บทที่ 21 รัก
“แน่นอนสิ เธอเป็ผู้หญิงของเจียงโม่เฉิน ต้องสุดยอดมากแน่!” พี่เซี่ยพูดติดตลกอย่างจงใจและถอนหายใจด้วยความโล่งอก “หลักฐานในมือของเราก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ว่าไป๋ลั่วฝานกับเจียงอวี้เิสวมเขาให้เธอ มันขึ้นอยู่กับเธอแล้วละ ว่าจะเอาอย่างไร”
“ฉันไม่รีบที่จะเปิดเผยต่อสาธารณะหรอก ฉัน้าทำให้พวกเขาภูมิใจก่อนที่ฉันจะเคลื่อนไหว ตอนนี้ฉันกำลังคิดถึงเื่ลูกทีมของ ‘เหนียนฮวา’ มากกว่า” เหยียนซีคำนึงถึงเื่นี้เสมอ "ฉันรู้สึกเสียใจเล็กน้อยสำหรับผู้กำกับเฉิน”
ในเวลานี้ เหยียนซีดูตื่นตาตื่นใจจนผู้คนไม่สามารถละสายตาจากเธอได้ นี่คือเหตุผลที่พี่เซี่ยติดตามเธอสุดใจ เธอคนนี้จะเป็กระแสที่ชัดเจนในวงการบันเทิงเสมอ
ภายนอกดูอ่อนแอ แต่ก็ไม่มีใครหยุดความคิดในใจเธอได้
พี่เซี่ยกะพริบตา “เหยียนซี ไม่รู้เหรอ ผู้กำกับเฉินตามหาเธออยู่นะ!”
"ตามหาฉัน?"
“ใช่ อีเมลของฉันเต็มไปด้วยข้อความจากผู้ช่วยของเขา ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้โกรธเธอ แต่สนใจจะคุยเื่การร่วมงานกับเธอ ฉันคิดว่าเธอรู้เสียอีก… มันเป็ความผิดของฉันเอง เพราะคัดแยกพวกหลักฐานอยู่น่ะ ฉันเลยไม่ว่าง"
ดวงตาของเหยียนซีเป็ประกาย "พี่เซี่ยคะ พี่ช่วยเดินทางไปพบผู้กำกับเฉินให้ฉันก่อนได้ไหม?!"
"ไม่มีปัญหา! ไว้ใจได้เลย"
หลังจากที่เหยียนซีแยกจากพี่เซี่ย เธอก็ตรงกลับบ้านทันที ซึ่งเธอไม่คิดว่าเจียงโม่เฉินจะกลับมาแล้ว เธอเปลี่ยนรองเท้าและก่อนที่เธอจะหันหลังกลับ เจียงโม่เฉินก็เข้ามากอดเอวของเธอ
เจียงโม่เฉินเพิ่งอาบน้ำหลังออกกำลังกายเสร็จ ผมของเขาจึงยังคงเปียกหลังจากอาบน้ำอยู่ คิ้วของเขาขมวดเล็กน้อย และรอยย่นบนใบหน้าของก็ดูเย่อหยิ่งเอาแต่ใจ เป็ใบหน้าที่ไม่ว่าผู้หญิงคนไหนเห็นก็ต้องประทับใจ
และในเวลานี้เขาก็เกยคางของตัวเองพาดบนไหล่ของเหยียนซีและกอดเธอไว้ในอ้อมแขนจากด้านหลัง "ทำไมนานจัง..."
คำพูดที่ทุ้มต่ำและดูเจือปนความตัดพ้อเล็ก ๆ เหล่านี้ทำให้เหยียนซียกยิ้มมุมปาก
เธอทั้งประหม่าและใจเต้นแรง ก่อนจะค่อย ๆ หมุนตัวในอ้อมแขนของเขาและเงยหน้าขึ้น "ฉันขอโทษนะคะคุณเจียง ที่ทำให้คุณต้องรอนานแบบนี้"
หญิงสาวเขย่งปลายเท้าจูบเบา ๆ เป็การตอบแทน
กลิ่นของเธอทำให้ใจของเจียงโม่เฉินไม่สงบ และกระชับกอดเธอแน่นขึ้น “เป็การชดเชยเหรอ?”
เหยียนซีเบิกตากว้าง คางของเธอยกขึ้น เธอดูยั่วยวนเล็กน้อยและพยักหน้าอย่างหนักแน่น “ใช่!”
ดวงตาที่ลึกล้ำของเจียงโม่เฉินจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของเธอ ก่อนจะอุ้มเธอขึ้นมาที่เอว จากนั้นจึงเดินเข้าไปในห้องนอน ราวกับว่ากำลังถือสมบัติอยู่ และค่อย ๆ วางเธอลงบนเตียง
เขาลูบแก้ม ผม ริมฝีปากของเธอ และเมื่อเข้าไปใกล้ เขาได้ยินเสียงหัวใจของอีกฝ่ายเต้นอย่างชัดเจน
“เธอน่าจะรู้ ค่าตอบแทนนี้ยังไม่เพียงพอ...” มือของเขาเริ่มลูบที่ต้นขาของเธอช้า ๆ
ภายใต้ความสับสนเช่นนี้ เหยียนซีได้ยินเพียงการหายใจที่รดกันของพวกเขา…
“ฉันรู้ว่าไม่มีผู้หญิงคนไหนสามารถทำให้ประธานเจียงรอได้ แต่คุณยกเว้นฉันไว้ ฉันยินดีที่จะยอมรับการลงโทษของคุณค่ะ” เหยียนซีเกี่ยวขาเรียวของเธอกับตัวเขาและหลับตาลงช้า ๆ
ยิ่งเธอกระฉับกระเฉงมากเท่าไหร่ เจียงโม่เฉินก็ยิ่งรักมันมากเท่านั้น
เขารู้ว่าเหยียนซีเต็มใจที่จะมอบทุกอย่างให้กับตัวเอง ต้องใช้ความมุ่งมั่นและความกล้าหาญเป็อย่างมาก ยิ่งทำมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่ง้าจะให้ความทรงจำที่ดีแก่เธอมากเท่านั้น
และเขา้าหัวใจของเธอและรักมากขึ้นเท่านั้น...
“ครั้งหน้า...” เขาจุมพิตริมฝีปากเธอเบา ๆ พลางสงบสติอารมณ์ “ฉันอยากได้เธอจริง ๆ จัง ๆ… แต่ฉันรู้นะว่าเธอยัง้าเวลาให้แน่ใจ ฉันเชื่อว่าวันนั้นคงจะไม่ไกลเกินไป”
เหยียนซีหลับตาลง “โม่เฉินคะ…”
ความรู้สึกและความเสน่หานี้คงอยู่ในหัวใจของเหยียนซีมาเป็เวลานาน
ชายหนุ่มััเส้นผมยาวของเธอ เจียงโม่เฉินอดไม่ได้ที่จะรู้สึกถึงความไว้วางใจของเธอ แม้ว่าเขา้าจะทำลายขยะอย่างไป๋ลั่วฝานเพื่อเธอ แต่ก็รู้ว่าเหยียนซี้าจะทำด้วยตัวเอง
“ลงไปข้างล่างเถอะ ผมมีอะไรจะให้คุณดู” เขายืนขึ้นและปรับอารมณ์ที่พลุ่งพล่านของตัวเองออกไปก่อน แต่เหยียนซีก็เห็นว่าเขาประหม่าไม่น้อยไปกว่าตัวเธอเองเช่นกัน
เมื่อเหยียนซีเดินลงบันไดไปก็เห็นเขายืนอยู่ที่ประตูห้องหนึ่ง “ผมให้คนเตรียมไว้ ไม่รู้ว่าคุณชอบหรือเปล่า?”
เมื่อประตูเปิดออก มันก็เต็มไปด้วยรองเท้าและเสื้อผ้ามากมาย
"ในเมื่อคุณ้ากลับไปสู่วงการบันเทิง สิ่งเหล่านี้เป็สิ่งที่จำเป็ต้องมีนะ"
เหยียนซีตกตะลึง “ทั้งหมดนี้เพื่อฉันเหรอคะ?”
"ก็นะ" เจียงโม่เฉินพูดแล้วเปิดไฟในห้อง อัญมณีที่ส่องประกายระยิบระยับโดยเฉพาะในแสงทำให้ผู้คนหลงใหล "บ้านนี้มีภรรยาเพียงคนเดียว และนั่นคือคุณ"
คำพูดของเขากระแทกหัวใจของเหยียนซี
"ขอบคุณค่ะ…"
เจียงโม่เฉินจับไหล่ของเธอและยิ้มอย่างอบอุ่น "ผมเชื่อว่าคุณจะประสบความสำเร็จ"
กลายเป็ดวงดาวที่เจิดจ้าที่สุดในท้องฟ้ายามค่ำคืน ให้ทุกคนได้เห็นความงามของเธอ
และเป้าหมายนั้นจะสำเร็จได้ด้วยความพยายามของเธอเอง!
อีกด้านหนึ่ง
ไป๋ลั่วฝานสั่งให้ทีมประชาสัมพันธ์ทำงานทั้งคืน ซึ่งในที่สุดก็ขัดขวางการกระจายข่าวเื่สถานการณ์และรักษาภาพลักษณ์ของฮุยหวงเอนเตอร์เทนเมนต์ไว้ได้
แม้ว่าจะยังมีคนในเว็บไซต์พูดคุยเกี่ยวกับเื่อื้อฉาวระหว่างเขากับเจียงอวี้เิ แต่ส่วนมากก็ไม่ค่อยพูดถึงกันแล้ว
แต่เนื่องจากทัศนคติที่กล้าหาญของเหยียนซี เธอจึงได้รับความสนใจมากขึ้นเรื่อย ๆ บนอินเทอร์เน็ต และบางคนก็ตั้งกลุ่มแฟนคลับขึ้นเองและโพสต์ข้อความเพื่อสนับสนุนการกลับมาสู่วงการบันเทิงของเหยียนซี
นักลงทุนเพิกเฉยต่อกระแสความคิดเห็นของประชาชนและยืนกรานที่จะให้เจียงอวี้เิเล่นบทบาทของเจินเออร์ แต่ด้วยการร้องขออย่างแรงกล้าของทีมผู้กำกับ ผู้สมัครสำหรับนางเอกคนที่สองจึงกลายเป็เหยียนซี
พวกเขาส่งคนไปที่ฮุยหวงเอนเตอร์เทนเมนต์เพื่อหารือเกี่ยวกับความร่วมมือ แต่ไป๋ลั่วฝานปฏิเสธทุกทาง
“เหยียนซีไม่ได้แสดงมานานกว่าสองปี คุณแน่ใจเหรอว่าคุณ้าให้เธอแสดง?”
“ใช่… นี่เป็ข้อกำหนดของทีมผู้กำกับ และเราเชื่อว่าด้วยความแข็งแกร่งของคุณเหยียน เธอจะสามารถทำงานได้” ผู้ช่วยผู้กำกับกล่าวต่อ “นี่เป็สัญญา โปรดส่งให้คุณเหยียนด้วย และให้เธอร่วมทีมโดยเร็วที่สุด"
“แต่คุณสามารถแทนที่ด้วยบทของคนอื่นได้ใช่ไหม?”
ไป๋ลั่วฝานไม่ต้องคิดเลยว่าเจียงอวี้เิจะทำอะไรหลังจากได้ยินข่าวนี้ ในใจของเขา เขาไม่้าให้เหยียนซีกลับมาที่หน้าจออีก
ไม่อย่างนั้นแล้ว… เขาก็จะควบคุมเธอให้อยู่ในโอวาทไม่ได้!
“นี่เป็การตัดสินใจครั้งสุดท้ายของทีมผู้กำกับ และหากเหยียนซีไม่รับเล่น บทของเจียงอวี้เิก็จะถูกตัดออก ผมหวังว่าคุณไป๋จะคิดเกี่ยวกับมันให้ดีนะครับ”
พูดออกมาได้ ไอ้พวกเฮงซวย!
ไป๋ลั่วฝานกัดฟันด้วยความโกรธ แต่เขาทำอะไรไม่ถูก
เมื่อไป๋ลั่วฝานไม่รู้ว่าจะจัดการอย่างไร
ขณะเดียวกัน ทางด้านพี่เซี่ยก็รับสำเนาสัญญาไว้ “ไม่ต้องห่วงค่ะ ผู้กำกับเฉิน ฉันจะเกลี้ยกล่อมให้เหยียนซีแสดงบทบาทนี้อย่างแน่นอน เธอมักนึกถึงอดีตและหาโอกาสแก้ตัวง่าย ๆ ค่ะ พูดเลย!"
เมื่อเธอวางสายโทรศัพท์จากผู้กำกับเฉิน พี่เซี่ยก็ตื่นเต้นมาก
“เหยียนซี ฉันนี่คือเทพธิดาแห่งโชคลาภที่จะคอยดูแลเธอ!”
เหยียนซีพิงโซฟาและมองดูทิวทัศน์นอกหน้าต่าง
“มันเป็เื่ของความพยายามของมนุษย์ เื่นี้จะไม่ง่ายนักหรอก หลังจากที่เจียงอวี้เิได้รับข่าวแล้วจะต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่นอน”
“ถูกต้อง เพื่อยั่วยวนและไต่เต้าทางไป๋ลั่วฝาน เธอยังปล่อยตัวเองท้องได้เลย ตอนนี้หล่อนกำลังโดนเธอแย่งแสงจากสปอร์ตไลท์ไป หล่อนเลยต้องกลายเป็นางเอกเบอร์สอง มีบทให้เธอถึงหนึ่งในสาม ไม่น่าแปลกใจที่เธอไม่รีบร้อน"
“ยิ่งเธอเร่งรีบและดูร้อนรนมากเท่าไหร่ มันก็จะยิ่งดีสำหรับเรามากเท่านั้น” เหยียนซีกล่าวอย่างมั่นใจ
เธอได้เตรียมใจไว้แล้ว ไม่ว่าเจียงอวี้เิจะทำอะไร เธอก็จะสามารถตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงได้โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ
ทันใดนั้นหน้าจอโทรศัพท์มือถือก็สว่างขึ้น นั่นเป็ข้อความจากเจียงโม่เฉิน
“ขอบคุณสำหรับการทำงานหนักของคุณ… คุณนายเจียง”