บทที่ 4 1/2
ชุลมุนวุ่นวาย (ใจ)
ความเดิมตอนที่แล้ว
“ผมขอ…ขอ! … ขอ!!...เฮ้ย …ขอ!!!”
จู่ๆ เตชินทร์ก็ไม่สามารถพูดคำว่า ลาออก ได้ และไม่ว่าเขาจะพยายามพูดมันออกมาแค่ไหน ปากของเขาก็เม้มปิดอย่างแ่า ราวกับว่าเตชินทร์กำลังถูกใครบางคนร่ายมนตร์อยู่
ในขณะเดียวกัน เขาก็ััได้ถึงพลังงานบางอย่างที่อยู่ข้างหลังเขา เตชินทร์จึงรีบหันหลังกลับไปมองหามันทันที
ปรากฏเห็นตาเฒ่าผู้เ้าเล่ห์ในคราบพนักงานบริษัททัวร์แอบส่องอยู่ตรงประตู ที่ปากของเขาดูเหมือนกำลังขมุบขมิบอะไรบางอย่าง แต่ทันทีที่ชายชราถูกเตชินทร์จับได้ เขาก็รีบวิ่งหนีหายออกไปอย่างทันควัน!
“สรุปว่าไม่มีปัญหานะ…เอาล่ะแยกย้ายกันได้แล้ว”
เตชินทร์ขบกรามแน่นอย่างเจ็บใจ
ฉันจัดการแกแน่ ไอ้แก่เอ๊ยย!!!
-------------------------------------------------------------------
ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!
เสียงทุบประตูดังสนั่นไปทั่วอาณาบริเวณั้แ่ท้องฟ้ายังไม่สว่าง เตชินทร์ที่นอนอยู่บนเตียงรีบคว้าหมอนอีกใบขึ้นมาปิดหูของตัวเองทันที เขาพยายามบอกตัวเองไม่ให้เอาจิตไปโฟกัสกับเสียงหนวกหูน่ารำคาญที่กำลังก่อกวนเขาอยู่
เสียงนั้นดังอยู่เป็เวลานาน เมื่อไร้วี่แววว่าเ้าของบ้านลุกขึ้นมาต้อนรับ เสียงอันไม่น่าอภิรมย์ก็หยุดลงในที่สุด เตชินทร์ถึงกับแสยะยิ้มอย่างภาคภูมิใจในความอดทนอดกลั้นที่ตัวเองบำเพ็ญเพียรมาตลอดระยะเวลากว่าครึ่งชั่วโมง
แกร๊ก …
แต่ทันใดนั้น ประตูก็ถูกปลดล็อกโดยที่เตชินทร์ไม่รู้ตัว ในขณะเดียวกัน เขาก็หันกลับมานอนคลุมโปงต่ออย่างสบายอารมณ์
เท้าของใครบางคนก้าวเข้ามาในบ้านแล้วตรงดิ่งมายังเตียงนอนของคนที่เพิ่งได้รับชัยชนะ ก่อนเขาคนนั้นจะใช้มือหนาๆดึงผ้าห่มออกจากตัวของเตชินท์อย่างไม่ถนอม
“ไปทำงาน!!”
กันต์สั่งด้วยน้ำเสียงที่ทั้งห้วนและดุดัน ทำเอาคนที่กำลังจะผล็อยหลับถึงกับสะดุ้งตื่นด้วยความใ เตชินทร์เบะปากทำหน้าเหมือนคนร้องไห้
“ฮืออ เข้ามาได้ไงวะ กูอุตส่าห์เปลี่ยนกุญแจใหม่แล้วนะ” เขาคร่ำครวญกับตัวเอง
“อ๋อ”
กันต์ชูกุญแจดอกหนึ่งขึ้นมา
“ผมแอบปั๊มเก็บไว้ั้แ่เมื่อวานแล้ว เฮ้อ…ว่าจะไม่ละลาบละล้วงเข้าบ้านคนอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาตแล้วนะ”
เตชินทร์รีบสวนคืนกลับไปทันที “ไม่ต้องมาพูด! มึงงัดเข้าบ้านกูทุกวัน!”
หลังจากที่คุณป้าผู้จัดการสุดโหดลั่นคำสั่งให้เตชินทร์ไปเป็ผู้ช่วยเมนิลาและเนื่องจากที่ว่างในทีมอื่นๆเต็มไปหมดแล้วจึงทำให้กันต์ต้องตามเข้ามาอยู่ในทีมของเธออย่างเลี่ยงไม่ได้
ส่วนเหตุที่เขาต้องแว๊นมอเตอร์ไซค์มาแงะเตชินทร์ออกจากเตียงทุกวันแบบนี้ ก็เพราะถูกเมนิลากำชับว่าหากสมาชิกในทีมโดยเฉพาะเตชินทร์ที่ถูกคุณละเอียดหมายหัว ก่อปัญหาหรือสร้างความวุ่นวายขึ้นจนเื่ไปถึงหูเธอเข้า เมนิลาจะต้องถูกเธอแจกใบเตือนเนื่องจากบกพร่องในหน้าที่ที่ไม่สามารถควบคุมลูกน้องในทีมได้
และไม่เพียงแค่นั้น กันต์ที่ยังอยู่ใน่ทดลองงานอาจจะซวยถูกเชิญออกไปเดินเตะฝุ่นข้างถนนด้วยเช่นเดียวกัน!
แม้จะแปลกใจกับท่าทีเพี้ยนๆ ของลูกพี่ตัวเอง แต่เขาก็เหนื่อยสมองทุกครั้งที่พยายามหาสาเหตุ ตอนนี้เลยได้แต่ทำใจยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้นแทน
ถึงกระนั้น เตชินทร์ก็ยังไม่วายก่อเื่ให้เมนิลาปวดหัวไม่เว้นแต่ละวันมาตลอดระยะเวลาเกือบหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมาเพราะในเมื่อตาเฒ่าสาปให้เขาไม่สามารถพูดคำว่า ลาออก ได้ เขาก็จะทำให้คุณป้าหน้าโหดเป็ฝ่ายเปิดปากเนรเทศเขาออกไปเอง
ด้วยการสร้างวีรกรรมดังต่อไปนี้….
“ฉันจะเอาอาหารที่ปรุงสุกใหม่ๆเท่านั้น!”
ลูกทัวร์สาววัยกลางคนวาดแว้ดขึ้นอย่างไม่พอใจทันทีที่เห็นกล่องอาหารจากร้านสะดวกซื้อ ทำเอาเตชินทร์ฉุนกึกเพราะเขาและกันต์อุตส่าห์ดั้นด้นขับมอเตอร์ไซค์ฝ่าลมหนาวตอนเที่ยงคืนออกไปเสาะแสวงหาข้าวผัดกะเพราที่เธอ้าไกลจากที่พักถึงสิบกิโลเมตร! ซึ่งมีเพียงร้านสะดวกซื้อร้านเดียวเท่านั้นที่ยังคงเปิดให้บริการ
เตชินทร์ตอบ “ดึกขนาดนี้ ไม่มีร้านอาหารตามสั่งที่ไหนเปิดหรอกคุณ”
เธอจิ๊ปาก “ี้เีขับหาก็ว่ามาเถอะย่ะ”
เตชินทร์ฟิวส์ขาด “โว๊ย! ถ้าเื่มากนักก็ไม่ต้องแดก!”
เขาชักกล่องข้าวกลับคืนแล้วปาลงถังขยะข้างๆเคาน์เตอร์แผนกต้อนรับอย่างโมโห
“ก..แก!!!”
แม้กระทั่งกับเด็กก็ไม่เว้น….
“นี่แหนะ นี่แหนะ ตายซะไอ้ปีศาจ”
เด็กชายวัยอนุบาลซึ่งเป็หนึ่งในบุตรหลานของคณะลูกทัวร์ที่มาในวันนี้ ใช้ดาบของเล่นพลาสติกฟันเข้าที่ลำตัวของเตชินทร์พร้อมทั้งแลบลิ้นปลิ้นตาอย่างยียวนกวนประสาท ทำเอาต่อมหงุดหงิดของเตชินทร์เริ่มทำงาน
“ชิ่ว!ไปเล่นที่อื่นไป” เขาโบกมือไล่อย่างรำคาญ
แต่หนุ่มน้อยที่เห็นว่าเตชินทร์ตอบโต้ก็ยิ่งได้ใจใหญ่ เขาเริ่มฟาดไม่ยั้งขึ้นเรื่อยๆ
“ปีศาจกลายร่างแล้ว ชิ้งๆๆๆๆ”
เตชินทร์นับหนึ่งในใจเป็รอบที่ร้อย ก่อนสติจะขาดสะบั้นลงเมื่อเด็กนรกใช้ดาบทะลวงเข้ามาที่ร่องก้นของเขาแล้วหัวเราะร่าอย่างสะใจ เขาจึงคว้าดาบจากมือเด็กขึ้นมาแล้วจับฟาดลงที่หน้าขาตัวเองอย่างอำมหิต จนดาบหักออกเป็สองท่อนท่ามกลางสายตาของเหล่าลูกทัวร์และเมนิลากับกันต์ที่มองมาอย่างอึ้งๆ
เด็กชายเห็นสภาพของเล่นสุดรักสุดหวงถูกทำลายก็แผดเสียงร้องไห้จ้า
“แง๊!!!!!!!!!”
เมนิลาถึงกับยกมือขึ้นตบหน้าผากตัวเอง
และถึงแม้จะเป็ผู้สูงวัย ก็ใช่ว่าเตชินทร์จะปรานี…
“เป็โสดทำไมอยู่ไปให้เศร้าเหงาทรวง
ไม่คิดจะหาคู่ควงเดี๋ยวจะร่วงพ้นวัยไปเปล่า
เกิดมาเดียวดายจะตายเพราะความเหงาเศร้า
แต่งงานกันเสียเถอะเราอยู่ว่างเปล่าไม่ดีอะไร”
(ชื่อเพลง เป็โสดทำไม โดย สุรพล สมบัติเจริญ)
ขณะเดินทางกลับบ้าน เหล่ามนุษย์ลุงและมนุษย์ป้ากลุ่มหนึ่งได้แผดเสียงร้องคาราโอเกะบนรถทัวร์อย่างไม่เกรงใจลูกทัวร์คนอื่นๆที่กำลังนอนพักผ่อน ซึ่งเสียงร้องที่ไม่ตรงคีย์นั้นได้รบกวนโสตประสาทของผู้ที่ได้ฟังเป็อย่างมาก ทั้งลำโพงที่ถูกดันวอลลุ่มขึ้นจนสุดทำให้สิ่งของรอบๆตัวถึงกับสั่นะเืไปตามเสียงเบสดนตรี
แม้คนอื่นๆ จะไม่พอใจกับพฤติกรรมของลุงป้ากลุ่มนั้น แต่ไม่มีใครกล้าเปิดปากบอกเลยสักคนเพราะไม่อยากจะมีปัญหา เมนิลาที่เห็นเหตุการณ์จึงตัดสินใจลุกจากที่นั่งและเดินเข้าไปเพื่อหวังจะใช้วาทศิลป์โน้มน้าวคนกลุ่มนั้นอย่างที่เคยทำเป็ประจำมาตลอด
แต่ทว่า ไม่ทันจะได้ก้าวเดินออกไป เตชินทร์ก็เดินแซงตัดหน้าเธอขึ้นไปเสียก่อน ก่อนจะทำในสิ่งที่เธอไม่คาดฝันด้วยการเดินลงไปปิดสวิตช์เครื่องเล่นเสียงตรงห้องคนขับแล้วเดินกลับขึ้นมา
“รำคาญ”
เขาตั้งใจพูดลอยๆ ขึ้นมาให้ได้ยินโดยไม่แคร์สายตาแก๊งวัยเก๋าที่มองมาอย่างไม่พอใจ
“ถ้ารอบนี้นายยังป่วนไม่เลิก ฉันฆ่านายตายแน่”
หลังจากที่ทุกคนเริ่มทยอยลงมาจับกลุ่มรอไกด์นำเที่ยวข้างล่าง เมนิลาก็กระซิบเตือนเตชินทร์ด้วยน้ำเสียงน่ากลัวทันที ทำเอาคนถูกขู่ถึงกับขนลุกยกมือขึ้นลูบแขนตัวเองอย่างอัตโนมัติ
ตลอดเวลาที่ผ่านมา เตชินทร์ได้สร้างวีรกรรมสุดป่วนเอาไว้มากมายจนถูกเมนิลาด่าและตักเตือนหลายครั้ง แต่เพราะภูมิคุ้มกันที่ถูกเธอด่ามาตลอดสิบปี กอปรกับความสัมพันธ์ในตอนนี้ที่เป็เพียงเพื่อนร่วมงานกลับทำให้เขาไม่ได้รู้สึกสะทกสะท้านอะไร ซึ่งเตชินทร์คิดว่าเป็เื่ที่ดีด้วยซ้ำเพราะคุณละเอียดจะได้พิจารณาไล่ออกเขาออกสักที
อยากหลุดพ้นแล้วโว้ย!
“โอ๊ะ!! น้องเมย์เดินระวังๆ นะครับ”
ชายคนหนึ่งพูดขึ้นมาในขณะที่เมนิลากำลังเดินนำแถว
“คะ?”
“เดี๋ยวตกหลุมรักพี่เปรมขึ้นมา จะหาว่าไม่เตือน กิ๊วววๆ…”
เตชินทร์รีบหันขวับไปมองเ้าของมุกเสี่ยวสุดเหร่อทันที พบว่าเป็อาเสี่ยวัยกลางคนกำลังยืนส่งสายตาอันหวานชื่นให้เธอ ซึ่งเขาเองก็ได้แสดงท่าทีชัดเจนว่า้าจะสานสัมพันธ์กับเมนิลาอย่างออกนอกหน้า
แม้จะประกาศกร้าวว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเมนิลาอีกต่อไป ทว่า พอมีมนุษย์เพศผู้เข้ามาเกาะแกะเธอแล้ว…
เตชินทร์กลับรู้สึกฉุนกึกขึ้นมาเสียอย่างนั้น!
โปรดติดตามตอนต่อไป
--------------------------------------------------------
เ้าต้นนุ่น:
ฮั่นแน่!!! เฮียชินหึงเมียตัวเองเข้าซะแล้ว ไหนบอกว่าไม่อยากอยู่กับเมียแล้วไง!!!
636
