บ่วงรัก สายสัมพันธ์ซาตาน_End

        “ป้าสำรวยเอาน้องตัลไปอาบน้ำ”

        เมื่อมาถึงบ้าน เมธาสิทธิที่หันไปสั่งสำรวย พร้อมกับยื่นเด็กชายตัวน้อยให้ และสำรวยก็กุลีกุจอรับเด็กชายตัวน้อย อุ้มพาเดินเข้าไปภายในบ้าน ขึ้นไปยังห้องนอนของเด็กชายตัวน้อย เพื่อไปทำตามที่เมธาสิทธิสั่งอย่างไม่รอช้า

        “ส่วนคุณมานี่!!!!!!......”

        เมธาสิทธิเห็นว่าสำรวยพาเด็กชายตัวน้อยเดินเข้าไปในบ้านแล้ว ก็หันมามองใบหน้าสวยหวานตาแข็งกร้าว เขายื่นมือใหญ่มาจับแขนเรียว และลากจูงพาเดินเข้าไปในบ้าน ไปยังห้องนอนของตัวเอง ที่ใช้นอนร่วมกันกับชยามร

        พอเข้ามากันในห้องนอนกันแล้ว ชยามรก็พยายามขืนตัวออกจากการจับกุม และนั้นก็ยิ่งทำให้ชายหนุ่มตัวโตเพิ่มความโมโหมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม เขากระชากร่างบางเข้ามาปะทะกายแกร่ง เปลี่ยนจากจับมาเป็ดกอดรัดเอาไว้แน่น

        “อย่ามาทำอย่างนี้กับผมนะมร คุณอยู่ในฐานะอะไรคุณน่าจะรู้ตัวเอง ริลักลอบไปพบกับไอ้นั่นมันใช้ได้ที่ไหน หรือร่านมาก เพราะขาดมานอนอย่างนั้นหรือยังไง!!!!”

        “คุณเมธ!!!!......”

        เพี๊ยะ!!!!!!.........

        คำพูดดูถูกดูแคลนของเมธาสิทธิ ทำให้ชยามรตาลุกวาวด้วยความโกรธเกรี้ยว และรู้สึกเจ็บลึกไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ เธอผลักอกแกร่งของเขาอย่างแรง และมือก็ไวเท่าความคิด พาดลงไปที่แก้มสากอย่างแรง แต่พอรู้ตัวว่าทำอะไรลงไป ดวงตากลมโตคู่สวยก็แปรเปลี่ยนเป็นไหวระริก หวาดหวั่นขึ้นมาในทันที

        ใบหน้าคมเข้มหันไปกับแรงฝ่ามือเรียวเล็ก ดวงตาคมกริบลุกวาว ราวกับจะแผดเผาร่างบางเสียตรงนั้น มือใหญ่ดึงกระชากร่างบางกลับเข้ามาหากายแกร่งอีกครั้ง และไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไร ก้มหน้าลงไปประกบปิดปากบางจิ้มลิ้มอย่างแรง จนหญิงสาวตัวเล็กรับรู้ได้ ถึงความเค็มของเลือด ที่ฟันไปกระทบเข้ากับกระพุ้งแก้ม จนเกิดเป็นแผล

        “อื้อออ!!!!......”

        หญิงสาวตัวเล็กพยายามขัดขืน ทั้งผลัก ทั้งดัน ทั้งทุบ แต่ก็หาได้ทำให้ร่างแกร่งสะดุ้งสะเทือนแต่อย่างใดไม่ ยิ่งทำให้ชายหนุ่มตัวโตกอดรัด และกระทำการจาบจ้วงรุนแรงมากขึ้น แต่ก็ต้องชะงักไปชั่วขณะ เมื่อเขาสัมผัสได้ถึงหยาดน้ำใสๆ ไหลรินออกมาจากดวงตากลมโตคู่สวย

        ชยามรไม่อาจฝืนกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลได้อีกต่อไปแล้วจริงๆ จึงปล่อยออกมาราวกับทำนบแตก มือเรียวเล็กก็หยุดทุบผลักดัน เพราะไร้ประโยชน์ที่จะขัดขืนเขา ขัดขืนไปก็มีแต่ทำให้ตัวเองเจ็บทั้งกายเจ็บทั้งใจไปเปล่าๆ

        “หากคุณจะทำร้ายฉันขนาดนี้ ก็ฆ่าฉันให้ตายไปเลยเถอะ จะได้สาแก่ใจคุณ อึก!!!!”

        ชยามรพูดไปก็สะอึกสะอื้นไปด้วยอย่างน่าสงสาร ซึ่งก็ทำให้อารมณ์กรุ่นโกรธของเมธาสิทธิสงบลงไปเลย เขาผละมองใบหน้าสวยหวานที่ตอนนี้มีแต่น้ำตาไหลรินออกมาเป็นทาง ด้วยสายที่ยากจะอ่านออก

        ชยามรมองหน้าครามครันทั้งน้ำตา และพอเห็นเขาก้มลงมาหาอีก เธอก็หลับตา ปล่อย ไม่ขัดขืนใดๆ อีกต่อไป เขาอยากจะทำรุนแรงกับเธอ ก็เชิญได้เลยเถอะ เธอที่จะต่อสู้เหลือเกินแล้ว

        อ๊ะ!!!!......

        แต่... ผิดคาดที่คิดเอาไว้ เขาจูบริมฝีปากบางจิ้มลิ้มนุ่มนวล จูบเลื่อนขึ้นไปจนถึงเปลือกตา เพื่อเช็ดน้ำตาให้เหือดแห้ง แล้วค่อยไต่ลงมาจูบที่ปากบางจิ้มลิ้มอีกครั้ง และค่อยๆ เน้นหนัก เรียกร้องเอากับหญิงสาวตัวเล็กเรื่อยๆ หญิงสาวตัวเล็กค่อยเปิดเปลือกตา ขึ้นมองการกระทำที่เปลี่ยนไปของเขาอย่างแปลกใจ แล้วค่อยปรือตาลง และร่างกายก็คล้อยตามการชักนำดังกล่าว

        ในจังหวะนั้น ชายหนุ่มตัวโตพาร่างบาง ขยับไปล้มตัวลงนอนบนเตียงนอนกว้างขวางหนานุ่ม โดยปากอันร้อนรุ่มจูบนุ่มนวลอ่อนหวาน ไม่มีความรุนแรงใดๆ ให้เห็นอีก มือใหญ่ก็ลูบไล้ ปลดเปลื้องเสื้อผ้า ทั้งของเขาและของหญิงสาวตัวเล็กออกจากตัวไปด้วย

        แล้วห้องทั้งห้องก็เงียบเสียง ของการทะเลาะวิวาทในตอนแรก จะมีในตอนนี้และวินาทีนี้ ก็แต่เพียงเสียงร้องครวญคราง สอดประสานรับกันของคนทั้งสองที่อยู่ภายในห้อง ทำให้มัทณาที่ยืนแอบฟังอยู่หน้าห้อง ต้องกำมือแน่น เพราะไม่คิดว่าเรื่องจะลงเอยอย่างที่เป็นอยู่นี้ไปได้

๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖

โล่งออกไปที...... คุณเมธไม่ได้ทำรุนแรงกับมร............................... ^_^ ^_^ ^_^ ^_^