หลังจากที่อาตงคุยกับสองสามีภรรยาเรียบร้อยแล้วเขาก็เดินไปยังห้องของนาราเพื่อที่จะคุยกับเธอ
ก๊อกๆๆๆ
เสียงประตูห้องถูกเคาะทำให้นาราที่กำลังนอนอ่านนิยายถึงกับหงุดหงิดเดินขึ้นไปเปิดประตูห้องด้วยใบหน้าบอกบุญไม่รับ
"ทำอะไรอยู่หรอ?!!"อาตงเอ่ยถามทันทีที่ก้าวเดินเข้าไปในห้อง
"อ่านหนังสือค่ะคุณอามีอะไรหรือเปล่าค่ะ?!!"นาราปรับสีหน้าและน้ำเสียงทันทีเมื่อรู้ว่าใครมา
"อามารบกวนหนูหรือเปล่า?!!"อาตงไม่ได้ตอบคำถามนาราแต่กลับถามคำถามกลับแทนนาราส่ายหัวปฏิเสธอานงจึงพูดต่อ
"เธอรู้ใช่ไหมว่าเธอมีฝาแฝด?!!"อาตงเอ่ยเกริ่นนำก่อนจะเข้าเื่ถามเธอ
"ไม่รู้ค่ะ!"นาราพูดส่ายหน้าปฏิเสธเพราะเื่ที่เธอมีฝาแฝดเธอไม่รู้มาก่อนเลยจริงๆ
"แล้วเธอรู้ไหมว่าเธอไม่ใช่ลูกแท้ๆอาเฉินกับแคท?!!"นาราส่ายหน้าปฏิเสธน้ำตทคลอเบ้ากับความจริงที่ได้รับว่าเธอไม่ใช่ลูกพ่อกับแม่
"แล้วหนูเป็ลูกใครล่ะค่ะ?!!"เธอเอ่ยถามพร้อมก้มหน้าลงไม่สบสายตาอาตงมองนาราอย่างลำบากใจเหมือนกันที่จะต้องพูดเื่นี้ออกมาถ้าไม่ใช่เพราะความจำเป็เขาจะปล่อยให้เด็กคนนี้มีความสุขในฐานะคนธรรมดาทั่วไปอย่างที่เ้านายเขาขอเอาไว้
"ยืนคุยกันนานๆก็เมื่อยแย่!!..มานั่งนี่สิ!!"อาตงเลือกที่จะไม่ตอบคำถามเธอแถมยังพูดเปี่ยนเื่พร้อมกับเดินไ่งบนเตียงและตบที่ว่างข้างๆให้นาราไปนั่งด้วย
"คุณอาจะให้หนูทำยังไงค่ะ?!!"นาราเธอไม่ใช่คนโง่ที่จะดูอะไรไม่ออกจึงเอ่ยถามออกมาทันทีเพราะที่เขามาพูดเื่นี้กับเธอต้องมีอะไรแน่
"เธอฉลาดใช้ได้เลยนะ!!"อาตงเอ่ยชมเธอออกมาถ้าเทียบนารากับพี่สาวฝาแฝดของเธอแล้วเธอเหมาะที่จะเป็ผู้นำแก็งค์มากกว่าพี่สาวของเธอชะอีก
"เข้าเื่เถอะค่ะคุณอา!!..หนูไม่ชอบอะไรชักช้า!!"นาราเอ่ยบอกเพราะเธอไม่ชอบอะไรที่ยืดเยื้อเกินไปถึงแม้คุณอาท่านนี้จะไม่ตอบเื่ที่เธอเป็ลูกใครก็ตามแต่เธอก็จะสืบรู้มันให้ได้