“เอ้าๆ…พวกเรามากันครบยัง” เสียงเด็กชายวินัยถามเพื่อน “มากันครบแล้ว” เสียงเด๋กรุ่นราวคราวเดียวกันขานรับร่วมกัน “ วันนี้เรามาเล่นอะไรกันดีล่ะ…..เล่นซ่อนแอบดีไหมพวกเรา” เด็กผู้ชายตัดผมหัวเกรียนผิวคล้ำบอกกับเพื่อนๆ “ ดีๆ ข้าเห็นด้วยกับเ้าไม้มันนะ…เองว่าไงวินัย” เด็กชายเทพาถามวินัย “ก็ได้ๆ แต่เราไปเล่นแถวๆท้ายวัดดีกว่านะที่นั่นมีที่ซ่อนเยอะและมันเงียบดี ขืนเล่นตรงนี้พวกเราส่งเสียงดัง หลวงพี่จะมาดุเรา อดสนุกแน่ๆเลย” วินัยแนะเพื่อนๆ “ได้ๆงั้นไปกันพวกเรา” เสียงเพื่อนๆชวนกัน เด็กทั้งสี่เมื่อรู้จุดหมายก็พากันไปสถานที่นั้นทันที…..
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
แป๊ะซิงมาตามคำขู่ในจดหมายที่วางอยู่บนโต๊ะที่บ้าน ซึ่งแกยืนรออย่างไร้วี่แววของคนเดินบรรยากาศมองไปรอบๆมีต้นยางยืนตระหง่านสูงใหญ่โคนต้นยางรายล้อมด้วยต้นไม้พุ่มที่ขึ้นหนาทึบ ข้างๆตัว ณ ที่แป๊ะซิงยืนมีเจดีย์น้อยใหญ่ถูกสร้างเพื่อเป็ที่เก็บอัฐิของคนที่ตายไปแล้ว มองดูคล้ายๆซากปรักหักที่ถูกทิ้งร้างมานานแสนนาน บรรยากาศเย็นะเื มีเพียงเสียงจั๊กจั่นเรไรร้องดังเป็ระยะๆ หมอกที่หนาตาทำให้น่าขนลุก !!!ครู่หนึ่ง....ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าคนเดินคนกลุ่มหนึ่งเหยียบกิ่งไม้ใบไม้ กำลังเดินมุ่งตรงมาทางนี้ ที่ที่ แป๊ะซิงยืนอยู่ บัดนี้เสียงทุกอย่างที่ดัง ก็พลันหยุดลง ความเงียบเข้าครอบงำเหมือนสถานที่แห่งนี้ดั่งถูกต้องมนตร์สะกด##
“ หึหึหึ.....!!! เสียงหัวเราะที่ดังกังวานในม่านหมอกพร้อมกับเสียงเดินของคนกลุ่มนี้ ได้ใกล้เข้ามาๆ ใจของเถ้าแก่ซิงจดจ่อกับเสียงนั้น
คนกลุ่มนั้นก็มาหยุดตรงหน้าเถ้าแก่.............. “ ขอโทษนะครับที่ผมทำให้คอยเถ้าแก่ผมมีชื่อว่า กวงจู ผมมาที่นี้เพื่อมาพบท่านและนี่คนติดตามของผมเป็คนที่ช่วยพาผมมาพบคุณ กวงจูบอกสีหน้าของเขาดูจริงจัง “แล้วลื้อใช่ไหมที่ส่งจดหมายมาวางไว้ที่บ้านอั้ว ้าอะไร!?! ทำไมต้องนัดให้มาที่นี่ “ เถ้าแก่ซิงถาม “ ใช่....?!? ผมเองที่ใช้ลูกน้องให้เอาไปไว้ที่บ้านเพื่อให้ท่านได้เห็น ไม่งั้นเถ้าแก่ไม่ยอมออกมาแน่ๆ “ กวงจูพูดพร้อมมองด้วยสายตาที่ดุดัน ดูว่าเถ้าแก่ซิงจะตอบว่าอย่างไร??
" ลื้อ้าอะไร " บอกมา อั้วอยู่นี่....... มีอะไรว่ามา? อาซิงถามกลับไป “ อืมมมมม ได้ งั้นผมขอถามเลยนะ ว่าท่านไม่ใช่อาซิงใช่ไหม??
กวงจูเดินมาตรงหน้าอาซิงแล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ ตามองเป็ประกาย....... แถมกระซิบเบาๆข้างหู
ข้ารู้นะ....ว่า แกเป็ใคร !?! เถ้าแก่ซิง มองตามใบหน้าของกวงจู ตาจ้องตา " อั้วก็คือ อาซิงไง ใครบอกลื้อว่าอั้วไม่ใช?!? อาซิงตอบ
" อืม.........!!! งั้น กระผมหมดคำถาม กวงจูเดินออกมาเอามือเสยผมปิดหน้าของเขา มือชี้ไปทางลูกน้องทั้งสาม ส่งสัญญาณบางอย่าง
" แต่ !!! ลูกน้องข้ามีคำถามว่ะ??
สิ้นเสียงของกวงจู ที่ในขณะนี้หันหลังให้อาซิง ลูกน้องคนนึงวิ่งปรี่เข้าไปหาอาซิงอย่างรวดเร็ว อาซิงเห็นแบบนั้น แกก็ค่อยๆถอยหลังอย่างใจเย็นจนหลังติดกับเจดีย์.....สายตามองตรงหน้าไม่หวาดกลัวแม้แต่น้อย
!!!เปรี้ยง!?! เสียงหมัดของลูกน้องกวงจูต่อยออกมาปะทะกับมือของอาซิงอย่างจัง อาซิงใช้มือขวารับหมัดซ้ายของลูกน้องกวงจูได้
....เฮ้ย!! ลูกน้องกวงจูร้องเสียงหลง
ผลัก!! อาซิงใช้มือซ้ายเหวี่ยงเข้าที่รักแร้ของลูกน้องกวงจูอย่างแรง!! พร้อมกับขาซ้ายก้าวไปข้างหน้าเพื่อให้เกิดแรงส่ง มือขวาบีบหมัดไว้แน่น จนลูกน้องกวงจูร้องออกมา โอ๊ย !!
สิ้นเสียงร้อง ก็มีลูกน้องกวงจูอีกคนวิ่งพุ่งมาช่วย ชายคนนี้สูงราวๆ 2 เมตรกว่าๆ วิ่งมาหมายจะสั่งสอนอาซิง
ขาที่ก้าวเข้ามาประชิดจนใกล้ถึงตัวเขา เขาออกแรงเตะอย่างรวดเร็ว ความใหญ่ของขาที่ออกแรง ทั้งเร็วทั้งแรงประกอบกับร่างกายสูงใหญ่ จึงเตะตรงที่หัวอาซิงพอดี..... อาซิงรับเอามือขวาขึ้นตั้งรับการเตะเต็มแรงทันที!!!
ทันทีที่รับ ร่างของอาซิงก็ลอยตามแรงและตกลงพื้นอย่างนิ่มนวล
#กวงจูมองการต่อสู้นี้อย่าสนใจ#
ฮาฮ่าฮา !!! " เก่งมากที่รับการเตะของข้าได้! " ชายร่างั์พูด
" ไหนๆก็ไหนๆแล้ว เข้ามาพร้อมกันเลยก็ได้นะ อาซิงเชิญชวน " ไม่ได้ออกกำลังกายแบบนี้มานานมากแล้ว.....มาเข้ามา !!! .....มือของอาซิงกวักเรียก
#ตอนนี้ชายสามคนได้เข้ามาตะลุมบอนอาซิง หมายจะให้อาซิงยอมจำนนให้ได้#
ชายคนแรกวิ่งมา หวดหมัดทั้งซ้ายและขวาอย่างรวดเร็ว แต่อาซิงหลบได้อย่างตาเห็นชัดเจน หลบซ้ายขวาอย่างชำนาญ
ชายร่างั์อ้อมมาด้านหลังอาซิงโดยไม่ทันตั้งตัว ใช้ข้อศอกซ้ายกะแทกด้านหลังอาซิงอย่างแรง ทำให้อาซิงเสียหลัก ชายร่างเล็กแขนข้างนึงลีบผิดปกติ ว่องไวกว่าทุกคน ......โดดข้ามชายที่กำลังต่อยกับอาซิงขึ้น้า มือขวายืนออกมามีกงเล็บที่ยาว เล็งเข้าตรงคอของอาซิงอย่างแม่นยำเล็งคอและบีบเต็มแรง.....
อาซิงใช้มือซ้ายจับข้อมือชายร่างเล็กเอาไว้***
หมัดของชายอีกคนตรงเข้าที่ชายโครง แต่ชายร่างั์เข้ามาจะจับตัวอาซิงที่เสียท่าขณะนี้
" เตรียมตัวแพ้ได้เลย " กวงจูเห็นลูกน้องตัวเองได้เปรียบจึงพูดออกมา
สองมือที่จะทำการคว้าตัวอาซิงของชายร่างั์### คว้าพลาด!!!!! อาซิงใช้สองขาดีดตัวขึ้นเหยียบแขนชายร่างั์ พร้อมทั้งสปริงตัวโดตัวลอย ตีลังกาม้วนไปด้านหน้าตัวเอง บิดมือชายที่จับคอของเขาสะบัดมือม้วนตามตัวเอง ทำให้แขนชายคนนั้นผิดรูปอย่างเห็นได้ชัด ชายร่างเล็กปลิวตามแรง ........ขณะนี้ อาซิงได้เปรียบนั่งทับชายร่างเล็กจับข้อมือไขว้หลังหักขื้อมือ จนร้องโอดโอย !?!
เสียงร้องของชายร่างเล็ก ทำให้ชายที่เหลือทั้งสอง หยุดชะงัก!!! อาซิงเอาเข่ากะแทกหลังมือ มือซ้ายบีบคอชายล่างเล็ก ส่วนมือขวาล็อคแขนที่เหลือของเขา
" หยุด !!! เสียงกวงจูะโห้าม
" นาย !?!........ มาห้ามพวกเราทำไม!!! ชายร่างั์ถาม แกดูเพื่อนแกก่อนสิ
" ผมขอโทษแทนลูกน้องด้วยนะครับ " กวงจูแสร้งขอร้องอาซิง
" นาย ทำไม??? " ชายอีกคนถาม........ " ถอยออกมา " กวงจูบอกลูกน้อง
ชายอีกคนะโช่วยเพื่อนอย่างเร็ว ชายร่างั์จับคอเสื้ออาซิงหมายจะดึงให้ออกมาจากที่นั่น ออกแรงสุดแรง....... อ๊ากกกกกกกก!!!!!!!!!!! เสียงชายร่างั์เปล่งเสียงออกมา พร้อมเหวี่ยงอาซิงสุดแรงเกิด ทำให้อาซิงต้องปล่อยมือที่บีบคอและแขน
ตัวอาซิงลอยตามแรง จนจะชนกับเจดีย์ เขาจึงเอาขาทั้งสองข้างยันเจดีย์ไว้ทัน ..... ตุ๊บ !!! เสียงวัตถุหนักหล่นลงพื้น
ไม่ใช่เสียงอะไรนอกเสียจาก ร่างของอาซิงกลิ้งคลุกฝุ่นตรงนั้น อาซิงพยายามพยุงร่างลุกขึ้นพร้อมกับมองว่าตัวเองโดนอะไรมากระทบเมื่อกี้ ช้าไปนะสำหรับตำแหน่งอย่างท่าน กวงจูพูด เดินมาตรงหน้า
" ข้าถามท่านจริงๆเถอะทำไมท่านถึงหนีมาที่นี่ และท่านมีจุดประสงค์อะไร ?!?
" ข้าไม่จำเป็ต้องบอกเ้า อีกอย่างเื่ในอดีตไม่ต้องเอามาพูดอีกต่อไป......อาซิงตอบ
" ดี.....งั้นข้าไม่เกรงใจละกัน " พูดจบกองจูก็เดินตรงด้านหน้าอาซิง ตอนนี้สายตาอาซิงมองกวงจู เห็นร่างกวงจูแยกออกจากกันเป็หลายๆคน ภาพมันเบลอๆ
เขาพยุงร่างของตัวเองลุกขึ้นพร้อมตั้งท่าการตั้งรับการจู่โจมของกวงจู แต่ไม่ทันที่เขาจะลุก กวงจูก็มาถึงตัวสะก่อน !!! หมัดที่เร็วและแรงตามมา
พลั่กๆๆๆ เสียงหมัดกระทบกกหูอาซิง ด้านซ้ายสลับกับด้านขวา อาซิงเอามือป้องกันแต่ก็โดนเขาของกวงจูเสยเข้าที่ปลายคาง ทำให้ตัวเซหงายท้องไม่เป็ท่า
ตอนนี้ อาซิง มึนงงไปหมด ส่ายหน้าเพื่อที่จะทำให้ตัวเองรู้สึกตัวและ รับรู้ว่าอะไรเป็อะไร
ทั้งสมองและสายตาตอนนี้มันไม่สอดคล้องกันเหมือนไก่ชนที่ถูกตีจนสะบักสะบอม แต่ก็ยังฮึดสู้ !!!
กวงจูวิ่งเข้าใส่อาซิงหมายจะเอาให้ตายไปข้างนึง อาซิงลุกขึ้นมองมาที่ร่างกวงจูที่เข้ามาอย่างตั้งใจไม่มีทีท่าว่าจะกลัวแม้แต่น้อย
ทันใดนั้นร่างของกวงจูก็กระเด็นไปก่อนที่จะถึงตัวอาซิง
ตุ๊บ !!! ร่างกวงจูกระแทกพื้น ..." โยม อาตมาขอบิณฑบาตร ................สิ้นเสียงพูด ก็ปรากฏร่างพระภิกษุเดินออกมาจากพุ่มไม้ใหญ่ ในมือถือไม้กวาด ร่างกายกำยำ หน้าตายังหนุ่ม มองดูน่าจะเป็พระเพิ่งบวชใหม่ แต่ท่าทางสำรวม
" ใครกัน.......พระที่ไหนนี่ แล้วมาทำอะไรที่นี่ !?! ลูกน้องกวงจูร่างั์ถามขึ้น
อาตมาอยู่วัดนี้พอดีได้รับมอบหมายจากเ้าอาวาสให้กวาดรอบบริเวณวัด อาตมาเดินกวาดมาเรื่อยๆได้ยินเสียงเหมือนคนทะเลาะกัน เลยผ่านมาดูเห็นพวกโยมกำลังต่อสู้กัน ก็เลยเข้ามาห้ามนี่ละ พระภิกษุหนุ่มตอบ
***แล้วมันใช่กงการอะไรของท่าน กวงจูถาม
" มันไม่ใช่กิจของสงฆ์ก็จริง แต่นี่มันในวัดในวาจะมามีเื่ชกต่อยกันถึงขั้นจะฆ่ากันตายได้ไง มันบาปนะโยม !!! โยมจะว่าไงถ้าอาตมาจะขอบิณฑบาตร ภิกษุหนุ่มถามขึ้น กวงจูมองหน้าแล้วครุ่นคิดสักพัก " ได้ถ้าท่านกล้าขอข้าก็กล้าให้ แต่แค่วันนี้เท่านั้นนะ " กวงจูชี้หน้าพูดตอบ
ไปพวกเรากลับ กวงจูชวนลูกน้องเดินออกจากตรงนั้น หันหลังและเดินเลาะมาตามทางเล็กๆที่มีต้นไม้ใหญ่ทิวไม้ที่หนาตาจนกระทั่งลับตาไป
.....................ภิกษุหนุ่มรีบพยุงร่างของอาซิงทันที ดูว่าเขาหมดสติไหม ??
" ขอบพระคุณท่านมากครับพระคุณเ้า " เสียงอาซิงที่รู้สึกตัวตอบกลับมา
อาซิงรีบยกมือไหว้ " อย่าเกรงใจเลยโยม ฉันก็ช่วยได้แค่นี้ละ !!! โยมลุกขึ้นได้ไหมล่ะ อาตามาจะพยุงตัวให้ลุกขึ้นไปทำแผลที่วัดก่อนค่อยว่ากัน " พระภิกษุหนุ่มบอก
อะค่อยๆลุกนะ พระภิกษุหนุ่มบอก
ผมไม่เป็อะไรมากครับ ท่านบวชที่วัดนี้หรือครับ ผมไม่เจอหน้าท่านเลย อาซิงถาม
" อาตมาบวชที่วัดอื่นแต่ได้มาจำพรรษาที่วัดนี้เมื่อไม่นานมานี้เอง ............โยมอาตมามีเื่นึงจะบอกโยม.........." โยมไม่ต้องห่วงเด็กคนนั้นนะ ต่อจากนี้เด็กคนนั้นจะปลอดภัยดี มันเป็ชะตากรรมของเขาที่ต้องเจอ แต่โยมต้องดูแลตัวเองดีๆล่ะ " พระภิกษุหนุ่มพูดบอก
ท่านรู้ ??? อาซิงถาม ใช่ !!! แต่ถ้ายังไงก็ต้องระวังตัวไว้ อาตมาไม่รู้ว่าโยมทำอะไรมา รึมาทำอะไร แต่โยมเป็คนดีอาตามาก็จะช่วย แต่กรรมก็คือกรรมไม่มีใครหนีกรรมพ้น ถ้าโยมหยุดสร้างกรรมมันก็จะเป็ผลดีแก่ตัวโยมเอง พระภิกษุหนุ่มบอก
" สาธุครับ ผมจะทำตามที่ท่านบอก " จากนั้นอาซิงก็ก้มกราบพระภิกษุหนุ่มพร้อมเงยหน้ามองใบหน้าของท่านแล้วถามขึ้นว่า ไม่ทราบว่าหลวงพี่มีชื่อว่าอะไร?ครับ บุญเลิศ...........อาตมาชื่อ+++ บุญเลิศ +++
7K
![[จบแล้ว]ฉันจะไม่ยอมเป็นบอสที่ต้องตายตอนต้นเรื่องเด็ดขาด !](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1758290951_12175784.webp)