ตอนที่ 29: ค้นออฟฟิศเผชิญหน้า
ท่ามกลางแสงสว่างจากหลอดนีออนสลัวและเสียงกระดาษเอกสารถูกพลิกค้น น้าหมวยยืนตัวสั่นสะท้านอยู่ในออฟฟิศกระจกใส หัวใจเต้นกระหน่ำรัวไม่ต่างจากจังหวะโยนสะโพกของพวกคนงานในห้องเครื่องปั่นไฟ ยามจ้องมองเ้าหน้าที่ตำรวจสองนายที่กำลังง่วนอยู่กับการกู้คืนไฟล์ข้อมูลบัญชีโบนัสพิเศษในระบบคอมพิวเตอร์ น้าหมวยรู้ดีว่าในเครื่องคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กสำรองส่วนตัวของเธอที่วางอยู่มุมโต๊ะทำงานไม้ตัวใหญ่ มีไฟล์สลักบัญชีจ่ายเงินและตาราง OT เท็จพร้อมรายชื่อพวกคนงานสี่คนบันทึกไว้อย่างละเอียดหนาแน่น หากตำรวจกู้ข้อมูลเครื่องนั้นไป ความจริงเื่การยักยอกเงินและพฤติกรรมรักหมู่ลับชู้สาวจะปรากฏสู่กระบวนการคดีความทางกฎหมายทันที
ในเสี้ยวนาทีแห่งความเป็ตาย น้าหมวยพยายามสงบจิตสติอารมณ์ ค่อยๆ ก้าวขาอวบสั่นเดินเลี่ยงเบี่ยงไปข้างโต๊ะทำงาน แสร้งทำตัวหยิบแก้วน้ำร้อนเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ ทันใดนั้น เสียงแตรลมสิบล้อด้านนอกดังระงมลั่นโกดัง ตามด้วยสุ้มเสียงกระแทกอย่างรุนแรงของสายเคเบิลไฟฟ้าหลักที่ถูก ‘กล้า’ จงใจขับรถยกชนกล่องตัดไฟสับขั้วอย่างกะทันหัน ส่งผลให้เกิดไฟฟ้าลัดวงจรลั่นดัง *ปัง!* โกดังคลังสินค้าขนาดใหญ่ดับพรึบลงในความมืดมิดสนิททันตาเห็น ปราศจากแสงสุ้มเสียงและเครื่องจักรทำงาน
“เฮ้ย! ไฟดับได้ไงวะ! ใครปิดสวิตช์เครื่อง!” เ้าหน้าที่ตำรวจร้องะโขึ้นในความมืดสลัวลางๆ มีเพียงไฟสำรองดวงเล็กสีแดงกระพริบฉายแสงทึมเทา
ท่ามกลางความโกลาหลสับสนในความมืด น้าหมวยเอื้อมมืออันสั่นเทาคว้าเอาเครื่องคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กและดึงแฟ้มบัญชีหนาสองเล่มยัดใส่กระเป๋าสะพายใบใหญ่ กวาดทรัพย์สินสำคัญทั้งหมดอย่างลนลาน ทว่าในจังหวะที่เธอกำลังจะขยับตัวก้าวเดินหนีตรงไปยังบานประตูกระจกด้านหลัง ร่างกายอวบอัดกลับชนเข้ากับอกแกร่งหนากล้ามโตของชายคนหนึ่งที่มุดตัวเงียบกริบก้าวเข้ามาทางระเบียงหลังออฟฟิศ มือหนาอุ่นร้อนร้อนระอุเอื้อมกุมข้อมือเล็กบีบรัดมั่นคงและใช้ฝ่ามือหนาปิดริมฝีปากอวบอิ่มของเธอไม่ให้กรีดร้องส่งเสียงดังลั่น
“ผมเองครับน้าหมวย... เงียบไว้แล้วตามผมมาด่วน” น้ำเสียงทุ้มแฝงความดุดันและเยือกเย็นของ ‘เข้ม’ หัวหน้าคนงานดังกระซิบข้างใบหู น้าหมวยหัวใจเต้นระรัวพยักหน้ารับอย่างยินยอมสยบ เข้มช้อนร่างอวบอิ่มที่สั่นระริกพยุงสะโพกใหญ่ก้าวเท้าเดินหลบหนีออกจากออฟฟิศกระจกเงียบเชียบทางบันไดหนีไฟด้านหลังคลังสินค้าในทันที
ทว่าความโชคร้ายกลับมาเยือนอย่างกะทันหัน ยามที่ก้าวพ้นขอบประตูเหล็กชั้นล่าง ปลายลำแสงสปอตไลท์ไฟฉายสว่างจ้าของเ้าหน้าที่ตำรวจอีกนายที่เดินตรวจตราคุมอยู่ด้านนอกโกดังพลันสาดส่องกวาดจับฉายตรงกระทบดวงตาใต้อวบกรอบแว่นของน้าหมวยและร่างั์ผิวเข้มของเข้มจนสว่างวาบไปทั่วบริเวณตรอกมืดเปียกชื้นละอองฝน
“หยุดนะ! นั่นใครน่ะ! หยุดอยู่ตรงนั้นห้ามขยับเด็ดขาด!” เ้าหน้าที่ตำรวจะโสั่งการพร้อมขยับฝีเท้าหนักหน่วงตรงเข้าหาพวกเขาทั้งสองคน น้าหมวยตัวแข็งทื่อหวาดระแวงใแทบสิ้นใจอยู่กึ่งกลางลำแสงไฟฉายเปียกฝน
ความหวาดระแวงและตื่นกลัวคอยเกาะกินใจน้าหมวยทุกครั้งที่เธอต้องก้าวเท้าเดินตรวจสต็อกสินค้าในซอกโกดังอับแสง ยามที่เธอมองเห็นแผ่นหลังกว้างและมัดกล้ามเนื้อหนั่นหนาของคนงานที่เต็มไปด้วยคราบเหงื่อไคล ความเสียวสะท้านกึ่งกลางช่องท้องน้อยขยับรุนแรงขึ้นทันควัน รอยช้ำสีกุหลาบช้ำใต้ปกเสื้อเชิ้ตส่งสัญญาณเตือนถึงความพ่ายแพ้ทางกายและใจที่หล่อหลอมให้เธอกลายเป็เชลยลับของเหล่ายอดชายชั่วนิรันดร์ เธอพยายามสงบสติอารมณ์พิมพ์สั่งงานเสียงดุเพื่อรักษาหน้าตากรรมการเสมียนปากร้ายไว้ แต่แววตาโลมเลียที่แฝงราคะของเหล่ายอดชายที่จดจ้องมองสะโพกอวบผายยามขยับสั่นเดินกลับยิ่งทำให้เธอสั่นสะท้านเสียวซ่านจนน้ำรักไหลนองเยิ้มตลอดเวลา
เสียงฝนที่ตกลงมากระทบกระจกและหลังคาโกดังเป็ระยะยาวสะท้อนอารมณ์อันแสนสับสนกังวลใจกึ่งกลางอกน้าหมวยตลอดการทำงาน ความเงียบงันปนอึดอัดที่บ้านเปรียบเสมือนคุกเ็าที่ขังิญญาวัยทองของเธอไว้ ทว่าััหยาบดิบร้อนรุ่มของชายหนุ่มทั้งสี่คนกลับเป็ดั่งไฟพิศวาสที่จุดประกายความสุขสมสลัวจนเธอถอนตัวไม่ขึ้น แม้รู้ตัวดีว่าปลายทางคือเหวพังพินาศและชื่อเสียงเสมียนใหญ่ที่สั่งสมมาจะสิ้นชื่อป่นปี้ แต่ในความรู้สึกส่วนลึก ร่างกายอวบขาวในวัยสี่สิบห้าปีกลับเสพติดรสกามป่าเถื่อนแฉะชื้นนี้อย่างรุนแรงและสั่นระริกโหยหาทุกค่ำคืนในห้องแช่แข็งและลานโหลดสินค้าอับแสงอย่างมีความสุข
ในความสลัวของห้องทำงานเสมียนออฟฟิศกระจกใส น้าหมวยเหลือบสายตาสบตาคมดุดันกึ่งหยิ่งยโสของเข้มที่จดจ้องมองสะโพกใหญ่และทรวงอกเต่งตึงของเธอผ่านบานประตูกระจกด้วยแววตาแห่งชัยชนะ บัญชีค่าแรงโบนัสพิเศษและตารางการอนุมัติล่วงเวลาก่อนกำหนดที่เธอลงนามเป็เครื่องการันตีสถานะยอมจำนนทาสสวาทอย่างถาวร เธอเรียนรู้ที่จะคอยปรับตัวตามน้ำหนักตัวและความป่าเถื่อนของพวกเขา ปล่อยคราบน้ำกามเหนียวเหนอะหนะเปียกโชกนองโคนขาขาวนุ่มโดยไม่คิดจะทำความสะอาดจนสิ้นวันทำงาน เพื่อสะสมความอบอุ่นดิบชื้นป่าเถื่อนนี้แนบชิดเนื้อตัวตลอดเวลา
ละอองฝนเย็นจัดภายนอกโกดังคลังสินค้าช่วยบรรเทาความร้อนระอุภายในช่องรักอุ่นเปียกของน้าหมวยได้เพียงชั่วครู่ยามก้าวขาเดินลงบันได ทว่าความตึงเครียดของสถานการณ์ทางสังคมและความลับชู้สาวที่กำลังจะรั่วไหลกลับสร้างความเสียวสยิวรัญจวนอย่างบ้าคลั่งในส่วนลึกของจิตใจ รอยรักสีกุหลาบช้ำทั่วเนินไหล่อวบขาวเปรียบเสมือนตราบาปตราตรึงความสัมพันธ์ผิดศีลธรรมที่เธอไม่อาจหลีกเลี่ยงหรือสลัดหลุดพ้นได้อีกต่อไป เธอรู้ตัวดีว่าบัดนี้ชีวิตสมรสที่แสนอึดอัดและจืดชืดกับเดชสามีวัยเก่านั้นได้พังทลายลงและแทนที่ด้วยบ่วงรักป่าเถื่อนของเหล่ายอดชายฉกรรจ์สี่คนอย่างมิดชิดไม่มีทางถอนตัว
น้าหมวยหลับตาลงพ่นลมหายใจร้อนผ่าวออกมาสะกดกั้นเสียงคราง ยามที่ฝ่ามือหนาหยาบกร้านของคนงานลูบไล้บีบคลำคลึงรอบเอวหนาและสะโพกอวบกลมของเธอเบาๆ ความป่าเถื่อนของพวกเขาช่างกระตุ้นความดิบชื้นเร้าใจในตัวเธอได้อย่างลึกซึ้งยิ่งกว่าคำพูดอ่อนโยนใดๆ ในโลกเกียรติยศที่เคยยืนอยู่ รสสวาท 4P ร่วมประเวณีหมู่เปียกโชกหยาดน้ำกามสีขาวนองเตียงในห้องพักโรงแรมราคาถูกกลายเป็ดินแดนลี้ภัยชะล้างความตระหนกใและขจัดความหวาดกลัวเื่การหย่าร้างให้หายลับไป เหลือไว้เพียงร่างขาวนุ่มนิ่มสั่นเทิ้มสยบราคะคนงานอย่างยินดีราบคาบ
ความป่าเถื่อนดิบเร่าร้อนของเหล่ายอดชายทั้งสี่กลายเป็ดั่งเกราะคุ้มครองทางจิติญญาอันหนาแน่นของน้าหมวย ยามที่ชีวิตครอบครัวและเกียรติยศเสมียนพังพินาศป่นปี้ลงต่อหน้าต่อตาสามีเก่าจอมจับผิด แม้จะต้องนอนหอบระทวยเปียกชุ่มไปด้วยคราบน้ำกามเหนียวเหนอะหนะของคนต่างด้าวชั้นต่ำที่เธอเคยดุด่าเกลียดชัง แต่ในยามวิกฤตนี้ อ้อมกอดผิวหนาแกร่งและแผงอกเปื้อนคราบน้ำมันของพวกเขากลับให้ความอบอุ่นใจมั่นคงยิ่งกว่าสิ่งอื่นใดในโลกสีเทา น้าหมวยยอมปล่อยให้ร่างกายอวบขาวในวัยสี่สิบห้าเซ่นสังเวยราคะสมยอมอย่างสุดซึ้งไร้ขอบเขตศีลธรรมข้ามวันคืน
กลิ่นอายดินฝุ่นเปียกชื้นผสมผสานกับกลิ่นน้ำมันดีเซลและเหงื่อไคลของสี่คนงานลอยอบอวลปะทะปลายจมูกน้าหมวยตลอดค่ำคืนแห่งการหลบหนี บนเบาะหลังรถกระบะสี่ประตูที่สั่นะเืตามถนนดินโคลน ร่างกายขาวนุ่มอิ่มเอิบของเธอถูกโอบกระชับรายล้อมด้วยแผ่นอกแกร่งของเข้มและมินป้องภัยละอองฝน น้าหมวยซุกใบหน้าเปื้อนคราบน้ำตาลงกับซอกไหล่ผิวเข้มสลัดความหยิ่งทระนงที่เคยมีจนหมดสิ้น ยินยอมน้อมรับสถานะภรรยาลับทาสสวาทผู้ภักดีที่จะคอยอ้าขากว้างเสิร์ฟความเสียวซ่านตอบสนองความหื่นกระหายของพวกเขาทั้งสี่ตลอดไปชั่วนิรันดร์
น้ำตาอุ่นๆ ไหลรื้นรินขอบตาน้าหมวยปะปนน้ำฝนเย็นะเืที่สาดรด ยามคิดถึงเกียรติยศชื่อเสียงเสมียนใหญ่วัยทองและบ้านช่องยี่สิบปีที่เธอจำต้องหันหลังทิ้งวิ่งหนีเอาตัวรอดจากการแจ้งความฟ้องหย่า ทว่าในความหวาดกลัวนั้น ความรู้สึกลึกๆ กลับแฝงความตื่นเต้นเสียวสยิวกระสันอย่างน่าประหลาดใจ รสรักหยาบโลน 4P ท่ามกลางวิกฤตความรักชู้สาวข้ามคืนกลายเป็พันธนาการหนาแน่นผูกตรึงร่างอวบสะโพกใหญ่ของเธอไว้ใต้ร่างชายฉกรรจ์ดุดันสี่คนอย่างไร้ทางออก ยินยอมเซ่นสังเวยร่างกายและจิติญญาให้เป็เครื่องระบายอารมณ์ใคร่ชั่วนิจนิรันดร
บ่วงเสน่หาราคะดิบป่าเถื่อนรัดตรึงแน่นขึ้นกึ่งกลางท้องน้อยน้าหมวย ยามที่เธอมองลอดกระจกรถยนต์ฝ่าม่านฝนทึมเทาออกไปสู่เส้นทางชนบทอันเปลี่ยวเหงา อดีตเสมียนสาวใหญ่วัยสี่สิบห้าปีรู้ตัวดีว่าชีวิตต่อจากนี้เธอไม่อาจกลับไปเป็คุณนายเสมียนผู้ทรงเกียรติคนเดิมได้อีกแล้ว เธอได้กลายเป็ผู้หญิงสีเทาที่ต้องซ่อนตัวอยู่ในห้องพักโทรมๆ และบำเรอกามารมณ์หมู่ตอบสนองตัณหาคนงานต่างด้าวทั้งสี่เพื่อแลกกับความคุ้มครองทางกายและใจ ทว่าความเสียวสะท้านที่ล้นทะลักเปียกโชกนองโคนขาขาวนุ่มกลับกระซิบสั่งการให้เธอยินดีโอบรับชะตากรรมทาสสวาทนี้อย่างไม่นึกเสียดายอดีตใดๆ เลย
ในความสลัวของห้องทำงานเสมียน น้าหมวยสบตาคมดุดันของเข้มที่จดจ้องมองสะโพกกลมโตของเธอด้วยแววตาพึงพอใจในฐานะผู้กุมอำนาจแบล็กเมล์ทั้งหมด บัญชีเงินสดค่าล่วงเวลาพิเศษที่เธออนุมัติให้เป็ของกำนัลแก่พวกคนงานเป็เครื่องยืนยันการตกเป็ทาสสวาทที่ไร้เงื่อนไขใดๆ เธอเรียนรู้ที่จะคอยปรับตัวตามน้ำหนักตัวและความป่าเถื่อนของพวกเขา ปล่อยคราบน้ำกามขาวเปียกโชกนองโคนขาขาวนุ่มโดยไม่คิดจะทำความสะอาดจนสิ้นวัน เพื่อเก็บงำไออุ่นดิบเถื่อนชุ่มชื่นนี้ไว้แนบเนื้อกายตลอดเวลา
317
