แบมออกมาจากห้องนอน แล้วก็ต้องงง เพราะโนวาแต่งตัวเต็มยศ ฉีดน้ำหอมจนฟุ้งยืนโพสท่าเสยผมอยู่ตรงหน้าห้องเขา
“ผมพาไปโรงพยาบาลก่อนมั้ย ต้องสแกนสมองหรือเปล่า”
“กูดูเหมือนจะป่วยเหรอ”
“ก็ดูไม่ปกติ”
โนวาอยากหยิกปากแบมเหมือนกันเอาดี ๆ
“จะไปดื่มไปดริงก์มันก็ต้องหล่อหน่อยสิวะ”
“ห้าโมงเนี่ยนะ”
“ก็บาร์เทนเดอร์ไปแล้ว ร้านยังไม่เปิดเหรอ”
“ร้านเปิดทุ่มนึง ผมไปนับสต็อก เคลียร์ของ เตรียมวัตถุดิบก่อน”
“เออ...เดี๋ยวไปส่งแล้วนั่งรอในรถก่อนก็ได้”
“ไปส่งทำไม ไปเองเป็ โตแล้ว”
“จะไปจ่ายค่าเหล้า กับค่าเืเมื่อวาน”
แบมพยักหน้า “งั้นค่อยไปตอนร้านเปิดก็ได้ จะรีบทำไม”
“อยากส่งแฟนไปทำงาน เห็นตะวันมันทำบ่อยอยากััรสชาติ”
พอได้ยินชื่อศัตรูหัวใจหมายเลขหนึ่งแบมก็ทำหน้าเหยียดโดยอัตโนมัติ
“ยังแผลสดอยู่ใช่มั้ย รสชาติของชีวิตมึง อกหักของมึงแค่โดนต่อย กูนี่หัวแตกเย็บหกเข็ม มึงโชคดีกว่ากูเยอะ”
“ที่จริงก็ดีแล้วแหละครับ ถ้าพี่เต้าหู้คบกับผม ผมคงดูแลเขาได้ไม่ดีพอ ดูสิชีวิตผมยังเละเทะอยู่เลย”
ดวงตาเศร้า ๆ ของแบมทำให้โนวานึกสงสาร เขาถือวิสาสะวางมือลงบนไหล่รุ่นน้องแล้วตบเบา ๆ
“แค่นี้มึงก็เก่งมากแล้วนะ มีความสุขได้แล้ว อย่าทำหน้าอมขี้ กูเหม็นแทน”
หัวใจแบมอบอุ่นขึ้นมาวูบหนึ่ง แม้มันจะพ่วงมาด้วยคำกวนตีน แต่นานแล้วเหมือนกันที่ไม่มีใครปลอบโยนเขาแบบนี้
“ขอบคุณครับ”
“ไป ๆ ไปทำงาน พี่จะไปทำคอนเทนต์เฝ้าแฟนสักหน่อย แค่คิดก็ดูเป็ผู้ชายอบอุ่นแล้ว”
แบมกลอกตาและถอนหายใจพร้อมกันเลย เขาไม่น่าเผลอคิดว่าพี่มันก็มีข้อดีเลยเชียว !
Destiny Bar เริ่มมีแขกเยอะั้แ่ร้านเปิด โนวาจับจองโต๊ะอยู่ที่มุมหนึ่งของร้านจริง ๆ แบมที่อยู่หลังบาร์เครื่องดื่มถึงกับปลง พี่มันว่างจัดจริง ๆ ยังดีที่วันนี้จอหนึ่งในร้านถ่ายทอดบอลพรีเมียร์ลีก คนที่นั่งรอจะได้มีอะไรทำบ้าง
แต่แบมก็คิดผิด ระหว่างที่โนวานั่งดื่มอยู่คนเดียวนั้น ก็มีคนเดินเข้าไปชนแก้วด้วยตลอด ทั้งสาวสวยหุ่นเซ็กซี่ และหนุ่มน้อย หนุ่มใหญ่หน้าตาดี วนเวียนมาไม่ขาดสายเลย
แบมชงเครื่องดื่มมือเป็ระวิง เหนื่อยจนต้องโทษโชคชะตา ทำไมเขาต้องทำงานหนัก แล้วไอ้ศัตรูหมายเลขสองถึงว่างนั่งคุยเจ๊าะแจ๊ะกับคนอื่นไปทั่ว
ว่างจนไม่น่าให้อภัยเลย !
และดูเหมือนหนุ่มน้อยหน้าหวานคนหนึ่งน่าจะถูกใจโนวาเป็พิเศษ แบมเห็นเขานั่งคุยกันนานแล้ว
พอมี่ว่างบ้างแบมก็หยิบโทรศัพท์มาดู
โนวา : เอาป้าย reserved มาวางที่โต๊ะพี่หน่อยสิ
โนวา : บอกว่าคนนี้บาร์เทนเดอร์จองแล้ว
แบม : ชอบไม่ใช่หรือไง คุยกันถูกคอเชียว
โนวา : แอบมองพี่เหรอคะ ไม่ต้องหึงนะ พอดีน้องเขาอยากเป็สจ๊วตเลยมาถามเื่สายการบิน Cyrus กับพี่น่ะ
แบม : เพ้อเจ้อ
มีออร์เดอร์ค็อกเทลมาใหม่อีกแล้ว แบมเลยเลิกสนใจโนวา
จนกระทั่งร้านปิดตอนเที่ยงคืน แบมก็ยังต้องเก็บกวาดบาร์อีกนิดหน่อย กว่าจะออกมาหน้าร้านก็เกือบตีหนึ่งแล้ว
มีผู้ชายตัวสูงหน้าหล่อ เซตผมเปิดหน้าผากยืนส่งยิ้มให้เขาอยู่ พร้อมยื่นแก้วน้ำปั่นมาให้
“เหนื่อยมั้ยคะ”
แบมรับน้ำอีกฝ่ายมาดูดด้วยความงง ๆ เขาหิวน้ำอยู่พอดี
แตงโมปั่น น้ำเชื่อมสองร้อยกระบวยแน่ ๆ หน้าเขาอี๋แก้วในมือเล็กน้อย
“ไม่ชอบแตงโมปั่น”
“คายออกมา”
“กลืนไปแล้ว”
“เื่มากเก่งที่สุด แล้วชอบอะไร วันหลังจะได้ซื้อถูก”
“น้ำเปล่า หรือพวกเลม่อนโซดาก็ได้”
“เที่ยงคืนหาง่ายมากมั้งเลม่อนโซดา”
“ก็ถามน้ำที่ชอบ ผมก็ตอบ”
“หิวมั้ย กินอะไรก่อนกลับมั้ย”
“คุณหิวเหรอ”
“กินก็ได้ ไม่กินก็ได้”
“ไม่อยากกินอะ อยากนอนแล้ว เหนื่อย”
“โอเคครับเด็ก”
“เฮ้ย !! คุณระวัง”
เพล้ง !!
แบมกระชากโนวาเข้าหาตัวเอง เพื่อให้พ้นรัศมีของกระถางดอกไม้ที่แมวตัวหนึ่งวิ่งผ่านมันไป คงกระแทกจนหล่นลงมา
“เชี่ย ดาวนำโชคของพี่”
“โห...คุณ พรุ่งนี้ตื่นก็ไปทำบุญบ้างนะ เกือบได้ไปโรงพยาบาลอีกแล้วมั้ยล่ะ”
“ไปทำกับพี่นะ ตักบาตรร่วมขัน ชาติหน้าจะได้เจอกันอีก”
ถามกูด้วย ว่าอยากเจอพี่มึงมั้ย !
“ไม่อะ จะนอน”
“ถวายสังฆทานก็ได้ รอน้องตื่นค่อยไป”
“ไม่ได้อยากทำบุญกับคุณ”
“แต่พี่อยาก คอนเทนต์ทำบุญกับเธอต้องมานะ วันนี้ลงสตอรี่นั่งเฝ้าแฟนไปละ คนกดหัวใจให้เต็มเลย”
“กระถางเมื่อกี้มีใครอยากทุ่มใส่หัวผมรึเปล่าเหอะ พวกในสายการบินพี่น่ากลัวจะตาย”
“เื่บังเอิญเถอะ อย่าคิดมากเลย ไป ๆ กลับบ้านกันดีกว่า ง่วงแล้วไม่ใช่เหรอ”
แบมพยักหน้า โนวาเลยถือวิสาสะยื่นมือไปคว้าข้อมือแบมแล้วเดินไปที่รถ
วันรุ่งขึ้นโนวาไม่มีตารางบิน เขาตื่น่สาย ๆ ตอนแรกจะเดินเปลือยท่อนบนลงมาเหมือนทุกวัน แต่คิดได้ว่ามีแฟนปลอม ๆ อยู่บ้านด้วยอีกคน เลยล้างหน้าล้างตาให้เรียบร้อย แล้วก็ใส่เสื้อยืดลงมา พร้อมคาดผมที่ไม่ได้เซตขึ้นไว้ไม่ให้มันปรกตา
“ลูกคุณหนูกูตื่นยังวะเนี่ย”
ชายหนุ่มคุยกับตัวเองตามประสาคนอยู่คนเดียวจนชิน เพราะตอนกำลังลงบันไดมาไม่เห็นแบม แต่พอลงมาถึงชั้นล่าง ก็เห็นน้องนั่งหลบมุมรีดผ้าด้วยท่าทีเก้ ๆ กัง ๆ อยู่กับโซฟาของเขา
ถึงดูไม่ชำนาญแต่แบมก็รีดไปเรื่อย ๆ ใส่ไม้แขวนทีละตัว จนสุดท้ายหมดตะกร้า
โนวากะพริบตาปริบ ๆ แล้วกูก็ยืนดูลูกคุณหนูเขารีดผ้าจนเสร็จเหรอ
“อ้าว คุณลงมาั้แ่เมื่อไหร่”
“พะเพิ่งลงมา”
“หิวรึยัง ผมสั่งข้าวต้มมาเผื่อนะ แล้วก็หยอดเงินคืนคุณในกระปุกแล้วนะ”
“บอกแล้วไงว่าเงินในนั้นก็ใช้ไปเลย ไม่ต้องคืน”
“ไม่อยากติดหนี้บุญคุณอะ กลัวชาติหน้าเกิดมาเจอกันอีก”
มันน่ารักได้ไม่ถึงนาทีจริง ๆ ไอ้เด็กนี้ แต่เอ๊ะ ! ทำไมต้องคิดว่ามันน่ารัก หรือเมื่อวานที่กระถางต้นไม้ร่วงกูหลบไม่พ้น หรือแผลที่หน้าผากจะสร้างเื่
“จะกินยังข้าวต้ม จะเทอุ่นให้”
“บริการดีจังเลยครับแฟน”
“บอกแล้วกลัวติดหนี้บุญคุณ นี่ก็ทำ ๆ ให้คุ้มกับสองหมื่นที่คุณให้อยู่”
โนวาอมยิ้ม มันก็น่ารักนั่นแหละ แต่แค่ปากไม่ค่อยดีเท่าไหร่
“หิวแล้วค่ะ น้องแบมเอาข้าวให้พี่กินหน่อย”
“เดี๋ยวผมเคาะชามข้าวป๊อง ๆ แล้วคุณค่อยมากินนะ”
“ไม่อยากกินแล้วข้าว อยากเตะเด็ก”
โนวาทำเป็จะวิ่งไล่ แบมรีบลุกแล้ววิ่งจู๊ดไปที่ครัว
นักบินหนุ่มยืนเท้าเอวรอ ถ้ามันอ้าปากพูดอะไรมาอีกเขาจะได้ด่าสวนทัน
แบมแกะข้าวต้มใส่ถ้วยเสร็จ ก็เอาเข้าเตาไมโครเวฟ ตั้งเวลาพอให้มันอุ่น ก็ยกถ้วยมาวางลงบนโต๊ะอาหาร
โนวาเดินมาลากเก้าอี้ แล้วนั่งลงฝั่งหนึ่ง
“นี่กินข้าวเสร็จแล้วไปทำบุญหน่อยนะคุณอะ”
“ไปด้วยกัน”
แบมส่ายหน้า
“ถ้าแบมไม่ไป พี่ก็ไม่ไป”
“ตัวโตจะแย่ อย่างอแงได้ปะ”
โนวาตาโต เพิ่งเคยมีคนบอกว่าเขางอแง เลยรู้สึกตัวเองเป็หมาตัวใหญ่ ๆ ที่กำลังอ้อนเ้าของยังไงก็ไม่รู้ เดี๋ยวมึงเจอท่าไม้ตายอ้อนตาหวานของกู ช่องเสียงที่แปดด้วย อ้อนทุกรายได้เน้ดทุกรายมาละ !
“แบมครับ ไปกับพี่นะ”
“ทำไมต้องไปด้วยอะ ผมจะ...เอ่อ...” หันไปมองกองผ้าก็ดันรีดหมดแล้วอีก
หันมาอีกทีโนวาก็เท้าเอวขึ้นเสียงวีนละ
“แล้วจะอยู่ห้องให้มันเปลืองแอร์เปลืองไฟทำไม ไป ! ออกไปด้วยกัน”
แบมเถียงไม่ทัน เพราะเด็กชายโนวาห้าขวบยกมือขึ้นมาปิดหูแล้ว
ไอ้รุ่นพี่หน้าหมา ทำตัวมึนเก่งที่สุดเลย
“เออ ผมไปอาบน้ำก่อน”
โนวายิ้มชอบใจที่ตัวเองชนะ
ในเมื่อหนีพี่มันไม่พ้น แบมก็ต้องช่วยให้ถึงที่สุดด้วยความคิดที่ว่าถ้าบุญโนวามากพอ จะได้ไม่พาเขาไปลำบากด้วย
แบมชวนโนวาไปซูเปอร์มาร์เก็ตเพื่อเลือกของสำหรับถวายสังฆทาน จะได้เลือกของที่พระสงฆ์นำไปใช้ได้จริง
“เหลือจะเชื่อว่าน้องรู้เื่แบบนี้ดี”
“ตอนเด็ก ๆ แม่ชอบพาไปวัดน่ะ”
“แล้วย้ายออกมาอยู่เองแบบนี้แม่ไม่คิดถึงแย่เหรอ”
“ไม่เจอแม่มานานแล้ว นานมาก ๆ แล้ว”
แบมตอบด้วยเสียงแ่ ๆ กับแววตาที่หมองลงมาก โนวารู้แล้วว่าเขาไม่ควรแตะเื่นี้ ความสัมพันธ์ของไอ้หมาเด็กกับที่บ้านน่าจะมีประเด็นละเอียดอ่อนอยู่มาก
“ขอโทษ พี่จะไม่ถามเื่ที่บ้านแบมแล้ว แต่ถ้าวันไหนอยากเล่า เล่าได้เสมอนะ พี่พร้อมฟัง”
“ไม่ได้สนิททำไมต้องเล่า” แบมตอบเหมือนไม่ใส่ใจ
“เออครับ อยากดีดปากอะ”
แบมยักไหล่แล้วเดินเลือกของต่อ ส่วนโนวาก็เข็นรถเข็นเดินตามแบมต้อย ๆ มันเป็ภาพที่นักบินหนุ่มเองก็ไม่คิดว่าชาตินี้เขาจะทำอะไรแบบนี้เหมือนกัน
ยังดีที่ของในรถเข็นเป็ของที่จะถวายพระสงฆ์ เกิดเป็กับข้าวหรือของใช้ในบ้านละก็...ฟ้าจะผ่าเอา
อยากรู้เหมือนกันว่าตะวันกับเต้าหู้มันรู้สึกยังไงนะเวลามาซื้อของเข้าบ้านด้วยกัน จั๊กจี้หัวใจหรือเปล่า
“ซื้ออันนี้ดีปะ พวกกาแฟ 3 in 1 เป็ซองพระท่านจะได้ชงกินได้”
“แบมว่าดีก็หยิบไปเลยครับ พี่มีหน้าที่จ่ายเงินอย่างเดียว”
“แล้วใครจะได้บุญ”
“บุญร่วมไงครับ”
“บอกแล้วไง ไม่แบ่ง กลัวเกิดมาเจอกันอีก”
“แล้วเจอพี่ไม่ดียังไง”
“ดียังไงดีกว่า”
“ต่อปากต่อคำเก่ง”
“ไม่เก่งเท่าพี่หรอก”
แบมเลิกเถียง แล้วก็หยิบในสิ่งที่คิดว่าควรนำไปทำบุญใส่ลงไปเลย
“แบม...”
“ว่า ?”
“หนูอยากได้อะไรก็ซื้อไปด้วยเลยสิ”
แบมทำหน้า WTF ใส่โนวา แล้วถลกแขนเสื้อดูกล้ามตัวเองด้วย
“เรียกหนูไม่ขนลุกเหรอ มีอะไรที่เหมาะสมกับคำว่าหนูเหรอ”
“กูซ้อมพูดให้ชินปากค่ะ อย่าสำคัญตัวผิด มึงไม่ได้ตัวเร๊ก ๆๆๆๆ น่ารักอยู่แล้วไอ้น้อง สูงเป็เปรตแบบนี้ เอาอะไรมาเหมือนหนูอะ !”
แบมหัวเราะ เหมือนสบายใจที่ได้โดนด่า
“ผมยังไม่ได้อยากได้อะไร รอเงินเดือนออกค่อยมาซื้อ”
โนวาโคลงศีรษะ แล้วก็เข็นรถตามแบมไปเลือกซื้อของทำบุญต่อ
แบมพาโนวามาที่วัดประจำของครอบครัว นักบินหนุ่มจอดรถที่ลานจอด แล้วก็เดินตามแบมไปยังกุฏิหลวงตาเพื่อถวานสังฆทาน ด้านหน้าชานมีพระสงฆ์สูงอายุรูปหนึ่งนั่งอยู่ ท่านยิ้มใจดีต้อนรับฆราวาสที่เพิ่งเดินเข้ามา
แบมรีบพนมมือไหว้ แล้วคลานเข่านั่งลง โนวามองเ้าหนุ่มข้าง ๆ ที่เรียบร้อยเกินงามก็นึกอึ้ง แบมหันมาทุบหัวเข่าให้ทีหนึ่งเลยเพิ่งรู้ตัวว่าต้องนั่งลงบ้าง
นักบินคนหล่อยกมือไหว้พระผู้ใหญ่ด้วยความนอบน้อม
“โยมแบม ไม่เจอกันนานนะ”
“ครับ ่นี้แบมงานยุ่ง เลยไม่ได้มาหาหลวงตาเลย”
“แล้ววันนี้มีเื่ร้อนใจอะไรรึเปล่า”
“พาพี่ที่รู้จักมาทำสังฆทานครับ”
หลวงตาพยักหน้า
แบมไปหยิบที่กรวดน้ำมาวางให้โนวาอย่างรู้งาน จากนั้นพระ
สูงวัยก็เริ่มกล่าวนำสวดให้ก่อน
เมื่อสวดท่อนแรกจบ ท่านก็เอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงใจดี
“โยมทั้งสอง ช่วยกันหยิบของมาประเคน”
“ของพี่เขาคนเดียวครับ”
พระฟังแล้วก็ยิ้ม ๆ “มาด้วยกันก็ช่วยกันเถอะโยมแบม คนละถุงก็ได้นั่นน่ะเอามาเยอะแยะไม่ใช่เหรอ”
โนวาหันไปทำหน้าชนะใส่แบม
คนน้องกลอกตา แต่เพราะเกรงใจหลวงตาที่รออยู่ เลยยอมทำตาม
“กรวดน้ำนะ เราก็แตะตัวพี่เขาไว้”
นักบินหนุ่มหันไปขยับปากพูดว่า อย่า-เถียง-พระ แบมทำหน้าเหมือนโลกจะแตกแต่ก็ต้องหันไปรับคำ
“ครับ”
โนวารู้ว่าน้องไม่เต็มใจนัก แต่จะยิ้มมากก็กลัวจะไม่สำรวม เลยหันไปขยับปากใส่อีกรอบ “ชาติ-หน้า-เจอ-กัน-อีก”
แบมแยกเขี้ยวใส่ หลวงตาเลยกระแอมให้หนึ่งที ทั้งคู่เลยสงบได้
เมื่อสวดบทกรวดน้ำเสร็จ ท่านก็พรมน้ำมนต์ให้ทั้งคู่
“อยู่ใกล้ ๆ กันไว้นะ่นี้น่ะ ดวงคนน้องน่ะช่วยปกป้องภัยให้คนพี่”
แบมอ้าปากค้างทำหน้าเหมือนจะร้อง ส่วนโนวาอมยิ้ม
“ผมเชื่อครับหลวงตา”
รอยยิ้มใจดีถูกส่งมาให้ทั้งคู่ แม้แบมจะหน้ามู่ทู่มากก็ตาม
“กลับบ้านกันดี ๆ ล่ะ”
“ขอบคุณคร้าบ”
โนวาอารมณ์ดีสุด ๆ ขากลับถึงขั้นคว้าข้อมือแบมที่สวมสร้อยลูกปัดอยู่ชูขึ้น มีแบ็กกราวนด์เป็ป้ายหน้าวัด แล้วก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายไว้ แล้วลงแคปชันในอินสตาแกรมว่า
โนวา : ทำบุญกะเธอ
และแน่นอนว่าแก๊งเพื่อนก็มาคอมเมนต์กันอย่างรวดเร็ว
ตะวัน : มาว่ะ
เต้าหู้ : อยากใส่ใจ มันเป็แบบนี้ได้ยังไง ผีผลักกันตอนไหน นัดหน่อย ไม่มีสมาธิทำงานแล้ว นอนก็ไม่หลับ
ตะวัน : ตะวันตบตูดนอนครับ
เต้าหู้ : เค้ารักตะวันที่ฉุดเยย
โนวา : คอนเทนต์กูค่า หยุดจีบกันสักพักเหอะ
เวหา : รีบบินกลับอยู่ รอหน่อยครับ
ขนาดเวหาที่ดูสุขุม สุภาพ ยังอยากรู้กับเขาเลยอะ
เมื่อโนวากับแบมขึ้นมานั่งบนรถ นักบินหนุ่มก็หันมาดูคนข้าง ๆ เมื่อเห็นว่าคาดเข็มขัดนิรภัยแล้วเรียบร้อย ก็ถอยออกจากซองจอด
“กลับคอนโดฯ เลยเนอะ อยากแวะอะไรก่อนมั้ย”
“คุณมีนัดไปให้หมอดูแผลไม่ใช่หรอ”
โนวาเลิกคิ้ว แล้วก็ต้องทำหน้ายู่ เพราะตึงแผลจนเจ็บ
“พี่ตื่นเต้นจัง หัวใจเต้นแรงมากเลย แฟนใส่ใจ !!”
แบมกลอกตา ในความดีใจเกิดเหตุของอีกฝ่าย
“เื่ตัวเองแท้ ๆ ทำไมไม่ใส่ใจ”
“ก็เพราะพี่รู้ว่ามีหนูคอยใส่ใจพี่ไงคะ”
แบมถอนหายใจอีก แล้วแกล้งมองออกไปนอกรถให้พี่มันเพ้อเจ้อไปคนเดียว
“ไปโรงพยาบาลกับพี่ใช่มั้ยคะ”
“แล้วถ้าผมบอกจะลงตรงนี้ คุณจะจอดให้เหรอ”
โนวาเหยียบเบรกกึก
แบมเองก็พูดเล่น ๆ ไม่คิดว่าพี่มันจะทำจริง ค่ารถจากวัดไปที่ Destiny Bar มันก็หลายตังค์อยู่นะ
นักบินหนุ่มยิ้มกริ่มที่ได้เห็นน้องทำหน้าเหวอ เขาสบายใจที่ได้แกล้งแล้วก็เหยียบคันเร่งให้รถเดินหน้าต่อ
“หยอกเล่นค่ะ”
“ไม่ใช่เพื่อนเล่น !”
“เบบี๋เ็าจุงเลย ใจเค้าเจ็บไปหมด”
ไปถึงโรงพยาบาลเขาจะบอกให้หมอเย็บปากไอ้นักบินสายการแสดงนี่ไปด้วยเลย !
TBC
2K
![อุบายรักซาตาน [อิงสิตางศุ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/c6c26dbf22ec738619a5ea27fa87932a.webp)
