เช้าวันรุ่งขึ้น...
คุณหนูข้าวฟ่างเดินเข้าไปในสวนหลังบ้านหลังจากรับประทานอาหารเช้าเสร็จ วันนี้คุณพ่อคุณแม่ต้องเดินทางไปต่างจังหวัดเพื่อร่วมงานแต่งญาติ ผู้ปกครองทั้งสองอยากให้ลูกชายคนเล็กไปด้วย แต่เด็กหนุ่มก็อ้างเื่เหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางมาจากยุโรปจนพ่อแม่บังคับไม่ได้ ตอนนี้คฤหาสน์หลังใหญ่เหลือเพียงลูกชายคนสุดท้องเท่านั้นที่กุมอำนาจ
ข้าวฟ่างเดินตรงไปยังสวนหย่อมอันกว้างขวาง เขาใส่กางเกงขาสั้นโชว์ต้นขา เสื้อผ้าบางๆนาบไปกับหุ่นเพรียวผอม
“ทำอะไร?”
“เฮ้ย! ขอโทษครับ!!”
ไอ้ห้าวะโออกมาด้วยความใ มันกำลังใช้สายยางอาบน้ำอยู่หลังต้นไม้เหมือนทุกๆวัน ทุกๆเช้าที่คนสวนออกมารดน้ำแปลงผัก ชายบ้านนอกคนนี้มักจะใช้สายยางอาบน้ำเหมือนกับบ้านนอกคอกนาที่ตัวเองทำเป็ประจำเสมอ ไอ้ห้าวเป็ชายร่างกำยำอายุสามสิบกลางๆ มันมาจากอีกสาน ดูได้จากผ้าขาวม้าที่พันรอบเอวระหว่างอาบน้ำยามเช้า
“ห้าว…ใช่มั้ย” ข้าวฟ่างถาม สายตาจ้องมองั้แ่หัวจรดเท้า
“ครับ คุณหนูข้าวฟ่าง”
“รู้จักชื่อฉันแล้วหรอ”
“ครับ ป้านวลบอกผมแล้ว”
ดวงตากลมโตของข้าวฟ่างจ้องมองร่างกำยำเปียกน้ำตรงหน้า ผิวกายแทนเข้มของไอ้ห้าวยังคงเต็มไปด้วยฟองสบู่ ผ้าขาวม้าผืนเก่าแนบเนื้อไปกับ่เอวและต้นขา นอกจากนั้นมันยังนาบไปกับความอวบหนาของแท่งเนื้อใต้สะดืออีกด้วย เมื่อคนสวนเห็นสายตาของลูกชายเ้าของบ้าน มันก็รู้ทันทีว่าตอนนี้ตัวเองแต่งตัวไม่ค่อยสุภาพเท่าไหร่นัก ชายฉกรรจ์เอามือกุมเป้า จากนั้นจึงก้มหน้าขอโทษขอโพยอีกรอบ
“ไม่ยักรู้ว่าที่บ้านฉันไม่มีห้องอาบน้ำให้คนงานด้วย”
“ขอโทษครับคุณหนู พอดีผมพึ่งลงต้นไม่ตามคำสั่งคุณนาย เลยใช้สายยางล้างเนื้อล้างตัวเท่านั้น”
“ช่างเถอะ วันนี้ว่างใช่มั้ย”
“ครับ”
“ไปซื้อต้นไม้ให้ฉันหน่อยสิ เอานี่ไป”
ไอ้ห้าวรับกระดาษจดรายชื่อต้นไม้และเงินปึกหนึ่งมาจากมือเรียว ฝ่ามือสากกร้านด้านๆของชายฉกรรจ์กับของเด็กหนุ่มบ่งบอกชนชั้นอย่างชัดเจน เมื่อข้าวฟ่างมอบหมายงานเสร็จเขาก็เดินหันหลังจากไป ไอ้ห้าวได้แต่จ้องมองบั้นท้ายใต้กางเกงขาสั้นส่ายไปมาจนลับสายตา การแต่งตัวของลูกชายคนเล็กนั้นะโออกมาชัดเจนว่าไม่ใช่ผู้ชายทั้งแท่ง ต่อให้ร่างเล็กไม่ใส่เสื้อผ้าแสดงออกแบบนั้น น้ำเสียงและเครื่องสำอางบนใบหน้าก็ะโชัดเจนอยู่แล้ว
ไอ้ห้าวสะบัดหัวและเอาเื่รสนิยมทางเพศของลูกเ้านายออกจากหัว ก่อนจะมุ่งหน้ากลับเข้าไปยังห้องของตัวเองและรีบแต่งเนื้อแต่งตัวเพื่อทำตามคำสั่ง
“พี่ห้าวจ๊ะ” เสียงสาวใช้คู่ขากระซิบเรียก
“ว่าไงจ๊ะน้องอ้อย”
“ทำไมอาบน้ำเร็วจัง อ้อยว่าจะเข้าไปถูหลังช่วยซะหน่อย”
“เอาไว้คืนนี้ค่อยถูให้พี่ก็ได้ พี่จะพาอ้อยออกไปเล่นในสวนทุกซอกทุกมุมเลย”
“ชู่วว อย่าพูดเสียงดังสิคะ”
“ฮ่าๆๆ พี่ต้องไปซื้อต้นไม้ให้คุณหนูแล้ว ไว้เจอกันคืนนี้นะ”
“ค่ะ อ้อยจะอาบน้ำรอเลย”
คนสวนและสาวใช้นัดแนะเวลาเล่นสวาทกัน โดยที่ไม่รู้อีกครั้งว่าเสียงของทั้งสองมีใครบางคนได้ยินทุกคำพูด คุณหนูข้าวฟ่างยิ้มมุมปากด้านหลังม่าน เพราะสาวใช้ที่ไอ้ห้าวใช้เป็เครื่องบำเรอกามไปทั่วบ้านจะไม่ได้อาบน้ำรอมันอีกแล้ว นี่เป็วันสุดท้ายที่เธอจะได้ทำงานในบ้านหลังนี้
หลังจากที่รถกระบะขับออกไปจากคฤหาสต์ กระเป๋าสัมภาระของสาวใช้จอมร่านก็ถูกคนขับรถลากออกมาจากห้อง ไม่มีใครรู้ว่าทำไมคุณหนูออกคำสั่งไล่นังอ้อยออก แต่เ้าตัวกลับรู้ดีว่าสาเหตุนั้นเป็เพราะอะไร สาวใช้เดินร้องไห้คอตกออกไปหางานใหม่ โดยที่คนสวนคู่ขาไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังจะเป็รายต่อไปที่จะถูกลงโทษ!