Episode
| 12 |
คิดถูกหรือคิดผิด NC
หนึ่งชั่วโมงต่อมา..
หวืออออออ
ฟิ้ววววววว~
อากาศด้านนอกเริ่มเข้าสู่อุณหภูมิต่ำลงหลังจากพายุฝนหยุดโหมกระหน่ำ ความหนาวเหน็บเข้ามาเยือนทุกที่อย่างช้าๆ มีลมพัดผ่านดังแว่วอยู่เป็ระยะ โดยหยาดน้ำจากฝนยังคงเกาะบริเวณกิ่งก้านต้นไม้ใหญ่ที่สั่นไหวด้วยแรงลม
ภาคภูมิยังคงนอนหลับปุ๋ยอยู่กลางห้องรับแขก บนร่างของเขานั้นมีผ้าห่มผืนหนาปกคลุมเอาไว้ด้วยฝีมือของสองหนุ่มนั่นเอง พวกเขาเป็คนลงมาจัดแจงที่นอนให้กับน้องชาย(เมีย)ด้วยกัน
ครืดดดดด..
บานประตูกระจกของห้องนอนขนมผิงเลื่อนออกอย่างเบามือ โดยตอนนี้ักับธาร์มก็หันไปมองทางหญิงสาวบนเตียง เธอนอนหลับสนิทเพราะหมดแรงจากเซ็กซ์อันเร่าร้อนเมื่อชั่วครู่ กว่าพวกเขาจะเสร็จสมก็ล่อซะถุงยางเกือบหมดกล่อง
มาเฟียหนุ่มละสายตาออกจากสาวสวยใต้ผ้าห่ม เขาหยิบบุหรี่และไฟแช็กราคาแพงขึ้นมา เขามุ่งหน้าเดินออกไปยังระเบียงด้านนอกก่อนที่ธาร์มจะตามไปด้วย
“เอาไหม?” ัเลิกคิ้วขึ้นพลางจ้องมองบุหรี่ที่อยู่ในมือตัวเอง เขายื่นมันไปให้กับธาร์ม
“เออ ขอหน่อย”
หนุ่มหล่อที่ถอดเสื้อจนเผยให้เห็นผิวขาวเนียนจัดการหยิบมันมา เขาเอาตรงปลายบุหรี่ไปจี้กับไฟในมือของั ซึ่งอีกฝ่ายก็กำลังคาบบุหรี่ของตัวเองไว้ในปาก
“ฮู่วววววว..”
ควันสีขาวลอยล่องขึ้นสู่ห้วงอากาศในทันที เมื่อชายทั้งสองต่างก็เมินหน้าตัวเองหนีกันไปคนละมุม ท่าทีของเขาดูจะผ่อนคลายกับเซ็กซ์อันเร่าร้อนเมื่อกี้นี้ไม่เบา ทั้งเสียง ทั้งัั เรือนร่างที่น่าทะนุถนอมของขนมผิงยังคงทำให้หัวใจพวกเขาเต้นระรัว
“มึงรู้ใช่ไหมว่ากูรักขนมผิงมาก”
แต่แล้วประโยคของมาเฟียหนุ่มก็ทำให้ทุกอย่างแน่นิ่งไป จากใบหน้าเรียบเฉยของธาร์ม ในตอนนี้เขากลับเริ่มขบกรามแน่นอย่างหัวเสีย ไอ้ประโยคนั้นต้องเป็เขาที่พูดมันไม่ใช่หรือไง
“กูก็รักพี่ขนมผิงมากเหมือนกัน ทำไมมึงต้องบอกกูด้วย เหอะ กูไม่อยากจะรู้สักหน่อยว่ามึงรู้สึกยังไง” ธาร์มเอ่ยพลางก็พ่นควันสีขาวให้ออกจากริมฝีปาก
“กูก็ต้องบอกสิ”
“……”
“เพราะว่านี่จะเป็คืนสุดท้ายที่มึงจะได้ทำแบบนี้กับขนมผิง เพราะกูมีทางเลือกให้มึง”
“มึงว่าไงนะ”
ราวกับว่าตอนนี้สถานการณ์ตรงระเบียงที่เคยผ่อนคลายกลับกดดันมากยิ่งขึ้น เมื่อมาเฟียใหญ่ได้เอาโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมา เขาหันหน้าจอตรงช่องใส่หมายเลขบัญชีธนาคารไปยังธาร์ม เด็กหนุ่มที่เบิกตาโพลงกับการกระทำของชายตรงหน้า
ไอ้เหี้ยนี่คิดจะทำอะไรของมันวะเนี่ย?
“มึงจะเอาเท่าไหร่ก็ว่ามา กูจะโอนให้มึงเดี๋ยวนี้ จะสิบล้าน ยี่สิบล้าน ห้าสิบล้าน มาดิ กูพร้อมจ่าย หึ.. กูเชื่อว่าเงินมหาศาลขนาดนี้จะทำให้มึงกับยายสุขสบายไปทั้งชาติเลย”
“นี่มึงพูดอะไรของมึง จะโอนเงินให้กูทำเหี้ยไร”
เหมือนกับว่าเด็กหนุ่มคนนี้ยังไม่รู้เื่อะไร เขาไม่คิดด้วยซ้ำว่าไอ้หน้าโหดนี่จะกล้ายื่นข้อเสนอมาให้กับเขา
ัยังไม่ได้ตอบอะไรกลับไปทั้งนั้น เขายืนเงียบไปชั่วขณะราวกับสังเกตสีหน้าของอีกฝ่าย แค่เซ็กซ์เพียงไม่กี่ครั้งมันคงไม่ได้ทำให้ธาร์มรักขนมผิงได้หรอก ถ้ากำจัดมันไปั้แ่ตอนนี้คงจะดีกว่า
“มึงเลิกยุ่งกับขนมผิงซะ”
กึก
“กูรู้ว่าที่ผ่านมามึงก็แค่เงี่ยนเท่านั้นแหละ มึงไม่ได้อยากจะดูแลขนมผิงแบบที่กูอยาก ไม่ได้อยากจะแต่งงาน อยากสร้างครอบครัว อยากมีลูกกับเธอหรอก กูต่างหากที่้าสิ่งนั้นแค่คนเดียว”
“อ..ไอ้ั..”
“กรอกจำนวนเงินที่มึงอยากได้ แล้วมึงก็ไสหัวออกไปจากความสัมพันธ์นี้ซะ มึงคงจะไม่อยากใช้เมียร่วมกับกูหรอกมั้งไอ้ธาร์ม ชีวิตของมึงยังอีกยาวไกลเลยนี่ มีผู้หญิงอีกมากที่มึงยังไม่ได้ลิ้มลองนะ”
รอยยิ้มมุมปากที่ดูจะมั่นใจกับคำตอบเผยออกมา ัจ้องมองไปยังใบหน้าหล่อที่เริ่มถอดสี ในตอนนี้ธาร์มเหมือนกับแน่นิ่งไปชั่วขณะ เขาเองก็ไม่คาดคิดเหมือนกันว่าจะได้ยินคำพูดนี้
“นี่มึงกำลังเอาเงินฟาดหัวกูอยู่เหรอวะ”
ธาร์มขมวดคิ้วถามพลางหรี่ตาจ้องมองใบหน้าร้ายนั่น ก็รู้อยู่ว่ามันเลวฉิบหาย แต่ก็ไม่คิดว่าจะระยำได้ถึงขนาดนี้ แบบนี้แม่งเห็นแก่ตัวชัดๆ
“กูไม่ได้ฟาดนะ กูยื่นให้มึงกดเลยต่างหาก มึงอยากจะเอาเท่าไหร่ก็ได้ หึๆ เอาสิ.. กูไม่จำกัดจำนวนเงิน”
ัยังคงตื๊อให้อีกฝ่ายใจอ่อน เขายื่นโทรศัพท์ให้กับธาร์มด้วยสีหน้าที่เปี่ยมล้นไปด้วยรอยยิ้ม เหมือนกับว่าเขาจะรู้อยู่แก่ใจั้แ่แรกว่ายังไงธาร์มก็ต้องเลือกเงิน
“ครอบครัวมึง้าเงินนะไอ้ธาร์ม ยายมึงก็้ารักษาที่โรงพยาบาลดีๆ มึงเองก็้าเงิน ทั้งบ้าน ทั้งรถ ทั้งชีวิตที่ดีกว่า มึงอยากได้ไม่ใช่เหรอ มัวรออะไรอยู่ล่ะไอ้สัด”
“……”
ความเงียบที่ดังที่สุดในตอนนี้คือเสียงหัวใจของธาร์ม เพราะสิ้นคำพูดของัเขาก็เบี่ยงหน้าหนีไปอีกทาง คงปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเขา้าเงินมหาศาลนั่นขนาดไหน แต่เื่ของหัวใจมันก็อีกเื่ ถึงเวลาที่เขาจะต้องตัดสินใจกับเื่นี้แล้ว
พึ่บ!
นักศึกษาหนุ่มที่ขบกรามตัวเองแน่นจัดการแย่งโทรศัพท์มือถือของอีกฝ่ายมา ท่ามกลางรอยยิ้มและเสียงหัวเราะราวกับผู้ชนะ ัยกยิ้มพลางจ้องมองใบหน้าอันตรอมใจของธาร์ม เขากัดฟันกรอดกับการตัดสินใจของตัวเอง
หลังจากนี้เขาก็ต้องยอมรับในทางเลือกนี้.. ตลอดชีวิต
วืบบบ..
เพล้งงงงงง ! ! ! !
เฮือก ! ! !
สิ่งที่ัคิดกลับไม่เป็อย่างที่เขาหวังไว้ เพราะมือถือที่อยู่ในมือของธาร์มกลับตกลงสู่พื้นอย่างแรง คนที่ปลดปล่อยมันกระตุกยิ้มมุมปากก่อนจะใช้ปลายเท้าบดขยี้มันอย่างสะใจ
“อ..ไอ้เด็กเหี้ยนี่!! มึงทำอะไรของมึงวะ!!!”
ัตะคอกถามด้วยความโมโหสุดขีด เพราะโทรศัพท์ราคาแพงของเขาพังทลายภายในไม่กี่วินาที จากน้ำมือของไอ้เด็กเหี้ยนี่ที่มันคิดจะทำอะไรของมันก็ไม่รู้
“กูก็จะทำให้มึงรู้ไงว่าคำตอบของกูคืออะไร มึงจะได้ไม่กล้าถามกูซ้ำอีก”
“กรอด.. ไอ้ธาร์ม!”
“ต่อให้มึงเอาเงินร้อยล้านมากองให้กู กูก็ไม่มีวันไปจากพี่ขนมผิง เพราะพี่ขนมผิงมีค่ามากกว่านั้น เก็บไอ้แผนชั่วๆของมึงกลับไปซะ จำเอาไว้ว่ากูจะไปจากพี่ขนมผิงก็ต่อเมื่อพี่เขาไม่้ากูแล้ว”
ปึก!!
ปลายเท้าหนายังคงกระทืบย้ำๆลงบนโทรศัพท์ต่อหน้าต่อตาเ้าของ รอยยิ้มทีหลังที่กว้างกว่าฉายชัดเจนจนัขบกรามแน่นอย่างโกรธแค้น เขาเสียรู้ให้กับไอ้เด็กหัวหมอนี่แล้ว..
หลังจากนี้ไอ้เวรนี่ก็คงจะมาขโมยหัวใจขนมผิงไปได้แน่
“มึงก็เป็แค่เด็กน้อยแหละไอ้สัด! อย่าอวดดี”
“แล้วไง? เด็กน้อยอย่างกูมันทำไม มันฉลาดเกินไปเหรอ”
“……”
“กูมั่นใจว่าพี่ขนมผิงรักกู ไม่ใช่มึงแน่นอนไอ้ั ต่อให้ลีลาบนเตียงมึงจะกินขาดแค่ไหน แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าพี่ขนมผิงเขาจะรักมึงนะ หึ.. อย่าเข้าใจผิดไปซะล่ะ”
5K
