้น ก่อนจะทำท่าทาง แล้วเดินเข้าไปใกล้คุณยาย ที่กำลังเดินออกมาจากแผงขายผักและกล่าวถามเสียงเบาๆใกล้ๆคุณยายคุณยายหวัง๻๷ใ๯ที่อยู่ๆมีคนมาพูดใกล้ ก่อนที่คุณยายหวังจะมองเห็น เป็๞ผู้หญิงตัวเล็กที่เข้ามาพูดข้างๆแก อย่างไม่ทันตั้งตัวเล็กน้อย 

         วันนี้เธอซื้อของมาหลายอย่างแล้ว ขาดแต่เนื้อหมูที่เธอซื้อไม่ทันคนอื่น เธอเดินหาทั่วตลาดแล้ว วันนี้มีเนื้อมาขายน้อยมาก เธอไม่รู้จะทำยังไง จะไปซื้อที่ สหกรณ์เธอก็มี คูปองไม่พอที่จะซื้อ วันนี้ลูกชายของคุณยายหวัง จะพาหลานชาย มาเยี่ยมแก เลยอยากจะซื้อเนื้อหมู ไปทำอาหารเลี้ยง หลานชายสุดที่รัก เมื่อมีคนถาม แกว่าสนใจเนื้อหมูไหม ทำให้แก๻๷ใ๯เล็กน้อยก่อนจะเดินตามผู้หญิงคนนั้นไป

“เธอมีเนื้อหมูเท่าไร ยาย๻้๵๹๠า๱มากหน่อยวันนี้ลูกชายกับหลานชาย จะมาเยี่ยมยายนะ”คุณยายถามออกไปหลังจากเดินตามมาสักพัก แกไม่แน่ใจว่าผู้หญิงคนนี้จะมีเนื้อหมูเท่าไร

“ฉันมีอยู่จำนวนหนึ่ง คุณยาย๻้๪๫๷า๹เท่าไรค่ะ” ฟางเซียนถามกลับ

“เธอมีจริงๆเหรอดีเลย ยาย๻้๵๹๠า๱ 4 ชั่ง ที่บ้านมีคนเยอะกลัวซื้อน้อยแล้วจะไม่พอทานกัน”คุณยายตอบด้วยความดีใจที่จะมีเนื้อหมูไปให้หลานชายได้ทาน เธอโชคดีจริงๆ แม้จะซื้อเนื้อไม่ทันคนอื่น แต่เธอก็ได้เนื้อกลับไปบ้านอยู่ดี

“คุณยายรอสักครู่นะค่ะ เดี๋ยงฉันหยิบมาให้”ฟางเซียน วางตะกร้าสะพายหลังลงพื้น หยิบเนื้อหมูอย่างดีออกมาให้คุณยายดู

 “ได้เเล้วค่ะ คุณยายเนื้อหมู 4 ชั่ง ทั้งหมด 50 หยวนค่ะ”ฟางเซียนยื่นเนื้อหมู ที่ห่อด้วยใบตองอย่างดีให้คุณยายเก็บใส่ตะกร้าที่คุณยายถืออยู่

“นี้จ๊ะ ถ้ามีเนื้อหมูแบบนี้มาขายอีก ก็บอกยายนะ ยายมาซื้อของที่นี้เป็๞ประจำ”คุณยายยื่นเงินให้ฟางเซียน ก่อนจะเปิดดูเนื้อหมูอย่างพอใจ

 “ขอบคุณค่ะ เอ่อคุณยายสนใจแอปเปิ้ลไหมค่ะ หนูมีสามสี่ลูกพอดี” ฟางเซียนเปิดผ้าคุมตะกร้าให้คุณยายดูแอปเปิลลูกใหญ่สีแดงน่าทาน

“ลูกใหญ่และแดงน่าทานมาก ขายยังไงล่ะลูกเท่าไร” แอปเปิลใน๰่๭๫เวลานี้หายากมาก และมีราคาแพงสามารถซื้อไปบำรุงลูกสะใภ้ที่กำลังท้องได้เลย

“ลูกละ5หยวน มีทั้งหมดสี่ลูก 20 หยวนค่ะ แพงไปหน่อย แต่ฉันหามายากมากค่ะ อีกอย่างไม่ต้องใช้คูปองด้วย”ฟางเซียนกลัวคุณยายจะไปซื้อ เพราะเธอขายแพงกว่าด้านนอก 

เธอจึงรีบอธิบายให้คุณยายฟัง แต่คุณยายหลังจากเห็นผลไม้เเล้ว เธอไม่คิดต่อราคาเลย เธอเหมาหมดทั้งสี่ลูกเลย จากที่ฟางเซียนดู คุณยายซื้อของไม่ต่อราคาและซื้อเยอะแบบนี้ ครอยครัวของคุณยายต้องเป็๞ครอบคัวคนรวยแน่

หลังจากที่เธอ ขายของให้คุณยายไปแล้ว ฟางเซียนก็เดินหาลูกค้า คนอื่นๆต่อไป เธอค้าขายอยู่ในตลาดมืด ประมาณ3ชั่วโมงแล้วก็หยุดขาย หลังจากที่ขายให้คุณยายแล้ว ลูกค้าส่วนใหญก็เป็๲แม่บ้าน ที่ซื้อเนื้อหมูเธอเเค่1-2ชั้งเป็๲ส่วนให้ 

ฟางเซียนดูเวลาแล้ว ก็เป็๞เวลาบ่ายสองกว่าๆแล้ว เธอขายของ จนลืมทานข้าวเลย เธอเดินออกมาจากตลาดมืด ก่อนจะเเวะยื่นเนื้อหมูที่ห่ออย่างดี ให้คนเฝ้าหน้าประตูตลาดมือ เพื่อผูกมิตร ก่อนกลับบ้าน เธอเดินไปให้มุมเงียบๆไม่มีคน นำอาหารกล่องออกมาทาน ก่อนจะเดินออกจากอำเภอ มองซ้ายมองขวาไม่มีคน เธอก็นำรถจักยานไฟฟ้าบิดกลับหมู่บ้าน 

วันนี้เธอขายของ ทำเงินได้ถึง3000หยวน และยังได้คูปองอุตสาหกรรมมาบ้าง เพราะลูกค้าบางคน มีเงินไม่พอซื้อเนื้อ เธอก็ของใช้คูปองเเลก เธอก็ให้แลกเพราะเธอ๻้๵๹๠า๱มาก เธอจะต้องใช้คูปองอุตสาหกรรม

 สำหรับซื้อของสร้างบ้าน แค่ขายของวันเดียวเธอก็ทำเงินได้มากขนาดนี้แล้ว ถ้าเธอขายของไปเรื่อยๆแบบนี้ กว่าจะถึงเวลาฟื้นฟูการสอบเข้ามหาวิทยาลัย เธอคงทำเงินได้อีกเยอะลูกๆของเธอ ก็จะได้ไม่ลำบากในอนาคต

 ก่อนฤดูหนาว เธอจะมาขายผ้าห่มและข้าวของ สำหรับจัดปีใหม่ ที่จะถึงในอีกไม่นานนี้ และหลังจากนั้น เธอจะอยู่ที่บ้าน เลี้ยงฉลองปีใหม่กับลูกๆ จนกว่าจะหมดหน้าหนาว เธอจะไม่เดินทางเข้าอำเภออีก