ขณะนี้คีธและลัวร์ รวมถึงพวกลูกน้อง ก็มาถึงคฤหาสน์ของตระกูลเสตนะกุล คฤหาสน์หลังนี้เป็คฤหาสน์หลังใหญ่ที่มีระบบความปลอดภัยสูงมาก แม้จะไม่เท่าในยุคอนาคต แต่ในยุคนี้ก็จัดว่าป้องกันหนาแน่นมาก กำแพงที่ด้านหน้าก่อนมาถึงคฤหาสน์ก็สูงเกือบๆ 5 เมตรเลยทีเดียว แถมยังมีระบบช็อตไฟฟ้าอีกด้วย!!
พอขับรถเข้าไปถึงในคฤหาสน์ คีธก็รู้สึกถึงความอบอุ่นแปลกๆ มันเป็สายใยที่อบอุ่นและโหยหา พลางให้คิดถึงเหมือนเมื่อก่อนเลย
เมื่อทั้งพี่ชายและน้องลงจากรถก็พลันเห็นคนกลุ่มหนึ่งยืนรออยู่ที่หน้าทางเข้า พวกเขาคืออดีตนายท่านและนายหญิงเสตนะกุล กับคุณหนูน้อย และพวกข้ารับใช้ ที่ยืนรอผู้เป็ลูก และ นายอยู่ตรงนั้น
"คีธ นี่ลูกคือคีธใช่ไหม แม่…แม่คิดถึงลูกมากเหลือเกิน" เสียงของอดีตนายหญิงเรรินทร์ โบวารี เธอเอ่ยถามเด็กชายตรงหน้า เมื่อเธอเห็นเด็กหนุ่มพยักหน้าตอบเธอ เธอก็รู้สึกดีใจมากที่ได้พบกับลูกของเธอกับสามีที่หายตัวไปกว่า 10 ปี ลูกของพวกเธอดูซูบผอมลงไปมาก แต่ใบหน้าน่ารักนั้นยังคงเหมือนเดิม เมื่อเธอเห็นสภาพของลูกชายที่หายไปเธอก็ร้องไห้โฮออกมา
คีธเมื่อเห็นแม่ของตัวเองร้องไห้นั้นเขาก็ไม่คิดอะไรมาก เขาเดินเข้าไปกอดแม่ของเขาที่กำลังร้องไห้อยู่ จู่ๆดวงตาของเขาก็แดงก่ำ น้ำตาของเขาก็ไหลออกมา นี่คงเป็สายใยแม่ลูกละมั้ง ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่รู้สึกเ็ปใจกับที่แม่ร้องไห้เพราะเขาหรอก
เมื่อคุณหญิงเรรินทร์หยุดร้องไห้แล้ว เธอสะอื้นเล็กน้อย แต่ก็ยอมผละคีธออกจากอ้อมกอดของเธอเพื่อที่จะได้มองใบหน้าน่ารักนั้น
พยัคฆ์ เสตนะกุล อดีตนายท่าน หรือพ่อของคีธนั้นเข้ามากอดคีธไว้แน่นแม้ว่าเขาจะไม่ได้มีน้ำตาไหลออกมา แต่ก็ััได้ถึงความอบอุ่นของอ้อมกอดนั้น แม้ว่าใบหน้าจะเรียบนิ่ง แต่คนสนิท และ คนรับใช้อื่นๆก็รู้ดีว่า นายท่านพยัคฆ์นั้นรู้สึกผิดที่พลัดหลงกับลูกชายคนนี้ เขาเสียใจมากที่ไม่สามารถตามหาลูกชายได้ไว ทำให้ลูกเติบโตมากับตระกูลที่เลวร้าย พอในวันนี้ที่ได้เจอกับลูกชายคนที่ 2 ของเขา ทำให้เขามีความสุขอย่างมาก ความหนักอึ้งและความรู้สึกผิดในใจนั้นไม่ใช่ว่าจะหายไปได้ แต่อย่างน้อยมันก็เบาบางลงกว่าเดิม
ราตรี เสตนะกุล น้องสาวคนสุดท้องของคีธนั้นเมท่อเห็นว่าทุกคนกอดคีธเรียบร้อยแล้ว เธอจึงวิ่งไปกอดพี่ชายคนนี้ของเธอ แม้ว่าตอนที่พี่ชายพลัดหลงเธอจะอายุได้ไม่กี่ปี แต่เธอก็จำได้ว่าพี่ชายแสนดี น่ารัก อบอุ่น และอ่อนโยนของเธอหายไป ในวันที่พี่ชายของเธอหายไปนั้นในครอบครัวเธอไม่มีความสุขเลย ทุกคนต่างพากันโทษว่าเป็ความผิดของตรงเอง ถึงแม้ว่าจะรู้อยู่แล้วว่าไม่ใช่ก็ตาม ดีจริงๆที่วันนี้พี่กลับมา พี่ที่แสนดีของเธอกลับมาแล้ว
"ทุกคนครับ ผมกลับมาแล้ว คีธกลับมาแล้ว ผมคิดถึงพ่อ แม่และน้องมาก" คีธพูดขึ้นทั้งน้ำตา วันนี้เป็วันที่ดีอย่างยิ่ง!! ดีแบบสุดๆในที่สุดเขาก็ได้กลับมาพบครอบครัวแล้ว
ลัวร์ที่เห็นทุกคนกำลังเศร้าปนดีใจจึงได้บอกให้พวกเขาเข้าไปในบ้านดีกว่า คีธ น่าจะเดินทางมาเหนื่อยๆ เมื่อทุกคนได้ยินว่าคีธน่าจะเหนื่อย ทุกคนจึงพาคีธเข้าไปในบ้าน แล้วตระกองกอดกันอยู่ที่โซฟาหนังสีดำขนาดใหญ่
เมื่อทุกคนอารมณ์ดีขึ้นแล้ว ลัวร์จึงได้บอกให้คนรับใช้พาคีธไปพักในห้องสมัยเก่าของคีธ แม้ว่าเ้าของจะไม่อยู่เป็สิบปี แต่ห้องนี้ก็ได้รับการทำความสะอาดอยู่บ่อยครั้ง และตกแต่งห้องอยู่เรื่อยๆ โดยแม่ของคีธ เธอมักจะเปลี่ยนแปลงห้องของคีธอยู่บ่อยครั้งเพื่อรอดูว่าเมื่อลูกชายเธอกลับมาเขาจะดีใจขนาดไหนที่เห็นห้องของเขาสะอาด สวยงามแบบนี้
เมื่อคีธไปที่ห้องของเขา เขาก็รู้สึกว่าห้องที่แม่ตกแต่งให้นั้นเหมือนห้องในโลกนั้นเลย โลกที่เขาเป็วินเซนทร์ เขาชอบห้องนี้มาก เพราะมันคล้ายห้องของเขาและมันดูอบอุ่น สบายใจอีกด้วย
เมื่อคีธพักผ่อนเสร็จแล้วก็ลงมาข้างล่างพร้อมกับเจอครอบครัวของเขารอเขาอยู่ตรงห้องนั่งเล่น เมื่อทุกคนเห็นว่าคีธดูดีขึ้นแล้วจึงชวนคีธไปทานข้าว แม้ว่าจะไม่รู้ว่าอาหารที่คีธชอบตอนนี้กับตอนวัยเด็กจะเหมือนกันหรือไม่ แค่พวกเขาก็อยากที่จะลองทำดู ถ้ามีสิ่งไหนที่คีธชอบหรือไม่ชอบ จะได้เอาเข้า เอา ออกเพื่อคีธ
"คีธ คือแม่ไม่รู้ว่าลูกยังชอบอาหารพวกนี้เหมือนเดิมไหม แต่แม่อยากทำให้หนู ถ้าหนูไม่ชอบอะไรบอกมาได้เลย แล้วมีอย่างอื่นที่ชอบหรืออยากกินอะไรไหม แม่จะได้ให้แม่ครัวไปทำเพิ่มให้"
คีธเมื่อเห็นอาหารวางอยู่เต็มโต๊ะแล้วก็พบว่าเป็อาหารที่เขาชอบอยู่แล้ว เลยส่ายหัวบอกแม่ว่า
"ไม่เป็ไรหรอกครับ ผมทานได้ ทุกอย่างเป็ของที่ผมชอบหมดเลย ขอบคุณนะครับ"
เมื่อแม่ได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกอยากร้องไห้ออกมา
"จ๊ะ แต่ถ้าหนูอยากได้อะไร บอกเพิ่มมาเลยนะ"
"ครับ"
"ทุกคนทานเถอะครับ ทานตอนร้อนๆอร่อยนะครับ"
เมื่อทุกคนเห็นคีธทานอาหารพวกนี้อย่างมีความสุขพวกเขาก็พลอยมีความสุขด้วย พวกเขาพากันเมียนมองว่า ลูกตัวน้อยๆ น้องชาย พี่ชายชอบกินอะไร เมื่อเห็นว่าคีธชอบกินกุ้งพวกเขาก็ตักกุ้งเพิ่มให้ เมื่อเห็นคีธชอบทานปลาพวกเขาก็ตักต้มยำปลาให้ เรียกได้ว่า เอาใจคีธแบบสุดๆ
พวกเขาแค่อยากต้อนรับคีธอย่างดี อยากให้คีธรู้ว่าพวกเขารักคีธมาก แต่ในสิ่งที่คีธคิดค่อ อย่างน้อยๆในวันนี้ วันแรกที่คีธกลับมาเขาก็ได้รู้แล้วว่าครอบครัวของเขายังตามหาเขา ยัง้าเขา แค่นี้ก็ดีพอแล้ว
เมื่อทุกคนทานอาหารด้วยกันเสร็จแล้ว ลัวร์ก็ได้เรียกทุกคนในครอบครัวและข้ารับใช้คนสนิทไปประชุมในห้องทำงานส่วนตัวของเขาเพื่อวางแผนเกี่ยวกับเื่ที่คีธกังวลขึ้น!!
6K
