บทที่ 7 คู่หมั้น
ไม่ใช่เื่แปลกที่หลี่เฟิงจะรู้สึกสนใจโจวจงเหยา เพราะการใช้ชีวิตบนเรือสำราญไม่เหมือนกับบนบก ถึงแม้บนเรือจะมีกิจกรรมสนุก ๆ ให้ทำมากมายแต่เมื่อเทียบกับบนบกเขาก็ยังรู้ว่ามันยังขาดอะไรไปอยู่ดี ทว่าตัวของหลี่เฟิงเองก็ไม่ได้สนใจจะเล่นกิจกรรมอะไรบนเรืออยู่แล้ว ในตอนนี้เขารู้สึกอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับโจวจงเหยามากกว่ากิจกรรมต่าง ๆ บนเรือสำราญเสียอีก
หลังจากผ่านไปหนึ่งเดือนเรือสำราญหรูที่หลี่เฟิงโดยสารมาในที่สุดก็มาถึงจุดหมายปลายทางสิงคโปร์
ในเย็นวันนั้นโจวจงเหยาและหลี่เฟิงก็เดินทางมาถึงบ้านพักส่วนตัวหลังหนึ่งในสิงคโปร์แล้ว
เ้าของบ้านหลังนี้คือเศรษฐีใหญ่ชาวสิงคโปร์ชื่อหลินฉี ซึ่งหลินฉีกับโจวจงเยวี่ยนซึ่งเป็พ่อของโจวจงเหยา ทั้งสองคนมีความสัมพันธ์ทางธุรกิจกันอยู่ไม่น้อย นอกจากนี้โจวจงเหยาและลูกสาวของหลินฉีที่ชื่อหลินเสวี่ยก็เป็เพื่อนสนิทกัน
่นี้หลินฉีเดินทางไปติดต่อธุรกิจที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ดังนั้นบุคคลที่อยู่ต้อนรับพวกเขาที่สิงคโปร์จึงเป็หลินเสวี่ยแทน
หลินเสวี่ยที่รอต้อนรับอยู่ที่บ้านพัก ทันทีที่ห็นโจวจงเหยาเธอก็แสดงท่าทางตื่นเต้นอย่างไม่ปิดบัง แต่ก็รู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่เห็นหลี่เฟิงยืนอยู่ข้าง ๆ โจวจงเหยาว ในสายตาของหลี่เฟิง หลินเสวี่ยจัดเป็หญิงสาวที่อ่อนหวานและมีเสน่ห์มาก หลังจากที่หลินเสวี่ยมองหลี่เฟิงครู่หนึ่งก็เอ่ยถามด้วยความสงสัยทันที “เขาคือใครเหรอ?”
โจวจงเหยายิ้มให้กับหลินเสวี่ยด้วยท่าทีที่เป็มิตรและพูดว่า “เขาคือคู่หมั้นของฉัน อีกไม่กี่วันเราจะแต่งงานกันที่จีนแล้ว”
หลินเสวี่ยไม่ได้เป็ผู้หญิงเ็าเหมือนโจวจงเหยา เมื่อได้ยินว่าหลี่เฟิงเป็คู่หมั้นของโจวจงเหยา สีหน้าของหลินเสวี่ยก็เต็มไปด้วยตื่นเต้น
“ถ้าอย่างนั้นก็ต้องเป็พี่เขยแล้วละ เชิญด้านในเลยค่ะพี่เขย”
หลี่เฟิงมองไปที่สาวสวยสองคนตรงหน้าที่มีบุคลิกแตกต่างกันสิ้นเชิง ทันใดนั้นในใจของเขาก็รู้สึกอยากให้ว่าที่ภรรยาปลอม ๆ ของตัวเองเป็แบบหญิงสาวอีกคนก็คงจะดีไม่น้อย
หลี่เฟิงยิ้มและตอบอย่างสุถาพว่า “ผมยังไม่กล้าเป็พี่เขยหรอกครับ ผมกับจงเหยาเรายังไม่ได้แต่งงานกันเลย รอพวกเราสองคนแต่งกันก่อนถึงตอนนั้นเรียกว่าพี่เขยก็ยังไม่สายครับ”
หลินเสวี่ยขยิบตาให้พร้อมพูดเบา ๆ “ก็อีกไม่นานจะแต่งงานกันแล้วนี่คะ เรียกล่วงหน้าก่อนก็ไม่เห็นจะเป็อะไรเลย อีกอย่างพี่สาวของฉันไม่ค่อยสนใจผู้ชายคนไหนง่าย ๆ หรอกนะ”
หลี่เฟิงหัวเราะอยู่ในใจ… ‘คุณนี่ช่างรู้จักพี่สาวของคุณดีจริง ๆ พี่สาวของคุณก็คงเป็อย่างที่คุณว่า เธอไม่เคยสนใจผู้ชายคนไหน อีกอย่างเขาก็เป็แค่ตัวปลอม จะเรียกเขาว่าพี่เขยเนี่ยเรียกผิดคนแล้วละ’
ในขณะที่โจวจงเหยาเดินนำออกไปไกลแล้วเธอก็หยุดเรียกหลินเสวี่ย หลินเสวี่ยตอบรับแล้วก็รีบวิ่งไปหาโจวจงเหยาทันที
ในเช้าวันถัดมา โจวจงเหยาก็มอบหมายให้หลินเสวี่ยช่วยจัดการทำบัตรประชาชนให้หลี่เฟิงที่สิงคโปร์ก่อน ซึ่งเห็นได้ชัดว่าครอบครัวของหลินเสวี่ยมีอิทธิพลมากในสิงคโปร์เพราะเพียงไม่นานหลี่เฟิงก็ได้รับบัตรประชาชนสิงคโปร์เป็ของตัวเองแล้ว
ซึ่งตามความคิดของโจวจงเหยาการได้สถานะในสิงคโปร์นั้นง่ายกว่า แล้วค่อยโอนสถานะกลับไปในประเทศจีนอีกทีก็ได้
3K
