ทางด้านย่า ยาย แม่ ป้าสะใภ้ อาสะใภ้ พากันนินทาลูกๆหลานๆ สามีของตัวเองกันอย่างเพลิดเพลิน ส่วนสาวน้อยสองคนพี่สาวเฝิ่นซือ กับ น้องลูกชิ้นน้อยก็พากันนั่งกินขนมกันอย่างเอร็ดอร่อยอยู่ใต้โต๊ะยังไม่ไปไหนกัน ส่วนปู่ ตา พ่อ ลุง อา ถึงแม้กำลังจะคุยปรึกษากันเื่นำเสบียงจะไปแจกจ่าย แต่ก็ไม่ลืมที่จะเอาใจใส่สาวน้อยสองคน หมั่นยื่นขนมส่งใต้โต๊ะให้อยู่เรื่อยๆ
“โป๊กกก………”
“โอ๊ยยยย……..!!!!”พ่อ
“ติ๊งงงงง……..ได้รับคะแนน 50,000 คะแนน จากการใช้อาวุธจากของใช้รอบตัว ทำร้ายบุพการีที่ให้กำเนิดคือบิดาจนเจ็บตัว และโบนัสคูณ20เท่ายังไม่หมดเวลา”ระบบนักเลง
“โป๊กกก…….โป๊กกกก……”
“โอ๊ยยยย…….!!!!”ลุง
“โอ๊ยยยยย……!!!!”อา
“ติ๊งงงงงงงงงง……….ได้รับคะแนน 20,000 คะแนน 2 ครั้ง จากการใช้อาวุธจากของใช้รอบตัว ในการทำร้ายญาติผู้ใหญ่ในสายเืทางตรงให้เจ็บตัวถึง 2 คน และโบนัสคูณ20เท่ายังไม่หมดเวลา”ระบบนักเลง
“เฮ้ยยย……????”ลูกชิ้นน้อย
เ้าตัวเล็กที่กำลังเล่นหยอกแกล้งพี่สาวเฝิ่นซือ ไม่ให้กินขนมในจานที่ตัวเองถืออยู่กันอย่างสนุกสนาน จู่ๆก็ได้ยินเสียงเ้าระบบนักเลงให้คะแนนขึ้นมาเสียอย่างนั้นแหละ ได้คะแนนมาแบบงุนงงอีกแล้ว
“......................??????”
ปู่ย่า ตายาย แม่ ป้าสะใภ้ อาสะใภ้ ที่มองมาทางพ่อ ลุง อา กันแบบงงๆที่จู่ๆก็พากันร้องโอ๊ย…กันขึ้นมาแบบไล่เรียงทีละคนเป็จังหวะๆอีกด้วย
“ติ๊งงงงงง………….ได้รับคะแนนพิเศษจากการเปิดใช้ระบบครั้งแรก เนื่องจากภายในวันได้ทำร้ายคนอื่นๆ รวมทั้งบุพาการี เป็การกระทำที่เลวร้ายครบ สมควรกับการฝึกฝนในการเป็นักเลงเริ่มต้น เป็คะแนน100,000 คะแนน และโบนัสคูณ20เท่ายังไม่หมดเวลา”ระบบนักเลง
“..................”ลูกชิ้นน้อย
ในตอนแรกก็มีรอยยิ้มขึ้นมาบนใบหน้าอย่างค่อนข้างพอใจที่ได้คะแนนในรอบพิเศษอีกแล้วสำหรับเ้าลูกชิ้นน้อย แต่พอฟังเ้าระบบบอกถึงคะแนนพิเศษที่ได้รับจบจบนี่น่ะสิ คิ้วที่เริ่มขมวดเป็ปม มุมปากกระตุกเลยทีเดียว ……!!!! บ่งบอกถึงว่าเริ่มจะฟังไม่เข้าหูเธอเสียแล้วน่ะ….!!!!
“นี่แน่ะพี่สาวจับจานได้แล้วนะ”พี่สาวเฝิ่นซือ
“จ้ะ”ลูกชิ้นน้อย
เ้าตัวเล็กที่หันมาคุยกับพี่สาวของตัวเองก่อน แล้วกลับเข้าสู่ระบบนักเลงอีกครั้ง และเริ่มพูดในห้วงจิตขึ้นมาแน่นอนว่าเ้าระบบนักเลงก็จะต้องได้ยินเ้านายมันพูดอยู่แล้วว่า…….
“ช่างเป็คะแนนที่ได้รับมาอย่างน่าภาคภูมิใจเสียเหลือเกินจริงๆนะ……”ลูกชิ้นน้อย
“............”ระบบนักเลง
“บอกว่าทำร้ายพ่อตัวเองอย่างนั้นเหรอ…..???? นี่เรียกว่าทำร้ายแล้ว??? นี่แค่พลั้งมือไปโดนเฉยๆเองนะเนี่ย ถ้าตั้งใจทำร้ายพ่อจริงๆ แบบเลวร้ายสุดๆเป็เด็กไม่ดีมากคะแนนคงจะได้แบบถล่มทลายไปเลยเหอะ……!!!!”ลูกชิ้นน้อย
เ้าระบบนักเลงที่ระบบเริ่มสั่นไหวเป็คลื่นอีกครั้ง ด้วยอารมณ์ที่จับจากเ้านายของมันได้ในตอนนี้ และแน่นอนว่ามันไม่พูดอะไรออกมาเลยนิ่งเงียบเช่นเดิม เพื่อความปลอดภัยของมันเอง……!!!!!
“แต่นี่ก็ทำให้มั่นใจขึ้นอีกด้วยนะที่ว่า ขอแค่ทำให้คนอื่นๆเจ็บตัวเพราะเราก็ได้คะแนนมาแล้ว แถมอาวุธที่ว่านี่ก็จานกระเบื้อง….!!!เท่านั้นเอง ถ้าเป็พวกไม้นี่ดูแล้วน่าจะบวกคะแนนเื่อาวุธร้ายแรงได้ด้วยแน่ๆเลย
ไม่ได้แล้วล่ะจะมามัวคิดและคาดคะเนไปเองไม่ได้ คงจะต้องหาโอกาสลองทำดูเลย ดูสิมันจะได้คะแนนดีแค่ไหนกัน ฮึ….ฮึ…..”ลูกชิ้นน้อย
“...............!!!!”ระบบนักเลง
“แต่นี่แค่ทำร้ายพ่อนะ ถ้าเกิดว่าเป็ปู่กับตาล่ะ….?????”ลูกชิ้นน้อยตาโตขึ้นมาทันที
“...............!!!!”ระบบนักเลง
“เฮ้อออ…แต่ก็นะถึงจะมีระบบนักเลงที่แสนดี๊แสนดีติดตัวมาเป็ตัวช่วยก็เถอะ ถ้าไม่ถึงคราวจำเป็จริงๆคงไม่คิดที่จะทำร้ายปู่ ตา พ่อ ลุง และอาหรอก มันบาปหนาเชียวนะ”ลูกชิ้นน้อย
“ไม่ถึงคราวจำเป็……???!!!!”ระบบนักเลง
และแน่นอนว่าเ้าระบบนักเลงที่ได้ยิน และมันคิดทบทวนคำพูดเ้านายของมันในใจถึงกับขนลุกซู่แทน ปู่ ตา พ่อ ลุง อา ของเ้านายมันจริงๆ ……!!!! เหมาะจริงๆกับระบบนักเลงเนี่ยสำหรับร่างนี้!!!!!
ในส่วนอารมณ์ของเ้าลูกชิ้นน้อยในตอนนี้นั้น จะไม่ให้เ้าลูกชิ้นน้อยอารมณ์เริ่มเหวี่ยงได้อย่างไรกัน รายละเอียดที่ได้มาจากคะแนนนี่น่ะสิ ที่เ้าระบบนักเลงช่างบอกได้ละเอียดยิบจนเกินไปนัก จนฟังไม่เข้าหูเอาเสียเลยน่ะสิ
ไอ้คะแนนที่ได้มาเยอะๆเนี่ยก็ชอบใจอยู่หรอกนะ และที่ได้คะแนนเหล่านี้มาก็เป็เพราะว่าลูกชิ้นน้อยที่ถือจานขนมอยู่กำลังถือหลบเลี่ยงไม่ให้พี่สาวเฝิ่นซือได้หยิบกินอย่างไรล่ะ แต่ว่ามือที่หลบหลีกพี่สาวเฝิ่นซือน่ะ มันเหวี่ยงไปรอบตัวนี่น่ะสิ ไหนจะเขยิบก้นไปมาหนีให้ไกลจากพี่สาวอีก มันก็เลยไปกระแทกหน้าแข้งของพ่อก่อนเป็ผู้โชคดีคนแรกเลย ตามมาด้วยลุง และอา ที่โดนเ้าลูกชิ้นน้อยเคาะหน้าแข้งด้วยจานกระเบื้องกันจนครบเลย
และด้วยแรงกำลังที่ได้มาพร้อมกับระบบที่ติดตัวมาด้วย เลยไม่ใช่แรงกำลังที่ธรรมดาๆเหมือนเด็กๆทั่วไป แรงเท่ากับพวกผู้ใหญ่เลยหรืออาจจะมีแรงมากกว่าเสียด้วยซ้ำไป…..!!!!!
เ้าลูกชิ้นน้อยเองก็พูดคุยกับตัวเองคนเดียวภายในระบบนักเลงของเธอนั่นแหละ ส่วนพี่สาวเฝิ่นซือก็คอยป้อนขนมให้น้องลูกชิ้นน้อยกินไปด้วยกันเรื่อยๆที่ใต้โต๊ะเช่นเดิม ส่วนพ่อ ลุง อาน่ะเหรอ….?????
จากที่พากันสะดุ้งจนต้องถอยลุกขึ้นจากเก้าอี้กันจากที่จู่ๆก็โดนเคาะหน้าแข้งกันเสียจนเจ็บจริงๆ พวกท่านทั้งสามคนเองก็อดไม่ได้ที่จะย่อตัวก้มลงมองใต้โต๊ะกัน เพื่อมองดูว่ามันเกิดอะไรขึ้น ใคร…??? หรืออะไรกัน…???!!!! ที่เคาะหน้าแข้งของพวกท่านจนเจ็บได้ขนาดนี้!!!!!
“เอ่อ……..คงจะไม่ใช่????”พ่อ
“ถ้าไม่ใช่แล้วเ้าคิดว่าจะเป็อะไรได้อีกเล่า…???”ลุง
“ก็นั่นน่ะสิครับพี่ ก็ใต้โต๊ะน่ะมีแต่หลานสาวสองคนเท่านั้นนะ!!!”อา
“แต่เ้าตัวเล็กสองคนจะแรงดีขนาดนี้เชียวเหรอไงกัน…?????”ลุง
“ลูกสาวสองคนของผมน่ะตัวเล็กนิดเดียวเองนะ จะสามารถทำให้พวกเราถึงขนาดใจนร้องกันได้เหรอ????”พ่อ
“แล้วพวกนายสองคนจะคิดว่าอะไรกันล่ะ ที่กระแทกหน้าแข้งพวกเราน่ะ…?????”ลุง
“ก็……….?????!!!!”พ่อ อา
“ช่างเถอะ…..”ลุง
พ่อ กับ อาเองก็ตอบไม่ได้เช่นกัน เพราะถ้าบอกว่าลูกสาวหลานสาวสองคนจริงๆ ก็ไม่อยากจะเชื่อ แต่ว่าใต้โต๊ะตอนนี้ไม่มีอะไรเลยนอกเสียจากสองสาวน้อยของบ้านไป๋น่ะสิ….!!!!! ก็ทำให้พวกท่านอดคิดไม่ได้อยู่ดี
“เป็อะไรกันฮะเ้าพวกนี้เนี่ย….????”ปู่
“เอ่อออ…..ไม่มีอะไรครับ!!!!”พ่อ ลุง อา
“เออ….แปลกคนไม่มีอะไรพากันร้องเสียงหลงพร้อมกันทำไมเล่า นั่งสิยังพูดคุยกันไม่จบเลยจะรีบลุกไปไหนกันเล่า”ตา
“ครับผม….!!!!”พ่อ ลุง อา
พวกท่านทั้งสามคนก็พากันนั่งลงเก้าอี้กันอย่างรวดเร็ว แต่ว่าคราวนี้ก็พากันถอยเก้าอี้ออกมาห่างกันเล็กน้อย เพื่อกันเอาไว้ก่อนนั่นเอง กลัวว่านั่งชิดติดโต๊ะแล้วจะโดนเคาะหน้าแข้งแบบเจ็บกันงงๆกันอีกน่ะ…..!!!!
ถ้าพวกท่านได้ถลกขากางเกงขายาวกันขึ้นดูตอนนี้แล้วล่ะก็ ต้องบอกได้เลยว่าหน้าแข้งของพ่อ ลุง และอา กำลังเขียวช้ำเลยล่ะ…!!!!
ส่วนทางด้านแม่ ป้าสะใภ้ อาสะใภ้ น่ะเหมือนจะคาดเดาอะไรบางอย่างได้ว่า มันเกิดอะไรกันขึ้น
“สงสัยว่าคงจะโดนเ้าตัวแสบสองคนจัดการเสียแล้วล่ะมั้งคะ พี่สะใภ้ น้องสะใภ้…????”แม่
“แน่นอนเลย…!!!”ป้าสะใภ้ อาสะใภ้
“เ้าตัวเล็กคนใดคนหนึ่ง…??? หรืออาจจะทั้งสองคน…???? คงจะเล่นอะไรกันและไปโดนเข้าน่ะค่ะ”แม่
“แต่พี่สะใภ้ว่าน่าจะเป็เ้าลูกชิ้นน้อยมากกว่านะ”ป้าสะใภ้
“คิดเหมือนกันเลยค่ะ ว่าจะต้องเป็เ้าตัวเล็กน่ะ”อาสะใภ้
“แต่ก็น่าสงสัยนะคะว่า เ้าสองแสบพากันเล่นอะไรใต้โต๊ะที่กับขนาดทำให้พ่อ ลุง และอาร้องเสียงหลงกันเลย”แม่
“อันนี่ก็ไม่แน่ใจหรอก”ป้าสะใภ้
“แต่ก็ดีแล้วล่ะที่พวกพี่ๆโดนน่ะ ไม่งั้นอาจจะเป็พวกเราที่พากันร้องโอ๊ย…แทนก็ได้นะคะ”อาสะใภ้
“จริง….!!!”แม่ ป้าสะใภ้
“ฮ่า….ฮ่า….ฮ่า…..”แม่ ป้าสะใภ้ อาสะใภ้
“แต่อย่างไรแล้วพวกเราคงจะไม่โดนกันหรอกนะคะ เพราะว่าไม่ได้นั่งใกล้ติดขอบโต๊ะกัน พวกเราถอยเก้าอี้ออกมามากพอสมควร เพราะกลัวว่าจะไปโดนพวกเด็กๆเข้า”แม่
“ก็จริงนะ”ป้าสะใภ้
“พี่ตั้นเมี่ยนพูดผิดไปค่ะ จะต้องพูดว่าที่พวกเราถอยเก้าอี้ออกมาเนี่ยไม่ใช่ว่าจะระมัดระวังจะโดนเ้าตัวเล็กสองคนเสียที่ไหนกัน มีแต่พวกเรานี่แหละค่ะต้องหลบเ้าพวกตัวเล็กกันเสียมากกว่า”อาสะใภ้
“นั่นก็จริงอีกเหมือนกันเลยน้องสะใภ้”แม่
“ฮ่า……ฮ่า……ฮ่า…..”
แม่ ป้าสะใภ้ อาสะใภ้ พากันหัวเราะกันหลายรอบเลยทีเดียว เพราะจะว่าไปแล้ว คงจะมีย่า ยาย แม่ ป้าสะใภ้ อาสะใภ้พวกท่านนี่แหละ ที่เหมือนจะรู้ใจเ้าสองแสบไม่ว่าจะทำอะไรอยู่ก็ตามที พวกท่านมักจะระมัดระวังตัวได้ถูกทางเสมอๆเลย
เพราะเ้าสองแสบตัวเล็กน่ะ พากันแสบ ซุกซน มากเลยจริงๆ การที่จะพากันเล่นไม่ว่าจะตรงบริเวณไหนก็แล้วแต่ จะต้องมีพื้นที่ให้มากพอ เพื่อเว้นระยะห่างให้ปลอดภัยสำหรับเ้าสองแสบเองด้วย และคนที่อยู่ใกล้รอบๆที่คอยดูแลเ้าสองแสบด้วยเช่นกัน
“เฝิ่นซือ ลูกชิ้นน้อย พวกหนูเล่นกันระวังหน่อยนะ”แม่
“ได้ค่ะแม่”สองสาวน้อย
“และถ้าจะพากันออกมาจากใต้โต๊ะ อย่าได้ลุกขึ้นพรวดพราดขึ้นมาอย่างเด็ดขาดเลย ค่อยๆก้มหัวลงให้ต่ำ หรือค่อยๆคลานออกมาก้มหัวต่ำเอาไว้ เพื่อไม่ให้หัวโคกกับโต๊ะได้นะลูก เข้าใจไหมจ๊ะ….?????”แม่
“จ้ะแม่จ๋าาาาา…”สองสาวน้อย
เด็กหญิงทั้งสองพากันขานรับอย่างเป็เด็กดี ว่านอนสอนง่ายจริงๆ
*****************
พอแน่ใจแล้วว่าการที่จะได้คะแนนจากเ้าระบบนักเลงมาเนี่ย ไม่จำเป็ที่จะต้องตั้งใจมากๆที่จะต้องเข้าไปหาเื่คนอื่นๆเพื่อทำการเตะ ทำการต่อย ทำการตีเลย เพียงแค่ขอทำให้คนอื่นๆเจ็บตัวมาจากตัวเองก็เพียงพอแล้ว
ยิ่งเ้าลูกชิ้นน้อยจับจุดในการหาคะแนนเพิ่มจากเ้าระบบนักเลงได้มากขึ้นเท่าไหร่ ก็จะมีคะแนนในการแลกเปลี่ยนของกิน ของใช้ภายในระบบนักเลงได้มากยิ่งขึ้นไปอีก