น้ำในสระที่เย็นเฉียบ
แต่ทว่าร่างของผิงอัน กลับร้อนวาบ ราวกับถูกไฟลูบไล้จากด้านใน ลมหายใจสะดุด เมื่อแขนแข็งแรงสอดโอบเอวเขาไว้แน่น พอจะพยุง แต่ใกล้พอจะทำให้หัวใจสั่นไหว
แผ่นอกของอีกฝ่ายแนบแผ่นหลัง ความอุ่นซึมผ่านเสื้อผ้าที่เปียกแนบเนื้อ เสียงน้ำไหวกระทบขอบสระเบา ๆ กลบเสียงหายใจหอบที่เริ่มไม่สม่ำเสมอ
“อื้อ..อ่าส์~~”
ดวงตาสองคู่สบกันใต้น้ำ พวกเขาชิดใกล้จนเห็นเงาตัวเอง ในดวงตาของเขา กลิ่นกายอ่อน ๆ ผสมคลอรีนทำให้สมองพร่าเลือน ผิงอันรู้สึกเหมือนกำลังถูกชักชวนให้ลอยตามกระแส โดยไม่อยากรู้ว่าใครเป็คนกำหนดทิศทาง
ก่อนหน้านั้นไม่กี่ชั่วโมง ห้องนั่งเล่นคอนโดหรู สว่างไปด้วยแสงไฟอุ่น เสียงหัวเราะ และแก้วชนกันดังไม่ขาด
เพื่อน ๆ แซวเขาด้วยคำยินดีที่ฟังดูห่างไกลจากหัวใจ จนหนุ่มเสิร์ฟคนหนึ่งก้าวเข้ามาใกล้เกินคำว่า “บริการ”
รอยยิ้มของเขานุ่มลึก สายตาอ่อนโยน แต่เหมือนรู้ทันทุกความคิด การแตะข้อมือเบา ๆ ตอนรับแก้ว การโน้มตัวกระซิบถามไถ่ใกล้หู ทุกอย่างถูกวางจังหวะอย่างตั้งใจ
และทุกครั้งที่เพื่อนยุยง หนุ่มเสิร์ฟสไตล์บาร์โฮล ที่ชื่อณภัทรก็ยิ่งขยับเข้าใกล้ จนผิงอันหนุ่มร่างบางเ้าของงานปาร์ตี้สละโสดคืนนี้ เริ่มสับสน ว่าความอุ่นวาบในอกนั้น มาจากแอลกอฮอล์ หรือมาจากสายตาคู่นั้นกันแน่
งานเลี้ยงสระโสดจบลง ผิงอันส่งแขกคนสุดท้ายกลับบ้าน ก่อนจะเดินมายังริมสระน้ำสถานที่จัดงาน และกลับพบว่ายังมีพนักงานเสิร์ฟอีกคนที่ยังเก็บของไม่เสร็จ
จังหวะนั้น หนุ่มร่างแน่นโชว์กล้ามเนื้อกาย เดินตรงมาหาเ้าของงาน พร้อมยื่นผ้าเย็นเช็ดหน้า เพื่อคลายความเมา แต่เพียงััหน้าวูบเดียว ร่างกายของผิงอันก็รู้สึกร้อนวูบวาบจน ต้องะโลงสระ
“คุณ..” ณภัทระโน้ำตาม ั์ตายิ้มอย่างพึงพอใจ
“ฉัน..อื้อ..อ้าส์~”
ร่างของทั้งสองแนบชิด ณภัทรไม่ประวิงเวลา นำพาร่างบางที่กะส่ายกะสับ เข้าสู่เนื้อหาสำคัญ ทั้งกอดจูบ ขยับมือลูบคลำมาเต็มชุด
ไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายได้ฉุกคิด นิ้วมือใหญ่เลื่อนลงไปตามเอว ก่อนจะปลดตะขอกางเกง แล้วพละร่างบาง ชิดขอบสระ พลางจับให้หันหลังให้กับเขา
“อื้อ~~~”
เพียงเสี้ยวนาที เอ็นร้อนก็พุ่งเข้าข้างในกาย เล่นเอาผิงอัน สูดปากสั่น ในสมองว่างเปล่าร่องรอยไปกับเพลิงรักอันซาบซ่าน อย่าที่ไม่ควรจะเกิดขึ้นกับเขาในเวลานี้
กลับมาปัจจุบันที่ริมสระ แสงไฟสะท้อนผิวน้ำระยิบระยับ ณภัทรพยุงกายบางไว้แนบชิด ส่งเสียงกระซิบต่ำ ๆ ข้างใบหูเหมือนคำปลอบโยนที่หวานล้ำเกินจริง
“คุณสวย..และอร่อยมากเลยนะครับ”
ผิงอันปิดตาลง ปล่อยให้ความรู้สึกไหลผ่าน ความอบอุ่น ความชิดใกล้ ความ้าที่จะเชื่อใจใครสักคน เพียงชั่วขณะเดียว
หน้าที่ การงานแต่ง ชื่อเสียงของครอบครัว ถูกทิ้งไว้ไกลตัว เหลือเพียงหัวใจที่กำลังหลงใหล ไปกับไฟรักอันซาบซ่าน อย่างเต็มใจ โดยไม่รู้เลยว่า เพลิงรักลูกนี้ถูกจุดขึ้นอย่างรวดเร็ว แม้เพียงชื่ออีกฝ่ายยังไม่อาจเรียกขานคางชื่อยามใกล้ถึงฝั่งได้
เมื่อขึ้นจากสระ ร่างของผิงอันสั่นไหว ไม่รู้ว่าเพราะอากาศยามดึก หรือเพราะมือของณภัทรที่ยังไม่ยอมปล่อย ผ้าขนหนูถูกนำมาคลุมให้ แต่กลับถูกดึงเข้าหาอกแข็งแกร่งแทน เสียงลมหายใจอุ่นแนบข้างแก้ม
“เดี๋ยวไม่สบายนะครับ”
คำพูดเรียบง่าย แต่แฝงความห่วงใย ทำให้หัวใจคนฟังอ่อนยวบ ณภัทรนำพา ร่างบางเดินผ่านห้องนั่งเล่นอย่างช้า ๆ ราวกับตั้งใจยืดเวลา ทุกก้าวใกล้ชิด ทุกการแตะต้องกายโดยบังเอิญ ล้วนทำให้ผิงอันรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกดูแลอย่างทะนุถนอม
ในห้องนอน แสงไฟหัวเตียงสลัวอุ่น ณภัทรช่วยซับผมให้เบา ๆ ปลายนิ้วลากผ่านขมับอย่างอ่อนโยน
“คืนนี้..คุณไม่ต้องเข้มแข็งก็ได้นะครับ..ปล่อยหัวใจไปตามความ้า”
เสียงต่ำกระซิบใกล้ๆ “ผมจะอยู่ตรงนี้..ถ้าคุณ้า” คำหวานนั้นเหมือนเชือกเส้นบาง ๆ มัดหัวใจที่กำลังอ่อนล้าไว้แน่น
ผิงอันมองหน้าเขา สายตาที่ควรระวัง กลับเต็มไปด้วยความสบายใจ ที่ไม่คุ้นเคย ร่างกายเอนเข้าหาโดยไม่รู้ตัว ราวกับกำลังขออนุญาตให้ใครสักคนพาไปไกลกว่านี้ทั้งคืน
“ฉัน..”
ณภัทรยิ้มบาง ๆ นิ้วมือแข็งประคองใบหน้าอย่างทะนุถนอม “คุณไม่จำเป็ต้องคิดถึงพรุ่งนี้” เขากระซิบ “แค่เชื่อใจผม…คืนนี้..” คำพูดนั้นอ่อนหวานเกินกว่าจะปฏิเสธ
ผิงอันหลับตาพริ้ม ปล่อยให้ความอุ่น ความใกล้ และคำสัญญาที่ไม่รู้ว่าจริงแค่ไหน ค่อย ๆ กลืนเขา เข้าไปทั้งหัวใจ โดยไม่รู้เลยว่า ทุกถ้อยคำที่ทำให้เขารู้สึกปลอดภัยนั้น มันคือกุญแจดอกแรก ของกับดักที่ถูกเตรียมไว้แล้ว
..............................
85K
