ท่ามกลางผืนน้ำทะเลสีครามเข้มยามค่ำคืน เรือยอร์ชซูเปอร์ลักชัวรีสีดำขลับของแก๊งัทมิฬลอยลำเด่นตระหง่านอยู่กลางอ่าวไทย แสงไฟระยิบระยับขับเน้นความโอ่อ่าหรูหราของงานจัดเลี้ยงฉลองที่รวบรวมเหล่าผู้นำพันธมิตรสังคมมืดและผู้ทรงอิทธิพลระดับสูง ค่ำคืนนี้คือวันสถาปนาแต่งตั้ง ‘ใยไหม’ ขึ้นเป็ "นายหญิงแห่งัทมิฬ" อย่างเป็ทางการเพื่อสร้างเกราะป้องกันภัยรอบตัวเธอจากศัตรูทั่วสารทิศ
ในชุดราตรียาวสีน้ำเงินมิดไนท์บลูขับผิวขาวผุดผ่อง ใยไหมเดินเคียงคู่กับวินเซนต์ที่อยู่ในชุดสูทสากลสีเทาเข้มสั่งตัดพิเศษ ทั้งคู่สง่างามราวกับาาและราชินีผู้ครองบัลลังก์ั เสียงฮือฮาและสายตาเกรงขามจากคนทั้งงานจ้องมองมายังนายหญิงคนใหม่ผู้กุมหัวใจัคลั่งไว้ในมือ
วินเซนต์โอบเอวบางของเธอไว้แน่น ประกาศก้องผ่านไมโครโฟนด้วยน้ำเสียงทรงพลัง "นับั้แ่วินาทีนี้เป็ต้นไป ใยไหมคือผู้หญิงของฉัน คือนายหญิงคนเดียวของแก๊งัทมิฬ คำสั่งของเธอคือคำสั่งของฉัน ใครก็ตามที่กล้าทรยศหรือแตะต้องเธอ... จะไม่มีวันได้รับความปรานีจากฉันอีกต่อไป!"
เสียงปรบมือดังสนั่นลั่นท้องทะเล ใยไหมเงยหน้ามองสามีด้วยความซาบซึ้งและภาคภูมิใจ โลกมืดอันน่ากลัวบัดนี้อบอุ่นปลอดภัยเพราะมีอ้อมแขนของเขาคอยปกป้อง
---
ขณะที่งานเลี้ยงดำเนินไปอย่างคึกคัก บริเวณกาบเรือยอร์ชส่วนท้ายเรือที่เงียบสงบ
‘แก้ม’ เพื่อนสนิทของใยไหมที่ได้รับเชิญมาร่วมงานในฐานะแขกคนสำคัญ กำลังเดินสูดอากาศหายใจเข้าลึกๆ ด้วยความประหม่า เธออยู่ในชุดเดรสสีแชมเปญยาวระพื้นและรองเท้าส้นสูงเข็มที่ไม่คุ้นชิน ขณะกำลังก้าวขึ้นบันไดวนเพื่อไปยังชั้นดาดฟ้า คลื่นลมทะเลพัดเอื่อยทำให้ตัวเรือโคลงเคลงเล็กน้อย
*ฟุบ!*
"ว้าย!" แก้มร้องอุทานเสียงหลง ร่างกายสูญเสียการทรงตัวหงายหลังเกือบจะลื่นไถลตกบันไดลงสู่พื้นด้านล่าง
ทว่า ก่อนที่ร่างของเธอจะร่วงหล่น ฝ่ามือแกร่งทรงพลังข้างหนึ่งก็พุ่งเข้ามาโอบหมับเข้าที่เอวคอดกิ่วอย่างรวดเร็วและแม่นยำ ดึงรั้งร่างบางเข้าหาอกแกร่งหนาหนั่นตึงแน่นของเขาจนแก้มปะทะเข้ากับกลิ่นน้ำหอมแนววู้ดดี้เย็นๆ ปนกลิ่นอายมาเฟียสะกดประสาท
ดวงตากลมโตของแก้มเบิกกว้างสบเข้ากับดวงตาคมกริบเ็าดุจน้ำแข็งของ ‘อาเฟย’ บอดี้การ์ดหนุ่มหน้าตายมือขวาของหมอวิน ท่ามกลางแสงจันทร์นวลตา ใบหน้าของทั้งคู่ห่างกันเพียงคืบ ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดกันจนแก้มรู้สึกหน้าร้อนฉ่า หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน
อาเฟยจ้องมองดวงตาสั่นระริกแสนสดใสของหญิงสาวชั่วครู่ ก่อนจะค่อยๆ พยุงเธอให้ยืนทรงตัวได้อย่างมั่นคงและปล่อยมือออกทันทีตามมารยาทอันเข้มงวด
"ระวังตัวด้วยครับคุณแก้ม... บนเรือโคลงเคลงบ่อย" อาเฟยเอ่ยเสียงเรียบนิ่ง ใบหน้ายังคงเฉยชาไร้อารมณ์ ทว่าหากสังเกตดีๆ ปลายหูหนาของเขากลับขึ้นสีแดงระเรื่อจางๆ
"ขะ... ขอบคุณค่ะ" แก้มตอบเสียงอ้อมแอ้ม หัวใจบีบตัวสั่นไหวอย่างเก้อเขิน สายตาจับจ้องแผ่นหลังกว้างของอาเฟยที่เดินจากไปอารักขาความปลอดภัยต่อด้วยมาดหน้านิ่ง ทิ้งไว้เพียงเคมีบางเบาที่เพิ่งเริ่มต้น
---
หลังเสร็จสิ้นพิธีการเปิดงาน วินเซนต์พานายหญิงของเขาหลบออกจากเสียงดนตรีอึกทึก ก้าวเข้ามาในห้องนอนวีไอพีสุดหรูหราส่วนตัวภายในเรือยอร์ชที่ปิดไฟมืดสนิท มีเพียงแสงไฟสีทองจากขอบเพดานและแสงจันทร์สลัวที่ลอดผ่านบานหน้าต่างกระจกบานกว้างมองเห็นผืนน้ำทะเลระยิบระยับ
สายลมทะเลด้านนอกพัดพาให้เรือยอร์ชหรูโคลงเคลงเอียงช้า ๆ เป็จังหวะสอดประสาน
วินเซนต์ปิดประตูและลงกลอนเหล็กแ่า ก่อนจะเดินเข้ามาประชิดร่างบางโอบกอดเธอจากด้านหลัง ซุกใบหน้าหล่อเหลาลงคลุกเคล้าซอกคอหอมกรุ่นของใยไหมอย่างแสนรัก สองมือหนาลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าของชุดราตรียาวราคาสูงลิ่ว
"ค่ำคืนนี้เธอสวยเหลือเกินใยไหม... สวยจนฉันแทบคลั่งตายคางานเลี้ยง" วินเซนต์กระซิบเสียงแหบต่ำพร่าสะกดอารมณ์เสน่หา
เขาไม่รอช้า รูดซิปชุดราตรียาวด้านหลังลงช้าๆ ปล่อยให้ผ้าราคาแพงร่วงหล่นลงไปกองกับพื้น เผยเรือนร่างเปลือยเปล่าขาวผ่องละมุนดุจน้ำนมสะท้อนแสงจันทร์ ทรวงอกคู่งามอวบอิ่มชูชันปลายยอดสีชมพูหวานหดเกร็งสั่นระริกท้าทายสายตา วินเซนต์จัดการปลดเปลื้องสูทและเสื้อผ้าของตนเองออกจนร่างเปลือยเปล่ากำยำตึงแน่นเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อกำยำสมชายชาตรี
วินเซนต์อุ้มร่างบางขึ้นไปวางกึ่งกลางเตียงนอนคิงไซส์หนานุ่ม เขาก้าวขึ้นมาทาบทับกึ่งกลางกาย แยกเรียวขาขาวโพลนสองข้างของเธอออกกว้างพาดไหล่กว้าง เผยรอยแยกชื่นแฉะสีชมพูหวานที่หลั่งน้ำรักฉ่ำเยิ้มปริ่มปากทางรักต้อนรับท่อนกายหนาใหญ่ั์ของเขาที่ขยายขีดสุดตระหง่านท้าทาย
"คุณวินเซนต์... เบาๆ นะคะ... เรือกำลังโคลง..." ใยไหมกระซิบเสียงหวานพร่า สองมือบางจิกเกร็งผ้าปูที่นอนแน่น
"เรือโคลงสิยิ่งดี... จะได้เข้าลึกๆ ไงครับคนสวย" วินเซนต์กระซิบเย้าแหย่เสียงต่ำ
เขากดสะโพกสอบสอดแทรกลำลึงค์ใหญ่ั์ร้อนจัดเข้าสู่ช่องทางรักแคบชื้นแฉะรวดเดียวมิดด้าม ความแน่นตึงอุ่นซ่านทำเอาใยไหมอ้าปากค้างเชิดหน้าส่งเสียงครางสั่นสะท้านสะโพกมนลอยสูงรับแรงตอกอัด
*สวบ... ปึก!*
"อ๊าาา... วินเซนต์... แน่น... อ๊ะ..."
วินเซนต์ครางซีดฟันกรามขึ้นนูนเสียวสยิวสูงสุดเมื่อผนังเนื้ออุ่นด้านในตอดรัดแก่นกายหนาแ่าเขาแทบขยับไม่ได้ สะโพกหนาเริ่มโยกบดขยี้เน้นน้ำหนักกระแทกกระทั้นเป็จังหวะตามการโคลงเคลงของเรือยอร์ชที่สอดรับคลื่นน้ำทะเลด้านนอกอย่างเร่าร้อน
*แจ๊ะ... แจ๊ะ... ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!*
เสียงสะโพกแกร่งกระแทกอัดลื่นไถลเปียกโชกขยับโยกเน้นๆ เข้าออกลึกสุดโคนขูดผนังเนื้อนุ่มกระตุ้นจุดเสียวซ่าน ใยไหมตัวบิดสะท้านสยิว ครางหวานระงมลั่นห้องนอนหรู สองเต้าอวบอัดโยกคลอนส่ายไหวตามแรงส่งกระแทกของัหนุ่มที่ก้มลงบดจูบขบเม้มยอดอกแดงระเรื่อขยำขยี้อย่างแสนรักเพื่อส่งความเสียวให้ทวีคูณ
"ซี้ด... รูของเมียแน่นมาก ตอดแน่นจนหัวใจฉันจะวายแล้วใยไหม..." วินเซนต์กระซิบคำพูดกระตุ้นตัณหาพร่าต่ำขยับกระแทกกระทั้นเร่งจังหวะดุดันป่าเถื่อนรัวเร็ว
ใยไหมตัวเกร็งสั่นระรัวดวงตาขาวโพลนสะท้านคลื่นความเสียวซ่านที่พุ่งทะยานบีบอัดกึ่งกลางกายสาวจนกระตุกถี่บิดเร่าสะโพกรับพายุรัก
วินเซนต์กระแทกอัดท่อนกายลึกเน้นย้ำความดิบห้าครั้งสุดท้ายตอกอัดเน้นๆ เข้าจุดกระสันลึกสุดแรง
*ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!*
เสียงครางหวานขาดห้วงเมื่อแรงกระแทกสุดท้ายตอกอัดเข้าจุดลึกสุด สองร่างเกร็งกระตุกกอดรัดกันแแ่ รอยแยกชื้นแฉะบีบเค้นลำกายร้อนระยับตอบรับจังหวะปลดปล่อย วินเซนต์คำรามต่ำพลางฉีดพ่นน้ำรักอุ่นร้อนทะลักเข้าไปในตัวเธอจนหมดสิ้น ความร้อนผ่าวหลอมรวมสองหัวใจให้จมดิ่งสู่ความสุขสมในความมืด.