ตอนที่ 8 ว่าด้วยสุนัขและราชสีห์
ป๋ายเอ้าเสวี่ยฝั่งนี้ ััถึงสายตาที่ไม่เหมือนกับเมื่อครู่ได้นานแล้ว เป็สายตาขบขันและเวทนา
ป๋ายเอ้าเสวี่ยขมวดคิ้วไม่พอใจ นางเริ่มกวาดสายตามองอย่างไม่เผยพิรุธ
ฝั่งนี้มีเสี่ยวเอ้อร์ตาแหลมคนหนึ่งเดินเข้ามา นำทางป๋ายเอ้าเสวี่ยกับมู่เหมียนไปยังห้องส่วนตัวอย่างนอบน้อม
ส่วนสายตาที่ตามติดป๋ายเอ้าเสวี่ยไม่ปล่อยเมื่อครู่เหมือนกับไม่ได้ปรากฏขึ้นอย่างไรอย่างนั้น พอป๋ายเอ้าเสวี่ย้าสืบหาก็หายไปหาไม่เจออีก
ระหว่างนี้มีปัญหาเข้ามาหาพอดี ป๋ายเอ้าเสวี่ยเลยวางความคิดหวาดระแวงและความสงสัยในใจไปก่อน
“อ้อ ข้านึกว่าใคร ที่แท้ก็ตรสาวสายตรงจวนเสนาบดีที่ได้ยินชื่อเสียงมานาน ป๋ายเอ้าเสวี่ยนี่เอง” เสียงแหลมแกมประชดประชันดังขึ้นด้านหลังป๋ายเอ้าเสวี่ย
คนที่กินข้าวอยู่โดยรอบพอได้ยินว่าบุตรสาวสายตรงจวนเสนาบดี ต่างก็เริ่มมองป๋ายเอ้าเสวี่ยแล้ววิพากษ์วิจารณ์ ชี้ไม้ชี้มือไม่หยุด
ป๋ายเอ้าเสวี่ยเลิกคิ้วเล็กน้อยทว่าไม่ได้สนใจมาก นางเอ่ยกับมู่เหมียนเสียงเรียบ “มู่เหมียน ไม่ต้องสนใจมาก ไปเถอะ”
“แต่ว่า คุณหนู...ท่าน” มู่เหมียนมองป๋ายเอ้าเสวี่ยด้วยท่าทางไม่ค่อยยินยอมนัก
“มู่เหมียน วันนี้ข้าจะขอกล่าวหลักการสำคัญหนึ่งกับเ้า เ้าต้องรู้ว่าราชสีห์จะไม่เหลียวหลังเพราะสุนัขเห่าหอน เ้าอยากเป็ราชสีห์หรือว่าสุนัขบ้ากัน” ป๋ายเอ้าเสวี่ยยิ้มพลางเอ่ยด้วยท่าทางทระนง
มู่เหมียนเข้าใจคำพูดของป๋ายเอ้าเสวี่ยอยู่แล้วจึงรีบเอ่ยขึ้น “เรียนคุณหนู ข้าเป็ราชสีห์ ไม่ใช่สุนัขบ้าที่ชอบเห่าหอนส่งเดช”
ป๋ายเอ้าเสวี่ยได้ยินคำกล่าวของมู่เหมียนแล้วก็พยักหน้าพึงพอใจ ชื่นชมนางที่หัวไวสอนง่าย
“สาวใช้ชั้นต่ำน่าตาย เ้าหมายถึงใคร!” หญิงด้านหลังป๋ายเอ้าเสวี่ยใจไม่สงบแล้ว นางร้องกรีดเสียงแหลม
ป๋ายเอ้าเสวี่ยพอได้ยินหญิงนางนั้นด่ามู่เหมียน แววตาก็เย็นเยียบ
นางหันขวับไปมองหญิงนางนั้นแล้วเอ่ยขึ้น “พานซวงซวง เดิมข้าไม่อยากจะถือสาหาความกับเ้า แต่เ้าเอาแต่หาเื่คนไม่ยอมหยุด ข้าไม่เอ่ยวาจาเลยคิดว่าข้ากลัวเ้าจริงๆ รึ วันนี้จะให้เ้าได้รู้ว่าคนแบบไหนเป็คนที่ชั่วชีวิตนี้เ้าไม่อาจล่วงเกินได้”
พานซวงซวงพอเห็นป๋ายเอ้าเสวี่ยนางนี้ไม่เหมือนกับที่นางเคยกลั่นแกล้งมาก่อน
แม้ในใจจะใแต่ก็ไม่ได้คิดอันใดมาก นางเอ่ยขึ้น “ทำไม เ้ายังคิดสู้กลับรึ ต่อให้เ้ายืมความกล้ามาสักสิบสาย ก็ไม่ดูบ้างว่าตัวเองเป็ตัวอันใด”
พานซวงซวงเกลียดป๋ายเอ้าเสวี่ย นางเป็บุตรสาวของหนึ่งในเ้ากรมทั้งหก ตำแหน่งบิดาต่ำกว่าบิดาของป๋ายเอ้าเสวี่ย แม้ป๋ายเอ้าเสวี่ยจะเป็บุตรสาวสายตรงจวนเสนาบดี ทว่าหัวอ่อนไม่สู้คน แต่ตนกลับยังอยู่ต่ำกว่านางขั้นหนึ่ง ในใจยิ่งคิดก็ยิ่งไม่พอใจ
ทว่าความอ่อนแอของป๋ายเอ้าเสวี่ยนั้นเติมเต็มความปรารถนาของพานซวงซวงได้ประจวบเหมาะ เมื่อได้รังแกป๋ายเอ้าเสวี่ยแล้วก็ทำให้นางรู้สึกดี
ป๋ายเอ้าเสวี่ยมองท่าทางอวดดีราวพญาหงส์ของพานซวงซวงจากนั้นเอ่ยหัวเราะเสียงเรียบ “ความกล้าคงไม่ต้องยืม เ้าพูดถูกแล้ว แต่ไหนแต่ไรมาข้ากับเ้าก็ไม่ได้อยู่ระดับเดียวกัน แต่ก่อนไม่ถือสาเ้าเพราะไม่เห็นหัวเ้า ตอนนี้ข้าก็ยังไม่เห็นหัวเ้าเช่นเดิม แต่ว่าวันนี้จะเริ่มขอทวงคืนความอัปยศในอดีตจากเ้าแล้วกัน” พูดจบแล้วก็รุดมาถึงข้างกายพานซวงซวงอย่างรวดเร็วราวสายอสนีบาตพาให้คนตั้งตัวไม่ทัน
“เพี้ยะ เพี้ยะ เพี้ยะ เพี้ยะ...” เสียงตบหน้าระลอกแล้วระลอกเล่าก้องกังวานสะท้อนไปทั่วทั้งหอจุ้ยเย่ว์
เหมือนร่วงตกไปในขั้วหัวใจคน แต่ละคนล้วนแต่ไหล่สะดุ้งตามๆ กันพร้อมกันกับเสียงตบของป๋ายเอ้าเสวี่ย
ในตอนที่ผู้คนยังไม่ได้สติกลับมา ป๋ายเอ้าเสวี่ยก็กลับไปอยู่ข้างกายมู่เหมียนแล้ว นางรับผ้าเช็ดหน้าที่มู่เหมียนยื่นมาให้แล้วเริ่มเช็ดมือ
เช็ดไปพูดไป “ตบเ้าแล้วข้ายังต้องขยะแขยงที่มือข้าสกปรก แต่ว่านะพานซวงซวง เ้าก็อย่าได้คิดว่าข้าเป็ลูกพลับที่ให้คนบีบขยำได้ตามใจอีก วันนี้สั่งสอนเ้าแค่นี้ก่อน หากวันหน้าอยากหาเื่ใส่ตัวอีกข้าก็พร้อมรับ”
เมื่อได้ยินคำกล่าวของป๋ายเอ้าเสวี่ย คนที่เดิมชมดูเื่สนุกในหอจุ้ยเย่ว์ก็พลันได้สติ
พวกเขามองป๋ายเอ้าเสวี่ยอย่างตกตะลึง ก่อนจะมองไปยังพานซวงซวงที่มีสภาพอเนจอนาถ พวกเขายังนึกว่านี่คือภาพฝันฉากหนึ่ง
พานซวงซวงกุมหน้าที่บวมแดงร้องอย่างเ็ป เรี่ยวแรงของป๋ายเอ้าเสวี่ยไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วๆ ไปจะรับได้
ตอนที่ตบพานซวงซวง นางควบคุมแรงเอาไว้ดีมาก หากไม่ให้พานซวงซวงหน้าบวมไปสิบวันครึ่งเดือน ก็คงไม่ใช่นางป๋ายเอ้าเสวี่ยแล้ว
พานซวงซวงในตอนนี้ไหนเลยจะมีอารมณ์มาสนใจป๋ายเอ้าเสวี่ย นางเพียงรู้สึกว่าหน้าตัวเจ็บจนใกล้จะปริแตกแล้ว
ความเ็ปเช่นนี้ทำให้พานซวงซวงที่เดิมใบหน้าไม่น่าดูอยู่แล้วยิ่งดูบิดเบี้ยวกว่าเดิม ผู้คนอดพากันเบี่ยงหน้าหนีไม่ได้ ไม่มองพานซวงซวงอีก
ป๋ายเอ้าเสวี่ยไม่สนใจอะไรให้มากความอีก นางมองพานซวงซวงที่มีสภาพอเนจอนาถพร้อมเอ่ยขึ้น “หากว่าเ้าอยากแก้แค้นก็มาหาข้าได้ แต่ว่าครั้งหน้าข้าไม่รับประกันว่ามันจะเหมือนกันกับครั้งนี้ที่ปฏิบัติกับเ้าอย่างอ่อนโยน” พูดจบนางก็พามู่เหมียนไปยังห้องส่วนตัว
3K
![师兄 ศิษย์พี่... ท่านงามเกินไปแล้ว [แต่งจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1618408943_65406544.webp)
