เรา สอง สาม คน

“เนมอะไรยังไง ไหนเล่าซิ”

“ก็...ไม่มีอะไรหรอกพี่เค้าขอไลน์ ขอเบอร์ ก็คุยกันเฉยๆ”

“แน่ใจนะถ้าคิดจริงจังแยมจะได้เคลียร์กับพี่เคนก่อน ขานั้นอ่ะไม่ได้คบใครจริงจังก็จริงแต่ว่าสาวๆ ในสต๊อกนี่เพียบเลย แยมไม่อยากให้เนมเสียใจ” แยมบอกอย่างที่รู้สึกจริงๆ เธอก็แอบเชียร์ญาติตัวเองนั่นแหละเพียงแต่ว่าความรักเพื่อนเป็๲ห่วงเพื่อนมีมากกว่า เพราะเคนเ๽้าชู้และดูท่าไม่จริงจังกับใครสักคนเธอเลยไม่อยากให้เพื่อนเป็๲แค่1 ในสต๊อกของเขา

“งั้นเนมไม่คุยกับพี่เค้าดีกว่า” เนมว่าอย่างนึกกลัว

“เห้ย..แยมไม่ได้ห้ามเพียงแต่อยากให้เนมเผื่อใจด้วย”

“อืมๆงั้นเนมจะระมัดระวังตัวแล้วก็จะเผื่อใจตามที่แยมบอกนะ”

“เฮ่อออ....แล้วเมื่อไหร่ฟ้าจะส่งผู้หล่อๆ รวยๆ มาให้ฟ้าใสผู้เลอโฉมบ้างเนี่ย”ฟ้าใสทำท่าเศร้าที่ยังไม่เจอหนุ่มหล่อ

“นี่..ยัยฟ้าใสแกไม่ต้องเลย หนุ่มๆ ที่แกคุยๆ อยู่อะเลือกจริงจังสักคนก็ไม่ยากนักหรอก”

“โธ่แยมเพื่อนรัก เราเป็๲ผู้หญิง เราก็ต้องเลือกอย่างพิถีพิถันนิดส์นึงค่ะเพื่อนแล้วอีกอย่างเด็กในสต็อกของฟ้าใสคุณสมบัติขาดๆ เกินๆ ทั้งนั้น”ว่าแล้วทำหน้าเศร้าต่อ

“จ่ะแม่คุณ แม่สวยเลือกได้”เนมพูดแล้วหันไปมองแยมส่ายหัวให้กับความสวยเลือกได้ของฟ้าใส

ตึ้ง!!!

‘เย็นนี้พี่ไปรับนะพาไปกินเค้กร้านใหม่ใกล้ๆ มหาลัยพี่’

‘เนมชวนเพื่อนๆไปด้วยได้มั้ยคะ’

‘แต่พี่อยากไปกับเนมสองคนนะ’

‘อืมมม....ก็ได้ค่ะ’

“แหมมยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ขนาดนี้คงไม่ต้องถามหรอกเนอะว่าใครไลน์มา”ฟ้าใสแซวเนมที่นั่งจิ้มมือถือแล้วยิ้มอยู่คนเดียว

“เย็นนี้เรามีนัดนะพวกเธอกลับกันก่อนเลย” เนมบอกเพื่อนยิ้มจนตาปิด

“จ้า....แยมอีกไม่นานหรอก เราคงเหลือกันแค่สองคน” ฟ้าใสหันพูดกับแยม

“อืมชั้นก็ว่างั้นแหละ” แยมมองหน้าเนมแล้วจึงตัดสินใจแยกตัวออกมากดเบอร์โทรออกหาญาติผู้พี่

“ฮัลโหลว่าไง” เสียงปลายสายกดรับ

“นี่พี่เคน พี่คิดจะจีบเพื่อนแยมจริงๆ ใช่มั้ย”

“ใช่สิทำไมอ่ะ ไม่ดีเหรอ”

“ดีกับพี่รึเปล่าแยมไม่รู้นะแต่แยมเป็๲ห่วงเนม เด็กพี่เยอะขนาดนี้เพื่อนแยมจะเป็๲ยังไง”

“โธ่แยมพี่คุมเด็กพี่ได้น่า อีกอย่างพี่ก็ไม่ได้คิดเล่นๆ กับเนมเหมือนคนอื่นๆ นะ”

“แน่ใจนะพี่”

“แน่ดินี่เดี๋ยวพี่จะเคลียร์สาวๆ ในสต๊อกให้หมดเลย ไม่เชื่อคอยดูละกัน” เคน ยืนยันหนักแน่นเพื่อให้แยมสบายใจ

“ได้แยมจะคอยดูแล้วแยมบอกไว้ก่อนเลยนะ ห้ามทำให้เพื่อนแยมเสียใจ เป็๲พี่ก็ไว้หน้านะเว้ย” แยมขู่

“เออๆดุจังวะ เชื่อพี่สักครั้งเหอะน่า คนนี้พี่จริงจัง”

หลังจากวางสายแยมก็ยังอดห่วงไม่ได้อยู่ดีเพราะชื่อเสียงความเ๽้าชู้ของเคนไม่ธรรมดาเลยควงสาวแต่ละวันแทบไม่ซ้ำหน้า

“เห้ยเคน มึงเอาจริงใช่มั้ยคนนี้ กูเห็นสาวๆ ในสต๊อกมึงทั้งโทรทั้งไลน์หากูเพราะโดนมึงบอกเลิกแล้วก็บล็อกติดต่อไม่ได้เนี่ย”แม็คบ่นให้เพื่อนเพราะหลายวันมานี้สาวๆ ของเคนทั้งโทรและกระหน่ำไลน์หาเขาไม่เว้นแต่ละวัน เพราะโดนเพื่อนเขาตัดขาด

“เออไม่ใช่แค่มึงครับแม็ค กูก็โดนด้วย” บี บ่นขึ้นมาอีกคน

“เออๆพวกมึงช่วยกูหน่อยละกัน กูกำลังเคลียร์อยู่”

“แสดงว่าคนนี้จริงจัง?” บี ถาม

“อืม..”

“เพราะอะไรวะกูเห็นเด็กๆ มึงแต่ละคนแต่งตัวเอ็กซ์โคตรๆ แต่น้องเนมนี่โคตรจะเรียบร้อยเลยว่ะ”

“อืมใช่มันต่างจากทุกคนที่มึงควงมาเลยนะเว่ย” แม็คเสริม

“ไม่รู้ว่ะบอกไม่ถูก กูรู้สึกแค่ว่าเค้ามีแรงดึงดูดกูว่ะแล้วผู้หญิงที่กูเจอมาแต่ละคนก็พร้อมเข้าถวายตัวให้กูกันทั้งนั้น ผิดกับคนนี้” เคนพูดพร้อมยิ้มเมื่อนึกถึงแก้มนุ่มใสและกลิ่นหอมอ่อนๆ จากหญิงสาวที่เขาขโมยจูบแรกมา

“มึงแน่ใจเหรอเคนว่าน้องเค้ายังไม่มีแฟนอ่ะ” ข้าวฟ่างที่นั่งเงียบฟังหนุ่มๆ อยู่นานเอ่ยขึ้น

“แน่ใจดิฟ่างน้องเค้าเป็๲เพื่อนกับแยมญาติกูนะ ถ้ามีแฟนป่านนี้แยมต้องบอกกูแล้วล่ะ”

“อืมขอให้มึงสมหวังในรักละกัน” ข้าวฟ่างพูดเสร็จก็เดินหนีขึ้นตึกไปเรียน

“อ่าวฟ่างมันรีบไปไหนของมันวะอีกตั้งนานกว่าจะถึงเวลา” บี พึมพำ

หลังเลิกเรียนเนมเดินออกมาพร้อมเพื่อนหน้าคณะก็เจอกับเคนที่ยืนยิ้มรอเธออยู่ก่อนแล้ว

“แหมมมมเช้าถึง เย็นถึงเลยนะคะพี่เคน” ฟ้าใสแซว

“สวัสดีสาวๆ”เคนยิ้ม

“พี่จะพาเพื่อนแยมไปไหนไม่ทราบคะวันนี้”แยมเอ่ยถามพี่ชาย

“ก็พาไปร้านคาเฟ่เปิดใหม่แถวๆมหาลัยพี่แหละ แยมกับฟ้าใสไปด้วยกันมั้ย”

“ไม่เอาดีกว่าค่ะเราไม่อยากเป็๞ก้างค่ะ อิอิ” ฟ้าใสตอบแบบอารมณ์ดี เพราะเธอเองก็มีนัดหนุ่มๆไว้แล้ว

“แยมก็ไม่ไปค่ะวันนี้แม่ให้รีบกลับบ้านค่ะ”

“งั้นไว้วันหลังเนอะป่ะเนม เราไปกันเถอะ”

เคนพูดพร้อมกับยื่นมือมาหาเนม

“อุ้ย!!มดกัด ป่ะๆๆ เราไปกันเถอะแยมแถวนี้มดเยอะมากเลยอ่ะ” ฟ้าใสแซวไม่เลิก

“ยัยฟ้าใสเดี๋ยวเถอะ” เนมว่าให้

“พี่เคนนำไปก่อนเลยค่ะ”เนมว่าเพราะรู้สึกอายกับสายตาเพื่อนในชั้นที่ทยอยลงมาพร้อมกันแล้วมองที่เคนกับเธอเป็๞ตาเดียว

“ครับ”เคนเดินนำไปที่รถแล้วเปิดประตูให้เนมขึ้นไปนั่ง จากนั้นก็พากันมาที่คาเฟ่น่ารักๆที่เปิดใหม่ใกล้ๆ มอดัง

“เนมเอาอะไรสั่งได้เต็มที่เลยนะ”

“ค่ะแล้วพี่เคนดื่มอะไรคะเดี๋ยวเนมสั่งให้”

“พี่เอาลาเต้เย็นก็ได้”

เนมก็สั่งชาเย็นพร้อมเค้กรสโปรดของเธอมา 2 ชิ้น นั่งทานไปได้สักพักเสียงกระดิ่งตรงประตูก็ดังขึ้นเป็๲สัญญาณว่ามีลูกค้าเข้ามาใหม่

“สวัสดีค่ะลูกค้ารับอะไรดีคะ” พนักงานร้านเอ่ยทักทาย แต่ไม่มีเสียงตอบกลับจากบุคคลที่มาใหม่

“เคนคะ...”

แต่กลับมายืนอยู่ตรงโต๊ะที่เคนและเนมนั่งอยู่พร้อมเรียกเคนเสียงเข้ม ทำให้ทั้งสองเงยหน้าขึ้นมองตามเสียงพร้อมกัน

“ดาว...”เคนเอ่ยชื่อหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา ดาว เรียนอยู่คณะนิเทศศาสตร์ปี 3 เป็๲ดาวคณะ และเป็๲ 1 ในคู่ควงของเคนด้วย

“นี่แฟนใหม่เคนใช่มั้ยคนนี้ใช่มั้ยที่ทำให้เคนต้องบอกเลิกดาว” เธอพูดพร้อมจ้องหน้าเนมเขม็งเนมนิ่งประเมินสถานการณ์ตรงหน้าและดูปฏิกิริยาของเคนไปด้วย

“น้องเค้ายังไม่ได้เป็๲แฟนเคนแต่เคนกำลังจีบน้องเค้าอยู่” เคนตอบเสียงเรียบพร้อมสายตาที่ไร้ความรู้สึกส่งไปยังดาว

“นี่ขนาดไม่ได้เป็๞แฟนเคนถึงกับบอกเลิกกันเพื่อมาจีบเลยเหรอ เด็กคนนี้มีดีอะไรอ่ะ” ดาวมองเนมหัวจรดเท้าหญิงสาวที่แต่งตัวแสนธรรมดา จะพิเศษก็ตรงหน้าตาและผิวพรรณดูเป็๞ผู้หญิงที่มีเสน่ห์ แต่ถ้าเทียบกับเธอแล้วดาวคิดว่ายังไงผู้ชายก็ต้องมองเธอมากกว่า

“ดาวจะพูดอะไรให้เกียรติน้องเค้าด้วย แล้วอีกอย่างผมบอกคุณแล้วใช่มั้ยว่าต่อไปนี้เราไม่ได้เป็๲อะไรกันแล้ว อย่าให้ผมต้องพูดซ้ำเลย”

ดาวจ้องหน้าเนมด้วยสายตาแข็งกร้าวอีกครั้งก่อนจะหันมามองเคนแล้วเดินกระฟัดกระเฟียดออกจากร้านไป

“เนมโอเครึเปล่า” เคนหันมาถามเนมที่นั่งเงียบมาโดยตลอด

“ถ้าพี่เคนยังเคลียร์สาวๆของพี่ไม่ได้หรือว่ายังคบใครอยู่ บอกเนมมาตรงๆ นะคะ” เนมเอ่ยตรงๆ กับเคน

“พี่เคลียร์หมดแล้วจริงๆแต่ดาวเค้าไม่ยอมจบเอง แต่เนมไม่ต้องห่วงนะ พี่จะไม่ให้ใครมาทำอะไรเนมได้หรอก”เขาบอกจริงจัง

จากนั้นเคนก็ขับรถมาส่งเนมที่คอนโดแล้วมุ่งหน้าไปยังสถานที่หนึ่ง

“ทำไมคะกลับมาหาดาวอีกทำไม”

“ผมจะมาย้ำคุณอีกรอบว่าอย่าแตะต้องเนม”

“หึยังไม่ทันตกลงเป็๲แฟนกัน หวงกันออกนอกหน้าขนาดนี้เลยเหรอคะ”

“ผมไม่จำเป็๲ต้องอธิบายอะไรกับคุณนะแต่มาเตือนอีกครั้ง....แต่ถ้าไม่ฟัง ก็คงรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น” พูดจบก็เดินออกมาทิ้งให้ดาวยืนนิ่งกับคำขู่ของเขา