หลังจากที่จัดการค่ายของพวกอัศวินและช่วยพวกก๊อบลินออกมาเวลาก็ผ่านไป 3 วัน เร็กซ์พยายามศึกษาภาษาของมนุษย์ในโลกนี้ด้วยของที่ได้มาจากค่ายแต่เขาอ่านไม่ออก ถึงแม้เขาจะสามารถคุยสื่อสารได้แต่เขากลับอ่านตัวหนังสือของโลกนี้ไม่ออก โซเฟียและพวกก๊อบลินเองเองก็เช่นกันเร็กซ์จึงพักไปก่อนและลองเรียนรู้วิธีการฝึกสัตว์จากพวกก๊อบลิน โดยก๊อบลินฝึกให้เขาสอนสัตว์ที่พวกมันฝึกให้พวกอัศวินก่อน
" นี่คือบาฟูครับเป็นสัตว์ที่พวกมนุษย์ใช้ขนสัมภาระแล้วก็เป็นสัตว์ที่ฝึกง่ายที่สุดครับ " ก๊อบลินที่สอนเร็กซ์พูด บาฟูเป็นสัตว์ที่เดินสองขา ตัวกลม สูงประมาณ 1 เมตร และมีขนปกคลุมทั่วตัวสามารถเดินทางไกลได้เป็นเวลานานๆ" บาฟูคือเจ้าลูกขนนี่ล่ะสินะ แล้วจะฝึกมันยังไงล่ะ? " เร็กซ์ถาม" ขั้นแรกต้องเริ่มจากการเข้าหาก่อนครับ ค่อยๆเดินเข้าหามันจากข้างหน้าแล้วยื่นมือออกไปแบบนี้ครับถ้ามันหันมามองแสดงว่าเข้าหาได้ครับ "" แบบนี้เหรอ " เร็กซ์ลองทำตามที่ก๊อบลินสอนแต่บาฟูกลับกลัวแล้ววิ่งหนี" อ้าว ไหงเป็นงั้นล่ะ? " เร็กซ์งงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น" ท่านทำไม่ได้หรอกค่ะเพราะว่าพลังของท่านเริ่มสูงขึ้นแล้วไงล่ะคะ " โซเฟียที่ยืนดูอยู่พูด" หา? แล้วมันเกี่ยวกันยังไง? "" สัตว์ในโลกนี้มีระดับการรับรู้ที่แตกต่างกันออกไปค่ะ บาฟูเป็นสัตว์ที่มีระดับการรับรู้ทั่วไปหากมีสิ่งมีชีวิตที่พลังไม่ต่างกันมากอยู่ใกล้ๆพวกมันก็จะไม่ทำอะไรค่ะ แต่ถ้าหากมีสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งกว่าเข้ามาใกล้ก็จะเป็นแบบเมื่อกี้นั่นแหล่ะค่ะ "" คล้ายๆกับสัญชาตญาณนะสงสัยว่าชั้นจะไม่เหมาะกับการฝึกสัตว์แฮะ "" ท่านไม่จำเป็นต้องฝึกหรอกครับ พลังของท่านจอมปิศาจเหมาะเอาไว้ชี้นำพวกปิศาจมากกว่า " ก๊อบลินพูด" ......จริงสิ หลังจากที่ลุยค่ายนั้นมาชั้นยังไม่ได้สร้างสกิลมารเลยนี่นา " หลังจากที่ถล่มค่ายมาเร็กซ์ยังไม่ได้เข้าสู่ห้องประเมินเพื่อสร้างสกิลมารเลย" ถ้างั้นจะสร้างเลยมั้ยล่ะคะ? " จากนั้นทั้งสองก็กลับเข้าไปในเต๊นท์ แล้วเร็กซ์ก็เข้าสู่ห้องประเมิณซึ่งเขาได้ลูกแก้วมาเพิ่มอีกสองลูก แต่เขายังไม่ได้คิดว่าจะสร้างสกิลแบบไหนดี ในตอนนั้นเขาก็นึกอะไรบางอย่างออกจึงถามโซเฟีย" นี่โซเฟีย ระดับการรับรู้ที่พูดถึงเมื่อกี้พวกปิศาจกับมนุษย์มีด้วยรึเปล่า? " เร็กซ์ถาม" แน่นอนค่ะ มีอะไรเหรอคะ? " โซเฟียพูด" ไม่มีอะไรหรอก แค่นึกอะไรบางอย่างออกน่ะชั้นขอเวลาสร้างสกิลก่อนนะ " เร็กซ์เริ่มสร้างสกิลมารทั้งสองสกิล เขาใช้เวลาสักพักก่อนที่จะกลับออกมา เขาเห็นโซเฟียมองเขาด้วยสายตาแปลกๆ" มีอะไรเหรอโซเฟีย? " เร็กซ์ถาม" ไม่ว่าตอนไหนการได้ดูท่านจอมปิศาจเติบโตขึ้นก็ทำให้ข้ามีความสุขเสมอค่ะ " โซเฟียพูด เร็กซ์ลองเอามือไปจับที่ศรีษะตัวเองแล้วเขาก็เดินไปส่องกระจกที่ได้มาจากค่ายของอัศวิน" หือ? เขาของช้นมันยาวขึ้นรึเปล่าเนี่ย? ถึงจะแค่นิดหน่อยก็เถอะ "" ค่ะ การสร้างสกิลมารจะยิ่งทำให้ท่านแข็งแกร่งขึ้นค่ะ เป็นปกติที่เขาจะยาวขึ้น "" ......แล้วมีอะไรจะบอกอีกมั้ย? "" ถ้านึกออกเมื่อไหร่ข้าจะบอกค่ะ "
จากนั้นทั้งสองคนออกมานอกเต๊นท์ เร็กซ์อยากจะลองใช้สกิลมารใหม่ที่เขาสร้างขึ้นมา เขาลองกระโดดขึ้นจากพื้น แต่นั่นไม่ใช่การกระโดดธรรมดามันคือการบินขึ้นเป็นหนึ่งในสกิลใหม่ที่เร็กซ์สร้างขึ้นเพื่อจะใช้มันในการเดินทางและเพื่อสำรวจในการเขียนแผนที่
" ไม่รู้ว่าจะบินได้นานเท่าไหร่ นี่โซเฟียถ้าจะลอยให้สูงขึ้นต้องทำยังไงเหรอ? " เร็กซ์ถาม" มันเป็นสกิลที่ท่านสร้างค่ะ ใช้ความคิดของท่านก็พอ " โซเฟียพูด เร็กซ์จึงลองบินขึ้นไปเหนือแนวหน้าผา แล้วเขาก็ใช้ Long sense มองไปรอบๆ จากจุดที่ฐานของเขาอยู่เขาเห็นหมู่บ้านห่างออกไปไกลในทางทิศเหนือและเห็นทะเลอยู่ทางทิศตะวันออกทอดยาวไปทางใต้ แต่เขามองไปไกลกว่านั้นไม่ได้แล้วเพราะมีแนวเขาบังอยู่
" ถ้าดูตามทิศทางของพระอาทิตย์ นั่นเป็นทางเหนือสินะทางนั้นมีหมู่บ้านอยู่แต่ระยะนี่คงเดาไม่ได้ ทางตะวันออกก็มีทะเลยาวไปถึงทางใต้....อยากจะลองข้ามแนวเขานั่นไปดูสักหน่อยแต่วันนี้เอาแค่นี่ก่อนก็แล้วกัน " เร็กซ์บินกลับลงมาที่พื้นแล้วเขาก็เข้าไปหยิบแผนที่ออกมากาง" จากที่ขึ้นไปดูเมื่อกี้คิดว่าฐานของพวกน่าจะอยู่ทางทิศตะวันออกของเกาะ น่าจะเป็นตรงนี้ล่ะนะ " เร็กซ์เขียนลงไปในแผนที่ ซึ่งแผนที่ที่ได้มาก็ยังไม่มีส่วนที่ข้ามภูเขาไปดูเหมือนว่าจุดนั้นจะยังไม่ถูกสำรวจ" แล้วก็ทางเหนือที่ชั้นเห็นก็มีหมู่บ้านอยู่ ไม่รู้ว่าไกลแค่ไหนแต่ก็รู้ว่าอยู่ทางเหนือ " เร๊กซ์พูด" ที่นั่นน่าจะเป็นหมู่บ้านฟีวน่านะครับ " ก๊อบลินตัวหนึ่งพูด" หมู่บ้านฟิวน่าเหรอ? "" ครับ เป็นหมู่บ้านที่พวกอัศวินที่ค่ายนั่นชอบไปเอาเสบียงมา "" หมู่บ้านนั่นสนับสนุนพวกอัศวินเหรอ? "" ไม่ครับ เหมือนกับว่าพวกนั้นไปเอามาเฉยๆ พวกนั้นบอกว่าพวกชาวบ้านต้องตอบแทนที่พวกมันช่วยไปกำจัดปิศาจน่ะครับ "" ทวงบุญคุณสินะ เป็นปกติของมนุษย์นั่นแหล่ะคนที่ไม่ทำอะไรก็จะต้องคอยสนับสนุนคนที่ทำ......เสบียงที่เอามาจากค่ายพวกนั้นยังมีอยู่เยอะรึเปล่า? "" มีเยอะอยู่ครับ แต่มันก็เริ่มเน่าไปบ้างแล้วเพราะพวกข้าทำอาหารโดยใช้วัตถุดิบพวกนั้นไม่เป็น "" ถ้างั้นควรจะเอาไปให้พวกชาวบ้านดีกว่านะ "" เอ๋!? ทำไมล่ะครับ!? "" ของที่เราใช้ไม่เป็นถ้ายอมเอาไปให้คนที่เค้าใช้เป็นหรือต้องการมันจะดีกว่านะดีกว่าปล่อยให้มันเน่าเสีย แต่เอาไปแค่นี้คงไม่พอช่วยไปหาเก็บของป่ากับพวกผลไม้ให้ทีนะ "" จะทำแบบนั้นจริงๆเหรอครับ!! " เร็กซ์ไม่ตอบอะไรแล้วเขาก็กลับเข้าไปในเต๊นท์" ท่านจะไปจริงๆเหรอคะ แถมยังจะเอาเสบียงพวกนั้นไปให้มนุษย์อีกท่านคิดจะทำอะไรคะ? " โซเฟียตามเข้ามาในเต๊นท์ เธอดูไม่พอใจเท่าไหร่นักกับความคิดของเร็กซ์" เธอไม่พอใจงั้นเหรอ? "" ค่ะ ข้าไม่เข้าใจสิ่งที่ท่านกำลังคิดอยู่ค่ะ "" มันก็เหมือนกับพวกอัศวินนั่นแหล่ะ สร้างบุญคุณยังไงล่ะ "" สร้างบุญคุณงั้นเหรอคะ? "" พวกอัศวินบอกว่าพวกมันเป็นคนไปสู้กับปิศาจเลยเอาเหตุผลพวกนั้นมาใช้เพื่อเอาเสบียงจากพวกชาวบ้านที่ทำอะไรไม่ได้ สิ่งที่ชั้นจะทำก็คล้ายๆกัน "" คล้ายยังไงคะ? "" ตอนนี้ชั้นต้องการข้อมูลของอาณาจักร พวกชาวบ้านอาจจะพอรู้อะไรก็ได้แต่ตามปกติของมนุษย์จะไม่ไว้ใจคนแปลกหน้าที่พึ่งเข้ามาหาเพราะฉะนั้นการใช้เสบียงเพื่อเข้าตีสนิทย่อมเป็นทางเลือกที่ดีกว่า "" ของแค่นั้นไปบังคับเอาก็ได้นี่คะ "" เธออย่าลืมสิว่าตอนนี้พวกเรามีกำลังน้อยแค่หยิบมือ เกิดพวกชาวบ้านนั่นเอาข่าวไปบอกกับทางอาณาจักรล่ะก็เราเสร็จแน่ ถึงร่างกายชั้นจะทนทานต่ออาวุธทั่วไปแต่ถ้ามีอาวุธเวทย์ล่ะ จอมปิศาจคนก่อนก็ถูกจัดการด้วยสิ่งนั้นไม่ใช่รึไง? "" ค่ะ ถูกต้องแล้วค่ะ "" เพราะงั้นสิ่งที่ชั้นจะทำนี่ก็เป็นการซื้อใจเพื่อแลกข้อมูลไงล่ะ " เร็กซ์หยิบเสื้อผ้าของพวกอัศวินมาลองเพื่อจะพรางตัวเข้าไปในหม่บ้าน เขาพยายามเลือกชุดให้ดูกลมกลืนที่สุด" เธอว่าแบบไหหนเหมือนชาวบ้านธรรมดาที่สุด? " เร็กซ์ถาม ทันใดนั้นโซเฟียก็ใช้เวทมนต์บางอย่างทำให้ชุดของเร็กซ์เหมือนชาวบ้านทั่วไป ซ่อนเขาและเปลี่ยนดวงตาให้ปกติเหมือนมนุษย์" เอ๋? เธอทำแบบนี้ได้ด้วยเหรอ สุดยอดไปเลยนะ " เร็กซ์มองเงาตัวเองจากกระจก" นี่เป็นเวทย์มายาของข้าค่ะ ถึงท่านจะเลือกชุดเพื่อพรางตัวยังไงแต่ท่านซ่อนดวงตานั่นไม่ได้หรอกนะคะ " โซเฟียพูด จากนั้นเธอก็เปลี่ยนรูปลักษณ์ของเธอเป็นหญิงสาวชาวบ้านผมดำยาว ใส่ชุดผ้าแบบชาวบ้านทั่วไป" จะทำอะไรน่ะ? " เร็กซ์ถาม" เวทย์มายาที่ข้าใช้มีระยะค่ะ ถ้าท่านห่างข้าเกินกว่าระยะนั่นท่านก็จะกลับเป็นเหมือนเดิม เพราะงั้นข้าจะไปด้วยค่ะ " โซเฟียพูด" มั่นใจเหรอว่าจะไปด้วย ที่นั่นเป็นหมู่บ้านของมนุษย์นะ "" หน้าที่ของข้าคือดูแลรับใช้ข้างกายไม่ให้ห่างค่ะ อีกอย่างท่านก็ต้องการเวทย์มายาของข้าด้วย "" ......อา เข้าใจล่ะ งั้นออกเดินทางพรุ่งนี้เช้านะ "
เช้าวันต่อมา พวกก๊อบลินขนเสบียงและพวกผลไม้ขึ้นรถลากบาฟูให้เร็กซ์เพื่อเอาไปที่หมู่บ้าน เขาและโซเฟียออกเดินทางออกจากป่ามาเร็กซ์มองดวงอาทิตย์เพื่อดูทิศทางจากนั้นเขาก็มุ่งหน้าขึ้นไปทางทิศเหนือ พวกเขาเดินทางมาจนเกือบเที่ยงแต่ก็ยังไม่เห็นวี่แววของหมู่บ้าน เร็กซ์จึงสงสัยว่ามาถูกทางรึเปล่า
" ชั้นขอขึ้นไปดูหน่อยนะว่าพวกเรามาถูกทางมั้ย " เร็กซ์กำลังจะบินขึ้นไปดูทาง ทันใดนั้นโซเฟียก็ดึงเขาเอาไว้ก่อนเพราะมีชายสามคนเดินเข้ามาหาพวกเขา" จะไปไหนเหรอพี่ชาย? " ชายคนหนึ่งพูด" อ....อ้า ไปที่หมู่บ้านฟิวน่าน่ะครับ ไม่ทราบว่าไปทางนี้ใช่มั้ยครับ? " เร็กซ์ถาม" ช่ายๆ ตรงไปตามทางนี้เดี๋ยวก็เจอ แต่ว่าพวกนายขนอะไรมาน่ะ? "" แค่ของเล็กๆน้อยๆน่ะครับ " แล้วชายคนนั้นก็ให้ลูกน้องอีกสองคนไปเช็คดูของในรถ" อ้า ดูนี่สิมีเสบียงเต็มเลยว่ะ " ลูกน้องพูด พวกเขาเปิดเจอเสบียงอยู่ในรถลาก" หึ พวกนายรู้รึเปล่าว่าชั้นเป็นคนคุมถนนสายนี้อยู่ ถ้าคิดจะผ่านไปล่ะก็คงต้องให้จ่ายค่าผ่านทางมาสักหน่อยล่ะนะ " ชายที่เป็นหัวหน้าพูด" แล้วต้องการเท่าไหร่ล่ะถ้าไม่มากก็คงพอแบ่งให้ได้ " เร็กซ์พูด ชายคนนั้นเหลือบไปมองโซเฟีย เขามองเธอทั้งตัวแล้วยิ้มออกมา" ลงมาคุยกันหน่อยสิพี่ชาย แกสองคนเฝ้าเอาไว้นะ " ชายคนนั้นพาเร็กซ์ลงจากรถลากแล้วเดินกอดคอคุยกันไป" ชั้นลืมบอกไปว่าถ้าชั้นพอใจของที่อยู่บนถนนนี้เป็นของชั้นทั้งหมด "" แต่ของพวกนั้นมีเจ้าของแล้วนะ จะยกให้พวกนายไม่ได้หรอก " ทั้งสองคนค่อยๆเดินห่างจากรถลากไป โซเฟียมองที่สุดเขตระยะเวทย์ของเธอและคิดว่าทั้งคู่คงเดินออกไปแน่ เธอจึงถอนหายใจเฮือกใหญ่" มีอะไรเหรอจ๊ะคนสวย? " พวกลูกน้องถาม" ข้าว่าถ้าไม่อยากตายพวกเจ้าหนีไปซะเถอะนะ " โซเฟียพูด ทันใดนั้นชายที่คุยกับเร็กซ์ก็ชักมีดออกมา" ไม่ได้ยินรึไง ว่าของทั้งหมดนั้นเป็นของชั้นน่ะ!! " ชายคนนั้นพูด ทว่าทั้งสองหลุดระยะเวทย์มายาของโซเฟียไปแล้วทำให้เร็กซ์กลับคืนสภาพเดิม" ก็บอกแล้วไงว่าให้ไม่ได้น่ะ " ทันใดนั้นเร็กซ์ดึงแขนข้างที่ถือมีดของชายคนนั้นจนขาดจากนั้นก็หยิบมีดที่มือปาไปที่ลูกน้องทางซ้ายของรถลากทำให้มีดปักเข้ากลางหน้าผาก แล้วหักแขนข้างนั้นจนกระดูกหักออกมาก่อนจะขว้างใส่ลูกน้องอีกคนที่อยู่ทางขวาทำให้กระดูกแทงเข้าที่คอจนทะลุ" ข....แขนชั้น แขนชั้น!! " ชายที่ถูกกระชากแขนขาดร้องโอดครวญ" ถ้าแกบอกว่าของที่อยู่บนถนนเส้นนี้เป็นของแก งั้นผืนดินทั้งหมดนี้ก็เป็นของชั้น......สักวันน่ะนะ " เร็กซ์เหยียบศรีษะชายคนนั้นจนกระโหลกแตก แล้วเดินกลับไปที่รถลาก" ถือว่าเป็นการออกกำลังที่่ดีนะ ว่าแต่เวทย์มายาของเธอทำให้พวกนั้นไม่รู้สึกถึงพลังของชั้นเหรอ? " เร็กซ์ถาม" ค่ะ เพื่อไม่ให้เกิดความหวาดกลัวค่ะ " โซเฟียพูด" สะดวกดีนะ "จากนั้นพวกเขาก็เดินทางต่อไปยังหมู่บ้าน เมื่อเข้าเขตหมู่บ้านเร็กซ์ก็เห็นไร่ของพวกชาวบ้านที่เหี่ยวแห้งเพราะหมดฤดูเก็บเกี่ยวแล้ว พอได้เจอกับพวกชาวบ้านพวกนั้นก็จ้องมองมาที่รถลากแต่ละคนดูท่าทางกำลังหิวโซ" นี่มัน....เลวร้ายกว่าที่คิดอีกนะเนี่ย " เร็กซ์คิด เขาถามทางไปยังบ้านของหัวหน้าหมู่บ้าน เมื่อไปถึงพวกเขาก็พบพวกอัศวินยืนเฝ้าอยู่ที่หน้าบ้านสองคน" มีพวกอัศวินอยู่ในหมู่บ้านนี้ด้วยเหรอ? " เร็กซ์คิด พวกเขาขับรถลากเข้าไปจอดที่หน้าบ้านของหัวหน้าหมู่บ้าน" พวกนายเป็นใครน่ะ? " อัศวินคนหนึ่งเดินเข้ามาถาม" พวกเราเป็นชาวบ้านจากหมู่บ้านใกล้ๆน่ะครับ เห็นชาวบ้านที่หมู่บ้านนี้กำลังลำบากก็เลยขนเสบียงมาให้น่ะครับ " เร็กซ์พูด พวกอัศวินเดินไปดูของหลังรถและพบเสบียงเต็มคันรถ" โฮ่ ไม่นึกว่าจะมีหมู่บ้านที่ใจป้ำแบบนี้ด้วยนะทั้งๆที่ใกล้จะฤดูหนาวแล้ว พวกนายรออยู่นี่แหล่ะ " อัศวินคนนึงจึงเข้าไปในบ้านของหัวหน้าหมู่บ้าน ไม่นานนักก็มีคนเดินออกมา เร็กซ์มองการแต่งตัวของคนๆนั้นแล้วเดาว่าเขาคือหัวหน้า ชายที่ออกมาเดินไปดูของบนรถ" หึ ขอบใจนะที่นายเอามาให้อัศวินอย่างพวกเรา " ชายคนนั้นพูด" แต่ว่าพวกเราเอามาให้หมู่บ้านนะครับ " เร็กซ์พูด" แต่หมู่บ้านนี้เต็มใจจะยกให้กับอัศวินแห่งอาณาจักร จริงมั้ยคุณหัวหน้าหมู่บ้าน " ชายคนนั้นมองไปที่หัวหน้าหมู่บ้าน ซึ่งหัวหน้าหมู่บ้านก็ไม่กล้าโต้แย้งอะไรได้แต่ก้มหัวยอมรับ สิ่งที่หัวหน้าหมู่บ้านทำอยู่นั้นทำให้เร็กซ์รู้สึกหงุดหงิด
To be continued...
3K
