ตอนที่ 72 ถ้าข้ารู้ข้าจะตัดมันให้ขาดไม่เชื่อท่านก็ลองดู
หลังเสร็จสิ้นการประลองระหว่างเวยอันกับหยางโจวแล้ว เวยอันและพรรคพวกได้หายตัวไปจากมหานิกายทำให้บรรดาผู้ทีเดิมพันชนะและเ้าหนี้ได้พยายามค้นหาตัวแต่ไม่มีใครหาตัวเวยอันและพรรคพวกพบ จึงทำให้คนเหล่านี้โกรธแค้นเป็อันมากและพยายามไปทวงหนี้เงินเดิมพันเอากับตระกูลของเวยอันและพรรคพวกแต่ละคนในตระกูลเหล่านี้ ในแต่ละตระกูลต่างก็บอกว่าได้ขับไล่คนเหล่านี้ออกจากตระกูลไปแล้วจนทำให้ผู้ที่ชนะเดิมพันต่างและเ้าหนี้ต่างประกาศล่าค่าหัวคนกลุ่มนี้จึงทำให้ชั่วชีวิตนี้เวยอันและพรรคพวกไม่สามารถกลับเข้ามาในเมืองหลวงแห่งนี้ได้อีกแล้ว
..............................................
ณ นักษัตรหยางเหนียนที่หยางโจวได้สร้างขึ้นมาใหม่ บรรดาศิษย์สายนอกทั้งหมดเกือบห้าหมื่นคนไม่ร่วมคนที่หยางโจวทำร้ายจนาเ็สาหัสอีกเกือบหมื่นคน เมื่อเข้ามาพบสถานที่ศึกษาแห่งใหม่ต่างก็ตกตะลึงไม่อยากจะเชื่อว่าหยางโจวจะสร้างได้ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ ทั้งพลังฟ้าดินพลังปราณที่แพร่ออกมานั้นทั้งบริสุทธิและเข้มข้นมากกว่าเดิมเป็อย่างมาก ทั้งสถานที่ศึกษานี้ก็มีรูปร่างแปลกประหลาดเป็อย่างมาก หยางโจวได้นำรูปแบบการเรียนการสอนที่ประสบผลสำเร็จจากตระกูลหยางของตนเองนำมาให้บรรดาผู้าุโและอาจารย์ผู้คุมการสอนนำมาประยุกใช้ให้เหมาะสมกับที่นี้และศิษย์สายนอกนักษัตรหยางเหนี่ยนได้ถูกผู้าุโและอาจารย์ไปเยี่ยมชมสถานที่แห่งนี้และทำการจัดที่พักผ่อนตามเรือนพักของตนเองโดยทุกคนไม่ได้รับอนุญาติให้ออกจากที่แห่งนี้จนกว่าจะมีคำสั้งของท่านประมุขออกมาเท่านั้นยกเว้นหยางโจวและองค์หญิงซีเหยียนเท่านั้นที่สามารถเข้าออกได้ตลอดเวลา
" หยางโจวคาราวะท่านประมุข"
" ซีเหยี่ยนคาราวะท่านประมุข "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า มา ๆ นั่งลงมาดื่มชากันก่อน ข้าได้ข่าวว่มาาเ้าไปสร้างวีรกรรมอันเื่รืออีกแล้วอย่างนั้นรึ เ้านี้มันอยู่เงียบ ๆ ไม่ได้หรืออย่างไร ตอนนี้เ้ารู้หรือไม่เ้าพวกสายลับจากมหานิกายปีศาจมาร มหานิกายมหาเทพเทวะใหม่และชนเผ่าาาแห่งหมู่มวลพฤกษาต่างก็มาสืบประวัติความเป็มาของเ้ากันใหญ่ แต่เ้าไม่ต้องห่วงข้าได้ให้ข้อมูลลวงแก่พวกมันไปแล้วตอนนี้พวกมันก็ไม่สนใจเ้าแล้ว แต่เ้าก็อย่าสร้างเื่ขึ้นอีกก็แล้วกัน มิติแห่งนี้ที่เ้าสร้างขึ้นมาทำให้ข้าและผู้าุโและอาจารย์ทุกท่านทะลวงขั้นกันไปอีกคนละขั้นเลยมันน่าทึ่งจริง ๆ กว่าพวกข้าจะทะลวงกันได้แต่ละขั้นต้องใช้โอสถทรัพยากรต่าง ๆ มากมายและต้องใช้เวลาหลายหมื่นปี แต่นี้พวกข้าใช้เวลาไม่กี่วันพวกข้าก็ทะลวงขั้นที่ติดขัดกันมานานได้รวดเร็วยิ่งนัก และโอสถที่อยู่ในหอโอสถที่เ้านำมาก็มีมากมายและโอสถของเ้าก็เป็โอสถขั้นสูงทั้งนั้นไหนยังสมุนไพรต่าง ๆ มากมายบางอย่างมีเพียงแค่ชนเผ่าาาแห่งหมู่มวลพฤษาเท่านั้นที่มี แต่ในหอโอสถนั้นมีมากมายยิ่งนักเ้าเอามาจากไหนกันและยิ่งหยกบันทึกการทำโอสถต่าง ๆ มากมายบางอย่างก็สูญหายไปแล้วก็ยังมีอยู่ในนี้ผู้าุโและอาจารย์แพทย์ต่างก็ตื่นเต้นกันใหญ่เมื่อเห็นสิ่งของเหล่านี้ตอนนี้ก็ยังมีผู้าุโและอาจารย์แพทย์บางคนยังไม่ยอมออกมาจากหอโอสถกันเลยยิ่งเครื่องจักรผลิตโอสถของเ้าไม่ถึงหนึ่งชั่วยามมันสามารถผลิตโอสถได้หลายหมื่นเม็ดมันน่าทึ่งยิ่งนัก ยังมีหอศาสตราวุธอีกนั้นก็ยิ่งนักเข้าไปใหญ่ศาสตราวุธและขั้นตอนการผลิตต่าง ๆ ของเ้านั้นสร้างความตกตะลึงให้แก่ผู้าุโและอาจารย์ด้านนี้เป็อย่างมากโดยเฉพาะการสร้างเรือเหาะและปืนใหญ่ของเ้านั้นมันลบล้างการสร้างศาสตราวุธที่มีมาทั้งหมด จากที่พวกเขาได้ศึกษามาทั้งหมด เอ่อ ! ข้าลืมไปจากตัวอย่างของแร่ที่สร้างอาวุธเหล่านี้นิกายเรามีแร่เหล่านี้มากมายแทบไม่ได้ใช้ประโยชน์อะไรได้มากนักแร่เหล่านี้มันแข็งมากแทบจะหลอมไม่ได้เอามาทำได้แค่บดทำถนนหนทางและกำแพงเมืองเท่านั้น แต่ตอนนี้มันกลายเป็ว่ามันมีประโยชย์กับเราเป็อย่างมากด้วยขั้นตอนการหลอมและเครื่องไม้เครื่องมือที่เ้านำมานั้นทำให้ขั้นตอนการหลอมมันสามารถทำได้อย่างง่ายดายเป็อย่างมาก คราวนี้แหละถ้าอาวุธเหล่านี้ออกสู่สายตาภายนอกเ้าพวกทรยศเหล่านี้จะต้องตกตะลึงเป็แน่ ถ้าพวกมันรู้ว่าอณาจักรที่พวกมันไม่้านั้นมันมีแร่ที่สามารถทำศาจตราวุธไปถล่มพวกมันได้มันต้องเสียดายอณาจักนแห่งนี้แน่นอน "
" ท่านประมุขก่อนถึงงานประลองระหว่างมหานิกายเราไม่ควรเปิดเผยพลังและสิ่งของเหล่านี้ ข้าอยากจะสร้างกองทัพให้เข็มแข็งมาสักหนึ่งกองทัพเสียก่อนกองทัพแรกที่ข้าจะสร้างขึ้นนี้จะใช้ศิษย์จากนักษัตรหยางเหนียนนี้ก่อนแล้วค่อยขยับขยายไปให้กับศิษย์ทั้งมหานิกายและสุดท้ายก็จะขยับขยายไปให้แก่กองทัพของอณาจักรมหาเทพเทวะบรรพการของเรา และข้าอยากจะให้ท่านประมุขคัดเลือกศิษย์หลักและศิษย์สายในและศิษย์สายนอกทั้ง 12 นักษัตรที่มีความจงรักภักดีแก่อณาจักรของเราไม่เห็นแก่ตัวและสามารถเก็บความลับได้ให้คัดเลือกมานักษัตรละหนึ่งพันคนเข้ามาในสถานที่แห่งนี้ข้าจะสร้างพวกเขาเป็หัวหน้าแต่ละกองพันเพื่อช่วยเป็ครูฝึกที่แข็งแกร่งที่สุดขอรับ ก่อนที่การประลองแต่ละมหานิกายจะเริ่มขึ้นข้าจะสร้างพวกเข้าให้แข็งแกร่งและมีพลังขั้นต้นอยู่ที่ขั้นมหาเทพเทวะเลยขอรับ ร่วมทั้งศิษย์นักษัตรหยางเหนียนทั้งห้าหมื่นกว่าคนนี้ด้วยขอรับ "
" จะ เ้าว่าอย่างไรนะเ้าจะสร้างกองทัพของศิษย์มหานิกายของเราให้มีพลังและขั้นยุทธถึงขั้นยุทธมหาเทพเทวะอย่างนั้นหรือ ทั้งอณาจักรของเรามีขั้นเทพยุทธไม่เกินหนึ่งหมื่นคนนี้เ้าจะสร้างขั้นมหาเทพเทวะห้าหมื่นกว่าคนนี้มันเทียบเท่ากับมหานิกายปิศาจมารและมหานิกายมหาเทพเทวะใหม่เลยนะข้านั้นจะเป็ลม แต่เอาเถิดข้าเชื่อในตัวเ้าจากที่เ้าสร้างที่นี้ขึ้นมาได้ภายในเวลาไม่กี่เดือนเท่านั้น ข้าเชื่อว่าเ้าสามารถสร้างกองทัพขั้นมหาเทพเทวะที่ยิ่งใหญ่ขึ้นมาได้ส่วนในเื่การคัดเลือกศิษย์จาก 12 นักษัตรนั้นไว้เป็หน้าที่ข้าคัดเลือกเอง คนเหล่านี้ที่ข้าคัดมานั้นมีความจงรักภักดีแก่อณาจักรและเก็บความลับได้อย่างแน่นอน จนกว่าจะถึงงานประลองพวกเขาเหล่านี้จะไม่ได้รับอณุญาติออกจากสถานที่แห่งนี้เป็อันขาด แต่ผลึกพฤษาของมหานิกายเราได้รับมาจากอณาจักรนั้นได้มาน้อยมากข้าไม่สามารถนำมาใช้จ่ายให้แก่ที่นี้ที่เดียวได้ เพราะยังศิษย์ในมหานิกายอีกหลายล้านคนจำเป็ต้องได้รับผลึกนี้ในแต่ละเดือน และโอสถที่เ้านำมามากมายนั้นข้ายังไม่อยากให้มันหลุดรอดออกไปจากสถานที่แห่งนี้เพราะโอสถคุณภาพสูงเหล่านี้ถ้ามันหลุดรอดออกไปให้ชนเผ่าาาแห่งหมู่มวลพฤษาได้รับรู้แล้วละก็พวกมันต้องหวาดระแวงอณาจักรของเราเป็แน่เลย เพราะโอสถคุณภาพสูงเหล่านี้เราจะสั่งซื้อมาจากพวกมันเท่านั้น และแต่ละครั้งมันจะขายให้พวกเราแค่ไม่กี่พันเม็ดเท่านั้น ถ้าพวกมันรู้ว่าเราสามารถโอสถขึ้นมาเองได้และดีกว่าของพวกมัน มันคงไม่ส่งผลดีแก่อณาจักรเราเป็แน่เอาไว้หลังงานประลองเสร็จเราค่อยนำไปแจกจ่ายให้แก่ศิษย์ของเรา "
" ก็ดีขอรับท่านประมุขส่วนเื่ผลึกพฤษานั้นท่านประมุขไม่ต้องเป็ห่วงขอรับท่านนำผลึกพฤษาที่ได้รับมาจากอณาจักรไปใช้จ่ายภายในมหานิกายได้เลยขอรับ ข้าจะจัดหาพลึกพฤษาระดับสูงมาให้พวกเขาเหล่านี้เองและที่เหลือข้าจะให้ท่านประมุขไว้ใช้จ่ายในมหานิกายได้เลยขอรับ "
" อะไรนะ ! เ้าบอกว่าเ้าสามารถจัดหาผลึกพฤกษาระดับสูงมาได้เ้าไม่ได้พูดเล่นใช่มั๊ย ! เพราะผลึกพฤกษาระดับสูงนั้นกว่าอณาจักรเราจะได้มาแต่ละผลึกต้องใช้สิ่งของมากมายไปแลกมาจากชนเผ่าาาแห่งหมู่มวลพฤกษา ปี ๆ หนึ่งเรามีผลึกพฤกษาแค่ไม่กี่หมื่นก่อนเท่านั้นที่นำมาใช้ได้ เพราะผลึกพฤษาระดับสูงนั้นนอกจากจะนำใช้จ่ายแลกสิ่งของได้แล้วมันยังมีพลังลมปราณที่บริสุทธิ์ที่สามารถนำมาใช้บ่มเพาะพลังได้และมันยังนำไปบดผสมเป็โอสถได้อีกด้วย พวกชนเผาาาแห่งหมู่มวลพฤกษามันจึงนำเอาผลึกพฤกษาระดับสูงไปทั้งหมด มันเหลือแค่ผลึกพฤษาระดับต่ำให้เราและระดับกลางบางส่วนเท่านั้นถึงแม้กระนั้นเรายังต้องนำสมุนไพรและแร่หายากไปแลกกับผลึกระดับกลางและระดับต่ำนี้มาใช้จ่ายในอณาจักรของเรา "
" อย่างนั้นหรือขอรับท่านประมุขไหนว่าพวกมันมอบกิ่งจากต้นาาแห่งหมู่มวลพฤษามาให้อณาจักรเราหนึ่งกิ่งอย่างไรขอรับ "
" ก็นี้แหละที่มันหน้าโมโหยิ่งนักมันมอบอณาจักรอันแห้งแล้งแห่งนี้ให้แก่เราแล้วมันยังมาควบคุมการเติบโตของอณาจักรของเราผ่านทางผลึกพฤกษานี้อีก พวกมันไม่ยอมถ่ายทอดการผลิตผลึกพฤษาจากต้นาาพฤกษาให้แก่พวกเรา พวกมันควบคุมการผลิตเองพวกมันนำผลึกพฤษาระดับกลางและระดับสูงไปทั้งหมดรวมถึงน้ำอมฤตจากต้นาาพฤษากลับไปที่ชนเผ่าของพวกมันทั้งหมด มันเหลือแค่พลึกพฤษาระดับกลางที่ด้อยคุณภาพและผลึกพฤกษาระดับต่ำให้แก่อณาจักรเราทั้งหมดแถมยังเราต้องนำสิ่งของไปแลกผลึกเหล่านี้มาอีก พูดขึ้นมาแล้วมันน่าโมโหยิ่งนัก "
" เป็อย่างนี้นี้เองเหมือนมันคอยช่วยเหลืออณาจักรของเรา แต่ที่ไหนได้มันวางแผนควบคุมอณาจักรของเราผ่านทางผลึกพฤกษานี้เอง ท่านประมุขกิ่งพลึกพฤกษาที่มันมอบให้แก่อณาจักรของเราข้ารู้มาว่ามันอยู่ใจกลางป่าดึกดำบรรพติดชายแดนสามอณาจักรอย่างนั้นหรือขอรับ "
" ใช่แล้ว เส้นทางที่ไปนั้นมันอันตรายเป็อย่างมากต้องผ่านป่าที่มีสัตว์อสูรขั้นสูงเป็จำนวนมาก ทางอณาจักรของเราต้องจัดกองกำลังขั้นมหาเทพเทวะนับร้อยคนในแต่ละเดือนเพื่อไปรับผลึกพฤกษาจากที่นั้น เ้าถามทำไม่อย่างนั้นรึ อย่าบอกนะว่าเ้าจะไปที่นั้น ไม่ได้นะที่นั้นมีทั้งสัตว์อสูรระดับสูงมีทั้งค่ายกลป้องกันและยังมีขั้นมหาเทพเทวะหลายพันคนจากชนเผ่าาาแห่งหมู่มวลพฤกษาคอยคุ้มครองอยู่และมันยังส่งขั้นกึ่งมหาเทพเทวะบรรพการอีกหนึ่งคนมาคอยดูแลอีกคน ทหารของอณาจักรเราที่ไปรับผลึกพฤษายังไปได้แค่บริเวณรอบนอกค่ายกลป้องกันที่มันจัดเตรียมไว้ให้เท่านั้น ขนาดอดีตท่านบรรพชนของเรายังไม่สามารถฝ่าด่านค่ายกลของมันไปได้เลยเ้าอย่าได้เอาตัวเองเข้าไปเสี่ยงเป็อันขาด "
" ฮึ ฮึ ท่านประมุขไม่ต้องห่วงหลอกขอรับข้ามีวิธีจัดการของข้าเอง ข้าฝากทางนี้ด้วยขอรับหลังจากนี้อีกหนึ่งเดือนข้าจะมาสร้างกองทัพที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเอกภพบรรพการแห่งนี้ "
" ได้ อย่างไรเ้าก็ระวังตัวของเ้าเองด้วยเพราะความหวังในการฟื้นคืนของอณาจักรมหาเทพเทวะบรรพการแห่งนี้พวกข้าทุกคนฝากความหวังแก่เ้าคนเดียวเท่านั้น "
" ซีเหยียนภรรยาข้าเ้าอยู่ศึกษาในสถานที่แห่งนี้ก่อนคอยช่วยดูแลแทนข้าด้วยนะแล้วข้าจะรีบกลับมา "
" ได้ สามีข้า ข้าจะรีบฝึกปรือความรู้และเพิ่มพลังยุทธและจะคอยช่วยเหลือท่านประมุขและท่านผู้าุโและอาจารย์ทุกท่าน ข้าจะต้องเเข็มแข็งข้าจะไม่เป็ตัวถ่วงของท่าน สามีข้าท่านจงระวังตัวเองให้ดีด้วยท่านห้าม ! ไปนำผู้หญิงชนเผ่าาาแห่งหมู่มวลพฤษามาเป็ภรรยาใหม่อีกเป็อันขาดเข้าใจหรือไม่ถ้าข้ารู้ข้าจะตัดมันให้ขาดไม่เชื่อท่านก็ลองดู "
" อึ๊ยยย ! ภรรยาข้าเ้าพูดมาข้านี้ขนลุกเลย เ้าเชื่อใจข้าได้เลยข้าจะไม่มีเมียน้อยอีกเป็อันขาดข้าขอสาบาน "
" ท่านไม่ต้องมาสาบานเลยท่านไม่เคยทำได้ไม่อย่างนั้นข้าก็ไม่มาเป็ภรรยาคนที่เจ็ดของท่านหลอก "
" เฮ้อ ! ข้าไปละท่านประมุขข้าขอลา "
" จ๊วบบบ ! "
" บ๊าย ๆ ภรรยาข้า "