คณะแพทย์ศาสตร์
ร่างระหงของหญิงสาวคนหนึ่งเดินทอดน่องมาตามทางเดิน ทุกย่างก้าวของเธอล้วนถูกจับจ้องไปด้วยสายตามากมาย ทั้งผู้หญิงผู้ชายต่างก็หันหลังมองความสง่าผ่าเผยแสนมั่นใจนั้น เพียงฝันพึ่งจะเรียนจบแพทย์เฉพาะทางด้านจิตวิทยา ด้วยรูปร่างหน้าตาสวยสง่าทำให้ผู้คนมากหน้าหลายตาอยากจะเข้าหาเธอ หากเพียงนิสัยที่มักเก็บตัวและโลกส่วนตัวสูงลิ่ว ทำให้เพื่อนฝูงทั้งหลายเข้าไม่ถึงกิจวัตรประจำวันของเพียงฝันเท่าไหร่นัก
แพทย์สาวคนนี้มักมีวิธีคิดแปลกๆและพูดจาแปลกๆเป็ประจำ ถึงลักษณะนิสัยจะเงียบขรึมและเ็า แต่นั่นกลับเป็เสน่ห์ที่ทำให้ผู้หญิงคนนี้น่าค้นหามากกว่าใครๆ
“ยินดีด้วยนะคะ คุณหมอเพียงฝัน”
“ยังหรอกค่ะพี่”
“ยังอะไรคะ เก่งขนาดนี้”
“ขอบคุณค่ะ”
ริมฝีปากอวบอิ่มส่งยิ้มจางๆไปให้พี่พยาบาล เหลือเพียงแค่ฝึกงานเธอก็จะได้เป็จิตแพทย์หญิงเต็มตัว เพียงฝันเดินนวยนาดเข้าไปในห้องทำงานของอาจารย์หมอที่ปรึกษาของเธอ เมื่อมือเรียวเคาะประตู เสียงทุ้มต่ำก็เอ่ยอนุญาตให้เธอเข้ามาด้านใน
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“เชิญครับ”
“สวัสดีค่ะอาจารย์”
“เพียงฝัน มีอะไรหรอ”
“งานวิจัยน่ะค่ะ”
“เฮ้ย ทำไมคุณทำเสร็จเร็วขนาดนี้”
“พอดี….่นี้มีเวลา เลยหมกมุ่นเป็พิเศษ ยังไงรบกวนอาจารย์ช่วยตรวจให้หน่อยนะคะ”
อาจารย์หมอร่างสูงหยิบกระดาษปึกใหญ่เข้ามาเปิดอ่าน หัวข้องานวิจัยของลูกศิษย์คนนี้ยังคงทำให้ตื่นตาตื่นใจอยู่เสมอ นักศึกษาแพทย์ทั่วไปมักจะศึกษาโรคที่มีอยู่แล้ว แต่สำหรับเพียงฝันมันเหนือจินตนาการมากกว่านั้น เธอใคร่รู้เื่รสนิยมเพศและความคิดของผู้คน และเชื่อมาเสนอว่าเื่บนเตียงสามารถช่วยเหลือผู้คนให้คลี่คลายปมในใจได้
“ผมขอถามคุณอีกครั้ง คุณแน่ใจแล้วใช่มั้ยว่าจะทำเื่นี้”
“ค่ะ ดิฉันศึกษาเื่นี้มาั้แ่เรียนปีแรก อาจารย์ก็ทราบดีนี่คะ”
“ผมรู้ แต่…เื่วิชาภาคปฏิบัติสำหรับเก็บเกี่ยวงานวิจัยล่ะ”
“ดิฉันกำลังจะพูดเื่นั้นอยู่พอดีเลยค่ะ”
เพียงฝันเดินเข้าไปในนั่งบนเก้าอี้ตรงข้ามกับอาจารย์หมอวัยกลางคน ใบหน้าของเธอตอนยิ้มละมุนมันดึงดูดสายตาได้อย่างน่าประหลาด นานๆทีเหล่าอาจารย์และเพื่อนฝูงที่คณะถึงจะเห็นผู้หญิคนนี้เปรยรอยยิ้ม ใบหน้าสวยงามไทยไทยมักเรียบนิ่งและใช้สายตาเรียวยาวจ้องมองกิริยาท่าทางของผู้คนเสมอ
สมแล้วที่เธออยากเป็แพทย์ทางด้านจิตวิทยา เพราะเพียงฝันมักจะใช้เวลาสังเกตผู้คนมากกว่าถามไถ่อาการ
“ได้ข่าวว่าอาจารย์เป็เ้าของคลินิคจิตเวช…ใช่มั้ยคะ”
“ครับ”
“พอจะรับดิฉันเป็เด็กฝึกงานอีกคนได้หรือเปล่า”
“คือ…”
“ถือสิว่า…เป็ค่าปกปิดความลับของอาจารย์…แล้วกันนะ”
ดูเหมือนสองคนนี้จะมีลับลมคมในมากกว่านั้น...
เพียงฝันยื่นใบหน้าสวยงามจ้องมองเข้าไปในดวงตาของชายวัยสี่สิบปลายๆ อาจารย์หมอหน้าใสกลืนน้ำลายลงคอและเริ่มหอบหายใจแปลกๆ วันนี้หญิงสาวยืดผมเป็เส้นตรงสวย ใบหน้าถูกแต่งแต้มไปด้วยเครื่องสำอางบางๆที่เน้นรูปตาให้ดูโฉดเฉี่ยวดุดัน
ทันทีที่เพียงฝันถอดชุดกาวออก เสื้อผ้ารัดรูปกระชับสัดส่วนก็เห็นร่องเต้าลูกใหญ่มหึมา มิหนำซ้ำส้นสูงปลายแหลมสีแดงสดนั้นก็ดึงดูดสายตาอาจารย์ั้แ่ที่เธอก้าวเท้าเข้ามาในห้องแล้ว
“ค…คุณขู่ผมหรอ”
“ขู่หรอ”
“….”
“ใช้คำได้เกินกว่าเหตุมากเลยนะคะ…คุณหมอ”
“อึก”
ส้นสูงปลายแหลมเดินอ้อมมาทางด้านหลังชายผู้เป็อาจารย์ มือเรียววางลงไปยังหัวไหล่ทั้งสองข้างของอาจารย์หมอ ชายคนนั้นสะดุ้งเฮือกและเริ่มเหงื่อแตก เพียงฝันจ้องมองท่าทางสั่นสะท้านนั้น ก่อนจะหยิบเนคไทบนหน้าอกของเขาขึ้นมารัดลำคอไม่ให้ทันตั้งตัว แรงรัดนั้นทำให้อาจารย์หมอหน้าแดง แต่ที่น่าแปลกไปก็คือ...เป้าเนื้อใต้กางกลับฟูตั้งขึ้นมาเป็ลำชัดเจน!
“เซ็นซะ” เสียงเย็นะเืของหญิงสาวกระซิบข้างใบหู
“ค…ครับ”
“ทำไมต้องให้ฉันออกแรงก่อนด้วย”
“ผ…ผมขอโทษ ผมผิดไปแล้ว”
อาจารย์หมอรีบเซ็นเอกสารการฝึกงานที่วางอยู่บนโต๊ะ จากนั้นเนคไทของเขาก็ผ่อนคลายออกไปจากแรงผูกมัด มือเรียวลูบศีรษะของชายที่สอนองค์ความรู้มาให้เธอั้แ่ปีแรกเหมือนสัตว์เลี้ยง ก่อนจะหยิบเอกสารใส่ชุดกาวน์เดินออกจากห้องโดยไม่สนใจไยดีอะไรทั้งนั้น
นี่คือคุณหมอเพียงฝัน...
ว่าที่จิตแพทย์สาวที่มีวิธีการรักษาผู้ป่วยอย่างล้ำลึก!