ใน่เช้าหลิวอี้ทำการฝึกฝนวิชาเก้ากระบี่เดียวดายเพื่อให้บรรลุถึงขั้นที่สอง ตอนนี้เขาสามารถใช้วิชาเก้ากระบี่เดียวดายในขั้นที่สองได้เพียง 10 ลมหายใจ เขายังไม่อาจที่จะควบคุมมันดั่งใจที่เขา้า
เย่หลิงตอนนี้นางไม่มีอารมณ์ที่จะฝึกฝน จิตใจของนางตอนนี้เอาแต่คิดถึง่เวลาที่ได้อยู่กับชายลึกลับนางถึงกับเปิดหน้าต่างรอเขา และนางดับเทียนภายในห้องจนหมดและถอดเสื้อผ้าของนางออกและไปนอนรอที่เตียง
หลิวอี้นั่งอยู่บนหลังคา เขาเห็นหน้าต่างของเย่หลิงเปิดเอาไว้ เทียนในห้องของนางถูกดับลงจนหมด เขาก็รู้สึกแปลกๆ
“ข้ารู้ว่าท่านมา เชิญท่านเข้ามาได้ ไม่ต้องวางยาข้า ตอนนี้หัวใจกับร่างกายของข้าเป็ของท่านทั้งหมดแล้ว”
หลิวอี้ได้ฟังคำพูดที่ดังมาจากห้องของเย่หลิงเขาแทบจะช็อคและเกือบจะตกจากหลังคา เขาเพียงแค่อยากจะทำให้นางอับอาย ทำให้นางเกลียดเขา แต่นางกับรักเขา เขาควรที่จะทำยังไงต่อไป หลิวอี้ปวดหัวยิ่งนักเพราะรู้สึกว่าทุกอย่างผิดแผนไปหมด
หลิวอี้ลอยตัวเข้าไปทางหน้าต่าง เขาเดินไปนั่งบนเตียงของเย่หลิง
เย่หลิงเห็นว่าชายลึกลับวันนี้เขามาหานางจริงๆนางดีใจเป็อย่างมาก นางรีบลุกขึ้นจากนั้นก็จูบเขาทันที ทั้งสองทำการผสมสายเืกันอย่างเร่าร้อน ระหว่างนั้นหลิวอี้ก็จุดเทียนภายในห้องให้สองสว่างขึ้นมา ทำให้ทั้งสองคนต่างก็มองเห็นใบหน้าของกันและกัน
“เ้ารู้สึกยังไงบ้างที่ได้ขึ้นเตียงกับน้องเขยของเ้า”
เย่หลิงพูดไม่ออกตอนนี้นางใเป็อย่างมาก คนที่นางกำลังขึ้นเตียงด้วยกับเป็สามีของน้องสาวนาง นางไม่รู้ว่าตอนนี้นางจะต้องทำยังไง
หลิวอี้เขาไม่สนใจทำการผสมสายเืกับนางต่อไป เย่หลิงเห็นเป็หลิวอี้นางก็พยายามที่จะขัดขืนแต่สุดท้ายนางก็แพ้ให้กับความเหงาของนาง
เช้าวันต่อมาหลิวอี้ไม่ได้กลับเรือน เขานอนร่วมห้องกับเย่หลิง หลิวอี้ปลุกให้นางตื่น
“เ้าไปนำอาหารมาให้เ้านายของเ้ากินได้แล้ว”
เย่หลิงตื่นขึ้นมาและมองหน้าหลิวอี้
“ท่านทำแบบนี้กับข้าได้ยังไง”
“ข้าทำอะไร”
“ก็ท่านวางยาข้าและเอาเปรียบข้า ท่านไม่กลัวว่าข้าจะฟ้องท่านพ่อของข้ารึ”
“หากว่าข้ากลัวข้าจะทำแบบนี้กับเ้าหรือยังไง”หลิวอี้พูดพร้อมกับมือของเขาลูบไล่ไปตามร่างกายของนาง
“ท่านยังหลอกทุกคนว่าท่านพิการ”
“ในเมื่อเ้ารู้ความจริงหมดแล้วเ้าจะถามข้าทำไม”
“ข้าจะนำเื่นี้ไปบอกกับทุกคน”
“เ้าจะทำกับคนที่มีพระคุณได้ลงเชียวรึ การที่เ้ามีสายเืบริสุทธิ์ก็เป็เพราะว่าข้าคนนี้ ไม่งั้นชาตินี้เ้าก็คงเป็ได้แค่สายเืฟีนิกซ์ขั้นต่ำ”
“ท่านรู้ได้ยังไง”
“เ้าไม่ต้องถาม ข้าหิวแล้ว”
นางเห็นหลิวอี้ไม่ตอบนางได้แต่ทำใจนางลงจากเตียงและไปบอกหญิงรับใช้ของนางยกอาหารมาให้กับเขา
“เ้าไปเตรียมน้ำให้ข้าอาบด้วย”หลิวอี้สั่งนาง
ตอนนี้แผนการของหลิวอี้เปลี่ยนไปแล้วเขาจะทำให้พวกนางสองพี่น้องเป็หญิงรับใช้ของเขา เพราะเขา้าที่จะแก้แค้นพวกนางที่ดูถูกเขา ตอนแรกเขากะจะทำให้พวกนางทั้งสองอับอายจากนั้นเขาก็จะจากไปแต่ตอนนี้เขาเปลี่ยนใจ
หลิวอี้เข้าไปอาบน้ำเย่หลิงคอยช่วยเขา หลังจากอาบน้ำเสร็จเขาก็ออกมากินอาหาร จากนั้นเขาก็กลับไปที่เรือนของเขาและทำการฝึกวิชาเก้ากระบี่เดียวดาย
่เย็นหลิวอี้ออกไปที่หอหมื่นโอสถเพื่อจะถามชายแก่ว่าเขาจะได้ไปที่สำนักหมื่นโอสถตอนไหน
ชายแก่เห็นหลิวอี้เขามาก็รีบเดินเข้าไปหาเขา
“คุณชายท่านมาแล้วหรอ”
ชายแก่ถึงกับเรียกหลิวอี้ว่าคุณชาย
“เื่ที่ท่านรับปากข้า ท่านจะทำได้ตอนไหน”
“ข้าพูดคุยกับเ้าสำนักให้กับท่านเรียบร้อยแล้ว และนางเชิญท่านให้ไปพบกับนาง”
“ท่านจะบอกว่าเ้าสำนักหมื่นโอสถเป็หญิงสาวเช่นนั้นหรือ”
“ใช่แล้วนางเป็หญิงสาว แถมนางยังเป็หญิงงามอีกด้วย ท่านอย่าได้หลงเสน่ห์นางเชียวไม่งั้นชีวิตของท่านจะสั้นแน่นอน”
“ข้ากลัวว่านางจะหลงเสน่ห์ข้ามากกว่า”
ชายแก่ถึงกับหัวเราะขึ้นมา เขารู้ดีว่าคนที่มีสายเืมารจะดึงดูดเพศตรงข้ามและเสน่ห์ของพวกนางมากกว่าหญิงงามทั่วๆไปเพราะว่าวิชาที่พวกนางฝึกจะเป็วิชาเกี่ยวกับการสะกดจิต การปลอมตัว และการทำให้ลุ่มหลง เขาก็เลยเตือนหลิวอี้เอาไว้เพราะเขาคิดว่าหลิวอี้จะสามารถขึ้นไปเป็เซียนด้านการปรุงยาคนใหม่ในอนาคต
หลิวอี้นัดวันเวลากับชายแก่จากนั้นเขาก็เดินกลับไปที่จวนเย่ คืนนี้เขาไม่ได้ออกไปหาหญิงงามคนไหนเพราะว่าวันพรุ้งนี้เขาจะต้องไปที่สำนักหมื่นโอสถ
288
