ณ ไซต์ก่อสร้างขนาดใหญ่
ใบหน้าสวยหวานประดุจนางฟ้าเบ้ปากอย่างความหงุดหงิด เอวคอดกิ๋วภายใต้กระโปรงสั้นรัดบั้นท้ายอาศัยกำแพงตึกเป็ที่บังแดด รองเท้าส้นสูงราคาแพงไม่เหมาะกับสถานที่เท่าไหร่นัก ทั้งๆที่คุณพ่อบอกให้มาตรวจงานไซต์ก่อสร้างเพื่อหาประสบการณ์ แต่คุณหนูจริงใจกลับแสดงท่าทางเบื่อหน่ายออกมาขั้นสุด
“ร้อนก็ร้อน คุณพ่อนะคุณพ่อ”
ริมฝีปากที่แต่งแต้มไปด้วยลิปสติกสีสวยพึมพำ...
ผ่านมาหนึ่งเดือนแล้วที่คุณหนูคนสวยได้เข้ามาในไซต์ก่อสร้างของตึกแห่งนี้ ั้แ่ที่เรียนจบมหาลัยมาได้ไม่กี่วัน คุณพ่อก็ลากลูกสาวตัวดีให้เข้ามาช่วยดูงาน แม้จริงใจจะไม่ชอบแดดเท่าไหร่นัก แต่หญิงสาวก็ปฏิเสธอะไรไม่ได้ เนื่องจากคำขู่ที่จะยกสมบัติให้พี่สาวเพียงคนเดียว มันเลยทำให้น้องสาวเอาแต่ใจอย่างเธออิจฉาตาร้อนจนอยู่ไม่สุข
“คุณหนูครับ สวมหมวกก่อนนะครับ”
“หมวกอะไร…อี๋…หมวกใบนี้เนี้ยนะ”
“เพื่อความปลอดภัยนะครับคุณหนู”
“ฉันไม่เอาด้วยหรอก สกปรกขนาดนี้ แกเองก็ได้ ช่วยไปไกลๆจากฉันได้มั้ย”
“รับไว้เถอะนะครับ”
“นี่ ไอ้บ้า ฉันบอกว่าอย่าเข้ามาใกล้ไง”
สายตาดูถูกจ้องมองหมวกนิรภัยอย่างดาดๆ ก่อนจะจ้องมองกรรมกรร่างมอมแมมด้วยความเหยียดหยามไม่ต่างกัน นอกจากจริงใจจะไม่ชอบแดดและฝุ่นในไซต์ก่อสร้างแล้ว คุณหนูยังไม่ชอบพวกใช้แรงงานนับร้อยที่จ้องมองเรือนร่างของเธออย่างโจ่งแจ้ง
แม้จะเข้าไปด่าจนคอแทบแตก...
แต่สัญชาตญาณสัตว์ตัวผู้ของพวกคนใช้แรงงานก็ไม่สามารถหยุดได้ มิหนำซ้ำสายตาแห่งความกระหายของกรรมกรรุ่นลุงยังจ้องมองเธอปานจะกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว ทั้งๆที่คุณพ่อตั้งชื่อให้ว่าจริงใจ...แต่นิสัยของลูกสาวคนเล็กกลับตรงกันข้าม
เธอเป็คนหนูขี้วีนที่ชื่นชอบการใช้เงินไปวันๆ...
มิหนำซ้ำเสื้อผ้าที่ใส่ก็สั้นและรัดรูปตามวัยจนเกินงาม!
“ไอ้พวกกรรมกรบ้า คิดยังไงกล้ามาสั่งสอนฉัน แถมกลิ่นตัว…อี๋ แค่คิดก็ขนลุก”
บั้นท้ายกลมงอนเดินส่ายไปมาขณะออกจากไซต์ ปลายรองเท้าส้นสูงสับไปตามทางเดินสู้กับแสงเดินยามบ่าย เหงื่อในร่างกายทำให้เสื้อตัวน้อยโจ่งแจ้งจนเห็นบราลูกไม้อย่างเห็นได้ชัด ดวงตานับสิบของพวกคนใช้แรงงานจ้องมองเรียวขาขาวๆและหน้าอกลูกใหญ่พร้อมกับกลืนน้ำลายไปด้วย
เรือนร่างเว้าโค้งของคุณหนูจริงๆใจ...ได้กลายเป็อาหารตาให้พวกกรรมกรหื่นกระหายกระชุ่มกระชวยมาหลายวันแล้ว!
“ปากดีจริงๆอีหนูคนนี้”
ไอ้ลุงเถื่อนพึมพำพร้อมกับสบถด้วยความรำคาญ...
ถ้าหากว่าไม่ใช่ลูกเ้านายแล้วล่ะก็ มันจะจับอีเด็กสาวอกตูมคนนั้นสั่งสอนจนเธอหลาบจำคาแคมป์ก่อสร้างเสียให้เข็ด ยิ่งได้เห็นไฟหน้าที่พุ่งออกมาจนกระดุมฉุดไม่อยู่ ความหื่นของพวกแรงงานทั้งหลายก็ตุงแน่นกันระนาวไปทั้งแถว
คำวิจารณ์รูปร่างของลูกสาวเ้านายถูกพูดคุยทุกครั้งในตอนเย็น...
พวกกรรมกรต่างกล่าวเป็เสียงเดียวกันว่าพวกมันอยากจะจับคุณหนูจริงใจดัดนิสัยด้วยวิธีต่างๆ เพราะคำดูถูกของเธอนั้นมันช่างไร้ความเป็ผู้ดีไม่เหมือนกับฐานะเลยจริงๆ แต่วิธีที่เหล่าชายเถื่อนผู้ต่ำต้อยกล่าวออกมาขำๆในยามเย็นนั้น กลับล้วนแล้วแต่เป็คำลามกจกเปรตที่อยากจะกระทำชำเราเต้านมและบั้นท้ายลูกคุณหนูให้แหลกสลายเป็ผุยผง!