ผู้สืบทอดแห่งจักรพรรดิแวมไพร์

ผ่านไปกว่าสามวันหลังจากเกิดเหตุการณ์ที่ความกระหายเข้าครอบงำ
โนอาห์ก็ฟื้นขึ้นมาจากการหลับใหลที่แปลกประหลาด เพราะในระหว่างนั้นเหล่าหมอที่มีฝีมือเข้ามาดูอาการถึงสามคนคำตอบที่ได้ก็คือ แค่นอนหลับไปเท่านั้น
คนที่เป็นห่วงมากที่สุดในตอนนี้ก็คงจะเป็นเมญ่าที่เฝ้าดูอาการของโนอาห์อย่างใกล้ชิดมาโดยตลอด
“พี่สาว เมญ่าจะไม่ถามว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้นไปได้แค่กลับมาอย่างปลอดภัยก็ดีแล้ว”
“แล้วนี่พี่กลับมาที่นี่ได้ยังไงเหรอ”
หัวของเธอมันยังปวดไม่หยุดอยู่เลย ตอนนั้นถ้าจำไม่ผิดตัวเธอกำลังที่จะโดนสังหารไปแล้ว ทำไมถึงได้รอดกลับมาได้...
“ได้ยินจากเซบาสเตียนแล้วเขาบอกว่า ผู้หญิงที่ชื่อ ไมอา มาส่งพี่สาวกับเอ่อ.....”
เธอเองก็เข้าใจอยู่หรอกว่าใครคนไหนที่ได้เห็นตัวประหลาดตัวนี้ไม่ตกใจก็แปลกแล้ว
แต่...เอ๊ะ! ใครกันละนี่...
โนอาห์ที่คิดว่าตัวประหลาดตัวนั้นจะนอนอยู่ข้างๆกันกลับไม่ใช่เพราะตอนนี้คนที่นอนอยู่ข้างๆกันกลับเป็นหญิงสาวคนหนึ่งไปได้
เธอรีบเรียบเรียงความทรงจำทั้งหมดของตนเองไปเรื่อยๆก็ไม่พบว่าเธอเคยเจอกับหญิงสาวที่งดงามขนาดนี้จากที่ไหนมาก่อน พอมาเทียบกันดูแล้วรู้สึกเหมือนตัวเธอเองจะงดงามกว่านะ... เดี๋ยวเถอะนอกเรื่องแล้ว...
“พี่สาวคงรู้สึกหิวแล้วแน่ๆ ถ้าอย่างนั้นรอสักครู่เดี๋ยวเมญ่าไปทำอาหารเบาๆมาให้พี่สาวทานก่อน”
“ฝากด้วยนะ”
“มั่นใจได้เลย”
ถึงจะเห็นเมญ่าอายุเท่านี้แต่ฝีมือการทำอาหาร โนอาห์เองยังยอมรับจากใจจริงเลยไม่ว่าจะเมนูไหนก็ตามเมญ่าก็จะสามารถรังสรรค์ความอร่อยมันออกมาได้เสมอ นั่นทำให้เธอคาดหวังมากกว่าปกติ
ทางด้านของหญิงสาวที่นอนอยู่ด้านข้างโนอาห์ก็รู้สึกตัวขึ้นมาแล้ว เธอตื่นขึ้นมามองไปรอบๆจากนั้นก็พบว่าตนเองนอนอยู่ที่เตียงกับโนอาห์ทำให้เธอตกใจ ก่อนที่จะขยับตัวออกไปจากเตียงจนกระทั่งเธอสังเกตเห็นสภาพร่างกายของตนเองก็พบว่าตัวเธอหายเป็นปกติแล้ว
ผลจากยานั่นหายไปแล้ว เป็นไปได้ด้วยเหรอ... มันเกิดอะไรขึ้น!
ส่วนโนอาห์ก็พยายามคิดไปมาว่าพบกับเธอคนนี้ที่ไหนมาก่อนรึเปล่าในที่สุดก็หาคำตอบพบ...
“หรือว่า...เธอคือเจ้าหญิงวิคตอเรียคนนั้น”
หญิงสาวตกตะลึงไปสักพักก่อนจะผงกหัวยอมรับ
“ถ้าอย่างนั้นก็ดีเลยไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร อย่างที่ฉันได้บอกไปในตอนแรกและฉันขอยืนยันในคำพูดอีกครั้ง มาเป็นของฉันเถอะ”
ถ้าเป็นคำพูดของโนอาห์ที่อยู่ในร่างของผู้ชายมันก็น่าจะไม่ต่างจากสารภาพรักเลย ไม่สิร่างของผู้หญิงก็เป็นแบบนั้นได้เหมือนไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวเถอะชอบนอกเรื่องตลอดเลย...
“แต่...แต่ว่า...”
“ถ้าเธอไม่เชื่อในคำพูดของฉันก็เปลี่ยนกลับไปรูปลักษณ์ก่อนหน้านี้ก็ได้นะ ฉันไม่ถือหรอก”
วิคตอเรียครุ่นคิดอยู่นานก่อนจะได้คำตอบออกมาจากใจ ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะไม่เชื่อคนที่กล้าช่วยเธอออกมาจากปราสาทจองจำนิรันดร์โดยไม่เกรงกลัวอะไรแบบนี้ แน่นอนว่าถ้าตัวของวิคตอเรียหายไปจากปราสาทจองจำนิรันดร์ไม่วายที่จะถูกตามล่าตัวกลับไปขังไว้ที่นั่นอีกครั้งแน่
คำพูดของโนอาห์เองก็พิสูจน์ตั้งแต่ที่วิคตอเรียยังอยู่ในรูปลักษณ์ของตัวประหลาดแล้ว โนอาห์ไม่ได้แสดงท่าทีรังเกียจตัวเธอที่เป็นแบบนี้แถมยังบอกกับเธออีกว่า "เธอมาเป็นของฉันเถอะ"
ภายในคำพูดนั้นวิคตอเรียไม่ได้รู้สึกว่าโนอาห์โกหกหลอกลวงเธอแต่อย่างใดกลับกันเธอเชื่อในตัวของโนอาห์ทั้งที่พึ่งพบกันได้ไม่นาน

“ข้าตกลง”
“ดีมาก ฉันว่าแล้วเธอต้องตอบออกมาแบบนั้น”
ในขณะเดียวกันนั้นเมญ่าก็เดินเข้ามาในห้องพร้อมกับให้สาวใช้ยกอาหารที่เมญ่าทำขึ้นมาด้วยตนเองเข้ามา
“มาแล้วพี่สาว โอ๊ะ! พี่สาวอีกคนก็ฟื้นแล้วหรือ ดีเลยจะได้รับประทานอาหารพร้อมๆกัน”
“ขอบคุณมากนะเมญ่า”
“พวกพี่สาวก็รีบทานเถอะ เดี๋ยวมันจะเย็นก่อนนะคะ”
เมนูอาหารที่อยู่ตรงหน้าเป็นของขึ้นชื่อของที่นี่ด้วยสินะ อีกอย่างมันก็เป็นของที่หาทานได้ยาก โนอาห์รีบใช้ช้อนตักอาหารเข้าปากไปพร้อมกับลิ้มรสชาติที่สุดแสนจะอร่อยด้วยใบหน้าที่มีความสุข
ทางด้านของวิคตอเรียก็เริ่มทานเข้าไปคำแรกทำให้ร่างกายของเธอขยับไปเองอย่างรวดเร็วอาหารที่อยู่ตรงหน้าเธอก็หมดไปอย่างรวดเร็วด้วยเช่นกัน
เมญ่าที่เห็นแบบนั้นก็ยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ
“พี่สาวเพิ่มอีกไหมค่ะ”
ด้วยอาการที่เขินอายเล็กน้อยเพราะว่ายังไงก็เป็นผู้หญิงการขอเพิ่มอาหารต่อจากนั้นเป็นเรื่องที่วิคตอเรียไม่เคยทำมาก่อน
“ระ…รบกวนด้วยนะ”
“ได้เลยค่ะ”
หลังจากรับประทานอาหารเสร็จแล้วโนอาห์ก็ให้วิคตอเรียแนะนำตัวเองกับเมญ่า
“ข้ามีนามว่า วิคตอเรีย ลิเลียน โมโนเวียร์ ยินดีที่ได้รู้จัก”
“หนูมีชื่อว่า เมญ่า คินซ์ลี่ย์ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ”
“ในเมื่อทั้งสองคนได้ทำความรู้จักกันแล้ว พี่จะให้เมญ่ารับผิดชอบเรื่องฝากฝึกวิคตอเรียในหลายๆเรื่องหน่อยก็แล้วกันนะ รวมถึงการฝึกการเป็นผู้ติดตามด้วย”
“ได้เลยค่ะ ไว้ใจได้เลยเมญ่าเองก็เชื่อว่าพี่สาววิคตอเรียจะเข้าใจได้รวดเร็วอย่างแน่นอน เอาละ ไปกันเถอะ เซบาสเตียนฝากจัดเตรียมแบบของพี่สาวเอาไว้ให้ด้วยเพิ่มหลักสูตรผู้ติดตามเข้ามาด้วย ขอแบบด่วนที่สุดเลยนะ”
“รับทราบครับ”
เซบาสเตียนก็ปรากฏตัวออกมาจากความมืดโค้งคำนับหนึ่งครั้งแล้วหายกลับไปเหมือนเดิม
“ว่าแต่...เมญ่านี่น้องถึงกับไปทำหลักสูตรผู้ติดตามมาเลยเหรอ!”
“มันก็ต้องทำไว้แน่นอนอยู่แล้วพี่สาว เพราะในอนาคตก็ต้องใช้อยู่ดีนะทำไว้ตั้งแต่ตอนนี้เลยยิ่งดีพี่สาววิคตอเรียเองก็อยากจะติดตามพี่สาวด้วยเหมือนกันนะ”
“เข้าใจแล้วถ้าอย่างนั้นก็ฝากด้วยนะ”
“ได้เลยค่ะ จะรีบสอนให้เร็วที่สุดให้ทันเวลาไปงานเลี้ยงของท่านประมุขอย่างแน่นอน”
มาคิดเรื่องงานเลี้ยงก็ค่อนข้างจะกังวลสุดๆไปเลย ประมุขคนนั้นเลยนะคนที่โนอาห์เคยคบหาเป็นมิตรสหายเมื่อยังมีชีวิตในฐานะผู้กล้าอยู่ เขาไม่เคยที่จะคิดอะไรที่ปกติกับผู้หญิงได้เลยนอกจากว่าผู้หญิงคนนั้นจะมีคู่หมั้นหรือแต่งงานไปแล้วเท่านั้น
แต่ตอนนี้เธอไม่มีแม้แต่คู่หมั้นแล้วจะเอาอะไรไปรอดจากการเพ่งเล็งของประมุขคนนั้นได้กันละแค่คิดเรื่องนี้ก็ปวดหัวขึ้นมาไม่หยุดแล้ว
เธอเองก็เพิ่งมาอยู่ในร่างของผู้หญิงได้ไม่นานทำให้การเข้าสังคมค่อนข้างที่จะเป็นกังวลกลัวว่าจะเผลอทำลักษณะนิสัยของผู้ชายออกมานี่สิ
ถึงการฝึกจะทำให้เธอคิดแบบผู้หญิงไปแล้วตอนนี้รวมถึงสิ่งต่างๆที่เกี่ยวข้องกับผู้หญิงจนเธอลืมว่าตัวเองเคยเป็นผู้ชายมาก่อนก็เถอะแต่มันก็ยังมีความกังวลออกมาอยู่ดี
หลังจากนี้ตัวเธอจะเป็นยังไงบ้างนะ...
. . .

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตัดสินใจ

นิยายแนะนำ

ผู้สืบทอดแห่งจักรพรรดิแวมไพร์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตัดสินใจ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้