ตอนนี้พูดได้ว่าสถานการณ์ของทางเวี่ยงไห้นั้นย่ำแย่อย่างมากเพราะด้วยการที่ต้องตามประกบตัวถังหลินตอลครึ่งหลังควอเตอร์แรกนั้นผลาญพลังกายของพวกเขาไม่น้อยจนต้องส่งตัวสำรองลงมาแทน
“ตงหนิงพูดตรงๆนะเราคงต้องหดหัวแล้วละ”เว๋ยอู๋กล่าวออกมาอย่างจริงจังเนื่องจากความสามารถของพวกเขาก็พอๆกันยกเว้นตงหนิงกับถังหลินที่ดูจะเก่งเกินไปหน่อยแต่ก็เข้าใจได้ยังไงพวกเขาก็คือเอส! และตอนนี้เนื่องจากมีตัวสำรองสามคนพวกเขาทำได้แค่ป้องกันเท่านั้นแหละ
“คงต้องตามนั้นแหละพวกตัวสำรองคงบุกไม่ไหวแต่เื่ป้องกันเราไม่เคยแพ้ใคร”ตงหนิงกล่าวออกมาอย่างมั่นใจแต่ในเวลาต่อมาความมั่นใจของเขาก็ต้องพังทลายลงไป
เพราะว่าถังหลินนั้นไม่จำเป็แม้แต่น้อยที่ต้องวิ่งไปถึงเส้นแค่ครึ่งสนามเข้าก็สามารถชู้ตได้!!
“ดูเหมือนสถานการณ์ของทางเซี่ยงไห้จะไม่ดีเท่่าไหร่นะครับหลังจากเปลี่ยนตัวสำรองลงมาเพราะว่าไม่มีใครสามารถหยุดถังหลินได้เลยเวลาใกล้จะหมดควอเตอร์ที่สองแล้วแต่ดูแต้มนี้สิครับ”ฮุ่ยเฟินกล่าวออกมาอย่างอึดอัดเพราะรูปแบบเกมตอนนี้พูดได้อย่างเดียวว่าน่าสงสารใช่น่าสรสารเป็อย่างมากเพราะปักกิ่งไม่สิต้องว่าถังหลินถล่มเซี่ยงไห้ยับ!! ด้วยคะแนน 60:35 ห่างกันมากกว่า25แต้มแล้วด้วยความที่ว่าเป็ตัวสำรองสามคนจึงทำให้พวกเขาไม่สามารถทำแต้มจากปักกิ่งได้เลย!!
จบควอเตอร์ที่สอง
“ฉันหวังว่าพวกนั้นจะไม่มีแผลในใจกันละนะ”ซันหยูกล่าวออกมาหลังจากเห็นสภาพของทีมเซี่ยงไห้แล้วเหมือนกับว่าพวกเขาถอดใจและย้อมแพ้ไปแล้ว
“นี้คือการแข่งขันนายไม่ควรมีความเห็นใจใดๆนะในฐานะกัปตันทีม”ถังหลินกล่าวออกมาอย่านิ่งๆก่อนที่จะหันไปฝั่งตรงข้ามแล้วพูดออกมาว่า
“แล้วอีกอย่างนายพูดผิดแล้วละใครบอกพวกนั้นยอมแพ้กัน”
ฝั่งม้านั่งของเซี่ยงไห้
โค้ชของทีมมองดูสภาพจิตใจของลูกศิษย์ตัวเองพลางเกิดความคิดในใจว่าจะยอมแพ้ดีไหม?ยังไงพวกเขาก็แพ้อยู่แล้วหรือว่าเขาควรยอมแพ้ไปเลยดี? เพื่อรักษาสภาพจิตใจของเด็กๆเอาไว้ยังไงพวกเขาก็มีความฝันและอนาคตที่ต้องไขว่คว้าไว้!
“ถ้ายังงั้นเรา…”แต่ก่อนที่เขาจะพูดจบตงหนิงก้พูดขัดขึ้นมาก่อน
“โค้ชครับยังไงก็ให้พวกเราแข่งต่อจนจบเถอะครับถึงจะแพ้เราก็ต้องแพ้อย่างสมศักดิ์ศรี!!”ตงหนิงกล่าวออกมาอย่างจริงจัง
“ใช่แล้วละครับโค้ชโปรดให้พวกเราลงแข่งต่อเถอะครับ”ซินหยานก็กล่าวออกมาเหมือนกัน
“ผมก็นั่งพักจนตะคริวกินแล้วเหมือนกันนะครับโค้ช”ิหนานพูดออกมาอย่างติดตลกแต่ในสายตาของเขาไม่ตลกด้วยแหมแต่น้อย!
“ไหนๆปีนี้ก็เป็ปีสุดท้ายของผมแล้วผมอยากัักลับมันให้นานกว่านี้หน่อย”จิงอวี่ที่นั่งเงียบๆมาตลอดก็พูดขึ้นมาเหมือนกัน
“รุ่นพี่”ตงหนิงกับคนอื่น ๆมองจิงอวี่อย่างมีความหมายและเศร้าอยู่ในใจในใจใช่ปีนี้เป็ปีสุดท้ายของจิงอวี่แล้ว
“พวกนาย”โค้ชของเซี่ยงไห้มองดูลูกศิษย์ของตัวเองพลางเกิดความลำบากใจขึ้นมาจะแข่งต่อหรือไม่แข่งต่อดี?
“เอาละตกลงในเมื่อพวกนายเชื่อมั่นฉันก็เชื่อมันในพวกนายเหมือนกันและเราจะเปลี่ยนแผนเป็รันแอนกันสะ”โค้ชของเซี่ยงไห้ตัดสินใจกล่าวออกมาอย่างจริงจัง!!
ปี๊ดด สัญญาณเริ่มควอเตอร์ที่สามดังขึ้น
“เออผมรู้สึกว่าทีมเซี่ยงไห้บรรยากาศจะเปลี่ยนไปนะครับ”ฮุ่ยเฟินกล่าวออกมาเนื่องจากเ้าตัวรู้สึกได้ว่าดูเหมือนอารมณ์ของทางเซี่ยงไห้ดูเหมือนจะเปลี่ยนไป
ไม่ใช่แค่ฮุ่ยเฟินเท่านั้นแม้แต่ถังหลินและคนอื่นๆก็ััได้เหมือนกัน
“เฮ้ๆมันคงไม่มีอย่างการเข้าโซนเหมือนในการ์ตูนหรอกใช่ไหม”ซันหยู่กล่าวติดตลกออกมา
“นั่นก็ไม่แน่หรอกเมืุ่์ถูกกระตุ้นและทุ่มเทสมาธิกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าตัวเองอาจทำสิ่งที่เหนือความคาดหมายของทุกคนไปได้”ถังหลินกล่าวออกมาจริงจังตอนแรกเขาก็เริ่มหมดความสนใจที่จะแข่งต่อแล้วเหมือนกันเพราะพวกนี้นั้นอ่อนแอเกินไป!! แต่ตอนนี้เขากับถูกสายตาพวกนั้นกระตุ้นขึ้นมาอีกครั้ง
หลังจากกรรมการให้สัญญาณโยนลูกทางฝั่งเวี่ยงไห้ก็วิ่งโถมมาทางแป้นของปักกิ่งทันทีโดยที่ซินยหายส่งลุกให้ตงิตงิส่งลูกให้เว๋ยอู่และเว๋ยอู๋ส่งกลับมาคืนตงหนิงเป็รูปแบบรันแอนกันก่อนที่ลูกจะถูกยัดลงห่วงไปด้วยความรวดเร็วเนื่องจากทางปักกิ่งไม่คิดว่าเซี่ยงไห้จะมาไม้นี้จึงยังตอบสนองไม่ทันยกเว้นแต่ถังหลินที่เขาตอบสนองทันอยู่คนเดียวแต่เขาก็โดนประกบโดยิหนานที่แทบจะไม่ยอมปล่อยเขาขยับตัวไปไหนได้เลย!
พอพวกเขาชู้ตลูกลงห่วงก็รีบวิ่งกลับไปทางฝั่งแป้นของตัวเองทันที!
“อะไรกันเซี่ยงไห้เนี่ยนะเล่นรันแอนกันถามจริง”ซีห่าวพูดออกมาอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง
“ดูเหมือนพวกนั้นไม่อยากยอมแพ้จนทำลายธรรมเนียมดั้งเดิมของตัวเองเลยสินะ”ตงหยางกล่าวออกมา
ก่อนที่เฟยฉีจะส่งลูกให้ซันหยูและก็เป็ทางฝั่งพวกเขาบ้างที่ได้เป็ฝ่ายบุกโยที่ซันหยูพาลูกขึ้นหน้าแต่ก็โดนประกบโดยซินหยาน
“ฉันไม่ยอมให้นายผ่านไปได้ง่ายๆหรอก”ซิหยานกล่าวออกมาดึงสมาธิของซันหยูก่อนพยามสตีลลูกมาแต่ซันหยูก็ไม่ได้หลงกลเขาไหวตัวทันและถอยหลังออกมาสองก้าวก่อนที่หางตาเขาจะเห็นถังหลินขยับจึงส่งลุกไปทันที!
ถังหลินที่ขยับตัววิ่งออกไปข้างหน้าก็รับลูกจากซันหยูได้สบายๆก่อนที่จะตัวจะะโเลย์อัพลูกลงห่วงไปแต่ว่าก็ได้มีคนะโปัดลูกออกจากมือเขาไปก่อน
“ฮืมหมอนี้ตามมาทันงั้นเหรอไม่สิแถมะโสูงขึ้นกว่าเดิมด้วย”ถังหลินคิดอย่างแปลกใจก่อนที่จะพูดออกมาว่า
“นายก้าวข้ามขีดจำกัดตัวเองได้งั้นเหรอ”
“ตราบใดที่ยังมีฉันอยู่ฉันไม่ยอมให้นายทำแต้มไปได้ง่ายๆหรอกนะ”ตงหนิงกล่าวออกมา
“ปี๊ดด เอาท์บอล ปักกิ่งได้ลูก”
“อย่าหวังว่านายจะทำแต้มได้เลยตราบใดที่ฉันยังประกบนายอยู่”ตงหนิงกล่าวข่มถังหลินออกมาแต่ถังหลิงกับยักไหล่และเดินไปประจำตำแหน่งตัวเองเท่านั้น
เฟยฉีเป็คนโยนลูกเหมือนเดิมและโยนลูกไปไห้ให้ซีห่าวเมื่อซีห่าวได้ลูกก็ถูกเว่ยอู๋ตามประกบทันทีพวกเขาสองคนเชิงใส่กันสักพักก่อนที่ซีห่าวจะส่งต่อลูกไปให้ซันหยูและพาสต่อไปให้ถังหลิน
“ฉันบอกนายแล้วไง”ตงหนิงะโปัดลุกออกจากมือของถังหลิน
“ไม่มีทางที่นายจะทำแต้มได้หรอกน่า”
ถังหลินเงียบไปก่อนที่จะพูดออกมาว่า
“ดีหวังว่านายจะะโได้ไปตลอดก็แล้วกัน”
ตงหนิงก็เริ่มกังวลในใจแล้วเหมือนหลังจากได้ยินคำพูดของถังหลินยังไงเขาก็ไม่สามารถะโไปได้ตลอดหรอกเพราะพลังกายมีจำกัดแต่ว่านะ
“ต่อให้ขาฉันจะหมดแรงและล้มลงไปฉันก็ไม่มีทางให้นายทำแต้มได้ง่ายๆหรอก”
และด้วยความพยายามและความมุ่งมั่นของทางเซี่ยงไห้จึงทำให้สถารการณ์ในควอเอตร์ที่สามนี้ของทางปักกิ่งนั้นไม่ดีเท่าไหร่เนื่องจากหลายคนสามารถก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเองไปได้และเล่นเขาขากันมากขึ้นอย่างน่าเหลือเชื่อ!!
“น่าทึ่งจริงๆเด็กพวกนี้”ตงหั่วพูดออกมาเมื่อเขาเห็นเองกับตาว่าพวกเขาล้มลงไปแต่ยังลุกกลับขึ้นมาได้
“นี่โค้ชค่ะแต่ถ้าเป็แบบนี้ต่อไปเราจะแย่เอานะ”จ้าวซือบ่นออกมาแทนทีจะคิดแผนและปรับเปลี่ยนกับไปชมคู่ต่อสู้ของตัวเองสะงั้น
“อย่าลนลานไปสิยัยหนูจ้าวคนที่ถูกกระตุ้นและไม่อยากยอมแพ้นะไม่มีแค่เซี่ยงไห้สะหน่อยเธอดูแววตาของพวกเขาสิ”ตงหั่วกล่าวอออกมา
“ฟู่ววไม่คิดเลยว่าอยู่ดีๆพวกนี้จะก้าวข้ามขีดกำจัดความสามารถตัวเองไปได้”ซันหยูกล่าวออกมา
“นั้นนะสินะ”ซีห่าวเห็นด้วย
“แต่ถ้าพูดถึงเื่ยอมรับความพ่ายแพ้แล้วนะน่ะ”ตงหยางกล่าวออกมาก่อนที่เ้าตัวจะพาสลุกไปให้ซันหยู
“พวกเราก็ไม่อยากแพ้มากกว่าใครสะอีก”เฟยฉีกล่าวออกมาก่อนที่เ้าตัวจะะโดั้งค์ลงห่วงไป
“อะไรกันความเร็วเมื่อกี้”จิ่งอวี่อุทานอออกมาเพราะเมื่อกี้เขาพยายามวิ่งตามแล้วแต่ก็วิ่งไม่ทันก่อนที่ซันหยูจะหลอกซินหยานไปได้โดยการลอดลูกบาสใต้หว่างขาไปและส่งไปให้เฟยฉีที่ดังค์ลูกลงห่วงไป
“เฮ้ยๆล้อเล่นรึเปล่าเนี่ย”ซินหยานบ่นออกมา
ห้องนักพากย์
“อะไรกันครับอยู่ดีๆทางฝั่งของปักกิ่งก้เหมือนจะรวดเร็วขึ้นและเฉียบคมขึ้นเป็อย่างมากหรือว่าพวกเขาก็ก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเองเหมือนกัน”ฮุ่ยเฟินกล่าวออกมาอย่างเหลือเชื่ออะไรกันเนี่ยเกมนี้มันชักจะพลิกไปพลิกมาเกินไปหน่อยแล้ว?
กลับมาในสนาม
ตงหนิงพยายามจะเลี้ยงลุกฝ่าซีห่าวไปไม่ว่าเขาจะโยกหลอกหรือสปินไปอีกทางวีห่าวก็ไม่ปล่อยเขาไปง่ายๆจนสุุดท้ายเขาไม่มีทางเลือกจนต้องพาสลูกไปให้จิงอวี่และเนื่องจากเวลาครองลูกใกล้จะหมดลงแล้วจิงอวี่จึงไม่มีทางเลือกและฝืนชู้ตไป!
และแน่นอนว่าไม่ลงลุกบาสกระทบขอบห่วงและเด้งออกมาก่อนที่จะเป็เฟยฉีจะะโแย่งลูกกับิหนานและเป็ทางเฟยฉีที่คว้าลูกมาได้ก่อนที่เขาจะโยนบอลสุดแรงไปทางข้างหน้าที่ตอนนี้มีถังหลินวิ่งนำขึ้นไปก่อนแล้ว!! แต่ไม่ได้มีแค่ถังหลินคนเดียวเท่านั้นที่วิ่งตามลุกมาเพราะตงหนิงก็ตามหลังถังหลินมาเหมือนกัน!
แต่ถังหลินก็ถึงลูกก่อนเนื่องจากเขาเร็วกว่าและออกตัววิ่งก่อน
“บอกแล้วไงตราบใดที่มีฉันอยู่ฉันไม่ปล่อยให้นายทำแต้มได้ง่ายหรอก”ตงหนิงกล่าวออกมา
"งั้นเหรอ"ถังหลินพูดตอบไปก่อนที่เ้าตัวจะโยกไปทางซ้ายและสปินลูกมาที่หลังพลิกตัวกลับมาทางขวาก่อนที่จะถอยหลังออกมาสองก้าวและะโชู้ตเลยโดยที่ตงหนิงยืนขาตายไม่สามารถะโบล็อคได้เนื่องจากเขาตอบสนองไม่ทัน!! และเกิดการเกร็งของกล้ามเนื้อเนื่องจากใช้งานหนักเกินไปและเขาไม่สามารถะโได้อีกแล้ว!
“สุดท้ายนายก็มาได้แค่นี้สินะ”ถังหลินกล่าวออกมาก่อนลูกที่เข้าชู้ตออกไปจะลงห่วงอย่างสวยงาน
และเนื่องจากกำลังกายของทางเซี่ยงไห้เริ่มหมดลงและนั้นทำให้รูปเกมออกมาชัดเจนมากยิ่งขึ้นและสุดท้ายม.เซี่ยงไห้ก็ต้านทานม.ปักกิ่งไว้ไม่อยู่และพ่ายแพ้ไปด้วยคะแนน 99-57 !! แต่พวกเขาก็ได้รับเสียงปรบมือที่ดังสนั่นหวั่นไหวไม่แพ้ผู้ชนะในวันนี้เลยแม้แต่น้อยเพราะความไม่ยอมแพ้ของพวกเขาและการสู้จนถึงวินาทีสุดท้ายและบางคนในตอนนี้ก็ไปเข้าตาแมวมองจากหลายสโมสรแล้วอีกด้วย!
ปี๊ดดหลังจากนั้นไม่นานนักสัญญานจบการแข่งขันก็ดังขึ้นและนั้นทำให้ทีมเซี่ยงไห้ลงไปนั่งคุกเข่ากับพื้นทุกคนไม่ใช่ว่าพวกเขาอยากทำหรอกแต่ตอนนี้พวกเขายิืนไม่ไหวแล้วจริงๆ
“ฮ่าสุดยอดมากสนุกมากจริง”ถังหลินที่พูดออกมาก่อนที่เขาจะยืนมือไปหาตงหนิงที่นั่งขุกเขาอยู่ที่พื้น
“ใช่นายเองก็สุดยอดมากเหมือนกันในหลายๆความหมายละนะ”ตงหนิงกล่าวออกมาก่อนที่เขาจะยื่นมือไปจับมือถังหลินและเขาก็ต้องแปลกใจเมื่อพบว่าผู้คนหลายคนตระโกนชื่อเขาหรือทีมของเขาเพราะเขาเข้าใจได้ว่าที่จริงแล้วพวกนี้เป็แฟนคลับของถังหลินด้วยซ้ำ!! แต่พวกเขากับตระโกนชื่อเขาตงหนิง!
“ไม่ต้องแปลกใจหรอกพวกนายสมควรได้รับมันจริงๆ”ถังหลินกล่าวออกมาก่อนที่เ้าตัวจะดึงตงหนิงขึ้นมาก่อนที่พวกเขาทั้งสองจะเดินไปขอบคุณทุกคนที่อุส่ามาเชียร์พวกเขา
“เออว่าแต่ทำไมเธอหน้าคุ้นๆจังนะ”ถังหลินกล่าวออกมาเมื่อเขาเดินไปส่งตงหนิงที่ม้านั่งสำรองแล้วและหันไปมองผู้หญิงคนหนึ่งที่โบกมือมาให้เขาก่อนที่ลางสังหรณ์ในใจเขาจะเริ่มร้องเตือนแปลกๆขึ้นมา?