ตอนที่ 26
หยางฟงรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติแต่ในตอนนี้แม้จะเป็เขาทว่าการรักษาประธานฮวงที่มีอาการหนักขึ้นกับการหากคนลงมือที่เป็ผู้ฝึกกำลังภายในแกร่งกล้าไปด้วยเป็เื่ยากเกินไป หากเขาหากตัวคนคนนั้นออกมาไม่ได้เขาก็รักษาประธานฮวงต่อไม่ได้เหมือนกัน แต่ถ้าเขาไปหาเวลาน้อยนิดที่เหลืออยู่นั้นประธานฮวงจะต้องตายอย่างแน่นอน
" ก็แค่คิดผิดว่าเป็ขอทานที่แท้แกก็เป็พวกต้นตุ่น ! "
" ไม่ใช่...มีคนกำลังก่อกวนฉันอยู่ "
" ในห้องนี้พวกเราก็เฝ้าดูเหมือนกันหมดไม่เห็นจะมีผีสางคนไหนอยู่ใกล้นายเลยเสียด้วยซ้ำแบบนี้ใครมันจะไปก่อกวนนายได้ ? "
ฮวงเซิงเทาออกท่าทาง มาจนถึงตอนนี้กระทั่งฮวงหยุนเหยาที่ไว้ใจหยางฟงมากที่สุดในตอนแรกก็เริ่มมีท่าทีลังเลแล้วเหมือนกัน
" ผู้อำนวยการคุณช่วยมาดูอาการคุณปู่ได้ไหมคะ "
" ได้ "
คราวนี้ผู้อำนวยการไม่ปฏิเสธอีกต่อไปแล้ว เขาเห็นเหมือนกันว่าการฝั่งเข็มของหยางฟงเลวร้ายขึ้นไปทุกทีดีไม่ดีหากให้ฝั่งเข็มมากกว่านี้ประธานฮวงอาจจะตายเร็วขึ้นและแม้แต่เขาก็ช่วยรักษาแก้ไขให้ไม่ได้แล้ว
" นี้นายตั้งใจฆ่าประธานฮวงงั้นหรอฝั่งเข็มลงไปลึกขนาดนี้และยังมีกำลังภายในแฝงเข้าไปอีก "
" ไม่ใช่...นี้มันไม่ใช่ฝีมือฉัน "
" เอาชายคนนี้ออกไปห่างๆ "
ผู้อำนวยการพอสั่งเสร็จหมอ พยาบาล ผู้ช่วยต่างพากันกั้นหยางฟงออกไปเพียงแต่แม้จะเป็ผู้อำนวยการเองแต่พอเขาจะพยายามดึงเข็มที่หยางฟงฝั่งลงไปนั้นเขากลับดึงขึ้นมาไม่ได้เหมือนกัน
" ผู้อำนวยการเกิดอะไรขึ้นอย่างนั้นหรอคะ "
" เฮ้อ...ผมไม่รู้ว่าเื่ก่อนหน้านี้เป็ยังไงทำไมพวกคุณถึงเชิญชายคนนี้มาช่วยรักษาประธานฮวง แต่ว่าก็อย่างที่ทุกคนเห็นเข็มของเขาฝั่งลึกกดลงไปขนาดนี้แม้แต่ความคิดจะนำกลับขึ้นมายังยาก เท่ากับว่าในตอนนี้มีทั้งพิษร้ายภายในร่างกายประธานฮวงแล้วก็ยังมีาแจากเข็มพวกนี้อีก "
" ถ้าไม่ใช่พวกคุณเป็คนอนุญาติชายคนนี้ผมคงคิดว่าเขาเป็นักฆ่าที่มาลอบสังหารประธานฮวง "
" ไม่ใช่...ก็บอกว่าไม่ใช่ฝีมือฉันปล่อยให้ฉันรักษาต่อไปสิ ! "
" เงียบซะ ! "
คนที่ะโดังลั่นในคราวนี้ไม่ใช่ฮวงเซิงเทาหรือว่าผู้อำนวยการเอง แต่กลับเป็ฮวงหยุนเหยาที่มีสีหน้าโกรธเคืองเต็มเกินทนแล้ว
" พาตัวชายคนนี้ออกไปซะ "
" คะ...ครับ "
สาวสวยอย่างฮวงหยุนเหยาพอโกรธแล้วก็มีด้านมุมที่น่ากลัวใช้ได้เลยทีเดียว หยางฟงถูกหอบหิ้วออกไปเขาพยายามส่งเสียงเพื่อแก้ตัวแต่ก็ไม่ได้ผลเลยสักนิด
" ผู้อำนวยการถ้าอย่างนั้นแล้วคุณจะช่วยรักษาคุณปู่ได้ไหม "
" แผลซ้ำซ้อนจนยุ่งเหยิงไปหมดแล้วแต่ก็ต้องยอมรับอย่างหนึ่งเลยชายหนุ่มคนเมื่อครู่นี้มีกำลังภายในแฝงลึกล้ำมากเขาฝั่งเข็มลงไป ผมเป็คนที่มีความรู้ทางการแพทย์เท่านั้นยากที่จะดึงเข็มพวกนี้ออก หากเป็กรณีทั่วๆไปก็อาจต้องทำการผ่าตัดแต่ในตอนนี้ประธานฮวงเหลือเวลาไม่มากแล้ว "
" มะ...หมายความว่า ? "
ผู้อำนวยการถอนหายใจอย่างเหนื่อยล้า เขาเหนื่อยจริงๆสาเหตุก็เพราะฉากบทละครเมื่อครู่เป็คุณชายหลี่ที่ควบคุมบอกกับเขาล่วงหน้า
" ก็ใช่ว่าจะไม่มีวิธีและถือว่าประธานฮวงยังมีโชคเข้าข้างอยู่ หากมีคนที่มีกำลังภายในลึกล้ำมาช่วยดึงเข็มพวกนี้ออกอาการของประธานฮวงก็สามารถคลายกังวลลงได้ "
" มีคนแบบนั้นในโรงพยาบาลแห่งนี้ด้วยหรอคะ "
" ไม่มีหรอกแต่ว่าบังเอิญว่าคนคนนี้มาที่โรงพยาบาลตอนนี้พอดีเลย "
ผู้อำนวยการหันไปมองทางหลี่เทียนพร้อมๆกับคนในตระกูลฮวง พวกเขามองไปที่ชายหนุ่มที่มุมหลังสุดของห้องยืนผิงกำแพงบอกว่าเป็ยอดฝีมืออะไรนั้นแต่ชายคนนี้ก็อายุน้อยมาก
" คะ...คุณคือ...คุณชายหลี่ ? "
แตกต่างกับเวลาตัวเอกพบเจอหน้าจะต้องมีฉากตบหน้าก่อนสักครั้งสองครั้ง แต่เมื่อเป็สุดยอดวายร้ายตัวจริงส่วนใหญ่ก็ล้วนแล้วแต่จะจดจำหลี่เทียนได้ในทันทีทั้งนั้น ฮวงเซิงเทาสมองว่างเปล่าไปพักหนึ่ง คุณชายอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวงมาอยู่ที่นี้ได้ยังไงกัน ?
" พอดีคุณชายหลี่มีแผนช่วยโรงพยาบาลแห่งนี้ขยายตึกผู้ป่วย ก่อนหน้านี้ผมกับคุณชายก็กำลังไปดูสถานที่สร้างอาคารและแบบอาคารเก่าๆเป็โครงพื้นฐานจนพอดีถูกเรียกตัวกระทันหันคุณชายหลี่ก็เลยตามผมมาด้วย "
" ไม่ทราบว่าคุณชายหลี่จะเป็ผู้ฝึกฝนกำลังภายในด้วย "
" เปล่าหรอกครับ คุณชายหลี่ไม่ได้ฝึกฝนแต่ว่าถ้าเป็ผู้คุ้มกันของคุณชาย "
ผู้อำนวยการพูดถึงแค่ตรงนี้ดวงตาของทุกคนก็สว่างวาบขึ้น ตระกูลหลี่นอกเหนือจากธุรกิจเงินทองความมั่งคั่งแล้วพวกเขายังมีส่วนเกี่ยวโยงกับกองทัพ กล่าวกันว่ามีทหาร ยอดฝีมือเกษียณตัวออกมากมายพวกเขาใช้ชีวิต่สุดท้ายหลังออกจากกองทัพที่ตระกูลหลี่เป็จำนวนมาก
" คุณชายหลี่ได้โปรดช่วยเหลือคุณปู่ด้วยหลังจากนี้ตระกูลฮวงของพวกเราสัญญาว่าจะตอบแทนคุณชายอย่างแน่นอน "
ฮวงเซิงเทาคิ้วกระตุกมองดูหลานสาวคนนี้ของตัวเองแต่ว่าเขาก็ไม่สะดวกจะค้าน
' ขอร้องเจรจากับหลี่เทียนงั้นหรอ ? มันแตกต่างอะไรกับสัญญากับซาตาน ! '
" ในเมื่อมาขอร้องกันขนาดนี้ฉันเองก็ไม่ใช่คนใจร้าย...ลุงฟู่ "
ร่างของลุงฟู่ปรากฏขึ้นด้านหลังหลี่เทียนแล้วเดินตรงไปข้างเตียงของประธานฮวง ลุงฟู่เพียงแค่มองดูหยาบๆไม่ได้สนใจอะไรมากเสียด้วยซ้ำก่อนที่คนโดยรอบจะได้ทันถามว่าเขาสามารถช่วได้รึเปล่ามือของลุงฟู่ก็ขยับโบกพร้อมกับเสียงโลหะกระทบลงพื้นจำนวนมาก
เสร็จแล้ว ?
แค่พริบตาเดียวเท่านั้นเอง ?
ฝีมือผู้คุ้มกันของหลี่เทียนคนนี้เก่งกาจขนาดไหนกัน ?
" คุณชายให้ผมขับพิษออกจากร่างกายเขาด้วยเลยไหม "
ไม่เพียงแต่ดึงเข็มของขอทานชั่วช้าออกมาได้แต่ยังสามารถขับพิษออกจากร่างกายได้ด้วย !
" คุณชายหลี่ ผู้าุโได้โปรดรบกวนด้วย "
ฮวงหยุนเหยาในที่สุดก็ได้เห็นแสงความหวังสุดท้ายเธอไม่ได้พุ่งเข้าหาลุงฟู่แต่เป็หลี่เทียน เห็นได้ชัดเลยว่ายอดฝีมือคนนี้เชื่อฟังทุกคำสั่งของหลี่เทียนคนเดียวเท่านั้น เธอจับแขนของหลี่เทียนเอาไว้ใบหน้าคลอน้ำตากำลังขอร้องอ้อนวอนสุดกำลัง
" หวังว่าเธอคงไม่ลืมคำขอร้องในวันนี้ "
ฮวงหยุนเหยารู้สึกแปลกแต่เธอก็ยังคงพยักหน้าขอเพียงแค่ช่วยปู่เธอได้อะไรอย่างอื่นก็ไม่มีปัญหาทั้งนั้น !
" ลุงฟู่รบกวนด้วย "
ลุงฟู่พยักหน้าแล้วยื่นฝ่ามือออกไปที่ประธานฮวง เหมือนว่าจะมีกระแสลมที่มองไม่เห็นชัดเจนพัดปัดเป่าที่ร่างของประธานห่วงหลังจากนั้นโพรงจมูกิัของประธานฮวงก็ขับถ่ายของเหลวสิ่งกลิ่นเหม็นเน่าออกมา
" เสร็จแล้วครับแต่ว่าเขาได้รับพิษไปนาน รวมกับก่อนหน้านี้อ่อนแอด้วยพิษก็แย่อยู่แล้วยังไปเจอชายหนุ่มคนนั้นฝั่งเข็มแบบผิดๆถูกๆอาการเลยแย่เข้าไปใหญ่ เขาเหมือนกับคนที่เยี่ยมแม่น้ำเหลืองแล้วครึ่งก้าวแต่ถูกเรียกกลับคืนมาได้ ร่างกายคงไม่ฟื้นตัวในสภาพเดิมเร็วๆนี้แต่ก็ถือว่าปลอดภัย "
พูดจบลุงฟู่ก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย
" ผู้อำนวยการคุณลองตรวจอาการของประธานฮวงอีกสักรอบ เพื่อว่าผู้คุ้มกันของฉันจะผิดพลาดไม่อย่างนั้นฉันอาจถูกพวกเขาหาเื่ทีหลัง "
ทุกคนรู้ว่าหลี่เทียนแค่หยอกล้อ แต่ถึงแม้จะจริงตระกูลฮวงยังไม่กล้าหาเื่หลี่เทียนง่ายๆขนาดนั้น !
" อืม...เป็เหมือนกับที่ผู้าุโที่คุ้มกันคุณชายกล่าวเอาไว้ไม่มีผิด ตอนนี้สิ่งแปลกปลอมภายในถูกขับออกหลงเหลือาแตามิัจุดฝั่งเข็มที่บางจุดไปทำลายกระทบกระเทือนภายใน ยังต้องใช้เวลาพักฟื้นตัวสักระยะหนึ่ง "
ผู้อำนวยการใช้เวลาพูดคุยกับคนตระกูลฮวงอีกเล็กน้อยก่อนจะจัดห้องให้กับประธานฮวงพักดูอาการที่โรงพยาบาลสักระยะก่อนจะให้กลับบ้าน
" ต้องขอบคุณคุณชายหลี่จริงๆ ถ้าไม่ใช่เพราะความช่วยเหลือของคุณชายในวันนี้พ่อก็คงลำบากมากแน่ๆ "
ฮวงเซิงเทายังคงสามารถยิ้มได้และรีบประจบหลี่เทียนในทันที
" ไม่เป็ไรฉันเองก็เพิ่งจะมาอยู่ที่เมืองนี้ลู่ทางต่างๆก็ยังไม่มั่นคงไม่แน่ว่าอาจจะได้ขอร้องคนตระกูลฮวงเข้าสักวันหนึ่ง "
" ฮะ..ฮ่าคุณชายหลี่เกรงใจกันเกินไปแล้วครับ "
คนตระกูลฮวงมากมายรายล้อมหลี่เทียน และหนึ่งในนั้นยังมีฮวงหยุนเหยาที่เดินเข้ามาขอบคุณเขาด้วย
" คุณปู่ยังอาการไม่มั่นคงดี ถ้ามีโอกาสครั้งหน้าฉันจะตอบแทนคุณชายหลี่อย่างแน่นอน "
ฮวงหยุนเหยาพูดแค่นี้และเดินเข้าไปในห้องจัดเตรียมพักรักษาตัวของประธานฮวง หลี่เทียนไม่ได้สนใจนางเอกคนนี้ในตอนนี้แต่เขากลับมองมาที่ฮวงเซิงเทา
" พวกเราไปคุยกันเล่นๆสักหน่อยดีไหม "
...
ฮวงเซิงเทากับหลี่เทียนอยู่บนดาดฟ้าเปิดโล่งของโรงพยาบาลสถานที่แห่งนี้ไม่มีใครขึ้นมา และยังมีผู้คุ้มกันของฮวงเซิงเทากับหลี่เทียนคุ้มกันอยู่ด้านนอกอีกด้วย ฮวงเซิงเทาประหม่าเขาพอจะได้ยินชื่อเสียงการกระทำของหลี่เทียนในเมืองนี้มาแล้ว
ใครว่าคุณชายคนนี้เป็คุณชายเสเพลกัน !?
" นายถือหุ้นของกิจการตระกูลฮวงทั้งหมดเท่าไหร่กันล่ะ "
" คุณชายถามแบบนี้หมายความว่ายังไง "
หลี่เทียนไม่หลงเหลือท่าทีเป็มิตรหรือให้ความเคารพแก่คนสูงวัยกว่าเหมือนกับก่อนหน้านี้ เขานั่งลงบนเก้าอี้ดาดฟ้ายาวตัวหนึ่งไขว้คว้าจดจ้องมองไปที่ฮวงเซิงเทาที่กำลังยืนอยู่เบื้องหน้าราวกับเป็พนักงาน คนรับใช้ของหลี่เทียน
" ต้องให้ฉันอธิบายจริงๆใช่ไหม...พิษของประธานฮวงคนนอกไม่มีความสามารถที่จะลงมือได้หรอก...อ่อไม่สิถ้าเป็คนของฉันก็น่าจะทำได้แต่ฉันไม่ได้สั่งพวกเขาดังนั้นก็เหลือแค่คนในตระกูลฮวงด้วยกันเองเท่านั้น... ส่วนฉันรู้ได้ยังไงว่าเป็นายเอาเป็ว่าฉันมีหลักฐานบางอย่างแล้วกันผู้คุ้มกันของฉันยังแอบบอกอีกว่าเขาได้กลิ่นพิษเดียวกันจากตัวนายที่นี้พวกเราจะเริ่มต้นคุยกันอย่างจริงจังได้รึยัง "
ฮวงเซิงเทาทำตัวไม่ถูกไม่ชั่วครู่... คุณชายคนนี้รู้ว่าเป็ฝีมือตัวเอง ?
" คุณชาย...้าอะไรกันแน่ "
" ก็เื่ง่ายๆ..แม้ว่าตระกูลหลี่จะมีเงินทองมากมายแต่มีมากขึ้นไปอีกก็ไม่เสียหาย ตระกูลฮวงเป็ตระกูลอันดับหนึ่งมูลค่าสินทรัพย์คงมีไม่ต่ำกว่าหลายแสนล้านอย่างแน่นอน วางใจได้ฉันไม่ได้้าตระกูลฮวงทั้งหมดหรอก แบบนั้นมันออกจะใจร้ายกันเกินไปหน่อยฉันแค่้าคนที่คอยทำงานภายใต้อำนาจของฉันเพิ่มขึ้นเท่านั้น "
" คุณชายล้อกันเล่นแล้ว...คุณคิดควบคุมตระกูลฮวง !? แม้จะเป็ตระกูลหลี่แต่ก็อย่าคิดว่าจะสามารถรังแกกันได้ง่ายๆ พลังอำนาจความมั่งคั่งของพวกเราอาจสู้ไม่ได้แต่พวกเราก็ยังมีเส้นสายคนรู้จักถ้าเกิด... "
" ถ้าเกิดว่าฉันเปลี่ยนไปคุยกับฮวงหยุนเหยาแทนนาย... บอกเื่ที่นายวางแผนลอบฆ่าพ่อตัวเองพร้อมกับแสดงหลักฐานออกมานายจะเหลืออะไรอยู่อีก ? เส้นสายอำนาจในมือนายสามารถช่วยได้ไหม อย่าเข้าใจผิดฉันไม่จำเป็ต้องมีนายฉันแค่กำลังให้โอกาสนายก่อนเท่านั้น ถ้านายไม่ตกลงฉันก็แค่จะไปหาฮวงหยุนเหยา "
หลี่เทียนมีหลักฐานว่าตัวเองวางยาพ่อตัวเองจริงๆหน่ะหรือ ? ฮวงเซิงเทาไม่กล้าเดิมพันน้อยสุดอีกฝ่ายเหมือนจะมั่นใจเต็มตัวเสียด้วย
" ฮวงหยุนเหยาถือครองหุ้นสัดส่วนและหน้าที่บริหารเมื่อประธานฮวงเจ็บป่วยเธอจะมีสิทธิอำนาจในหุ้นในมือของประธานฮวงทั้งหมด นั้นเป็สัดส่วนห้าสิบห้าเปอร์เซ็นส่วนฉันถือครองอยู่ยี่สิบห้าเปอร์เซ็น ที่เหลือแบ่งออกให้คนอื่นในครอบครัวและผู้ร่วมลงทุนคนอื่น "
" เท่ากับว่าไม่ว่านายจะพยายามร่วมมือกับผู้ถือหุ้นคนอื่นแต่นายก็สู้หลานสาวตัวเองไม่ได้สินะ "
" คุณชายเข้าใจไม่ผิดเลย "
" ถ้าอย่างนั้นสัดส่วนหุ้นในมือนายและฮวงหยุนเหยากับประธานฮวงรวมกันสองฝ่ายคือแปดสิบเปอร์เซ็น ฉันจะช่วยนายจัดการผู้หญิงคนนั้นเองแต่ว่าหลังจากนั้นหุ้นแปดสิบเปอร์เซ็นของฮวงกรุ๊ปฉันจะขอรับไปสี่สิบเปอร์เซ็น "
...
Commend เป็กำลังใจกันให้ด้วยน้าาา ~