สิบนาทีผ่านไป
จางเจิ้นกลับมาที่ห้องของตัวเองเขาอดไม่ได้ที่จะปาดเหงื่อด้วยความรู้สึกหวาดเสียวบอกได้เลยว่าถ้าวันนี้เขาไม่โชคดีได้คอนแทคเลนส์ BK57 ที่มีฟังก์ชันมองทะลุ การทําคอนเทนต์ครั้งนี้อาจทําให้เขาถูกจับและเสียค่าปรับได้
เฮ้อ…
รู้ว่าตัวเองรอดตัวไปจางเจิ้นถอนหายใจยาว ก่อนที่จะยิ้มขึ้นมา
“แต่ก็นะมันทําให้ฉันได้คอนเทนต์ดีๆมา!’’
พูดจบเพียงแค่เขาคิด อากาศตรงหน้าก็ได้เกิดความผันผวนขึ้นทันที
พริบตาท่ามกลางความว่างเปล่า โทรศัพท์ลํ้ายุคจากอารยธรรมระดับสิบพลันปรากฏ!
“GalaxyMฟังก์ชันล่องหนของมันไม่ธรรมดาจริงๆ ไม่เพียงจะสามารถควบคุมได้อย่างใจนึกยังคอยหลบหลีกสิ่งกีดขวางให้เองอีก เกรงว่าหากเอาไปขายคงได้เงินไม่น้อยแน่ๆ…’’จางเจิ้นพึมพําอย่างอัศจรรย์ใจ เป็ธรรมดาที่โทรศัพท์ลํ้ายุคเครื่องนี้จะมีฟังก์ชันเสริมไม่อย่างนั้นแล้วมันคงไม่ใช่ของที่มาจากอารยธรรมระดับสิบ!
เหตุนี้เองจางเจิ้นจึงใช้ฟังก์ชันนี้ถ่ายวิดีโอเหตุการณ์ั้แ่ต้นจนจบอาจบอกได้ว่านับั้แ่ที่เขาทักทายผู้ฒ่าซู ทุกอย่างก็ได้ถูกดําเนินขึ้นแล้ว!
และชื่อวิดีโอนี้คือ...
[เล่นพนันด้วยคอนแทคเลนส์BK57 บนโลกอารยธรรมระดับศูนย์อย่างไรให้สนุกที่สุด?]
เนื้อหาของมันเป็ประเภทสร้างความบันเทิงดังนั้นนี่จึงเป็เหตุผลที่ทําให้จางเจิ้นบลัฟผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์ให้หลงกลไม่อย่างนั้นแล้วคงไม่ได้เห็นท่าทีตลกๆของอีกฝ่ายอย่างแน่นอน
จางเจิ้นหัวเราะมันตลกจริงๆที่ได้แกล้งคนให้ขวัญผวา ยิ่งมีผู้เฒ่าซูเป็นักแสดงนําไม่ต้องสงสัยเลยว่าวิดีโอของเขา อย่างน้อยจะต้องมีคนหัวเราะให้กับมันแน่ๆ
โดยเฉพาะ่สุดท้ายที่ตํารวจมาแล้ววิ่งกระเจิงจางเจิ้นล่ะอยากจะขําให้ฟันหลุดหมดปากจริงๆ
โอ๊ยยยย!
ตลกเป็บ้า!
โดยไม่รอช้าจางเจิ้นใช้ฟังชันก์เสริมต่างๆของโทรศัพท์ ตัดต่อให้วิดีโอออกมาดูดีที่สุดกระทั่งใส่พวกเสียงเอฟเฟคที่ช่วยปลุกเร้าอารมณ์ทีละนิดลงไปด้วย
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วในที่สุดวิดีโอก็ถูกตัดต่อเติมแต่งจนเสร็จสิ้น แต่ก่อนที่จะอัพโหลด จางเจิ้นกดดูมันอีกครั้ง
ด้วยความยาวไม่เกินห้านาทีแป๊บเดียวภาพตรงหน้าก็ฉายให้เห็นถึงฉากที่ผู้เฒ่าซูเผชิญหน้ากับเ้าหน้าที่ตํารวจ
“ความลับของ์ย่อมมิอาจแพร่งพราย!’’
จางเจิ้นยกนิ้วชื่นชมถ้าเป็เขานะเขาคงไม่กล้าเล่นบทเทพเซียนปัญญาอ่อนอย่างนี้หรอก
“เอาล่ะอัพโหลดเลยแล้วกัน!’’
ตัดสินใจได้จางเจิ้นก็อัพโหลดอย่างรวดเร็ว
[เล่นพนันด้วยคอนแทคเลนส์BK57 บนโลกอารยธรรมระดับศูนย์อย่างไรให้สนุกที่สุด?:ถูกอัพโหลดแล้ว!]> (จางเจิ้น)
แน่นอนว่าที่เขาไม่ได้ตั้งชื่อช่องเพราะเขาคิดว่ามันไม่จําเป็ ยิ่งตัวเขาที่เป็เพียงคนธรรมดาด้วยแล้วไม่นับว่ามีประโยชน์เลยสักนิด ดังนั้นใช้แบบดั้งเดิมน่ะดีแล้ว
ส่วนจะดังไม่ดังก็ขึ้นอยู่กับโชคชะตาและความสามารถของตัวเองล้วนๆ!
พริบตาหน้าจอข้อความแสดงความยินดีพลันปรากฏ
[ยินดีด้วย!ระดับสมาชิกถูกเพิ่มขึ้นแล้ว!]
จางเจิ้นไม่พูดอะไรต่อเขาเพียงสั่งการโดยตรงจากสมอง
ติ๊ง
รหัสสมาชิก5152130: จางเจิ้น
ระดับสมาชิก:บรอนซ์ (มียอดวิวและยอดผู้ติดตามครบหนึ่งพันเพื่ออัพเกรดและปลดล็อคระบบเพิ่มเพื่อน)
ระดับกฎเกณฑ์ของจักรวาล:อารยธรรมระดับศูนย์
“เป็ไปอย่างที่ไอ้เด็กนั่นบอกจริงๆด้วย…’’มองข้อมูลตรงหน้า จางเจิ้นก็พึมพําหากเทียบกันแล้วรางวัลในการเลื่อนระดับบรอนซ์น่าจะดีที่สุด
ระบบเรียนรู้?
ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันดีกว่าระบบเพิ่มเพื่อนเยอะ!
ราวกับรู้ว่าตัวเองต้องทําอะไรจางเจิ้นเดินไปหยิบหนังสืออังกฤษที่ชื่อว่า อังกฤษฉบับสมบูรณ์แล้วเปิดหน้าแรกขึ้นมา
ทันทีที่หน้าแรกของหนังสือถูกเปิดจางเจิ้นก็ดูจะได้รับสัญญาณบางอย่างในหัว เขาจึงสั่งการ
ระบบเรียนรู้!
[อังกฤษฉบับสมบูรณ์: 0.01%]
“ด้วยระบบนี้ดูเหมือนฉันจะสามารถเลือกเรียนได้และทุกสิ่งที่เรียนจะมีชื่อของมันบอกเอาไว้ไม่เพียงเท่านั้นมันยังได้ระบุเปอร์เซ็นความสําเร็จเอาไว้อีกด้วย...น่าทึ่งจริงๆ!’’จางเจิ้นพยักหน้ายอมรับในความไฮเทคนี้ ดูเหมือนสิ่งที่ปัญญาประดิษฐ์ A.R.O.Nพูดเอาไว้จะไม่ผิดเพี้ยนแม้แต่น้อย
“ไหนๆก็ไม่ได้เก่งอังกฤษอยู่แล้วใช้โอกาสนี้พัฒนาด้านนี้ไปเลยแล้วกัน’’จางเจิ้นกลอกตาตัดสินใจก่อนพลิกหน้าแต่ละหน้าแล้วซึมซับความรู้เข้าสู่สมองอย่างรวดเร็ว
ภายใต้เวลาที่เดินไปข้างหน้า…
จางเจิ้นได้รับความรู้ความเข้าใจมากขึ้นทุกครั้งที่เปิดหน้าต่อไปไม่ช้าบนใบหน้าของเขาก็แสดงรอยยิ้มออกมา มันเป็ความพึงพอใจที่สุดของชีวิต
หนึ่งชั่วโมงผ่านไปในที่สุดจางเจิ้นก็อ่านทุกหน้าและซึมซับความรู้จนหมด
[อังกฤษฉบับสมบูรณ์: 100%]
จางเจิ้นดูสถานะการเรียนรู้และคิดตามดูเหมือนสิ่งนี้นอกจากจะช่วยให้เรียนรู้ไวขึ้นแล้วมันยังทําให้ได้ความรู้ความเข้าใจที่ถูกต้องอีกด้วย กระทั่งจดจําได้แม่นยําขึ้นช่างเป็อะไรที่น่าอัศจรรย์จริงๆ
ไม่แน่ว่าหากเขาใช้สิ่งนี้เขาอาจจะกลายเป็สุดยอดคุณครูได้เลยก็ได้?
จางเจิ้นอดเพ้อฝันไม่ได้อาชีพคุณครูถือเป็หนึ่งในอาชีพที่น่าตื่นเต้น
หลายนาทีต่อมาจางเจิ้นรู้สึกหิวข้าวจนท้องร้อง เขาจึงต้มบะหมี่กึ่งสําเร็จรูปทาน
“ไหนๆฉันก็ลาออกจากบริษัทมาแล้วถือโอกาสนี้กลับไปหาแม่สักหน่อยดีกว่า…’’จางเจิ้นลูบท้องของเขาด้วยใบหน้าระรื่นยิ้มหวานพลางคิดถึงซูโจว ั้แ่เขามาเรียนที่หนานจิงจนเข้าทํางานเขาก็ไม่ได้กลับไปอีกเลย
เฮ้อ…
ต้องกลับไปฟังแม่บ่นอีกแล้วสินะ?
หลายนาทีผ่านไปจางเจิ้นอาบนํ้าแต่งตัวเสริมหล่อเรียบร้อย เขาออกจากห้องเตรียมออกเดินทาง
“โอ้ผู้ดูแลคุณกลับมาไวเหมือนกันนี่?’’ ทันทีที่ออกมาจากห้อง จางเจิ้นก็ต้องเลิกคิ้วขึ้นเพราะตอนนี้ข้างหน้าเขา ผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์ได้กลับมาแล้วดูท่าอีกฝ่ายจะเสียค่าปรับมาไม่ใช่น้อยเลยทีเดียว
“แก!’’ถูกเรียกเอาไว้ ผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์ก็ชะงักแต่เมื่อเห็นหน้าอีกฝ่ายและนึกขึ้นได้ว่ามันไม่ถูกรวบตัวไปด้วยเขาก็รู้สึกไม่เป็ธรรมจนอิจฉา ยิ่งเมื่อนึกไปถึงตอนที่มันข่มขวัญเขาแล้วเขายิ่งโกรธเคือง
“ไม่เอาน่าถ้าจะโกรธก็ไปโกรธผู้เฒ่าซูไป’’ จางเจิ้นหัวเราะอย่างไม่ใส่ใจวันนี้เขากําลังอารมณ์ดี ส่วนใครจะยังไงก็ช่างมัน
ผู้ดูแลอพาร์ทเม้นท์ที่ได้ยินก็ฉุนดังนั้นเขาที่กลัวว่าจะระงับอารมณ์ไม่ไหว จึงได้เดินไปทันที
มองแผ่นหลังของผู้ดูแลจางเจิ้นก็หัวเราะขํา ถ้าเป็เขาๆก็คงจะโกรธเหมือนกัน โดยเฉพาะผู้เฒ่าซูเนี่ย
แสบจริงๆ!
“ฮัลโหลแม่!เดี๋ยวลูกคนนี้จะกลับบ้านแล้วนะ ทํากับข้าวอร่อยๆให้ผมกินด้วยล่ะ!’’ ครู่ต่อมา จางเจิ้นโทรหาแม่ของเขาแล้วพูดด้วยนํ้าเสียงร่าเริงก่อนวางสายอย่างรวดเร็ว
“แม่คงจะโกรธน่าดูแน่ๆที่จู่ๆฉันบอกจะไป’’ จางเจิ้นหัวเราะแล้วเรียกรถแท็กซี่ทันที
…
เวลาเดียวกันณ บ้านหลังหนึ่งในซูโจว
“ไอ้ลูกคนนี้นี่จริงๆเลย!นานๆทีจะกลับมาก็ยังโทรมาให้ทํากับข้าวให้อีกไม่มีทักทายหรือถามสุขดิบทุกข์ดีฉันเลยนะ!’’หญิงสาววัยกลางคนที่เพิ่งถูกวางสายต่อหน้าต่อตา บ่นขึ้นมาถึงอย่างนั้นใบหน้าของเธอก็ยังคงแฝงรอยยิ้มที่อบอุ่นเอาไว้
“ดูพูดเข้าสิ!คุณเองก็อยากให้ลูกกลับมาบ้านบ้างไม่ใช่รึไงกัน?’’ชายวัยกลางคนหน้าตาซื่อๆที่กําลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่พลันหัวเราะออกมาก่อนจะฉีกยิ้มด้วยความยินดี
สองคนนี้คือฉู่อวี้เหยียนและจางเต๋อ
พ่อแม่ของจางเจิ้น!
106
