ฟอด ฟอด
"อือ" มิเชลส่งเสียงในลำคอออกมาเพราะว่าถูกรบกวนการนอนของเธอแต่ชาร์ดเตอร์ยังไม่หยุด ยังฟัดแก้มเธอซ้าย ขวาแถมยังพรมจูบไปทั่วหน้าและลำคอของเธอ เธอพึ่งได้นอนเมื่อตี 4 นี้เองเพราะใครละที่เอาแต่ใจ ไม่ยอมปล่อยเธอนอนสักทีกว่าจะปล่อยเธอนอนก็เช้าพอดี แล้วยังมาก่อกวนการนอนของเธออีก
ฟอด ฟอด จุ๊ป
"อือ พี่ชาร์ดเตอร์มิเชลจะนอน "เมื่อมิเชลส่งเสียงออกมาอีกครั้งอย่างงัวเงียชาร์ดเตอร์ได้แต่ยิ้ม ที่ได้ก่อกวนการนอนของเธอเวลาเธอนอนเธอช่างน่ารักเหลือเกินสำหรับเขา
ก๊อก ก๊อก
"ขออนุญาตครับนายท่าน ผมมีเื่รายงานให้ทราบครับท่าน"เสียงมอสดังขึ้น
"เดี๋ยวฉันออกไป "
"ครับท่าน"
ชาร์ดเตอร์ก็หยุดรบกวนมิเชลแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ หลังจากที่ชาร์ดเตอร์อาบน้ำเสร็จแล้วเดินออกไปนอกห้อง ภายในห้องรับแขกไม่ได้มีแค่ มอสกับมาร์ค เท่านั้น ยังมีเชนทร์อีกด้วย
"เกิดเื่อะไรขึ้น "
"นี่ครับนายท่าน" มาร์ค ยื่นไอแพดให้ชาร์ดเตอร์ดู
เมื่อชาร์ดเตอร์ดูก็รู้สึกโมโหขึ้นมาทันทีนักข่าวพวกนี้มายุ่งอะไรเกี่ยวกับเื่ของเขาและเธอ แถมยังรู้มากไปอีกด้วยข่าวว่าเธอเอาตัวเข้าแลกเพื่อธุรกิจของเธออีก
ซึ่งถ้าเขาไม่ได้คิดแบบนั้นแม้ดูแค่ผิวเผินมันจะมองเป็แบบนั้นก็เถอะแต่ถ้าเขาไม่รู้สึกอะไรกับเธอพิเศษกว่านั้น เขาคงไม่พยายามยื่นเงื่อนไขเพื่อยึดเธอไว้กับเขาแบบนี้หรอกนับวันความรู้สึกที่เขามีต่อเธอมันมากขึ้นทุกทีแต่เขายังไม่รู้ว่าจะเรียกความรู้สึกนี้ว่าอะไรดี
แล้วอีกเื่มันสบประมาทเขามากเกินไปแล้วเขาไม่ได้โง่ขนาดนั้นที่ลงทุนอะไรลงไปโดยไม่คิดหน้าคิดหลัง เขาคิดมันมาดีแล้วที่ทำแบบนั้นไปสิ่งที่เขาโมโหมากที่สุดนั้นมันเป็ข่าวที่ใส่ไฟเธอว่าเธอกำลังท้องอยู่ซึ่งนั้นทำให้คนตัวเล็กของเขาที่นอนอยู่ในห้องนั้นเสียหายเป็อย่างมาก
" จัดการปิดข่าวพวกนี้ให้เรียบร้อย ทำให้เื่มันเงียบลงให้เร็วที่สุด ติดต่อไปที่สำนักเขาให้งดรายงานข่าวนี้ถ้าสำนักข่าวใดไม่ให้ความร่วมมือก็จัดการมาตรการเด็ดขาดได้เลย ต้องเคลียร์ข่าวนี้ออกให้หมดในทุกช่องทางภายในหนึ่งชั่วโมงนี้ "
"ครับนายท่าน" มาร์คและมอสตอบรับพร้อมกัน
"แล้วก็อีกอย่างนะ อย่าให้มิเชลรู้เื่ข่าวนี้เป็อันขาด เข้าใจไหมเชนทร์ช่วยไปปิดปากคนรอบข้างที่มีความเกี่ยวข้องกับมิเชลอย่าให้ข่าวนี้เข้าถึงหูมิเชลเป็อันขาด ถ้าใครฝ่าฝืนก็ทำให้มันพูดไม่ได้อีกตลอดไป"
"ครับท่าน " เชนทร์ตอบรับชาร์ดเตอร์
หลังจากที่สั่งการไปแล้วชาร์ดเตอร์ก็เดินเข้าไปหามิเชลในห้อง เดินไปนั่งตรงหัวเตียงแล้วมองมิเชลใช้มือว่างบนหัวแล้วลูบเบา ชาร์ดเตอร์มองเธอด้วยสายตาที่อบอุ่นอ่อนโยน
เขาได้แต่คิดว่าถ้าวันนั้นเราไม่ได้บังเอิญชนกันแล้วได้เจอกันผู้หญิงตัวเล็กนี้จะแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นนี้อย่างไรกันนะ เธอเป็คนที่เก่งมากในสายตาของเขาที่สามารถสานต่ออำนาจพ่อของเธอได้เป็อย่างดี แม้จะตัวแค่นี้วงการนี้มันช่างอันตรายเหลือเกินสำหรับเธอเขาอยากจะปกป้องเธอและคอยอยู่เคียงข้างเธอแบบนี้จะไม่ปล่อยเธอไปไหนอีก
"อือ" มิเชลลืมตาตื่นขึ้นมาตอนนี้ก็นอนอยู่ในอ้อมกอดของชาร์ดเตอร์เหมือนทุกทีที่เธอตื่นมา นี่ก็เป็เวลาเที่ยงแล้วเธอคิดว่าชาร์ดเตอร์ตื่นไปทำงานแล้วซะอีก ไหนมานอน อยู่ข้างเธอได้
"อือ อืม" สักพักชาร์ดเตอร์ก็ตื่นขึ้นที่ชาร์ดเตอร์กลับมานอนกับมิเชลนั้น เพราะไม่อยากในมิเชลอยู่คนเดียวและอีกอย่างเขาอาการหนักขึ้นทุกวันเขาไม่อยากที่จะห่างจาก มิเชลเลย อยากที่จะอยู่ด้วยกันตลอดเวลาอยากไปไหนด้วยกัน นั่งกินข้าวด้วยกันและเขาไม่เคยเป็แบบนี้มาก่อนเขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน
"ตื่นแล้วหรือตัวเล็ก" ชาร์ดเตอร์ถามมิเชลขึ้น
"ค่ะพี่ชาร์ดเตอร์"เธอตอบแล้วยังไม่ยอมลุกไปที่ไหนได้แต่ซุกหน้าถูไปกับอกกว้างของชาร์ดเตอร์อย่างอ้อน
ฟอด ชาร์ดเตอร์ก็หอมลงบนหัวของมิเชลนับวันเธอยิ่งขี้อ้อนชาร์ดเตอร์ขึ้นทุกวัน
"ตื่นแล้วก็ลุกซิครับ ตัวเล็กไม่หิวข้าวหรอ"ชาร์ดเตอร์พูดขึ้น
"หิวสิคะ จริงสิ มิเชลรู้สึกว่าพี่ชาร์ดเตอร์ตื่นแล้วไม่ใช่หรอคะทำไมพอมิเชลตื่นมาพี่ถึงยังนอนข้างมิเชลได้ละ" มิเชลถมขึ้นโดยความสงสัย
"เป็แบบนี้ไม่ดีหรอครับ "
"ดีคะ มิเชลชอบนอนในอ้อมกอดอุ่นๆ ของพี่ชาร์ดเตอร์ "
ฟอด ชาร์ดเตอร์ฟัดแก้มของมิเชลไปเธอช่างน่ารัก ขี้อ้อนขึ้นทุกวัน
"พี่ก็แค่ชอบนอนกอดมิเชลเหมือนกัน เลยกลับมานอนกอดมิเชลไงครับ"
ทั้งสองคน มองหน้าสบตากันยิ้มมิเชลเขินก็มุดหน้าเขากับอกของชาร์ดเตอร์ชาร์ดเตอร์โอบกอดมิเชลเอาไว้พร้อมมืออีกข้างค่อยลูบหัวเธอเบาๆพวกเขาทั้งสองก็นอนเล่นกันสักพัก กูลุกพากันไปอาบน้ำพร้อมกัน
เมื่ออาบน้ำเสร็จเธอและเขาก็พากันออกมาทานข้าวที่ชาร์ดเตอร์สั่งให้มอสเตรียมไว้ให้ก่อนที่เขาจะเข้าไปอาบน้ำ
"มิเชลครับวันนี้ตอนบ่ายพี่จะไปทำธุระสำคัญที่บริษัทในเครือเมอร์มาริกในไทยสักหน่อย มิเชลไปกับพี่นะครับ"
"ค่ะ" เธอตอบเลยส่งยิ้มออกไปเธอก็สงสัยเหมือนกันว่าทำไมวันนี้ชาร์ดเตอร์ถึงชวนเธอไปด้วย แต่เธอก็ไม่ได้ติดอะไรไปกับชาร์ดเตอร์ก็ดีเหมือนกัน่นี้เธอเป็อะไรไม่รู้นับวันยิ่งไม่อยากห่างจากชาร์ดเตอร์ไปไหน อยากอยู่ด้วยตลอดเวลาไม่รู้ว่าชาร์ดเตอร์จะเป็เหมือนกันไหม
เมื่อทานข้าวเสร็จมิเชลและชาร์ดเตอร์ก็ออกเดินทางไปบริษัทในเครือของเมอร์มาริกในไทยซึ่งบริษัทอยู่ค่อนข้างไกลจากที่พัก อยู่มากเหมือนกัน
เมื่อถึงบริษัทก็ได้รับการตอบรับที่ดีทางนั้นก็ไม่ได้แปลกใจอะไรที่เห็นมิเชลมาพร้อมกับชาร์ดเตอร์เพราะข่าวที่ออกมาก็ทำให้พวกเขารู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างมิเชลและชาร์ดเตอร์นั้นไม่ธรรมดา
การที่ข่าวออกมาแบบนั้นคงมีมูลเหตุอะไรสักอย่างถ้าไม่อย่างนั้นคงไม่มีข่าวออกมา แถมยังมีรูปประกอบอีกด้วยแต่ด้วยอำนาจของมาเฟียใหญ่ทั้งสองคนก็สามารถปิดข่าวไปได้และเคลียร์ข่าวให้หายไปหมดทั่วโลกไม่ให้ใครพูดถือมันอีก ถ้าใครฝ่าฟื้นก็จะไม่มีสิทธิพูดได้พูดอีกต่อไปซึ่งสามารถปิดข่าวได้ทั้งหมดทั่วโลกเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ภายใน 7ชั่วโมง หลังจากข่าวถูกปล่อยออกมา
เวลาผ่านไปประมาณ2 ชั่วโมง ชาร์ดเตอร์ก็ทำธุระเสร็จ เขาแค่เขามาพูดคุยดูความเรียบร้อยและเคลียร์ปัญหาที่พึ่งเกิดขึ้นกับบริษัทนี้เมื่อเร็วๆ นี้รวมถึงเซ็นเอกสารอะไรนิดหน่อย
โดยที่มิเชลก็ไม่ได้ไปไหนก็นั่งอยู่ข้างๆชาร์ดเตอร์อยู่นั่นแหละชาร์ดเตอร์ก็จับมือเธอไว้ระหว่างพูดคุยปัญหาโดยไม่สนสายตาของใคร มีแต่มิเชลที่พยายามที่จะดึงมือออกแต่ก็ไม่เป็ผลเลยปล่อยเลยตามเลยก็ดีเหมือนกันที่ชาร์ดเตอร์จับมือเธอเอาไว้อยู่ตลอดเวลา ทำให้ระหว่างการพูดคุยปัญหาโดยที่เธอนั่งอยู่ด้วยมันทำให้เธอไม่รู้สึกว่าเป็ส่วนเกินในวงสนทนา
เมื่อทำธุระเสร็จทั้งสองก็เดินทางกลับในทันทีการเดินกลับนี้ใช่เวลานานถึง 2ชั่วโมง เมื่อมาถึงที่พักก็ค่ำแล้วทั้งสองจึงแวะทานอาหารกันก่อนแล้วจึงกลับไปที่พัก ทานอาหารเสร็จแล้วทั้งสองก็กลับที่พัก
มาถึงที่พักก็ทั้งสองก็จับมือกันขึ้นไป้าทันทีเพื่อไปพักผ่อนเพราะวันนี้ทั้งเธอและเขาเหนื่อยมากทั้งนั่งรถนานและไกลอีกด้วย
เมื่อลิฟต์ขึ้นไปถึงชั้นบนสุดลิฟต์ก็เปิดออกก็พบกับทางเข้าห้องทันที ทั้งสองเดินจับมือกันเข้าห้องไปเมื่อไปถึงห้องรับแขกก็มีผู้หญิงคนหนึ่งวิ่งเข้ามากอดชาร์ดเตอร์
"พี่ชาร์ดเตอร์ " เธอเรียกด้วยท่าทางสนิทสนมทำให้ชาร์ดเตอร์ปล่อยมือจากเธอที่กุมมาตลอดทั้งวันออก เพื่อกอดเธอคนนั้น
"มาได้ยังไม่เนี่ยชาน่า ทำไมไม่บอกพี่ก่อน พี่จะได้ไปรับ "
"ชาน่ามาเซอร์ไพรส์ ไงคะ"จากนั้นเธอก็หมอแก้มชาร์ดเตอร์ทั้งสองข้างชาร์ดเตอร์ก็หมอแก้มเธอตอบ
เธอเป็ใครกันแน่มิเชลได้แต่คิดคนเดียวอยู่ในใจ
หลังจากที่เข้าห้องมาชาร์ดเตอร์และผู้หญิงคนนั้นยังไม่ยอมออกห่างจากกันเลยนี่ก็ผ่านมา30 นาทีแล้วที่เธอรู้สึกเป็ส่วนเกิน ทั้งสองทั้งกอดทั้งหมอกันพูดจาด้วยความสนิทสนม ชาร์ดเตอร์ยิ้มกว้างมากและยิ้มอยู่ตลอดเวลาเลยที่อยู่กับเธอสายตาที่มองเธอคนนั้นช่างอบอุ่นเหลือเกินเธอไม่เคยเห็นชาร์ดเตอร์มองใครที่ไหนมาก่อน แม้แต่มองเธอก็ไม่เคย
มิเชลเห็นภาพตรงหน้าก็รู้สึกเจ็บจี๊ดปวดหนึบที่อกข้างซ้ายเหมือนมีอะไรมาบีบ ยิ่งเห็นพวกเขากอดหอมแก้มกัน มันยิ่งบีบแน่นจนหายใจไม่ออก น้ำตาก็เริ่มจะไหลเธอไม่รู้จะไปอยู่ที่ไหนจึงเข้าไปอยู่ที่ห้องครัว
เธอก็ได้แต่คิดว่าผู้หญิงที่ชื่อชาน่าคนนั้นเธอเป็ใครกันทำถึงขึ้นมาที่นี่ได้ หรือจะเป็คนรักของชาร์ดเตอร์ใช่สิชาร์ดเตอร์ไม่ผิดที่จะมีใครเพราะเขาและเธอไม่ได้เป็อะไรกันแค่เธอมาเป็ที่ระบายคนคั้นเวลาให้ชาร์ดเตอร์ เวลาที่เขาอยู่ที่นี้เฉยๆ
ตอนนี้คนที่ชาร์ดเตอร์รักก็มาแล้วหรือว่ามันหมดเวลาของเธอแล้วจริงๆ
…………………………………………………
1K
