“ดูเหมือนพวกเ้าจะไม่ไหวกันแล้ว ข้าจะพาไปพักก่อน”
ในตอนนี้เควียร์ข้าใจคำพูดของเพื่อนในหน่วยฝึกหัดแล้วว่าฟีโรโมนยั่วเพศเฉพาะตัวของชาวกอร์กอนเฟคที่อีกฝ่ายบอกหมายถึงอะไร
กลิ่นหอมยั่วยวนชวนหลงใหลอันเป็เอกลักษณ์ถูกปล่อยออกมาจากชาวกอร์กอนเฟคทั้งสามเหมือนดั่งดอกไม้ที่รอคอยผึ้งไปดูดดื่ม เล่นเอาสติที่ไม่คงที่ของเควียร์ถูกชักจูงได้อย่างง่ายดาย
ภายในท้องคล้ายมีแมลงปีกบางขนาดเล็กกระพือปีกบิน อารมณ์ทางเพศถูกปลุกเร้าจนตาพร่า ร่างกายสั่นสะท้านทั่วอณูขุมขนหัวจรดปลายเท้า ส่วนกลางลำตัวที่เขาไม่เคยใส่ใจเริ่มขยายขึ้นตามความ้าที่พุ่งสูง
“อึก”
เควียร์ยกมือขึ้นกุมที่ท้องน้อยขายาวซวนเซถอยก้าวไปด้านหลัง อาการปั่นป่วนภายในทำให้ร่างกายของเขาร้อนขึ้นคล้ายจับไข้
“มาสิ”
มือหยาบกร้านฉวยจังหวะที่เควียร์หยุดเดินเข้ามาโอบที่ไหล่พลางถูมือขึ้นลงตามต้นแขน ใบหน้าของอีกฝ่ายขยับเข้ามาใกล้ จมูกของมันเฉียดที่ข้างแก้มชวนขนลุก เควียร์หน้าตาตื่นรีบเงยหน้ามองหาคนที่มาด้วยกัน ก่อนจะชะงักไปเมื่อเห็นภาพตรงหน้า คล้ายหัวใจไหววูบไปชั่วขณะเมื่อเห็นว่าพี่สามของเฮย์ลิออทกำลังใช้มือโอบเอวของชาวกอร์กอนเฟคเอาไว้ข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างวางทาบอยู่ที่บั้นท้ายของอีกคน แม้จะเห็นว่ามือใหญ่นั้นโดนบังคับให้จับตามใจอีกฝ่ายแต่ความรู้สึกแปลกประหลาดกลับพุ่งขึ้นมาภายในอก
โดยไม่ทันมองสีหน้าถมึนทึง ดวงตาวาวโรจน์ด้วยความโกรธเกรี้ยวที่จับจ้องมองมา
“ไม่ต้องห่วงข้าจะดูแลเ้าอย่างดี”
เสียงกระซิบที่ดังข้างหูไม่ได้ทำให้เควียร์รู้สึกหลงใหลกับมันสักนิดกลับกันเขารู้สึกรังเกียจจนแทบอยากต่อยเข้าที่ปากของมัน แต่ไม่ว่าจะอยากหลุดออกจากสถานการณ์แบบนี้มากแค่ไหนร่างกายเขากลับไม่เป็ไปตามใจสักอย่างมันอ้อนยวบในวงแขนของอีกฝ่ายตามใจไม่มีท่าทีขัดขืน
“ข้าจะเล่นสนุกกับเ้าให้หนำใจ”
เขาไม่ชอบสถานการณ์แบบนี้
แผะ ตุบ!
อ๊ากกก!!
เสียงกรีดร้องโหยหวนดังขึ้นในเสี้ยวนาทีหลังจากเขาถูกคุกคามเข้าหา กลิ่นเืลอยคลุ้งไปทั่วบริเวณ หัวไร้ร่างกายหล่นตุบลงบนพื้นก่อนจะถูกเหยียบด้วยรองเท้าสีดำขลับ
“พวกแกควรจะเล่นกับฉันก่อนสิ”
ั์ตาสีฟ้าเบิกกว้างก่อนจะคลายปมคิ้วที่ขมวดยุ่งก่อนหน้าลง ภายในอกรู้สึกอุ่นใจขึ้นเมื่อเห็นว่าอีรอสยังมีสติอยู่ มองร่างของหญิงชาวกอร์กอนเฟคที่กลายเป็เศษเนื้อชิ้นเล็กชิ้นน้อยร่วงลงเต็มพื้น ฝ่ามือหนาที่โอบเอวอีกฝ่ายเมื่อครู่บีบก้อนหัวใจที่ชโลมไปด้วยเืสีแดงฉานเต็มแรง
“อืออือ!!!”
ส่วนชาวกอร์กอนเฟคอีกหนึ่งที่บังอาจจับมืออีรอสไปวางไว้ที่ก้นตัวเองถูกมือหนาของอีรอสอีกข้างบีบเข้าเต็มหน้า ปิดปากที่เอาแต่กรีดร้องเอาไว้แน่นจนข้อมือของเ้าของเส้นผมสีดำขึ้นเส้นเืเด่นชัดจนน่ากลัว
“ถึงหน้าตาจะอุบาทว์ชั้นต่ำแต่เืกลับรสชาติไม่เลว พวกเศษเดนยังไงก็ต้องเกิดมามีประโยชน์เหมือนกันสินะ”
ใบหน้าเรียบตึงยามปกติแสยะยิ้มจนชวนขนลุก ขายาวเดินมุ่งตรงมาทางน้องเล็กของเฮย์ออท
“อะ…อะไร..อย่าเข้ามา!! อ๊ากกก!”
ตุบ!!
ชาวกอร์กอนเฟคที่โอบไหล่เควียร์เมื่อครู่ล้มลงไปกองกับพื้นด้วยใบหน้าหวาดผวา เควียร์พอเข้าใจที่อีกฝ่ายจะกลัวถึงขนาดนั้น ภาพที่อีรอสยกมือขึ้นมาเลียเืพร้อมทั้งมองด้วยสายตาคุกคามเอาชีวิตเมื่อครู่น่าสยดสยองเกินกว่าคนทั่วไปจะรับได้
“อั๊ก! อะ..อ๊า!”
ปั๊ก!
!!!
ส่วนอีกคนที่โดนจับอยู่ถูกกระชากหัวกระแทกเข้าใส่ต้นไม้ใหญ่ กำลังจะอ้าปากส่งเสียงกลับถูกมือหนาทั้งสองข้างจับง้างปากฉีกออกจากกัน
"กล้าเอามือสกปกโอบคนของฉัน ฆ่าทิ้งทั้งหมดคงสมกับความใจกล้าของแก"
ถึงอีรอสจะได้ชื่อว่ามีพลังกายที่มหาศาลมากที่สุดในเฮย์ลิออท แต่เควียร์ก็ไม่นึกว่าในสภาวะใกล้ขาดสติแบบนี้อีรอส เทมเพสต์จะสามารถง้างปากคนอื่นจนฉีกขาดเป็ทางยาวเกือบถึงหูได้
ปัก ตุบ!
ร่างที่หมดสติในมือถูกทิ้งลงบนพื้น เท้าใหญ่ก้าวข้ามอย่างไม่แยแสตรงมาที่ชาวกอร์กอนเฟคอีกคนที่กำลังหวาดผวาหวาดกลัวสุดขีดจนไม่สามารถแม้แต่จะเปร่งเสียงร้องออกมา
แม้สิ่งที่อีรอสทำมันจะเป็การกระทำทั่วไปสำหรับเควียร์ แต่สิ่งมีชีวิตบนดาวร้ายกาจดวงนี้คงไม่เคยเห็นหรือเคยเจอเหตุการณ์รุนแรงเหมือนเมื่อครู่
เควียร์ใช้หางตามองสิ่งที่กำลังจะหมดลมหายใจในไม่ช้านิ่ง เท้าสวยยกขึ้นก่อนจะใช้แรงที่เหลือถีบเข้าที่แผ่นหลังของมันให้ถลาไปด้านหน้าแทบเท้าของอีรอส ส่งความตายให้อีกฝ่ายเร็วขึ้น
“รีบจัดการเถอะครับ"
เควียร์พูดเพียงเท่านั้นก่อนจะเดินเซเข้าไปพิงที่ต้นไม้ใกล้ๆ
“ครับ”
อีรอสตอบรับพร้อมรอยยิ้ม มือเรียวยาวบีบเข้าที่คอของอีกฝ่ายเต็มแรง เสียงกระดูกที่ลำคอดังแตกร้าวจนได้ยินชัดก่อนที่รอยยิ้มชวนขนหัวลุกจะทำให้อีกฝ่ายตาค้าง คงจะจดจำไปได้แม้ตัวตายแล้วก็ตาม
ผัวะ! ปั๊ก!
หมัดหนักๆ กระแทกเข้าเต็มหน้าของอีกฝ่ายเสียงปักๆ ดังไม่ขาด อีรอสง้างกำปั้นต่อยลงไปที่เดิมซ้ำๆ ไม่ยอมหยุด หากสิ่งมีชีิวิตชั้นต่ำไม่ตายเพราะการบีบคอก็คงจะโดนต่อยจนตาย ไม่ว่าทางใดมันก็ไม่มีแม้แต่โอกาสได้ส่งเสียงโหยหวนเลยแม้แต่ครึ่งคำ
“….พี่สาม..”
เสียงเรียกเบาหวิวของเควียร์ ไรท์ฮาร์ททำให้อีรอสหยุดมือ เสียงหมัดกระแทกกะโหลกหยุดลงชะงักทันที
“ยังไหวหรือเปล่า”
อีรอสโยนร่างไร้ลมหายใจในมือทิ้งไปอย่างไม่ไยดี ก้าวขาเดินเข้าไปหาคนเด็กกว่าไม่ลืมที่จะดีดนิ้วเรียกผ้าชุ่มน้ำออกมาเช็ดตามแขนที่เปื้อนเืของตัวเอง ปากบางเอ่ยถามไถ่น้องเล็กของทีมด้วยความเป็ห่วง เควียร์ที่ยืนพิงหลังกับต้นไม้กอดท้องตัวเองอยู่เอนไหล่เข้าหาคนโตกว่า แขนแกร่งโอบกอดรอบร่างโปร่งเอาไว้ทันที
“..เหมือนจะ..รู้สึกแปลกๆ”
อีรอสมองสำรวจร่างกายของคนในอ้อมกอด ร่างกายของเควียร์เห่อร้อนใบหน้าสวยแดงระเรื่อหน้าอกกระเพื่อมลมหายใจหอบถี่ ฟีโรโมนของพวกชั้นต่ำเมื่อครู่เป็ตัวเร่งปฏิกิริยาคล้ายยาปลุกอารมณ์ระดับรุนแรง
“ย้ายที่ก่อน..พี่สามจะช่วยเธอเอง”
จมูกโด่งฝังลงบนกลุ่มผมนุ่มเสียงทุ้มเอ่ยกระซิบแผวเบา แขนข้างหนึ่งกอดกระชับรอบเอวของเควียร์ส่วนมือใหญ่อีกข้างเลื่อนลงไปใต้ก้นกลมของคนเด็กกว่ากอดรวบที่ขาทั้งสองข้างยกร่างของเควียร์ขึ้นเล็กน้อยจนเท้าลอยเหนือพื้นก่อนจะออกเดิน
แม้จะรู้สึกน่าอายไม่น้อย แต่เควียร์กลับทำได้เพียงซบหน้าลงที่ไหล่กว้างเพื่อพักพิง
ซวบซาบ
“ที่นี่ก็แล้วกัน”
เดินมาได้สักพักใหญ่ตัวของเควียร์ก็ถูกปล่อยลงเหยียบบนพื้น บริเวณโดยรอบมีพืชและดอกไม้เติบโตขึ้นสูง เห็ดพิษสีชมพูบางตา มีต้นไม้ขนาดใหญ่อยู่ตรงกลาง ใบของมันเป็เส้นสีชมพูยาวลงมาคล้ายไม้เลื้อยชวนแปลกประหลาด แม้สภาพแวดล้อมจะดูลับตาแต่ก็ดูโล่งกว้างสบายตาสำหรับใช้พักชั่วคราว
“เดี๋ยว!..พี่สามจะทำอะไร”
ร่างโปร่งสะดุ้งตัวโยงเมื่อถูกมือใหญ่ดึงชายเสื้อให้หลุดออกจากขอบกางเกง ฝ่ามือหนาสอดเข้าไปลูบไล้แผ่นหลังเนียนทิ้งััร้อนผะผ่าวเอาไว้สร้างความปั่นป่วนไปทั่วท้องน้อย จมูกโด่งถูไถไปตามเรือนผมสีน้ำตาลประกายชมพูสวยสูดดมกลิ่นหอมประจำตัวของเควียร์จนเต็มอก
“ฉันจะช่วยเธอไง”
“…อย่า”
เควียร์ยกมือขึ้นจับไปที่แขนของอีรอส พยายามที่จะดันมือของคนโตกว่าออก อีรอสกรอกตามองซ้ายขวาคล้ายกำลังใช้ความคิดก่อนจะผละมือออกจากเอวบาง
“ถ้าอย่างนั้นเธอนั่งพักก่อน”
อีรอสประคองคนเด็กกว่าให้นั่งพักลงใต้ต้นไม้ ยื่นน้ำดื่มที่ดึงเอาออกมาจากช่องกระเป๋าพิเศษขนาดเล็กข้างเอวให้อีกฝ่าย
“ขอบคุณครับ”
เควียร์รับเอาขวดน้ำมาถือไว้ มองอีรอสที่คุกเข่าลงด้านหน้าพลางมือหนายื่นมาทาบทับที่หน้าผากของเขา
“จะไม่ให้ฉันช่วยจริงเหรอ”
“…รีบหาทางกลับกันเถอะครับ”
อีรอสยกมือเรียวยาวลูบไปตามกรอบหน้าของเควียร์ก่อนจะวางแนบไปกับแก้มเนียนนุ่มทั้งสองข้าง โอบอุ้มแก้มใสไว้ในสองมือ
“แต่ฉันเอง..ก็ไม่ไหว”
เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยขึ้น ั์ตาสีม่วงจ้องมองเข้ามาภายในดวงตาของคนเด็กกว่า เควียร์เสสายตามองไปทางอื่นด้วยความขัดเขิน อาการแดงที่เห่อร้อนบนแก้มลามไปถึงลำคอระหง ในใจของอีรอสอยากจะดึงเอาคนตรงหน้าเข้ามากอดให้เต็มอกเสียเดี๋ยวนี้
“…เรา…ให้เราช่วยไหม”
“จะช่วยเหรอ”
พรึบ
“อะ..อื้ม!”
เมื่อสิ้นเสียงอีกฝ่ายตัวของเควียร์ถูกคนโตกว่าอุ้มขึ้นนั่งบนตัก ยังไม่ทันที่จะได้ตอบกลับริมฝีปากอิ่มก็ถูกโดยร่างสูง
จุ๊บ!
ในครั้งแรกปากสวยถูกประกบจูบรวดเร็วจนเกิดเสียง ครั้งที่สองปากนิ่มถูกแนบชิดเนิบนาบ เสียงจ๊วบดังขึ้นเมื่อคนโตกว่าขยับใบหน้าองศาให้เข้าที่แล้วดูดดุนปากล่างของคนตัวเล็กกว่าอย่างหนักหน่วง
“อื้อ!..อีรอสอย่าอื้ม”
เ้าของตำแหน่งน้องเล็กประจำกลุ่มขนลุกซู่อย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อนเมื่อได้รับััวาบหวามจากพี่สาม กล้ามหน้าอกนวลเนียนที่นูนออกมาเล็กน้อยถูกมือใหญ่บีบคั้นจนขึ้นรอยแดง หัวนมเม็ดเล็กถูกปลายนิ้วถูไถจนแข็งขืน ในหัวของเควียร์พลันขาวโพลน
“ถอดเสื้อได้หรือเปล่า”
อีรอสขยับใบหน้าเข้ากระซิบที่ข้างหูคนในอ้อมแขน ใช้ปากขบเบาๆ ที่ติ่งหูก่อนจะแลบลิ้นเลียกระเซ้าเย่าแย่ให้แก้มใสขึ้นสีแดงฉ่ำ ลากริมฝีปากกดจูบไปทั่วข้างแก้มจมูกโด่งกดลงย้ำซ้ำๆ สูดดมกลิ่นหอมประจำตัวคนเด็กกว่าให้ชื่นใจ
“……เราไม่ไหวแล้ว”
เงียบอยู่นานเสียงหวานก็ยอมเปล่งออกมาเบาหวิว ใบหน้าที่เห่อร้อนอยู่แล้วยิ่งซับสีแดงซ่านเขินอายจนไม่กล้าเงยหน้าสบตากับั์ตาสีม่วงอเมทิสต์
“เด็กดี”
ร่างสูงกระตุกยิ้มรับคำของสิ่งมีชีวิตที่แสนจะน่าเอ็นดูเพียงหนึ่งเดียวในสายตาเขา กระดุมเสื้อของเควียร์ค่อยๆ ถูกปลดออกจากบนลงล่าง ปากแสนตะกละตะกลามพรมจูบไล่ลงมาั้แ่ลำคอลงมาที่ไหปลาร้า สร้างรอยแดงช้ำเป็ทางลงมาถึงหน้าอก ลิ้นหนาลามเลียเสียเต็มคราบก่อนหัวนมด้านขวาจะถูกดูดดุนจนเกิดเสียงน่าอาย ส่วนหน้าอกอีกข้างถูกบีบขยำขย้ำบีบนวดจนได้ยินเสียงซีดปากออกมาจากเ้าของ
“อะ..อื้อ”
เควียร์ใช้ฟันกัดปากล่างสะกดกลั้นเสียงน่าอายไว้ในลำคอ แม้อีรอสอยากฟังเสียงหวานแต่ภาพตรงหน้าก็ยั่วยวนอารมณ์เขาเสียจนท่อนล่างกลางลำตัวโปร่งนูนดุนดันแก้มก้นของคนตัวเล็กที่กำลังนั่งทับอยู่
อยากจะบดขยี้บีบเคล้นก้นเล็กๆ นี่ให้แดงช้ำตามอำเภอใจ
“…อะ..พี่สามจะ..จะถอดกางเกงด้วยเหรอ”
อีรอสสูดหายใจเข้าให้เต็มปลอดพยายามตั้งสติของตนเอาไว้ แม้พิษจากเห็ดสีชมพูหรือฟีโรโมนของพวกไร้ค่าจะไม่มีผลกับเขา แต่หากได้ดอมดมกลิ่นหอมและโลมเลียคนที่ตนหมายปองแบบนี้สติเขาก็แทบจะไม่เหลือ สมองที่ไม่เคยคิดหนักอะไรนอกจากการต่อสู้ตอนนี้กำลังจินตนาการถึงฉากร่วมรักที่ตนกำลังกระแทกกระทั้นแกนกลางของตนเข้าไปในก้นเล็กๆ ของคนบนตักอยากบ้าคลั่ง
“อยากจับกระแทกมันซะเดี๋ยวนี้”
“พี่สาม!”
อีรอสกะพริบตาปริบเมื่อตั้งตัวได้ว่าตนเองเผลอหลุดปากพูดในสิ่งที่คิดออกไป คนเด็กกว่าที่อยู่ในอ้อมแขนทั้งขวยเขินทั้งกระดากอายจนอยากลุกหนี เขาไม่เคยต้องเผชิญกับสถานการณ์แปลกหลาดเช่นตอนนี้มาก่อน เควียร์ไม่รู้เลยว่าตนต้องรับมือกับเื่นี้อย่างไร
ไม่รู้ว่าต้องรับมือกับความแข็งขืนของอีรอสที่กำลังดุนดันอยู่อย่างไร
“เรา..จะไม่ไปถึงขั้นนั้นครับ”
แต่ถึงจะไม่รู้ว่าต้องรับมือแบบไหนก็ใช่ว่าเควียร์จะไม่เข้าใจที่คนโตกว่า้าจะทำ เขาไม่มีทางที่จะให้อวัยวะร่างกายของคนอื่นเข้ามาอยู่ในตัวของเขาแน่ ไม่มีทาง
“ฉันแค่พลั้งปาก…ไม่ทำหรอก”
ั์ตาสีม่วงฉายแววเ้าเล่ห์ ไม่ให้คนในอ้อมแขนได้ตั้งตัวเข้าดันอีกฝ่ายให้เอนพิงไปด้านหลังก่อนจะตามมาประกบปากจูบดูดดื่ม สอดลิ้นเข้าไปเกี่ยวกระหวัดภายในโพรงปากอุ่น ดูดรั้งลิ้นเล็กให้มัวเมาไปกับรสหอมหวาน มือหน้าทั้งสองข้างลูบวนไปทั่วเอวบางไล่บีบนวดหนักหน่วงดึงดันให้แก้มก้นอีกฝ่ายเบียดเข้ากับเป้ากางเกงตนเอง
เควียร์คล้ายถูกสูบิญญาจากจูบดูดดื่มที่ได้รับจากอีรอส ั์ตาเหม่อเลื่อนลอยไป้าใบหน้าเคลิบเคลิ้มของเขายิ่งปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบของอีรอสมากขึ้นจนเริ่มกะแรงมือไม่ถูก
“อื้อ..อื้อๆ”
เควียร์ใช้มือที่ชวนเกะกะก่อนหน้าจับเข้าที่แขนแกร่ง พยายามดันมือของอีกฝ่ายที่ราวกับครีมเหล็กบีบแน่นอยู่ที่เอวเข้าออก จากความรู้สึกซาบซ่านเริ่มรู้สึกเจ็บแปล๊บขึ้นมาเพราะน้ำหนักมือที่มากขึ้นของคนโตกว่า
“ขอโทษครับ…พี่สามของเธอแทบจะทนไม่ไหวแล้ว”
อีรอสได้สติผ่อนแรงมือลง เขาใช้นิ้วโป้งสะกิดปลดกระดุมกางเกงของคนบนตักออกก่อนจะรูดซิปลงเผยให้เห็นชั้นในสีดำสนิทที่กำลังถูกดุนดันจากส่วนสงวน นิ้วยาวเกี่ยวขอบชั้นในของเควียร์เอาไว้
“อีรอส…”
“ว่าไง”
ั์ตาสีอเมทิสต์เงยขึ้นสบกับดวงตาสีฟ้าสดใส ใบหน้าของเควียร์ประดับไว้ด้วยความเขินอายอย่างน่ารักน่าชัง หยาดน้ำใสคลอรอบใต้ดวงตาประกาย คล้ายนภาที่สะท้อนกับทะเลใส
งดงามจนเกินจะหักห้ามหัวใจไม่ให้หวั่นไหว
“ฉันขออนุญาต…ได้หรือเปล่า”
เอ่ยขอเสียงทุ้มพร่าดวงตาเต็มไปด้วยแรงปรารถนา เควียร์ที่มองสบอยู่จำต้องหันหน้าหนีด้วยความเขินอายก่อนจะพยักหน้าตอบตกลงอีกฝ่ายเสียงแ่
“..ครับ”
มุมปากของอีรอสกระตุกเผยยิ้มกว้าง นิ้วเรียวยาวดึงชั้นในลงมาจนส่วนสงวนแสนน่าอายดีดผึงออกมาสู่สายตา มือเรียวสวยยกขึ้นปิดหน้าด้วยความอายสุดขีด หากมองให้ดีอาจจะเห็นควันโขมงลอยอยู่ทั่วใบหน้า
จุ๊บ จุ๊บ
เสียงกดจูบที่ลำคอยิ่งทำให้ทั่วทั้งตัวเควียร์เห่อร้อนหนักกว่าเดิม ััแปลกใหม่ที่่ล่างทำเอาร่างกายเขาเกร็งจนหายใจติดขัด นิ้วทั้งสิบแยกออกจากกันเพื่อให้ดวงตาสวยมองภาพที่กำลังเกิดขึ้น คนที่อยู่ใต้กำมือของพี่สามแห่งเฮย์ลิออทสะอึกขึ้นมารอบหนึ่งเมื่อเห็นมือใหญ่กำลังรวบเอาแกนกลางลำตัวของเขาถูเข้ากับมัดกล้ามบนหน้าท้อง อีรอสขยับร่างกายโยกขึ้นลงเล็กน้อยความเสียวซ่านก็แผ่ไปทั่วทั้งร่าง ยิ่งในยามที่อีกฝ่ายขยับโยกขึ้นแกนกลางที่กำลังโปร่งนูนอยู่ภายใต้กางเกงของอีกฝ่ายก็ยิ่งทิ่มแทงดุนดันแก้มก้นของคนเด็กกว่า ทิ้งความรู้สึกหนักหน่วงแบบแปลกๆ เอาไว้ให้ใจสั่นไหว
“อ๊า!”
ปากหวานเผลอส่งเสียงครางขึ้นมาจนเ้าตัวต้องเลื่อนมือลงมาตะครุบปิดปาก ดวงตาเรียวเบิกกว้างเมื่อถูกนิ้วโป้งของอีรอสถูไถอยู่ที่ส่วนหัวของแกนกลางอีกฝ่ายไม่ได้เน้นหนักหน่วงแต่กลับลงแรงแ่เบาจนท้องน้อยบิดเกร็ง
“อะ…อื้อออๆ”
มือใหญ่ของอีรอสเปลี่ยนมาสาวรูดแกนกลางที่กำลังแข็งขืนสู้ ข้อมือหนาขยับขึ้นลงค่อยๆ เร่งจังหวะ ปากสีสวยไล่พรมจูบดูดเลียสร้างรอยแดงไปทั่วอกและลำคอระหงเพื่อปลุกปั่นให้คนใต้ร่างอารมณ์พุ่งสูงปลดปล่อยความ้าออกมา
ใบหน้าสวยจะเหเกด้วยความเสียวซ่าน ความรู้สึกแปลกใหม่ประดังประเดเข้าหาหากไม่ใช่เพราะฤทธิ์ของเห็ดพิษเขาคงไม่มีทางกระทำเื่น่าอายกับสมาชิกทีมที่เขานับถือแบบนี้แน่
“ขอพี่สามของเธอจูบแรงๆ หน่อย”
ลิ้นสากลากผ่านลำคอขึ้นมาที่ปลายคางไล่เลียกลีบปากล่าง กดจูบหนักหลายต่อหลายครั้ง กำลังจะสอดลิ้นเข้าไปในปากอิ่มกลับต้องชะงัก มือหนาที่กำลังพาอีกคนไปถึงฝั่งฝันหยุดลงจนคนใต้ร่างส่งเสียงไม่พอใจ
ปัง!!
“ไอ้เวร…ทำบ้าอะไร”
กลิ่นคาวเืและแรงปะทะทำให้เควียร์ที่กำลังตกอยู่ในห่วงอารมณ์รีบตั้งสติหันมองไปที่ต้นเหตุ แขนข้างหนึ่งของอีรอสอาบไปด้วยเืเนื่องจากอีกฝ่ายใต้มันป้องกันการโจมตี
“เรนเดลล์..อยากตายหรือไง”
อีรอสกัดฟันกรอดลุกขึ้นเติมความสูง สายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยอารมณ์เมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็วาวโรจน์ด้วยความโกรธ
“แก!..ทำบ้าอะไร”
ใบหน้าที่สงบนิ่งอยู่เสมอแสดงออกอย่างชัดเจนว่าอารมณ์ของตนกำลังปะทุด้วยความเดือดดาล ยิ่งเห็นคนที่ตนมีใจให้กำลังอยู่ใต้ร่างของสมาชิกในหน่วยเรนเดลล์ยิ่งอยากจะจับอีรอสฉีกเป็ชิ้นๆ
ไปตายซะ ไปตายซะ ไปตายซะ!!!
ภายในใจกู่ร้องจนแทบคลั่ง ก่อนจะได้คำนึกถึงอะไรปีกสีขาวก็สยายบินพุ่งเข้าหาอีรอสทันที
ผัวะ!
แรงหมัดหนักๆ ต่อยเข้าที่ข้างแก้มของอีรอสยิ่งทำให้ความกรุ่นโกรธของเ้าของั์ตาสีม่วงเพิ่มมากขึ้น มือหนาใช้จังหวะที่เรนเดลล์เข้าใกล้คว้าเข้าที่ลำคอของอีกฝ่ายก่อนจะออกแรงบีบ
เทวทูตที่ตกอยู่ในกำมืออสุรกายกางปีกตบกระแทกเข้าที่ด้านข้างของอีกฝ่ายเต็มแรงพร้อมหมัดปล่อยหมัดที่เต็มไปด้วยอารมณ์โกรธ
“หยุด…พี่รองพี่สาม!!”
เควียร์พุ่งตัวเข้าไปหาทั้งสองคนที่กำลังต่อยตีกัน แม้ร่างกายจะมีอารมณ์สุดขีดแต่ตอนนี้เขาไม่มีเวลาแม้แต่จะจัดการเก็บแกนกลางที่ชูชันอยู่ของตนเข้ากางเกงด้วยซ้ำ
ย้อนไปตอนที่ทั้งสองคนทะเลาะกันเมื่อก่อน หากไม่ทำร้ายกันจนหมดแรงไม่มีทางที่อีกฝ่ายจะหยุดอย่างแน่นอน
เขาไม่ชอบเลยที่คนในหน่วยทะเลาะกัน
“อย่า..อย่าทะเลาะกัน”
“ถอยไป!”
และในทุกๆ ครั้งคนที่ขึ้นเสียงไล่เควียร์จะต้องเป็เรนเดลล์เสมอ เป็เพียงเื่เดียวที่พี่รองของกลุ่มจะทำไม่ดีใส่เขาแต่ถึงอย่างนั้นสุดท้ายก็มาตามขอโทษเควียร์ทุกครั้งอยู่ดี
เควียร์ทิ้งตัวพุ่งเข้าหาใช้แขนเรียวโอบไปที่ลำคอแกร่งของทั้งสองดึงให้ใบหน้าของอีกฝ่ายซบลงบนหัวของเขา
“เธอปล่อยก่อน”
เสียงอีรอสอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อถูกกลิ่นหอมหวานดึงสติให้กลับมา หากไม่ถูกขัดจังหวะป่านนี้เขาคงได้ลิ้มลองความหวานจากเควียร์ไรท์ฮาร์ทไปแล้ว
“ห้ามทำไม!”
แตกต่างจากเรนเดลล์ที่ยังคงเสียงดุดันด้วยความโกรธ แต่ถึงจะไม่พอใจมากแค่ไหนมือหนาที่ว่างอยู่กลับฉวยโอกาสโอบรอบเอวบางดึงเควียร์เข้ามาแนบกาย
“อย่าทะเลาะกัน”
“มันหาเื่ฉันก่อน”
อีรอสเองก็ไม่ยอมน้อยหน้ามือหนึ่งบีบลำคอเรนเดลล์อีกมือโอบรอบสะโพกสวยใช้แรงดึงให้คนตัวเล็กกว่าเซมาแนบชิดกัน
“ปล่อยเควียร์เดี๋ยวนี้”
“แกยังกล้า..”
ร่างของเควียร์ถูกดึงไปมาตามแรงแขนของทั้งสองฝ่ายแม้ใบหน้าพวกเขาฉีกหนึ่งจะแนบชิดอยู่บนกลุ่มผมนุ่ม แต่สายตาเชือดเฉือนของหน้าอีกข้างกลับกำลังจ้องเขม่นกันสุดกำลัง
“พอแล้ว..ปล่อยสักทีสภาพเราทุเรศจะตายอยู่แล้ว”
เควียร์ที่คล้ายเป็ตุ๊กตาในอ้อมกอดของทั้งสองคนเอ่ยขึ้นด้วยความอับอาย สภาพที่ร่างกายท่อนบนเปลือยเปล่าแกนกลางของเขาชูชันอยู่เป็ประจักษ์สายตากำลังโยกไปมาเพื่อชายทั้งสองคน มันช่างน่าอับอายจนเควียร์อยากแทรกแผ่นดินหนีเสียเดี๋ยวนัั้น
อยากจะบ้าตาย อับอายก็อับอายอยู่หรอก แต่ความปวดหนึบที่แกนกลางลำตัวกลับยิ่งทำให้เขาอยู่ไม่สุขอยากจะปลดปล่อยความ้าเต็มทน แม้จะพูดคุยรู้เื่แต่ภายในหัวเขาขาวโพลนเรียกร้องหาแต่เื่ลามกจนอยากจะบ้า หากปล่อยให้ทั้งสองคนทะเลาะกันต่อ อาจจะมีภาพเหตุการณ์สมาชิกเฮย์ลิออทสองคนทะเลาะวิวาทและอีกหนึ่งกำลังช่วยตัวเองถามกลางพวกเขาแน่
ขอร้องล่ะ เขาไม่้าให้เกิดเหตุการณ์เช่นนั้น
“เรนเดลล์..อีรอส….”
เพราะอย่างนั้นน้องเล็กแห่งเฮย์ลิออทถึงได้ผละตัวออกพร้อมเงยหน้านวลเนียนอมชมพู ช้อนั์ตาสีฟ้าสวยที่มีน้ำใสคลอใต้ตาแดงระเรื่อมองออดอ้อน เอ่ยเสียงหวานเชิญชวนอย่างเย้ายวนใจ
“…จะไม่ช่วยเควียร์จริงๆ เหรอครับ”
แล้วใครเขาจะไปอดใจไหว
1K
