ณ โกดังเก็บข้าว...
เสียงเข้มโหวกเหวกโวยวายะโร้องหากัน เมื่อร่างระหงเดินมาด้านหน้า สายตาของเธอก็ได้เห็นกับชายกลัดมันรุ่นราวคราวเดียวกัน ทั้งเด็กกว่าและโตกว่าอายุของเธอนิดหน่อย แต่เหนือสิ่งอื่นใด คือร่างกายกำยำหนาใหญ่ที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม...พวกคนงานพม่ากลัดมันทั้งหลายถอดเสื้อหอบกระสอบข้าวไปวางเป็ชั้นตามระเบียบ...
เหงื่อบนผิวแทนสีเข้มไหลอาบเป็เงาวาวระยิบไปทั้งตัว กล้ามเนื้อแต่ละลูกและไรขึ้นที่ขึ้นตามหน้าท้องทำให้ภรรยาสาวยังไม่โผล่หัวปรากฎตัวเข้าไปด้านใน เธอแอบมองอยู่ในมุมมืด จ้องมองไปยังใบหน้าที่เต็มไปด้วยหนวดเคราเฟิมปาก ความดิบเถื่อนเ่าั้...มันไม่เคยััเรือนร่างของเธอมาก่อนในชีวิต
“เจ้หลินใช่มั้ยครับ”
“ว้าย....เอ่อ....ชะ...ใช่น่ะสิ....แล้ว....แล้วแกคิดว่าฉันเป็ใคร”
หลินหันหลังกลับไปมองชายร่างสูงที่ยืนอยู่ด้านหลัง...ไอ้ธันดา...คนงานพม่าร่างกำยำที่พึ่งย้ายมาใหม่ ร่างของมันใหญ่โตกว่าใครๆ เพราะยังเป็หนุ่ม ใบหน้าคมเข้มและผิวแทนแดงก่ำไปทุกส่วนทำให้หลินเบือนหน้าหนี เรียวแขนกอดร่างที่มีผ้าคลุมไหล่ผืนบางแน่น กลิ่นเหงื่อจากแรงงานด้านหน้าโชยติดจมูกจนต้องถอยหลังกลับ
“ฉัน....ฉันแค่มาดูว่าทำไมพวกแกถึงไม่หลับไม่นอน”
“เฒ่าแก่ย้งให้พวกผมเรียงกระสอบเตรียมเผื่อวันพรุ่งนี้ครับ”
“อ๋อ....ถ้าอย่างนั้นก็รีบทำให้เสร็จซะ เดี๋ยวฉันจะเข้าไปสำนักงานใหญ่เตรียมเอกสารให้ จะได้ไม่ต้องรอพรุ่งนี้”
“ครับ”
หลินรีบเดินหนีออกมาจากใบหน้าคมเข้ม สายตาของมันจ้องมองเรือนร่างของเธอราวกับจะกลืนกิน แต่สิ่งที่เกิดขึ้นดังกล่าว มันกลับทำให้หลินมีอารมณ์เป็อย่างมาก เธอส่ายหน้าสะบัดความคิดแย่ๆ ออกจากหัว ก่อนจะมุ่งตัวไปยังสำนักงานใหญ่เพื่อเตรียมเอกสาร...เธอพาตัวเองมาถึงระดับนี้แล้ว...จะให้ลดตัวไปคลุกคลีกับพวกเถื่อนเ่าั้...มันไม่ทางเกิดขึ้นเด็ดขาด!
โรงสีของเฒ่าแก่ย้งมีที่พักสำหรับคนงานอยู่ด้านข้างใกล้ๆ โกดัง ห้องแถวเล็กๆ ถูกสร้างเรียงกันเป็แนวสำหรับอยู่อาศัย แต่คนที่จะอยู่ที่นี่ได้มีเพียงแรงงานจากพม่าเท่านั้น เพราะคนงานคนไทยเมื่อเลิกงานก็ต่างแยกย้ายกลับบ้านของตัวเองไปกันหมด ทำให้เวลานอกงานในยามค่ำคืนเหลือเพียงแรงงานต่างแดน
“อื้ออ” เสียงครางในลำคอครางต่ำในห้องทำงาน...
หลังจากที่ตรวจตราเอกสารได้สักระยะ เจ้ใหญ่ก็เริ่มร้อนวูบวาบไปทั่วร่างกาย ภาพของเหล่าคนงานถอดเสื้อแบกกระสอบข้าวยังคงติดอยู่ในหัว แม้ว่าหลินจะพยายามสลัดภาพเ่าั้ออกแต่ก็ไม่เป็ผล โดยเฉพาะเสียงเข้มและใบหน้าดิบเถื่อนของไอ้ธันดา...สายตาที่มันมองมายังเรือนร่างของเธอ...มันทำให้ร่องด้านล่างกระโดนโลดเต้นอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน...
“กะว่าจะออกมาเดินเล่นให้นอนหลับแท้ๆ” ภรรยาสาวกล่าวเสียงเบา...
อารมณ์ที่ค้างคาจากหัวค่ำยังคงวนเวียนอยู่ระหว่างง่ามขา ร่างกายตอนนี้อ่อนระทวยไปซะทุกส่วน ภายในห้องทำงานอันเงียบสงบ มันทำให้ภรรยาผู้เปลี่ยวเหงามานานคิดตื้นเขิน เธอหมดหนทางสู้จนต้องเปิดคอมพิวเตอร์บนโต๊ะขึ้นมา จากนั้นจึงเริ่มเข้าสู่เว็บออนไลน์ที่เธอคุ้นชิน
“ซีดดด อื้มมมมม” นิ้วเรียวล้วงแหวกที่ง่ามสวาท...
ดวงตาโค้งเฉี่ยวจ้องการสมสู่ในจอคอมฯ สองหญิงชายกำลังนัวเนียกันอย่างดิบเถื่อน ยิ่งหลินเห็นอย่างนั้นเธอก็ยิ่งล้วงทแยงเข้าไปลึกยิ่งกว่าเดิม ในหัวจินตนาการถึงเซ็กส์อันเร้าร้อน มือข้างหนึ่งขยี้อยู่ที่ยอดเม็ดเสียว ส่วนอีกข้างก็ลูบไล่ไปตามเนินอกลูกโต