นทีถอดมือจากคันควบคุม แต่กรอบข้อความยังค้างอยู่กลางจอ
เวลา 22:04 น. เครื่องบันทึกในร้านยังเดินตามปกติ ฝนเบาลงจนได้ยินเสียงคอมพิวเตอร์หลังเคาน์เตอร์ทำงานอยู่ลำพัง ไม่มีสายโทรเข้า ไม่มีคนเคาะประตู และไม่มีเหตุผลธรรมดาข้อไหนอธิบายได้ว่าอุปกรณ์ออฟไลน์รู้ชื่อเต็มของเขาได้อย่างไร
ถ้าภาพกล้องหายไปหนึ่งในสิบวินาทีเพียงครั้งเดียว เขายังโทษเครื่องบันทึกได้ ถ้าแอปประหลาดโผล่เพียงครั้งเดียว เขายังโทษสายข้อมูลได้ แต่ตอนนี้เหตุผิดปกติเกิดกับอุปกรณ์คนละชุด และทุกอย่างเชื่อมกลับมาที่กล่องใบเดียวกัน
นทีวางคันควบคุมลง ถ่ายรูปหน้าจอจากโทรศัพท์เครื่องเก่า แล้วลองวิธีง่ายที่สุดก่อน—ปิดแอป ปิดแท็บเล็ต เปิดใหม่โดยไม่ต่อสาย
ไอคอนสีเทากลับมาอยู่ที่เดิม
เขาลบแอปไม่ได้ เพราะมันไม่ปรากฏในรายการติดตั้ง นทีจึงถอดการ์ดหน่วยความจำและสั่งคืนค่าโรงงาน ปล่อยให้แท็บเล็ตล้างตัวเองอยู่เก้านาที เมื่อหน้าเริ่มต้นกลับมา เขาไม่ใส่บัญชี ไม่เปิดไวไฟ และไม่เสียบคันควบคุม
สามวินาทีต่อมา ไอคอนสีเทาก็โผล่ขึ้นในหน้าที่สองอีกครั้ง
“ลบไม่ออกจริง ๆ สินะ”
ยังเป็ไปได้ว่าเฟิร์มแวร์ของแท็บเล็ตถูกแก้ หรือมีชิปซ่อนอยู่ในอุปกรณ์ชิ้นใดชิ้นหนึ่ง อย่างน้อยสองสมมติฐานนี้ยังทดสอบได้ นทีจึงย้ายแบตเตอรี่ คันควบคุม แท่นสี่เหลี่ยม และตัวโดรนแยกออกจากกันคนละมุมร้าน แล้วถือแท็บเล็ตเดินเข้าใกล้ทีละชิ้น
เมื่ออยู่ข้างแบตเตอรี่ แถบสัญญาณในแอปเหลือหนึ่งขีด ใกล้คันควบคุมก็ไม่เปลี่ยน แต่พอเดินเข้าใกล้ตัวโดรน แถบสัญญาณกลับเต็มและคำว่า “พร้อมใช้งาน” ปรากฏที่มุมจอ
ต้นทางน่าจะอยู่ในตัวโดรน
นทีถอดฝาครอบส่วนกลางอีกครั้ง ใต้ชุดกล้องมีโมดูลทรงแบนกว้างพอ ๆ กับกล่องไม้ขีด ฝังแนบกับโครงจนแทบเป็ชิ้นเดียวกัน ไม่มีสกรูหรือขอบให้งัด เครื่องวัดสนามแม่เหล็กจับจังหวะอ่อนได้ทุกสี่วินาที ทั้งที่แบตเตอรี่หลักถูกถอดไปแล้ว
เขาลองคลุมตัวโดรนด้วยถุงป้องกันคลื่นและตะกร้าทองแดงซึ่งใช้ทดสอบรีโมต แถบสัญญาณลดลงชั่วครู่แล้วกลับมาเต็มเหมือนเดิม จะเป็เพราะมันไม่ได้สื่อสารด้วยคลื่นที่เขารู้จัก หรือเพราะตัวเลขบนแอปไม่ได้บอกความจริงก็ยังสรุปไม่ได้
นทีเปิดสมุดแล้วจดเฉพาะสิ่งที่เห็นจริง
กล้องสองระบบมี่ภาพหาย 0.1 วินาทีตรงกัน แอปกลับมาหลังล้างเครื่อง ตัวโดรนยังมีบางส่วนทำงานโดยไม่ใช้แบตเตอรี่หลัก และระบบมีชื่อเต็มของเขาอยู่ก่อนแล้ว
บรรทัดถัดไปเขาเขียนว่า ยังไม่รู้ แล้วเว้นที่ว่างไว้
เวลา 22:31 น. ข้อความอัตโนมัติซึ่งตั้งไว้ก่อนเปิดกล่องยังไม่ถูกยกเลิก เขาแก้ข้อความให้กฤตอ่านแล้วเข้าใจโดยไม่ต้องรู้เื่ระบบทั้งหมด
ถ้าเที่ยงคืนแล้วยังได้รับข้อความนี้ โทรหาผมก่อน ถ้าไม่รับค่อยเปิดคลิปที่แนบไว้และแจ้งตำรวจ อย่ามาที่ร้านคนเดียว
เขาไม่ได้ส่งเดี๋ยวนั้น เพียงตั้งเวลาไว้ การเก็บเื่นี้คนเดียวโดยไม่เหลือหลักฐานเลยไม่ใช่ความรอบคอบ มันคือการทำให้คนอื่นไม่มีอะไรใช้ตัดสินใจหากเกิดเื่ขึ้นจริง
นทีวางโทรศัพท์ลงแล้วกลับมาที่โดรน
การปิดฝากล่องแล้วทำเป็ไม่เห็นไม่ได้ทำให้แกนซึ่งยังส่งสัญญาณอยู่หยุดทำงาน หากจะรู้ว่ามันตอบสนองอย่างไร เขาต้องจ่ายไฟภายใต้เงื่อนไขที่ควบคุมได้ และไม่จำเป็ต้องเริ่มด้วยใบพัดครบหรือปล่อยให้เครื่องบินได้
เขาถอดใบพัดทั้งสี่ออก ทำเครื่องหมายมอเตอร์ วางโครงบนแท่นหนีบซึ่งยึดกับโต๊ะงานช่าง และใช้สายรัดสองชั้นล็อกแขนทุกข้าง ชุดแขนกลใต้ท้องถูกพับแล้วคั่นด้วยก้อนไม้ ต่อให้มอเตอร์หมุนเต็มกำลัง ตัวเครื่องก็ยกโต๊ะหนักแปดสิบกิโลกรัมไม่ได้
จากนั้นเขานำแบตเตอรี่หลักออกจากตู้เหล็กในห้องเก็บแบตเตอรี่ วัดอุณหภูมิซ้ำ—ยี่สิบเจ็ดองศา—และเสียบกลับเข้าตัวโดรน
ไม่มีไฟ ไม่มีเสียง และไม่มีมอเตอร์หมุน
กรอบสถานะของโดรนเปิดขึ้นบนแท็บเล็ต
แรงดันที่วัดได้ต่างจากก่อนหน้าเพียงเล็กน้อย ตัวเลข 68% จึงพอเป็ไปได้ แต่ยังเป็ค่าที่ระบบบอก ไม่ใช่ความจุซึ่งเขาทดสอบเอง
เขาเสียบแท็บเล็ตเข้ากับคันควบคุม วางทั้งสองอย่างบนโต๊ะคนละฝั่งจากโดรน แล้วใช้แท่งพลาสติกกดสวิตช์เปิด
คันควบคุมไม่ตอบสนอง
เขาลองกดค้างสามวินาที ห้าวินาที และสิบวินาที ผลเหมือนเดิม แบตเตอรี่ภายในมีไฟแต่สวิตช์ไม่ได้ต่อวงจรตามแบบที่เห็น หรือมันรอเงื่อนไขอื่น
นทีสวมถุงมือยางใหม่และจับด้ามทั้งสองด้วยตัวเอง
วงแหวนรอบคันบังคับติดแสงสีขาว
ตัวโดรนส่งเสียงสั้นหนึ่งครั้ง ชุดกล้องด้านหน้าหมุนขึ้นมามองเขา มอเตอร์ทั้งสี่กระตุกเพียงองศาเดียวก่อนหยุดเพราะระบบตรวจไม่พบใบพัด
เขาปล่อยมือ
ไฟดับทันที
จับใหม่ ไฟติด
ครั้งที่สาม นทีจับเพียงด้ามซ้าย แสงติดครึ่งวง ตรงมุมจอขึ้นคำว่า “ข้อมูลชีวสัญญาณไม่ครบ” เมื่อวางนิ้วโป้งกับนิ้วกลางลงบนแผ่นโลหะสองจุด สถานะจึงเปลี่ยนเป็ “ยืนยันแล้ว”
ด้ามจับตรวจชีพจร ค่าการนำไฟฟ้าิั และอาจเก็บลายนิ้วมือได้ การรู้ว่าใครถือจึงไม่ใช่เวทมนตร์ อย่างน้อยในส่วนนี้
แต่ข้อมูลสำหรับเทียบต้องถูกใส่ไว้ก่อนกล่องมาถึง
นทีจับคันควบคุมเต็มมือและไม่ขยับคันบังคับ ภาพจากกล้องโดรนปรากฏบนแท็บเล็ต มุมมองตรงกับตำแหน่งบนโต๊ะ—โคมไฟด้านซ้าย ชั้นอะไหล่ด้านหลัง และตัวเขายืนห่างออกไปหนึ่ง่แขน
ความละเอียดสูงแต่ไม่เกินเทคโนโลยีที่เขาเคยเห็น ค่าความลึกทำงานดีในแสงน้อย ไมโครโฟนรับเสียงพัดลมได้ชัดเกินขนาด และกราฟอุณหภูมิพื้นผิวแสดงเพียงค่าหยาบ ไม่มีภาพความร้อนเต็มรูปแบบ
นทีทดลองหมุนกล้องขึ้นลง จากนั้นขยับแขนกลหนึ่งเิเ การตอบสนองแทบไม่มีระยะหน่วง แต่คันบังคับไวเกินไปสำหรับงานหยิบของ เขาลดค่าความไวในเมนู ระบบยอมให้เปลี่ยนโดยไม่ถามรหัส
เมนูมีเพียงสี่ส่วน—หน่วย ควบคุม บันทึก และภารกิจ
ส่วนอาวุธไม่มี ส่วนแผนที่ยังเป็สีเทา ส่วนเครือข่ายแสดงคำว่า ไม่สามารถเข้าถึง
เขาเปิดหน้าข้อมูลหน่วย
ตัวเลขห้ากิโลกรัมไม่ได้บอกว่าเป็แรงยกหรือข้อจำกัดชนิดใด ระยะยี่สิบนาทีต่ำกว่าที่แบตเตอรี่ขนาดนั้นควรทำได้ ถ้าใช้บินในร้านอย่างเดียว แต่คำว่า “มาตรฐาน” อาจรวมภาระซึ่งเขายังไม่เห็น
นทีเข้าเมนูบันทึก
ว่างเปล่า
ไม่ใช่ไม่มีไฟล์ หน้าจอระบุว่ามีบันทึก 1,431 รายการ แต่สิทธิ์ปัจจุบันเปิดดูได้ศูนย์รายการ วันที่เก่าสุดและใหม่สุดถูกแทนด้วยขีด เขาลองคัดลอกออกการ์ด กรอบแจ้งเตือนจึงขึ้นว่า “สิทธิ์ไม่เพียงพอ”
โดรนหมายเลขหนึ่งซึ่งดูเหมือนเพิ่งแกะจากกล่องผ่านการใช้งานมาแล้วอย่างน้อยพันกว่าครั้ง หรือมีข้อมูลของหน่วยอื่นถูกใส่ไว้ข้างใน
และมันเรียกเขาว่าผู้ปฏิบัติการเดิม
เมื่อเปิดเมนูภารกิจ หน้าจอไม่ได้แสดงรายการทันที แต่ภาพจากกล้องหดลงไปมุมซ้ายล่าง พื้นที่ส่วนที่เหลือกลายเป็ผังสามมิติของร้าน
นทีหยุดมือ
ผังนั้นไม่ได้มาจากกล้องด้านหน้าเพียงตัวเดียว มันแสดงผนังหลังโดรน บันไดขึ้นชั้นสอง ห้องน้ำซึ่งประตูปิด และพื้นที่ใต้โต๊ะงานช่าง ทุกอย่างเป็เส้นสีขาวบนพื้นดำ ตำแหน่งของเขาปรากฏเป็รูปร่างมนุษย์สีเทาเมื่อมองจากเหนือเพดาน
เขายกแขนขวา
ร่างสีเทายกแขนตาม
นทีวางคันควบคุม ก้าวออกจากโต๊ะ และใช้ไฟฉายส่องเพดานเหนือจุดซึ่งเป็มุมมองของผัง ไม่มีกล้อง เขาถอดฝ้าแผ่นใกล้ที่สุดออก พบเพียงสายไฟ ท่อน้ำทิ้งของชั้นสอง และฝุ่นซึ่งไม่ถูกรบกวน
กล้องวงจรปิดสี่ตัวของร้านไม่มีตัวไหนเห็นห้องน้ำผ่านประตู ไม่มีเซนเซอร์ใดในโดรนมองทะลุผนังได้ตามสเปกที่เขาตรวจพบ
แต่บนผังมีจุดแดงเล็ก ๆ เคลื่อนอยู่หลังผนังนั้น
นทีหยิบประแจยาว เดินไปเปิดประตูห้องน้ำ แล้วพบจิ้งจกตัวหนึ่งเกาะอยู่ข้างช่องลม ตำแหน่งตรงกับจุดบนผังพอดี
เมื่อมันวิ่งเข้ารอยแตก จุดแดงก็หายไป
เขากลับมาที่โต๊ะ ตัวเลขพลังงานยังค้างอยู่ที่ 68% ไม่มีสัญญาณว่าตัวโดรนปล่อยคลื่นกำลังสูงพอสร้างภาพทะลุผนัง และเครื่องวัดของร้านยังเห็นเพียงสัญญาณพื้นฐาน
ผังสามมิติหดลง ข้อความหนึ่งเปิดทับตรงกลาง
ด้านล่างสุดมีตัวเลือกสองปุ่มแยกจากรายละเอียดเควสชัดเจน
นทีไม่แตะทั้งคู่
เขาอ่านทุกบรรทัดอีกครั้ง คำว่า “ทรัพย์สินซึ่งมีมูลค่ากู้คืน” ฟังเหมือนภาษาของบริษัทประกันหรือหน่วยกู้ซาก ไม่ใช่เกม ส่วนข้อห้ามเื่ทรัพยากรมีชีวิตเขียนกว้างพอจะรวมคน สัตว์ พืช เชื้อโรค หรือบางอย่างที่ระบบนับว่ามีชีวิต
เขากดตรงคำว่า พื้นที่ทดสอบ แทน
หน้าต่างข้อมูลเปิดขึ้น
นทีอ่านบรรทัด สถานะโลกต้นทาง: ล้มเหลว ซ้ำ
โลกจะล้มเหลวจากอะไร ระบบเศรษฐกิจล่ม รัฐพัง ระบบนิเวศหยุดทำงาน หรือคนสร้างฐานข้อมูลนี้เพียงตัดสินว่ามันไม่มีคุณค่าพอจะรักษา คำเดียวซ่อนเกณฑ์ไว้ทั้งหมด
อย่างน้อยมันไม่ได้เขียนว่าไม่มีคนอยู่
เขาจดพิกัดลงกระดาษแล้วปิดแอป เปิดแผนที่ออฟไลน์ของไทย ตัวเลขสองชุดแรกอยู่ใน่ละติจูดกับลองจิจูดจริง เมื่อตัดส่วนท้ายออก จุดดังกล่าวอยู่ห่างร้านไปไม่ถึงสามกิโลเมตร บริเวณกลุ่มอาคารริมถนนซึ่งปัจจุบันเป็ตลาดกับร้านสะดวกซื้อ
แต่เมื่อใส่รหัสเต็ม ไม่มีโปรแกรมแผนที่ใดรับส่วน -03.118.442 ได้ มันไม่ใช่ระดับความสูง ไม่ใช่พิกัดกริดที่เขารู้จัก และไม่ตรงกับเวลา
นทีซูมแผนที่ไปยังจุดใกล้เคียง อาคารพาณิชย์ในภาพดาวเทียมมีหลังคาสีขาว ลานจอดรถ และป้ายร้านสะดวกซื้อสีเขียวแดง เขาเคยขับผ่านหลายครั้ง มันยังเปิดยี่สิบสี่ชั่วโมงและไม่น่าถูกเรียกว่าเสื่อมสภาพ
บนแท็บเล็ตมีปุ่มเล็กข้างพิกัดเขียนว่า “ดูสภาพพื้นที่”
เขาลังเลก่อนกด เพราะการดูข้อมูลไม่เท่ากับรับเควส แต่ระบบซึ่งแก้หน้าจอเครื่องได้อาจไม่เคารพความหมายเดียวกัน
ภาพผังร้านหายไป
หน้าจอแสดงร้านสะดวกซื้อแห่งหนึ่งจากมุมสูงประมาณสองเมตรครึ่ง ชั้นวางล้มขวางทางเดิน กระจกหน้าร้านแตกร้าว ไฟฉุกเฉินสีแดงส่องผ่านฝุ่น และตู้แช่ด้านหลังดับสนิท บนพื้นมีน้ำขังเป็แถบดำ ไม่มีคนอยู่ในภาพ
ภาพนิ่งเกือบสนิท จนหยดน้ำหยดหนึ่งตกจากเพดาน กระทบกระป๋องอะลูมิเนียม และกลิ้งช้า ๆ ออกจากเงาชั้นวาง
ไมโครโฟนของแท็บเล็ตส่งเสียงโลหะกลวงตามหลังภาพเพียงเสี้ยววินาที
นี่ไม่ใช่รูปในฐานข้อมูล หรือถ้าใช่ คนทำตั้งใจจำลองรายละเอียดเกินกว่าจำเป็
นทีขยายภาพ ป้ายราคาบนชั้นใช้ตัวเลขที่อ่านได้ แต่ชื่อสินค้าแตกเป็เม็ดเพราะความละเอียดไม่พอ ประตูทางเข้ามีรูปแบบคล้ายสาขาใกล้ร้านเขา ทว่าตำแหน่งตู้แช่กับเสากลางอาคารไม่ตรงกัน
เงาบางอย่างเคลื่อนใต้ชั้นวางด้านขวา
เขาหยุดภาพ แต่ย้อนกลับไม่ได้ กรอบแจ้งเตือนระบุว่า “ข้อมูลสภาพปัจจุบันจะไม่ถูกจัดเก็บก่อนรับสิทธิ์”
นทีเปิดกล้องอีกครั้ง เงานั้นหายแล้ว เหลือเพียงไฟฉุกเฉินกะพริบกับหยดน้ำจากเพดาน
มุมล่างของหน้าจอมีตัวนับถอยหลังแยกอยู่ในแถบสีเทา
เขายังไม่กดยอมรับ
สิ่งที่อยู่ตรงหน้าอาจเป็การหลอกให้เชื่ออย่างละเอียด อาจเป็ระบบฝึกของหน่วยงานซึ่งเขาไม่ควรแตะ อาจเป็ของจากอนาคตตามรอยตะไบที่ไม่ควรอยู่ตรงนั้น หรืออาจเป็ประตูไปยังสถานที่ซึ่งคำว่าโลกไม่ได้ใช้ในความหมายเดิม
ทุกความเป็ไปได้อันตรายพอ ๆ กัน เพราะแต่ละอย่างหมายความว่ามีใครเลือกเขาไว้ก่อนแล้ว
นทีดึงแผนที่กระดาษของย่านนวธาราออกจากลิ้นชัก วงตำแหน่งร้านสะดวกซื้อปัจจุบัน แล้วเขียนรหัสเต็มไว้ด้านข้าง เขาต่อเครื่องวัดอุณหภูมิ เครื่องวัดคลื่น และกล้องอีกชุดให้พร้อมบันทึก วางสายรัดนิรภัยบนโต๊ะ และยกแท่นสี่เหลี่ยมจากกล่องมาวางในพื้นที่โล่งโดยยังไม่เสียบอะไร
จากนั้นเขาตั้งนาฬิกาปลุกอีกสามเวลา—ก่อนสิทธิ์หมดสิบสองชั่วโมง หกชั่วโมง และหนึ่งชั่วโมง
เขาไม่เชื่อระบบ
แต่เขาก็ไม่ยอมปล่อยให้เวลาเป็คนตัดสินแทน
ก่อนปิดหน้าจอ นทีเลื่อนดูพิกัดอีกครั้งและสังเกตว่าตัวเลขสองชุดแรกขยับไปจากเดิมเล็กน้อย
ไม่ใช่ความคลาดเคลื่อนของตำแหน่ง จุดบนแผนที่ปัจจุบันยังอยู่ที่เดิม
ตัวเลขส่วนที่สามต่างหากซึ่งลดลงหนึ่งหน่วยพร้อมกับทุกวินาทีที่ผ่านไป
มันไม่ใช่พิกัดคงที่
หากสมมติฐานที่อันตรายที่สุดของเขาถูกต้อง ตัวเลขนั้นกำลังนับระยะห่างระหว่างโลกสองใบ
และระยะนั้นกำลังลดลง