ไฮด์ก้าวเข้ามาในสนามประลองอีกครั้งในส่วนอีกฝั่งนึงชายตาสีฟ้า ผิวขาวผุดผ่อง ก็กำลังเดินขึ้นมาสนามประลองเช่นเดียวกันก่อนที่ทั้งสองจะเดินกลางสนาม แล้วโค้งคำนับคู่ต่อสู้หลังจากนั้นสัญญาณการเริ่มประลองก็ดังขึ้น
“บอลน้ำ” เครย์เริ่มร่ายคาถาใส่ไฮด์ทันทีที่การแข่งขันเริ่มต้นขึ้นซึ่งเมื่อร่ายคาถาเสร็จก็เกิดลูกบอลน้ำทรงกลมพุ่งเข้ามาทางไฮด์ไฮด์ะโหลบออกมาทางด้านข้างได้อย่างหวุดหวิดแต่เมื่อหันหน้าไปกำลังจะร่ายคาถาบอลน้ำอีกลูกก็พุ่งเข้าใส่หน้าท้องไฮด์อย่างจัง
“อั่ก” ไฮด์ร้องขึ้นมา ก่อนที่บอลน้ำอีกหลาย ๆ ลูกจะพุ่งตรงมาที่ไฮด์
“กำแพงพสุธา” ไฮด์ร่ายคาถาสร้างกำแพงพสุธาขึ้นมากันคาถาบอลน้ำของเครย์ได้ทันพอดี
‘หมอนี่ ั้แ่เริ่มก็โจมตีใส่เราไม่หยุดเลยแฮะ’ไฮด์ได้แต่คิดในใจพลางเอามือมาจับไว้ตรง่ท้องที่โดนบอลน้ำเล่นงานเข้าไป
“กำแพงพสุธาจตุรทิศ” ไฮด์ร่ายเวทย์มนตร์สร้างกำแพงขึ้นมาล้อมเข้าไว้ทุกทิศ
“อย่าคิดว่ามุกเดิมที่ใช้ตอนแข่งรอบแรกจะใช้ได้ตลอดนะ”เครย์พูดขึ้น
“วารีทะลวง” เครย์ร่ายเวทย์ก่อให้เกิดกระแสน้ำที่พุ่งไปข้างหน้าอย่างแรงเป็เส้นตรงทะลุกำแพงพสุธาของไฮด์ไปได้อย่างง่ายดาย ทำให้กำแพงพสุธาของไฮด์พังลง และคาถาวารีทะลวงเองก็ตรงเข้าไปโดนตัวไฮด์เข้าอย่างจังทำเอาไฮด์ล้มลงไปนอนแน่นิ่งกับพื้น
เมื่อเห็นไฮด์ นอนแน่นิ่งไม่ขยับแบบนั้นแล้วเครย์จึงเดินไปที่ไฮด์ก่อนจะยกมือขอให้กรรมการเริ่มนับถอยหลัง แต่ทันใดนั้นเองในระหว่างที่เครย์กำลังละสายตาจากไฮด์ไฮด์ใช้โอกาสนั้นเหวี่ยงเตะไปยังตรงข้อพับที่เขา ทำให้เครย์เสียหลักล้มลงก่อนไฮด์จะะโเข้าไปเตะเครย์ซ้ำ
เครย์ที่เสียหลักล้มลงใช้มือทั้งสองข้างขึ้นมาตั้งการ์ดได้ทันก่อนที่ลูกเตะของไฮด์จะถึงตัวทำให้ลดความเสียหายจากแรงเตะไปได้เยอะอีกทั้งยังป้องกันส่วนสำคัญของร่างกายไว้ได้ด้วย
‘ไอ้เหลี่ยมเอ่ย’ เครย์คิดในใจ ก่อนจะเตะไฮด์กลับไปทั้งที่นอนอยู่แต่ก็พลาดเพราะไฮด์ะโถอยหลังกลับไปทัน ส่วนเครย์นั้นก็กลิ้งตัวถอยกลับมาตั้งหลัง
เสียงผู้ชมโห่ร้องดังก้องสนามทำให้บรรยากาศในงานประลองยิ่งครุกกรุ่นขึ้นไปอีก
“ไฮด์มันเล่ห์เหลี่ยมเยอะนะ” เพื่อนในห้องไฮด์ะโขึ้นมาท่ามกลางเสียงเชียร์ที่ดังสนั่น
“ปกติอยู่แล้ว” บิลพูดพลางหัวเราะอย่างภูมิใจ
“แค่ปกติมันไม่ค่อยจะโชว์เล่ห์เหลี่ยมซักเท่าไหร่เท่านั้นเอง”แคลนได้ทีก็เสริมเข้าไปอีก
ในอีกด้านทางห้องเรียนคลาสน้ำเรนาที่นั่งมองไฮด์แข่งขัน ก็ได้แต่อึ้งปนขำไปด้วย ที่ไฮด์สามารถใช้เวทย์มนตร์ได้ดีขึ้นขนาดนี้หลังจากไม่ได้เจอกันซักพักแถมยังไล่ต้อนเครย์ นักเรียนระดับท็อปของคลาสน้ำได้อีกซึ่งเป็ภาพที่หาได้ยากมากที่จะเห็นเครย์ล้มลงไปนอนกองกับพื้นแบบนั้น
‘สู้เขานะ ไฮด์’ เรนาอธิษฐานในใจ
ส่วนในสนามแข่งขันการประลองในตอนนี้ต่างฝ่าย ต่างยืนดูทีท่าของอีกฝ่าย ก่อนที่เครย์จะเป็ฝ่ายเริ่มโจมตีก่อนอีกครั้งนึง
“บอลน้ำ” เครย์ร่ายคาถาอีกครั้งแต่คราวนี้ไฮด์ที่เริ่มมองทางของบอลน้ำทัน หลังจากโดนโจมตีมาหลายครั้ง ทำให้เขาสามารถะโตัวเหวี่ยงหลบออกไปด้านข้างได้ก่อนที่บอลน้ำจะไปถึงตัวเขาด้วยซ้ำ
‘แปลก เมื่อกี้นี้มันน่าจะโดนวารีทะลวงเข้าไปจัง ๆแล้วทำไมยังเคลื่อนไหวได้ดีแบบนี้อีก’ เครย์ฉุดคิดขึ้นมา
และไม่ใช่แค่เครย์เท่านั้นที่สงสัยเพื่อนในคลาสธาตุอื่น ๆ ที่สะกิดใจกับเื่นี้ต่างก็สงสัยเช่นกัน
“พวกเธอสงสัยกันเื่ที่ไฮด์โดนคาถาวารีทะลวงไปแล้วเต็มๆ แต่ยังขยับตัวได้แบบนั้นใช่ไหม” อาจารย์เอิร์นหันไปถามเหล่านักเรียนที่ทำท่าเหมือนมีอะไรอยากจะพูดกับเธอ
“ครับ/ค่ะ” นักเรียนของเธอตอบ
“สังเกต ดูให้ดีบริเวณที่ไฮด์โดนคาถาวารีทะลวงเข้าไป”อาจารย์เอิร์นบอกเล่านักเรียนของเธอทำให้นักเรียนของเธอต่างหันไปมองยัง่ตัวของไฮด์ที่กำลังขยับไปมาบนสนามประลองอยู่ในตอนนี้ เมื่อสังเกตดูก็เห็นของบางอย่างที่มีลักษณะสีดำๆ กำลังหุ้มตัวไฮด์อยู่
“นั้นคือ คาถาเกราะปฐี ยังไงละในตอนแรกที่ไฮด์สร้างกำแพงพสุธาขึ้นมากั้นบอลน้ำ เขาได้ร่ายคาถาเกราะปฐีด้วยใน่ที่เขาอยู่ในมุมอับสายตาของเรา” อาจารย์เอิร์นอธิบายไขข้อสงสัยให้นักเรียนของเธอ
ในส่วนอีกด้านการต่อสู้ในสนามประลองไฮด์ที่ตอนนี้ได้เป็แค่ฝ่ายตั้งรับและคอยหลบอยู่อย่างเดียวนั้น ตอนนี้ร่างกายเริ่มล้าทำให้การเคลื่อนไหวเริ่มช้าลงแล้วไฮด์จึงต้องคิดหาวิธีเอาชนะเครย์ให้ได้เร็วที่สุดเท่าที่จะคิดได้
“ลิ่มน้ำ” สิ้นเสียงเครย์ก็เกิดลิ่มแหลมคมที่พุ่งตรงเข้าใส่ไฮด์ในทันที
‘บ้าจริง ถ้าเป็คาถานี้คงทะลุเกราะปฐีมาได้แน่ ๆ’ไฮด์ที่คิดขึ้นได้ก็พยายามหลบลิ่มน้ำที่พุ่งมาแต่ก็ไม่สามารถหลบได้หมดทำให้โดนเฉียด ๆ ไป แต่ก็เป็อย่างที่ไฮด์คิดเกราะปฐีที่โดนลิ่มน้ำพุ่งเข้าใส่แตกกระจัดกระจายไม่มีชิ้นดีอีกทั้งไฮด์ก็ได้าแบริเวณชายโครงมาด้วย
“ถือว่าเป็คู่ต่อสู้ที่ดีทีเดียว แต่ว่าแค่นี้ละ”เครย์พูดก่อนจะร่ายคาถาลิ่มน้ำใส่ไฮด์อีกครั้ง
“มันก็ไม่แน่ไปตลอดหรอกนะ” ไฮด์กลั้นใจฝืนยิ้มขึ้นมาทั้งที่ยังรู้สึกเจ็บแผลอยู่ก็ตาม
“ปราการธรณี” แล้วทันใดนั้นก็แผ่นดินก็ยกตัวสูงขึ้นเป็ป้อมปราการโดยมีไฮด์ยืนอยู่ข้างบนป้อม
“คาถาแบบเดียวกับเ้าคนที่ชื่ออดัมเคยใช้สินะ”เครย์พูดขึ้น พลางยิ้มไปด้วยเพราะรู้ว่าคาถานี้ไม่ได้มีไว้โจมตีแต่มีไว้เพื่อป้องกัน
“แล้วคาถานี้ละ เคยเจอยัง” ไฮด์เอ่ยขึ้น
“ธรณีพิโรธ” เมื่อร่ายคาถาเสร็จทันใดนั้นก็ปรากฏหนามแหลมที่พุ่งออกมาจากพื้นดินที่ขยายตัวออกไปรอบ ๆ ฐานของป้อมปราการออกไปเป็รัศมีวงกลม ทำให้เครย์ะโถอยหลังไปแต่ก็ขยับตัวไม่ได้มากเพราะั้แ่เริ่มการแข่งขันมาเขาใช้คาถาไปเยอะมากจนพลังเวทย์แทบไม่มีเหลือแล้วทำให้การเคลื่อนไหวเลยทื่อลงเป็โอกาสให้หนามแหลมที่พุ่งออกมาจากพื้นดินพุ่งเข้าใส่เครย์เข้าอย่างจัง ก่อนเครย์จะลงไปนอนแน่นิ่งกับพื้น
เครย์พยายามยันตัวเองให้ลุกขึ้นยืนอีกครั้งหนึ่งก่อนจะทรุดลงไปกับพื้นอีกครั้ง เพราะด้วยอาการาเ็และอาการล้าที่เกิดจากการใช้พลังเวทย์อย่างต่อเนื่องของเขา
‘หมอนี่ดื้อด้านชะมัด’ ไฮด์คิดขึ้นแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะตอนนี้ไฮด์เองก็แทบจะไม่เหลือพลังเวทย์ที่จะร่ายคาถาแล้วเช่นกัน จึงได้แต่ฝืนยืนมองเครย์จากป้อมปราการพสุธา
เครย์ตัดสินใจยันตัวเองอีกครั้งแต่ร่างกายกลับไปเชื่อฟังเขา
“แล้วฉันจะไปแก้มือใหม่อีกครั้ง” เครย์พูดขึ้นเบา ๆจนไม่มีใครได้ยินเพราะเสียงะโของเหล่าผ็ชม กับเสียงพากษ์ของพิธีกรดังกว่าซึ่งหลังจากพูดจบเครย์ก็สลบไปทั้งยังนั้นก่อนที่กรรมการที่ยืนดูอยู่ริมสนามจะลงมาตัดสิน
“และผู้ชนะในรอบนี้ก็คือ ไฮด์ ซิมม่อน” พันประกาศ
3K
