ใบหน้าบอบบางนอนพักฟื้นร่างกายอยู่บนเตียงโดยมีสตรีอีกนางดูแลอยู่ข้างกายมิห่าง
มู่กวานางถูกเลือกจากท่านแม่ทัพถึงอย่างไรนางก็เป็คนของแคว้นหยางิ แม้จะได้ยินมาบ้างว่าแม่ทัพเฟิงฉินมีความโหดเหื้ยมไม่เคยแม้แต่ปราณีศัตรูในการรบ แต่บุรุษผู้นั้นกลับมีสตรีอยู่ในดวงใจเช่นกัน
"ข้าควรจะฆ่านางเพื่อทหารที่ตกตายไปในา" แต่มู่กวานางกลับใจอ่อนถึงแม้จะมิรู้ว่าสตรีที่นอนาเ็อยู่ไปโดนอะไรมาแต่ถ้าหากนางเป็เชลยเหมือนกัน นางก็มิต่างกับฆ่าคนแคว้นเดียวกันแล้วถ้าหากทำอะไรโดยมิยั่งคิดจะทำให้คนอื่นที่ไม่รู้เื่ตกตายตามนางไปด้วย
จนเวลาล่วงเลยมาถึงยามเย็น เค่อฉิงตื่นจากอาการาเ็ใบหน้าซีดเซียวมองไปรอบๆห้องจนสายตาของนางไปสบเข้ากับร่างของสตรีที่ยืนอยู่
"เจ็บตรงไหนหรือไม่เพคะ"
มู่กวาเดินมารับร่างที่พยายามจะลุกขึ้นนางพยายามให้เค่อฉิงนอนพักต่อแต่สตรีตรงหน้ากลับดื้อรั้นจะลุกขึ้น
"แล้วที่นี่คือที่ไหน แล้วเ้าเป็ใคร?"
"ที่นี่คือตำหนักด้านหลังวังหลวงเพคะ ส่วนหม่อนฉันมู่กวาเป็นางกำนัลที่ท่านแม่ทัพเลือกมาดูแลพระชายาเพคะ"
"ไม่ใช่ ข้ามิได้เป็อะไรกับเขา!" เธอตอบปัฏิเสธทันทีแต่อาการเวียนหัวเล็กน้อยแทรกซ้อนเข้ามาจนมู่กวาต้องประคองเธอให้นอนลง
"เรียกข้าว่าเค่อฉิงไม่ต้องเรียกพระชายา ข้ามิได้เป็อะไรกับเขาข้าเป็เพียงเชลย"
เมื่อนึกไปถึงตอนที่ถูกจับมาเธอก็อยู่ในสถานะเชลยของเขาแล้วจะไปเป็พระชายาได้อย่างไร
"คุณหนูเพคะได้เวลาทานอาหารแล้วเพคะ" มู่กวาพยุงร่างของคุณหนูของนางให้ลุกขึ้นโดยระวังแผ่นหลังของนาง มู่กวาสงสารสตรีตรงหน้านักคงโดนบุรุษผู้นั้นลงโทษเป็แน่ถึงได้อยู่ในสภาพนี้
"นี้ยาเพคะ"
มู่กวาให้เธอดื่มยาต่อทันมีหลังจากซิมไปครั้งแรก เค่อฉิงถึงกับผงะเธอไม่ชอบรสขมของยาเป็อย่างมากมือบางดันถ้วยตรงหน้าหนี
"คุณหนูเพคะหากท่านมิดื่มจะมิหายเอานะเพคะ" มู่กวากล่าวพร้อมยกให้นางดื่มอีกรอบ จนเค่อฉิงเธอฝืนใจดื่มมันจนหมด
"ต่อไปเช็ดตัวนะเพคะ"
มู่กวานางทำหน้าที่เป็อย่างดี ด้วยศักดิ์ที่เป็เพียงแค่นางกำนัลอยู่แล้วการที่สตรีที่นางรับใช้เป็เชลยเช่นกันก็มิต่างกับรับใช้คนแคว้นเดียวกัน มู่กวาเช็ดไปบริเวณโดยรอบโดยระวังแผลด้านหลังให้มากที่สุดจนไปถึงเท้าบาง
"คุณหนูมีตราประทับเช่นนี้ด้วยหรือเพคะ?"
"เรียกเค่อฉิงเฉยๆก็ได้" เค่อฉิงกล่าวอย่างเป็กันเองแต่มู่กวากลับปัฏิเสธนางแทบจะทันที
"ข้ามีมาั้แ่ตอนไหนไม่รู้แต่เท่าที่จำได้มันลบไม่ออกเลยปล่อยไป" ตรงฝ่าเท้าของเค่อฉิงมีรูปตราประทับมาั้แ่ตอนไหนเธอก็จำไม่ได้แต่มันติดตัวไม่มีวันลบออก หากสังเกตดีๆมันคือรูปหงส์คู่กันแต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรกับมันมากนัก
"เพคะ คุณหนูต่อไปทายานะเพคะ" มู่กวานางปลดอาภรณ์ของผู้เป็คุณหนูออกก่อนสายตาบอบบางจะเห็นแผ่นหลังที่มีแต่รอยช้ำ
"แกร๊ก.." เฟิงฉินก้าวเข้ามาข้างในใบหน้าเ็ามองสบเข้ากับแผ่นหลังเขียวช้ำของเค่อฉิง มู่กวาที่เห็นว่าผู้ใดเข้ามามือที่กำลังทายาให้คุณหนูของนางก็หยุดแต่มิได้กล่าวอันใดให้คุณหนูของนางที่หันหลังอยู่
เฟิงฉินเพียงขยับมือไล่นางกำนัลเล็กน้อยเป็เชิงให้นางออกไปก่อนร่างสูงจะมานั่งแทนที่มือหนาค่อยๆทายาทีละนิด เค่อฉิงเธอที่ไม่รู้เลยว่าบุรุษร่างหมีกำลังเป็ผู้ทายาให้
"เ้ามิควรขัดคำสั่งข้าั้แ่แรก" เค่อฉิงสดุ้งเล็กน้อยเธอไม่รู้เลยว่าบุรุษผู้นี้มาั้แ่เมื่อใด
"อย่าขยับข้ากำลังทายาให้เ้า" เฟิงฉินกล่าวเสียงดุ
ยิ่งทำให้เค่อฉิงเกร็งไปทั่วร่าง มือหนาค่อยๆลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลัง ใบหน้าเ็ามองรอยช้ำบนแผ่นหลังเนียน เขานึกเสียดายที่มิได้ลงโทษนางเองแต่ก็สงสารที่นางโดนหนักเช่นนี้ ครั้งแรกที่เขาเห็นนางโดนโยนความรู้สึกแทบจะชักดาบออกมาฆ่าทหารที่สั่งโบยเสียด้วยซ้ำ
หลังจากทายาเสร็จเค่อฉิงจัดแจงอาภรณ์ให้เข้าที่ ด้วยความละอายจะต้องให้บุรุษด้านหลังมาเห็นแผ่นหลังของเธอ
"จะอายไปทำไมในเมื่อข้าก็เคยเห็นมันมาหมดแล้ว" เฟิงฉินไม่ได้กล่าวออกไปเขาเพียงคิดในใจ
"ท่านมีธุระอันใด?"
"ข้าต้องมีธุระอันใดด้วยหรือถึงจะมาหาเชลยเช่นเ้าได้"
เฟิงฉินจับปลายคางให้นางมองมาใกล้ๆเขาใบทั้งสองหน้ายื่นเข้ามาใกล้จน เค่อฉิงถึงกับหัวใจเต้นระรัว
"รอให้เ้าหายดีก่อนเถิดข้าจะลงโทษเ้าที่ขัดคำสั่งข้า"
เค่อฉิงทำหน้ามุ่ย เธอชักไม่ชอบบุรุษตรงหน้าขึ้นมาทันที แรกๆที่ช่วยเธอก็หล่ออยู่หรอกแต่อยู่ๆพอเจอกันอีกรอบกลับมาบอกจะลงโทษเธอซะอย่างงั้น
"ถ้าท่านไม่มีอะไรข้าจะนอนแล้วไม่ส่งนะ!"
เฟิงฉินยิ้มกับกริยาของนาง เขาแค่หยอกเย้าเท่านั้นมิคิดว่านางจะอารมณ์เสียใส่ซะอย่างนั้น เธอนอนหันหลังกอดอกไม่สนใจบุรุษที่ยืนอยู่ด้านหลัง ก่อนเฟิงฉินจะออกไปเขาเริ่มรู้ถึงใจตัวเองแล้วว่าถูกใจสตรีนางนี้แต่จะนานสักเท่าไหร่กันที่ตัวเขาจะเบื่อนาง..
จบตอน..
5K
